ကိုယ္႔ပုဆိန္ ကို ေသြးၾကစို႔

တစ္ခါက ထင္းခုတ္သမား လူငယ္တစ္ဦး ေတာင္တက္ျပီး ထင္းခုတ္ေလသည္။ မၾကာမီ
ထင္းခုတ္သမား အဘိုးအိုတစ္ဦးလည္း ေရာက္လာခဲ့သည္။ ထင္းမ်ားကို ခုတ္ၾကရင္း
ညေနေစာင္းခ်ိန္တြင္ အဘိုးအို ခုတ္ၿပီးေသာထင္းအေရအတြက္မွာ လူငယ္ထက္
ပိုမ်ားေနခဲ့သည္။ အဘိုးအိုမွာ ေနာက္က်မွ ေရာက္လာျပီး သူ႔ထက္
ထင္းပိုမ်ားေနသည္ကို သတိျပဳမိေသာလူငယ္က ေနာက္ရက္တြင္ ေစာေစာထျပီး
ထင္းခုတ္ထြက္ရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ လူငယ္မွာ အဘိုးအိုထက္ ေစာျပီး ထင္းခုတ္ရန္ ထြက္ခဲ့သည္။
စိတ္ထဲတြင္ အဘိုးအိုထက္ ထင္းပိုရမည္ဟုလည္း ေတြးေနမိသည္။ သို႔ေသာ္
အလုပ္သိမ္းခ်ိန္တြင္ အဘိုးအို၏ ထင္းမွာ သူ႔ထက္ ပိုမ်ားေနသည္ကို
ေတြ႔ျပန္သည္။ သို႔ႏွင့္ ေလး၊ ငါးရက္ဆက္တိုက္ ေတာင္ေပၚသို႔ ေစာစီးစြာ
ေရာက္ႏွင့္ေနျပီး မိုးခ်ဳပ္ေန၀င္မွ အိမ္ျပန္ခဲ့ေသာ္လည္း သူ၏ထင္းမွာ
အဘိုးအိုထက္ အၿမဲတမ္းလိုလိုပင္ နည္းေနခဲ့သည္။

ေျခာက္ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ သူသည္ မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့သည့္အဆံုး အဘိုးအိုအား
ေမးျမန္းခဲ့သည္။
“ အဘိုး.... ကြ်န္ေတာ္က အဘိုးထက္ အားသန္တယ္... အဘိုးထက္ ေစာျပီး
ေတာင္ေပၚေရာက္ေအာင္ လာခဲ့တယ္.. ေနာက္က်မွ အိမ္ျပန္တယ္။ ဒါေပမယ့္
ကြ်န္ေတာ္ခုတ္ရတဲ့ ထင္းက အဘိုးထက္ နည္းေနခဲ့တယ္... ဘာေၾကာင့္လဲ”

“ဒီိလို လူေလးရဲ႕... အဘိုးက ထင္းခုတ္ျပီး အိမ္ျပန္ေရာက္တုိင္း အဘိုးရဲ႔
ပုဆိန္ကို အၿမဲေသြးတယ္။ လူေလးက မေသြးခဲ့ဘူး။ ထင္းခုတ္ၿပီး ဒီအတုိင္း
ပစ္ထားခဲ့တယ္။ အဘိုးက အသက္ၾကီးျပီ။ ေနာက္က်မွ ေတာင္ေပၚေရာက္သလို လူေလးထက္
ေစာျပီး အလုပ္သိမ္း ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဘိုးရဲ႔ ပုဆိန္က လူေလးပုဆိန္ထက္
ထက္ျမက္ေနတဲ့အတြက္ အဘိုး ေလး ငါးခ်က္ခုတ္လို႔ ျပတ္တဲ့ သစ္ပင္ကို လူေလးက
ဆယ္ခ်က္ေလာက္ ခုတ္ယူရတယ္... ဒါေၾကာင့္ လူေလးရဲ႕ ထင္းေတြ နည္းေနတာပါ”

ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ။

အလုပ္ထဲက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကို ေဟာေျပာပဲြေတြ သြားနားေထာင္ဖို႔၊
အခ်ိန္ပိုရင္ ကိုယ့္၀ါသနာပါရာ၊ ေလ့လာေနတဲ့ ပညာရပ္ဆုိင္ရာ သင္တန္းေတြ
တက္ဖို႔ ကြ်န္ေတာ္ အျမဲ တိုက္တြန္းတတ္ပါတယ္။ အမ်ားစုက “အလုပ္ပင္ပန္းရတဲ့
ၾကားထဲ သင္တန္းေတြ ေဟာေျပာပဲြေတြ တက္ဖို႔ အခ်ိန္မရွိဘူး” လို႔
ညည္းျပၾကပါတယ္။

“ထင္းပဲခုတ္ေနျပီး ပုဆိန္ေသြးဖို႔ ေမ့ေနၾကရင္ အလုပ္အျပည့္ လုပ္ျပီး
ရလဒ္တစ္၀က္ပဲ ခံစားရမယ္ ဆိုတာကို တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္က်ရင္ သိလာလိမ့္မယ္”

လူ႔ဘ၀လမ္းတစ္ေလ်ာက္မွာ ရွင္သန္ၾကီးျပင္းဖို႔ ၾကိဳးစားေနသလို တစ္ဖက္ကလည္း
ကိုယ့္ပညာ ဗဟုသုတေတြကို ျမွင့္တင္ယူရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္ေခတ္တုန္းကေတာ့
ထင္းခုတ္ျပီး အသက္ေမြး၀မ္းလို႔ ရေပမယ့္ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ဒီေခတ္မွာ
ထင္းပဲခုတ္ေနလို႔ မလံုေလာက္ေတာ့ဘူး။ တစ္ဖက္က ထင္းခုတ္ရင္း တစ္ဖက္ကလဲ
ပုဆိန္ကို ေသြးေနသင့္ပါတယ္။ ႏို႔မဟုတ္ရင္ ေခတ္ေနာက္ မလိုက္ႏုိင္တဲ့
ကိုယ့္ကို အဲဒီေခတ္ကပဲ ပယ္ထုတ္ဖယ္ရွားသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

တတ္သေလာက္ အဂၤလိပ္စာေလးနဲ႔ ဘာသာျပန္လုပ္စားေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္
ဒီပံုျပင္ေလးက အိပ္ရာက လန္႔ႏိႈးလိုက္သလို ျဖစ္သြားေစခဲ့ပါတယ္။
ေဘာ္ဒါေရာင္းရင္းမ်ား၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္လည္း
ဒီပံုျပင္ေလးက တစ္ခုခု ေပးသြားႏုိင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဂၤလိပ္စာကို ဒီထက္ပို ေလ့လာႏုိင္မယ့္၊ သင္ေပးႏုိင္မယ့္
သင္တန္းမ်ား ထပ္တက္ၿပီး ေသြးသစ္ေလာင္းဖို႔ ျပင္ေနပါၿပီ။

ဒီက မိတ္ေဆြမ်ားေရာ.. ဘယ္လို စီစဥ္ထားပါသလဲ၊ ကုိယ့္ကိုကုိယ္ တတ္လွၿပီ
ထင္ရင္ေတာ့ သူမ်ားက တစ္ခ်က္တည္းနဲ႔ ခုတ္လို႔ ၿပီးသြားတဲ့ သစ္ပင္ကို
ကုိယ့္က်မွ နဖူးကေခၽြးေျခမ က်ေအာင္ အခ်က္ေပါင္း ေလးငါးဆယ္မက ခုတ္မွ
ရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ထူးအိမ္သင္သီခ်င္းထဲကလို နည္းနည္းေလးေတာ့ လြဲေနၿပီ
ေပါ့ဗ်ာ။

ဒီေတာ့ သင္တန္းခ်ည္းတက္ၿပီး တက္သမွ် မေလ့က်င့္ဘဲ၊ ျပန္ေမ့ေနရင္ေရာ
..ဆုိရင္ေတာ့ အဲဒါ ကိုယ့္သမုိင္း ျဖစ္သြားၿပီလို႔ပဲ ဆုိပါရေစ။ ဒီေနရာမွာ
တရုတ္ပညာရွိႀကီး ကြန္ျဖဴးရွပ္စ္ရဲ႔ စကားတစ္ခြန္း လက္ေဆာင္ပါးခ်င္ပါတယ္။

"လက္ေတြ႔မပါတဲ့ ပညာဟာ အသံုးမ၀င္သလို၊ ပညာမပါတဲ့ လက္ေတြ႔ဟာလဲ အႏၱရာယ္မ်ားတယ္"

အဲဒီလိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကိုယ္သိသေလာက္၊ အေတြ႔အႀကံဳေလးနဲ႔ပဲ
ျပႆနာတုိင္းကို ေျဖရွင္းလို႔ မရႏုိင္ပါဘူး။ လိုအပ္ရင္ သင္တန္းေတြတက္
ပညာယူ ေလ့လာရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေန႔တုိင္းေန႔တုိင္း ဒီအလုပ္ေတြ
ကုန္းရုန္းလုပ္ရင္း ဒီေနရာမွာပဲ ရပ္တန္႔ေနေတာ့မွာလား၊ ကိုယ့္ဘ၀ကုိ
ဒီထက္ျမင့္ျမင့္ ပ်ံသန္းႏုိင္ဖုိ႔ အခ်ိန္ေလး အခြင့္အေရးေလး
မေပးႏုိင္ဘူးလား..။ တစ္ခ်က္တည္း ခုတ္လို႔ ျပတ္မယ့္ ေနရာမွာ
အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ ခုတ္ရင္း အခ်ိန္ကုန္၊ လူပန္းနဲ႔ ဘ၀ကို ေအာက္က်၊
ေနာက္က် ျဖတ္သန္းသြားမလား။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ပုဆိန္ေတြ ေသြးၾကပါစို႔ဗ်ာ။

--

မေသခင္ ၿဖည္႔ဆည္းရမည္႔ ဘ၀ အရည္အေသြးမ်ား

ၿမတ္စြာဘုရားရွင္က “မေသခင္ သုတၱန္” လို႔ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ “ပုေရာေဘဒ သုတၱန္” မွာ မေသခင္ ျဖည့္ဆည္းရမယ့္ ဘ၀ အရည္အေသြး ေတြကို တစ္စုတစ္ေ၀းတည္း ေဟာၾကားထား ပါတယ္။ ျမင့္ျမတ္တဲ့ လူသားတိုင္းနဲ႔ ျမင့္ျမတ္လိုတဲ့ လူသားတိုင္း မျဖည့္မျဖစ္ ျဖည့္ဆည္းရမယ့္ စိတ္ဓါတ္ အရည္အေသြး၊ ဘ၀ အရည္အေသြးေတြ ျဖစ္လို႔ အက်ဥ္းဆံုး ခ်ဳပ္ၿပီး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

မေသခင္မွာ တဏွာကင္းေအာင္ ၾကိဳးစားရပါမယ္။ လံုး၀ မကင္းေတာင္ နည္းႏိုင္သမွ် နည္းရပါမယ္။ အစြန္းထြက္တဲ့ တဏွာမ်ိဳး၊ လြန္ကဲ ေဖာက္ျပန္တဲ့ တဏွာမ်ိဳး လံုး၀မျဖစ္ေအာင္ သတိနဲ႔ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရပါမယ္။

ၿပီးဆံုးခဲ့တဲ့ အတိတ္အေၾကာင္း၊ ျဖစ္မလာေသးတဲ့ အနာဂတ္ အေၾကာင္းေတြကို မလိုအပ္ဘဲ ေတြးေတာေနၿပီး စိတ္ပင္ပန္း မေနသင့္ပါဘူး။ မေသခင္ ကိုယ္တကယ္ပိုင္တဲ့ ပစၥဳပၸန္ တစ္ခဏေလးမွာပဲ စိတ္ကို တည့္တည့္ ခ်ထားၿပီး လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္တာကို အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရပါမယ္။

မေသခင္မွာ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ေဒါသမီး မေလာင္ၿမိဳက္ေအာင္ တိမ္းေရွာင္ႏိုင္ရ ပါမယ္။ ထစ္ကနဲရွိ ေဒါသ ထြက္တာမ်ိဳး မလုပ္သင့္ပါဘူး။ သူလည္း တစ္ေန႔ေသ၊ ကိုယ္လည္း တစ္ေန႔ေသမယ့္ကိစၥ ဘာလို႔ေဒါသ ထြက္ေနဦးမွာလဲ။

ေနရာတကာမွာ စိတ္ပူပန္တတ္တဲ့ သူလည္း မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ တိုေတာင္းလွတဲ့ ဘ၀ေလးကို စိတ္ ပူေလာင္မႈေတြနဲ႔ ဘာလိို႔ အခ်ိန္ ျဖဳန္းပစ္မွာလဲ။ စိတ္ေအးေအး၊ ေခါင္းေအးေအးနဲ႔ အရာရာကို ေယာနိေသာ မနသိကာရ ထားတတ္ဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။

ရွိတဲ့ဂုဏ္နဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မရွိတဲ့ ဂုဏ္နဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၾကြားတတ္၀ါတတ္၊ ဂုဏ္ၿပိဳင္တတ္တာ မ်ိဳးလည္း ေရွာင္ၾကဥ္ရပါမယ္။ ကိုယ္လုပ္တာ၊ ကိုယ္ပိုင္တာ လူတကာ လွည့္ၾကြားေနရတဲ့ အရသာက ေသရင္ ကိုယ့္အတြက္ ဘာမ်ား အက်ိဳးျပဳႏိုင္မွာ မို႔လဲ။

လုပ္သင့္တာ မလုပ္ခဲ့မိ ေလျခင္း၊ မလုပ္သင့္တာ လုပ္ခဲ့မိ ေလျခင္းလုိ႔ ေနာင္တရ စိတ္ ပူပန္ေနတာ မ်ိဳးလည္း မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ အသိမွန္၊ သတိမွန္ရတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး လုပ္သင့္တာလုပ္၊ မလုပ္သင့္တာ မလုပ္ဘဲေနရင္ မေသခင္ ကိုယ့္ဘ၀ဟာ ေက်နပ္စရာ ေကာင္းေနပါၿပီ။

ႏႈတ္ေစာင့္စည္းသူ၊ စကားကုိ ဉာဏ္နဲ႔ ခ်င့္ခ်ိန္ ေျပာသူလည္း ျဖစ္ရပါမယ္။ အပိုစကားေတြ၊ အက်ိဳးမဲ့ စကားေတြကို စိတ္ထင္တိုင္း ေလွ်ာက္ေျပာေနလို႔ ကိုယ့္ပါးစပ္လည္း က်က္သေရ ရွိမလာႏိုင္သလို၊ မေသခင္ ကိုယ့္ဘ၀လည္း က်က္သေရ ရွိမလာႏိုင္ပါဘူး။

မေသခင္ ကာလေလးက တိုတုိေလးမို႔ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ ေတြးေတာၿပီးလည္း အခ်ိန္မျဖဳန္းသင့္ ပါဘူး။ ကုန္သြားတဲ့ အခ်ိန္က ျပန္မရႏိုင္တဲ့ အတြက္ လက္ထဲ ေရာက္လာသမွ် အခ်ိန္တိုင္းကို စိတ္တည္ၿငိမ္မႈ အျပည့္နဲ႔ အက်ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်တတ္ ရပါမယ္။

ကိုယ့္ရဲ႕ လက္ရွိဘ၀ကို မေက်နပ္ဘဲ မေရရာ မေသခ်ာတဲ့ အနာဂတ္ဘ၀ကုိ ပံုေဖာ္ တပ္မက္ေနတာမ်ိဳးလည္း လံုး၀ မျဖစ္ေစသင့္ပါဘူး။ ကိုယ္နဲ႔ ထိုက္တန္လို႔ ရလာတဲ့ ကိုယ့္ဘ၀ကို ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံၿပီး ေနတတ္ေအာင္ ေနရပါမယ္။ ပစၥဳပၸန္ဘ၀ကို ဖန္တီးေပးလိုက္တဲ့ အတိတ္ကံရဲ႕ ျဖစ္တည္ရာ ဘ၀ေတြကိုလည္း စိတ္နာေနလို႔ အပိုပါပဲ။

ကံ ကံရဲ႕အက်ိဳးမရွိ၊ ေရွးဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀မရွိ အစရွိတဲ့ အယူမွား မိစၦာဒိ႒ိ ေတြလည္း ကင္းရွင္းေနရ ပါမယ္။ အယူမွားရင္ အလုပ္မွားမယ္၊ အလုပ္မွားရင္ အက်ိဳးတရားလည္း မွားၿပီး ပစၥဳပၸန္မွာေကာ သံသရာမွာပါ ဆင္းရဲ ဒုကၡေတြ ပင္လယ္ေ၀ရ ပါလိမ့္မယ္။

ကိေလသာ ျဖစ္မယ့္ကိစၥ၊ အကုသိုလ္ ျဖစ္မယ့္ ကိစၥေတြမွာ တြန္႔ဆုတ္တဲ့သူ ျဖစ္ရပါမယ္။ ကိေလသာစိတ္ မျဖစ္ရဲ၊ အကုသိုလ္အလုပ္ မလုပ္ရဲတဲ့သူဟာ သူရဲေကာင္း အစစ္ပါ။

ကိုယ့္ကို သူတစ္ပါးေတြ အထင္ၾကီးေအာင္ မဟုတ္မမွန္ လုပ္ၾကံ လွံဳ႕ေဆာ္တာမ်ိဳး လံုး၀ မျပဳလုပ္ရပါဘူး။ အံ့ဖြယ္ ထူးဆန္းေတြ လိမ္ညာ ဖန္တီးျပၿပီး နာမည္ၾကီး၊ လာဘ္ေပါ၊ ပရိသတ္ မ်ားေအာင္ လုပ္ျခင္းဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ မေသခင္ဘ၀ကို အမဲေရာင္ ဆိုးေနတာပါပဲ။

လူသားေတြရဲ႕ မေသခင္ ဘ၀ကို အရုပ္ဆိုး၊ အက်ည္းတန္ေစတဲ့ မနာလို၊ ၀န္တိုမႈ (ဣႆာ၊ မစၦရိယ) ကိုလည္း တြန္းလွန္ႏိုင္ရပါမယ္။ ကိုယ့္ထက္သာ မနာလိုတဲ့စိတ္၊ ကိုယ့္လိုျပည့္စံုမွာ ၀န္တိုတဲ့စိတ္ လႊမ္းမိုးေနတဲ့ သူဟာ မေသခင္က ပုပ္ေနတဲ့ သက္ရွိ အေလာင္းေကာင္ပါပဲ။

ကိုယ္အျပဳအမူ ၾကမ္းတမ္းသူ၊ ႏႈတ္အေျပာအဆို ၾကမ္းတမ္းသူ၊ စိတ္ေန သေဘာထား ၾကမ္းတမ္းသူ မျဖစ္ေစရ ပါဘူး။

ကုိယ္က်င့္တရား မေကာင္းသူ (သီလမရွိသူ) ကို ပတ္၀န္းက်င္က ရြံရွာ စက္ဆုပ္ၾကပါတယ္။ မေသခင္မွာ ပတ္၀န္းက်င္က ရြံရွာစက္ဆုပ္တဲ့ ကိုယ္က်င့္တရား ပ်က္သူ မျဖစ္ပါေစနဲ႔။

ခ်စ္ခင္ေနသူ အခ်င္းခ်င္း၊ အဆင္ေျပေနသူ အခ်င္းခ်င္း ကြဲျပားေအာင္ လွဳံ႕ေဆာ္သူ၊ ကုန္းတိုက္သူ မျဖစ္ပါေစနဲ႔။ သူ႔ေရစက္နဲ႔သူ၊ သူ႔အေၾကာင္းဆက္နဲ႔ သူ၊ ခင္ၾက၊ အဆင္ေျပေန ၾကတာကို မနာလို ၀န္တိုျဖစ္ၿပီး ကြဲျပားေအာင္ ကုန္းတိုက္တဲ့ သူေလာက္ က်က္သေရ ယုတ္တဲ့သူ ေလာကမွာ မရွိေတာ့ပါဘူး။

မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာ၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္လို႔ ေခၚတဲ့ တံခါး ေျခာက္ေပါက္ကေန အဆင္း၊ အသံ၊ အန႔ံ၊ အရသာ၊ အထိအေတြ႔၊ သေဘာတရားလို႔ ေခၚတဲ့ အာရံု ေျခာက္ပါးဆီကို တဏွာေလာဘ အစရွိတဲ့ ကိေလသာ ေရအလ်င္ေတြ စီးဆင္း မသြားေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ ရပါမယ္။ ျမင္- ျမင္ကာမွ်၊ ၾကား- ၾကားကာမွ်နဲ႔ ၿပီးေအာင္ သတိပ႒ာန္ တရားကို ပြားမ်ားႏိုင္ရင္ ကိေလသာေရ စီးဆင္းမႈ ရပ္တန္႔သြားမွာပါ။

မာနလြန္ကဲၿပီး ေအာက္ေျခလြတ္ ဘ၀င္ျမင့္ေနတဲ့ သူလည္း မျဖစ္ေစရပါဘူး။ မာနႀကီးတယ္ ဆိုတာ အထင္ႀကီးတာပါ။ ပစၥည္း၊ ရုပ္ရည္၊ ပညာ၊ အာဏာ သူမ်ားထက္ သာတယ္လို႔ ထင္ေနတဲ့ အထင္ႀကီးေန တာပါ။ အထင္ဟာ အထင္ပါပဲ၊ တကယ္မဟုတ္ ပါဘူး။

မေသခင္မွာ တစ္ေန႔ထက္ တစ္ေန႔ ဉာဏ္ပညာ ႀကီးမားသူ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနရ ပါမယ္။ ေလာကီဉာဏ္သာ မက ေလာကုတၱရာ ဉာဏ္ပါရမွ လူ႔ဘ၀ ျဖစ္ရက်ိဳး နပ္ပါတယ္။

ဘယ္အရာမ်ိဳး မဆို ကိုယ္ေတြ႔အသိ မပါဘဲ သူတစ္ပါးအေျပာနဲ႔ ယံုတတ္တဲ့ သူလည္း မျဖစ္ေစရ ပါဘူး။ သိသင့္ သိထိုက္တာ မွန္သမွ် သူတစ္ပါး ပါးစပ္မွာ လမ္းဆံုး၊ သူတစ္ပါး ေျပာတာ ယံုေနရံုေလာက္နဲ႔ မၿပီးဘဲ ကိုယ္တိုင္သိ၊ ကုိယ္တိုင္ ျမင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္ရပါမယ္။

ဒါန၊ သီလ၊ သမထ၊ ၀ိပႆနာ ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈေတြ ျပဳလုပ္တဲ့ အခါမွာလည္း လာဘ္ေမွ်ာ္တဲ့ စိတ္နဲ႔ မျပဳလုပ္ရပါဘူး။ လူမႈေရး လာဘ္လာဘလို႔ ေခၚတဲ့ ထင္ေပၚ ေက်ာ္ေစာမႈ၊ စီးပြားရာထူး တိုးတက္မႈ၊ သံသရာ ေကာင္းစားမႈေတြကို လံုး၀ မေမွ်ာ္ကိုးဘဲ သံသရာ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္လိုတဲ့ စိတ္၊ သတၱ၀ါအမ်ား ေကာင္းစားေစ လိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ျပဳလုပ္ၾကရပါမယ္။

အေကာင္းအဆိုး ေလာကဓံ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေတြ႔ၾကံဳလာတဲ့ အခါမွာလည္း စိတ္မတက္၊ စိတ္မပ်က္ဘဲ တည္တည္ ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ခံႏိုင္ရည္ ရွိရပါမယ္။

သက္ရွိသက္မဲ့ တစ္ခုခုအေပၚ တပ္မက္စြဲလမ္းတဲ့ တဏွာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ဘယ္သူနဲ႔မွ ဆန္႔က်င္ဘက္ မျဖစ္ေစရ ပါဘူး။ တဏွာတစ္ခုခုရဲ႕ ေနာက္မွာ ဆင့္ပြား အကုသိုလ္ စိတ္ေတြ၊ မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ေတြ တြဲပါမလာေအာင္ ထိန္းသိမ္း ႏိုင္ျခင္းဟာ အဆင့္ျမင့္ ပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္း တစ္ခုပါပဲ။

အစားအေသာက္နဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ေတာ့လည္း ဒါမစားရ မေနႏိုင္၊ ဒါမေသာက္ရ မေနႏိုင္ တမ္းတမ္းစြဲ မက္ေမာမႈ ကင္းရွင္းရ ပါမယ္။ ရသ တဏွာကို ထိန္းခ်ဳပ္ ေစာင့္စည္းႏိုင္ရ ပါမယ္။

ကိုယ္အျပဳအမူ ျဖစ္သမွ်၊ စိတ္အေနအထား ျဖစ္သမွ်ကို အျမဲ သတိကပ္ ရွဳမွတ္ႏိုင္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ၾကံဳလာသမွ် အာရံုေကာင္းဆိုး အမ်ိဳးမ်ိဳးကို မခ်စ္၊ မမုန္းဘဲ ဥေပကၡာျပဳ အညီအမွ် ရွဳႏိုင္တဲ့သူ ျဖစ္ရပါမယ္။

ကိုယ့္အထက္ လူနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္တဲ့ မာန၊ ကိုယ့္တန္းတူ လူနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္တဲ့ မာန၊ ကိုယ့္ေအာက္တန္း လူနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္တဲ့ မာန၊ မာနသံုးမ်ိဳးလံုး ကင္းရွင္းရပါမယ္။

ေသၿပီးရင္ အသက္ေကာင္၊ ၀ိညာဥ္ေကာင္ေလး ေနာက္ဘ၀ လိုက္တယ္ဆုိတဲ့ သႆတ ဒိ႒ိ၊ ေသၿပီးျပတ္တယ္၊ ဘာမွ မျဖစ္ေတာ့ဘူး ဆိုတဲ့ ဥေစၦဒ ဒိ႒ိ၊ ဒီ ဒိ႒ိႏွစ္ပါးလည္း ကင္းရွင္းရပါမယ္။ ဒီ ဒိ႒ိႏွစ္ပါး ရွိေနရင္ မေသခင္ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ေတြ ကေမာက္ကမ ျဖစ္ၿပီး သံသရာမွာ ေခ်ာက္က်ရပါလိမ့္မယ္။

ကိုယ္နဲ႔ ပတ္သတ္ ဆက္စပ္ေနတဲ့ သားသမီးစတဲ့ သက္ရွိ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ အိမ္၊ ေျမ စတဲ့ သက္မဲ့ အရာ၀တၳဳ ေတြကို ငါ့သား၊ ငါ့သမီး၊ ငါ့အိမ္၊ ငါ့ေျမဆုိၿပီး ငါစြဲႀကီးႀကီး၊ ငါ့ဥစၥာ အစြဲႀကီးႀကီးနဲ႔ သိမ္းပိုက္ထားတဲ့ စိတ္မ်ိဳး ကင္းရွင္းရပါမယ္။

ဘာအလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္ ကိေလသာကို ေရွ႕တန္းတင္တဲ့ အလုပ္၊ ကိေလသာကို ဆရာတင္တဲ့ အလုပ္မ်ိဳး မျဖစ္ေအာင္ သတိထားရပါမယ္။

ကိေလသာ အရင္းမခံဘဲ အလုပ္လုပ္ေန ပါရက္နဲ႔ သူတစ္ပါးတို႔က ကိေလသာ အရင္းခံတယ္လို႔ ထင္ေယာင္ ထင္မွား စြပ္စြဲလာရင္လည္း မတုန္မလွဳပ္ သည္းခံႏိုင္ရ ပါမယ္။

“တစ္ေလာကလံုးမွာ ကိုယ္ပိုင္တာ ဘာမွမရွိပါလား” ဆိုတဲ့ အသိ စြဲစြဲျမဲျမဲ ရွိေနရပါမယ္။ အဲဒီအသိ စြဲစြဲျမဲျမဲ ရွိေနၿပီဆိုရင္ ရွိခ်င္တာ မရွိလို႔လည္း မပူပန္ေတာ့ဘူး။ ရွိၿပီးတာ မရွိလို႔လည္း မဆူညံေတာ့ ပါဘူး။

ခ်စ္ျခင္း၊ မုန္းျခင္းစတဲ့ ကိေလသာကို အရင္းခံၿပီး မလုပ္သင့္ မလုပ္ထိုက္တာ လုပ္တဲ့ အဂတိ လိုက္စားမႈလည္း ကင္းရွင္းရပါမယ္။ အဂတိရဲ႕ လားရာဟာ ဒုဂၢတိပါ။

ေလာကမွာ လူသားေတြ မလုပ္သင့္ မလုပ္ထိုက္တာ လုပ္၊ လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္တာ မလုပ္ ျဖစ္ေနၾကတာဟာ အရင္းခံကေတာ့ ကိေလသာပါပဲ။ ကိေလသာ ေခါင္းပါးလာတာနဲ႔ အမွ် မလုပ္သင့္ မလုပ္ထိုက္တာ ေတြလည္း ေရွာင္ၾကဥ္ႏိုင္လာ ပါလိမ့္မယ္။ လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္တာ ေတြလည္း ေဆာင္ငင္ႏိုင္လာ ပါလိမ့္မယ္။

မလုပ္သင့္တာ အားလံုး အၾကြင္းမဲ့ ေရွာင္ႏုိင္ၿပီး လုပ္သင့္တာ အားလံုး အၾကြင္းမဲ့ ေဆာင္ႏိုင္ၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ အၾကြင္းမဲ့ ဘ၀လြတ္ေျမာက္မႈကို ရပါၿပီ။ ေသျခင္းတရားက အၾကြင္းမဲ့ လြတ္ေျမာက္ပါၿပီ။ ထပ္တလဲလဲ တစ္ေသတည္း ေသေနရတဲ့ အျဖစ္ဆိုး၊ ဒုကၡဆိုးေတြက ထာ၀ရ လြတ္ေျမာက္ပါၿပီ။ အႏႈိင္းမဲ့ နိဗၺာန္မွာ အၾကြင္းမဲ့ ေပ်ာ္စံႏိုင္ပါၿပီ။

ဒါေၾကာင့္ မေသခင္ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ေတြထဲမွာ အေရးအႀကီးဆံုး၊ ပဓာန အက်ဆံုးကေတာ့ ကိေလသာ ေခါင္းပါးေရး အလုပ္၊ ကိေလသာ အျမစ္ျပတ္ေရး အလုပ္ပါပဲ။

၀န္ခံခ်က္ အမ်ားသူငါသံေ၀ဂ ယူ ႏုိင္ပါေစ

လူ႔လကၡဏာ

တာ၀တိန္သာနတ္ၿပည္ကနတ္ေတြဟာစုေတခါနီးရင္ ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္၀ါေတြ မေတာက္ပၾက ေတာ႔ပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အနားမွာခစားေနတဲ႔နတ္သမီးေတြက နတ္သားကုိအၿမတ္ဆုံး ဘုံၿဖစ္တဲ႔ လူဘ၀ ကိုဆုေတာင္း ဖို႔ ၀ိုင္းတုိက္တြန္းၾကတယ္တဲ႔။ ေအာ္ တုိ႔ လူဘုံမွာ လူလာၿဖစ္ရတာ အၿမတ္ဆုံးပါလားေနာ္။

လူေတြထဲမွာ နတ္ဘုံကလာခဲ႔ရင္ ရုပ္အဆင္းအဂၤါလွပၾကတယ္။နတ္ေတြဟာစုေတခါနီးရင္ အိပ္ေပ်ာ္သလိုၿဖစ္သြားၿပီး ကာလမၿခား လူ႔ၿပည္က အေမရဲ့ ၀မ္းဗိိုက္ ထဲမွာေသြးစက္ကေလး
ကေန ကာလေရၾကည္ စၿဖစ္လာတာ။ ကံအရွိန္ကအေထာက္အပံ႔ေပးတာေၾကာင္႔ ရုပ္ေကာ
နမ္ေကာ တၿပိဳင္နက္တည္း ၿဖစ္လာတာပါ။

အားလုံးအေၾကာငး္ညီညြတ္တဲ႔အခါ ကာလေရၾကည္ကေနေရၿမဳပ္ၿဖစ္၊ ေရၿမဳပ္ကေန မုံ႔ကြၽဲသဲ
လိုအသားဆိုင္ၿဖစ္၊ ကံအရွိန္ေၾကာင္႔ပဲ ေခါင္း၊ေၿခ၊လက္ေတြၿဖစ္ေပၚလာၿပီး နမ္ရုပ္ စၿဖစ္လာတာပါ။

ၿမတ္စြာဘုရားရဲ့ လကၡဏာေတာ္ ၃၂ ပါးရွိတဲ႔ အနက္ဘုရားရဲ့မ်က္လုံးေတာ္ဟာ အလွအပဆုံးပဲ
ဒီေခတ္ဒီအခ်ိန္မွာမ်က္လုံးလွတဲ႔ ခေလးေမြးဖြားခဲ႔ ရင္ ခေလးအရွိန္ေၾကာင္႔ မိဖေတြေတာ္ေတာ္
ခ်မ္းသာလာေလ႔ရွိတယ္။မ်က္လုံးတည္ေဆာက္ပုံကိုၾကည္႔ၿပီး လူကဲခတ္လို႔ရတယ္။ၿမတ္စြာဘု
ရားသခင္ရဲ့လွ်ာေတာ္ဟာလည္းပါးလွႊာၿပီးႏႈးညံ့ေပ်ာ႔ေၿပာင္းပါတယ္။စကားေၿပာရင္ဆဲ
တာဆိုတာမရွိသိမ္ေမြ႔ညွင္သာစြာေၿပာတတ္တယ္လို႔က်မ္းဂန္ေတြထဲမွာ
ဆိုထားပါတယ္။

ခေလးရဲ့အသားအေရႏႈးညံ့ေနေအာင္ကံအရွိ္န္က လုပ္ေပးေနတာၿဖစ္ပါတယ္။လက္သန္းထိပ္
ကလက္ခလည္ အေပၚလိုင္းကိုမွီေနရင္ၿဖစ္ေစ၊ေက်ာ္ေနရင္ၿဖစ္ေစ၊ဒီခေလးဟာေတာ္ေတာ္ေစ
တနာေကာင္းတတ္ပါတယ္။ လက္ေခ်ာင္းေတြအဖ်ားရႈးေနရင္ ေဒါသတအားၾကီးတတ္ပါတယ္
ပိန္ေပမဲ႔ လက္ခုံေလးေတြၿပည္႔ေနရင္ေကာင္းတယ္၊ ခ်မ္းသာတတ္တယ္။၀တဲ႔လူတိုင္းလက္ခုံ
မၿပည္႔တတ္ဘူး။လက္ခုံေလးေတြခ်ိဳင္႔ေနရင္ ဆင္းရဲတတ္တယ္။

အမိ၀မး္တြင္းသေႏၵၶၶတည္ေနခ်ိန္မွာခေလးႏွလုံးနဲ႔ မိခင္ခ်က္တိုင္ကဆက္ထားတာပါ။ခေလးစား
ခ်င္တာမိခင္ႏွလုံးမွာေပၚလာၿပီး မိခင္ေတြခ်ဥ္ခ်င္းတတ္ၾကတာပါ။ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္
ကိုယ္၀န္လြယ္ထားရခ်ိန္မွာ အိမ္ေဘးက ငန္းၾကီးကို လည္လိမ္ခ်ဳိးၿပီး ေသြးေသာက္ခ်င္ တဲ႔
ဆႏၵေပၚလာခဲ႔လို႔ လူအလစ္မွာ လုပ္လိုက္မိတယ္တဲ႔။ ေမြးလာတ႔ဲ ခေလးကေတာ္ေတာ္ဆိုး
ၿပီး ၾကီးလာေတာ႔ ေထာင္ေတြဘာေတြက် ကုန္တယ္။ ဒါဆရာေတာ္ ေဟာတဲ႔တရားထဲမွာပါ
တာ။တကယ္ေတာ႔ သစ္ေခါက္ေတြခြာစားခ်င္တာ၊ အမဲသားစားခ်င္တာ၊ အသီးအႏွံစားခ်င္
တာေတြဟာ ဗိုက္ထဲက ခေလးရဲ႔ ခ်ဥ္ခ်င္းပါ။
လူ႔အခ်ိဳးအစားအရပ္အေမာင္းဟာ အခ်ဳိးညီညီရွိရပါမယ္။မတ္တပ္ရပ္ရင္ဒူးေခါင္းကိုကိုင္ၾကည္႔
ႏိုင္ရပါမယ္။ လူေတြထဲမွာ တစြပ္ထိုးလုပ္တတ္တဲ႔သူဟာ အရပ္အေမာင္း အခ်ိဳးအစား မက်န
တတ္ပါဘူး။ လူအေရၿပားၾကမ္းတမ္းေနတဲ႔ သူဟာေရွေနာက္ မစဥ္းစားတတ္ပဲ ထင္ရာလုပ္
တတ္ၾကပါတယ္။ အေရၿပားႏႈးညံ့ေနရင္ ဆရာက္ုခ်ဥ္းကပ္္တတ္ၿပီး ေရွေနာက္ဆင္ခ်င္ကာ
ေအးေအးေဆးေဆး ေနတတ္ၾကပါတယ္။

ၿမတ္စြာဘုရားသခင္ရဲ့သြားေတာ္မ်ားဟာေပါက္တာညီညာၿပီးက်ဲၿခင္းထပ္ၿခင္းမရွိပဲ အေခ်ာင္း
၄၀ ရွိပါတယ္။ ၾကာနီကန္ဆရာေတာ္ရဲ့ အထုပၸတၱိကိုေလ႔လာၾကည့္တဲ႔အခါ ဆရာေတာ္မွာ
သြားအေခ်ာင္းေပါင္း ၄၀ ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔လည္းဆရာေတာ္ရဲ့ဂုဏ္သတင္း
ဟာေက်ာ္ေဇာခဲ့တာပါ။ သြားေတြထပ္္ေနရင္ အဲဒီလူဟာ ကူလီကူမာေၿပာတတ္ၿပီးအလွည့္
အပတ္မ်ားတတ္ပါတယ္။

ခေလးသေႏၵၶတည္တာနဲ႔ မိဖကိုအက်ိဳးေပးတတ္ပါတယ္။အခ်ဳိ့ ကခေလးသေႏၶရွိတာနဲ့ မိဖ
လုပ္သူေတြခ်မ္းသာလာၾကပါတယ္။ အခ်ဳိ႔မိဖေတြကေတာ႔ ကြဲကုန္တတ္ၾကပါတယ္။ဒါ
ေၾကာင္႔လူေတြအေၾကာင္းကိုသိတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြေရွ့သြားေတာင္မရပ္ရဲပါဘူး။ ကုိယ္႔အက်င္႔
စရုိက္ကို ဖတ္ယူ လိုက္မွာ စိုးလို႔ပါ။ တကယ္ေတာ႔ ၿမတ္စြာဘုရားသာလွ်င္ အားလုံး ၿပီးၿပည္႔စုံတဲ႔လကၡဏာေတာ္ ၃၂ ပါးရွိတာပါ။ဒါကလည္းေလးသေခ်ၤနဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္း
ပါရမီၿဖည္႔ ခဲ႔တဲ႔ အရွိန္အဟုန္ေၾကာင္႔ပါ။ ရုိးရုိးလူေတြမွာ မၿပည့္မစုံံ ရွိေနတာကေတာ႔
ဘ၀ကံအက်ဳိးေပးတရားအေပၚမူတည္ေနပါတယ္။

(၀န္ခံခ်က္/ ပုိင္းေလာ႔ဆရာေတာ္ ရဲ့ ေဟာၾကားခ်က္ ကို ၿပန္လွန္ေလ႔က်င္႔ ရင္းေရးထားၿခင္းပါ။)

ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္

ယေန႔ရန္ကုန္ၿမိဳ႔မွာ လက္လီေရာင္းေနတဲ႔ ဆန္ဆိုင္ေတြကဧည္႔မထဆန္ကို လက္၀ါးေပၚတင္ၿပီးၾကည္႔ပါ။ ဆန္ေစ႔အခ်ိဳ႔ဟာ ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္ (chalky) ၿဖစ္ေနတာကိုေတြ႔ ရေတာ႔ အေရာင္အေသြးဟာ ဘယ္လိုမွ ၾကည္႔မေကာင္းႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး။ ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္ ဆိုတာအလင္းၿဖတ္အေရာင္(translucent) အမ်ားဆုံး ၿဖစ္ေပၚ ေနေသာဆန္ေစ႔ ရဲ႔အလယ္မွာၿဖစ္ေစ၊၀မ္းဗိုက္မွာၿဖစ္ေစဆန္ေစ႔တစ္ေစ႔လုံး ရဲ႔ ၁၀% ကေန ၅၀% အလင္းပိတ္ အေရာင္(opaque) ၿဖစ္ေပၚေနတဲ႔ ဆန္ေတြ ကို chalky လို႔ အဂၤလိပ္ လိုေခၚပါတယ္။ ၿမန္မာကေတာ႔ ၀မ္းၿဖဴ၊ ဗိုက္ၿဖဴ၊ အလယ္ၿဖဴ စသည္ၿဖင္႔ေခၚေ၀ၚပါတယ္။ အမွန္ေတာ႔ ဆန္ ရဲ႔ အေရာင္ဟာ အလင္းၿဖတ္အေရာင္္ translucent ၿဖစ္လွ်င္အေကာင္းဆုံးပါပဲ။

ၾကိတ္ခြဲၿပီးေသာဆန္မွာ ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္ပါ၀င္မႈကို ႏုိင္ငံအသီးသီးကသူတို႔ရဲ႔ Spec ေတြမွာ ကန္႔သတ္မႈေတြနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ထားပါတယ္။ chalky grain ဆိုတဲ႔ quality parameter ကန္႔သတ္ခ်က္ေဘာင္ကို ေတာ္ေတာ္ ေက်ာ္လြန္ လာမယ္ဆိုရင္ကန႔္သတ္ခ်က္ေဘာင္ အတြင္း၀င္ေအာင္စက္္နဲ႔ လုပ္ဖို႔ ကေစ်းႀကီးေပးရတဲ႔ color sorter လိုစက္မ်ိဳးရွိမွ အလုပ္ၿဖစ္မွာပါ။ ဒါေၾကာင္႔ စစိုက္ကတည္းက chalky မပါေအာင္လုပ္ဖို႔လိုပါတယ္။

အလယ္ၿဖဴ white centre

ၿမန္မာစူပါ ၁၀၀%ဆန္မွာ ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္ပါ၀င္ခြင္႔က ၀.၅%ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ သာမန္အရည္အေသြး သာရွိတဲ႔ စပါးကို စူပါ ၁၀၀% ဆန္ႀကိတ္ဖို႔ မၿဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ၿမန္မာႏုိင္ငံ မွာသာမန္အရည္အေသြးသာရွိတဲ႔ စပါးက မ်ားပါတယ္။ စူပါ ၁၀၀% ႀကိတ္ခ်င္ရင္တဲ႔ အရည္အေသြးကိုက္တဲ႔ စပါးကို ေတာ္ေတာ္ေရြးယူရလိမ္႔မယ္၊ မယုံမရွိနဲ႔။ ၿမန္မာ ၂၅% ဆန္မွာေတာင္ ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္ပါ၀င္ခြင္႔က ၈%ရွိတယ္။ ထိုင္း၊ ဗီယက္နမ္၊ ပါကစၥတန္၊ စတဲ႔ႏိုင္ငံေတြက ၂၅% ဆန္ေတြရဲ့ spec ကိုၾကည့္တဲ႔အခါမွာလည္း ၈% ပဲ။ တန္းၿမင္႔ဆန္ၾကေတာ႔မတူဘူး။ ထိုင္း၊ဗီယက္နမ္က ၃ %သတ္မွတ္ထားတယ္။ US No 1, 2 မွာေတာင္ ၂ % နဲ႔ ၁% စီအသီးသီးသတ္မွတ္ ထားတယ္။

ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္ဟာ ဆန္အေရာင္အေသြးကို တနည္းအားၿဖင္႔ ထိခိုက္ေစႏိုင္တာေၾကာင္႔လည္းေကာင္း၊ စက္ ႀကိတ္စဥ္ဆန္သားဟာ အႀကိတ္မခံပဲ အက်ဳိးအေၾကမ်ား ႏိုင္ေသာေၾကာင္႔လည္းေကာင္း၊ ဒီလိုကန္႔သတ္ ခ်က္ေတြထားရၿခင္း ၿဖစ္ပါတယ္။ ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္ၿဖစ္ေပၚမႈသည္ စပါးေစ႔မ်ားဖြံ႔ထြားလာခိ်န္၌ေအာင္ေရမ ရေသာေၾကာင္႔ၿဖစ္ေပၚတတ္ပါတယ္။ စပါးမ်ားေကာင္စြာမရင္႔မွည္႔ခင္ရိတ္သိမ္းခဲ႔ၿခင္းေၾကာင္႔လည္း ေၿမၿဖဴေရာင္ ဆန္မ်ား ၿဖစ္တတ္တယ္လို႔ ယခင္ကေကာက္ခ်က္အမ်ဳိးမ်ဳိးခ်ခဲ႔ေသာ္လည္း တိက်ေရရာစြာ မေၿဖရွင္းႏုိင္ေသးပဲ ရွိေနဆဲပါ။ ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္သည္ရံဆန္ရံခါ စက္ႀကိတ္ေနစဥ္အတြင္းအခ်ဳိ႔ သည္အမႈန္႔ဘ၀ေရာက္သည္အထိ ၿဖစ္ခဲ႔ေသာေၾကာင္႔ ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္ကိုမလိုလားၾကၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။ အခ်ဳိ႔ႏိုင္ငံမ်ား ၏ spec တြင္ေၿမၿဖဴေရာင္ သည္ဆန္ေစ႔တစ္ေစ႕လုံး၏၅၀%ခန္႔ၿဖစ္ေပၚေနလွ်င္လက္မခံၾကပါ။ ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္သည္ ေကာက္ညွင္းဆန္ ေစ႔ ႏွင္႔တူေသာေၾကာင္႔ အခ်ဳိ႔ ႏုိင္ငံမ်ား၏ spec မ်ားတြင္ non-glutinous rice ဟုေဖၚၿပေလ႔ရွိပါတယ္။

ဟုန္မာလီဆန္၏အေရာင္အေသြးသည္ translucent ၿဖစ္သည္ကုိေတြ႔ရပုံ

ဆန္အေရာင္အေသြးဟာေရေရာင္သို႔မဟုတ္အလင္းၿဖတ္အေရာင္ translucent ၿဖစ္မွအဆင္႔ၿမင္႔ေသာ ဆန္ၿဖစ္ ေပလိမ္႔မည္။ အဆိုပါဆန္ေစ႔ အတြင္းပိုင္းရွိ ေကာ္ဓါတ္အေစ႔အဆံ( starch granules) မ်ားကို အီလက္ထရြန္ မိုက္ခရုိစကုတ္ၿဖင္႔အႏုစိပ္ၾကည္႔ပါကေကာ္ဓါတ္ေစ႔အဆံ (granules) ေလးမ်ားသည္တစ္ခုႏွင္႔တစ္ခု သိပ္သည္း စြာ ထိစပ္ ၿဖစ္ေပၚလွ်က္ရွိေနသည္ ကိုေတြရပါလိမ္႔မည္။ အဆိုပါဆန္ေစ႔မ်ားအေနၿဖင္႔ ဆန္စက္၌ႀကိတ္ခြဲစဥ္ က်ဳိးေၾကရန္မလြယ္ကူပါ။

Sound Grains

• Cells are densely packed with starch granules
• grains are very difficult to break

Fragile Grains

• Starch granules are small and floury not hard
• Air spaces between granules
• break easily
  

ေကာ္ဓါတ္အေစ႔အဆံမ်ားအၾကားေလဟာနယ္ (air voids)မ်ားရွိေနပါစက္ႀကိတ္စဥ္အလြယ္တကူ က်ဳိးေၾကႏိုင္ ပါတယ္။ ရံဖန္ရံခါ ေကာ္ဓါတ္အေစ႔အဆံေလးမ်ားသည္ ေသးငယ္ၿပီး အမႈန္႔အလြယ္တကူၿဖစ္ႏုိင္သည္႔ အေန အထားမ်ဳိးၿဖစ္ေပၚေနပါက စက္ႀကိတ္စဥ္ အလြယ္တကူက်ဳိးေၾကသြားႏိုင္ပါတယ္။ ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္ဘာေၾကာင္႔ ၿဖစ္ေပၚရသည္ကို ေနာက္ဆုံးေလ႔လာေတြ႔ ရွိခ်က္တစ္ရပ္ကို တင္ၿပလိုပါတယ္။ အၿပည္ၿပည္ဆိုင္ရာ ဆန္စပါး သုေတသနဌာန ( International Rice Research Institute, IRRI) ကဆန္စပါးပညာရွင္ Dr. Mellisa Fitzgerald ၏ေလ႔လာခ်က္ၿဖစ္ၿပီး ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာသည္ႏွင္႔ အမွ်ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္ၿဖစ္ေပၚမႈလည္း ပိုမုိ လာႏုိင္ေၾကာင္းသုံးသပ္တင္ၿပခဲ႔ပါတယ္။ သူမရဲ႔ ေလ႔လာေတြ႔ရွိခ်က္က စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါတယ္။ Dr Fitzgerald သည္စပါးႏွံတည္ေဆာက္မႈကို ေလ႔လာခဲ႔ရာ စပါးေစ႔အတြင္းရွိ ကစီဓါတ္အေစ႔အဆံမ်ား စတင္ ဖြံ႔ထြားလာခ်ိန္အစပိုင္း၌ ပင္မစပါးႏွံ (primary panicles) မ်ားၿဖစ္ေပၚခဲ႔ၿပီး ေနာက္ပိုင္း၌ ဒုတိယစပါးႏွံ (secondary panicles) မ်ားေပၚထြက္လာသည္ကို ေတြ႔ခဲ႔ ရပါတယ္။

ဒုတိယစပါးႏွံ၌ၿဖစ္ေပၚခဲ႔ေသာစပါးေစ႔မ်ားသည္ ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္ၿဖစ္ေပၚရန္အခြင္႔အလန္းအမ်ားဆုံး ၿဖစ္သည္ကို ေတြ႔ရွိရပါတယ္။ စပါးႏွံတည္ေဆာက္မႈ (panicle architecture) သည္စပါးအမ်ဳိးအစားတစ္ခုႏွင္႔တစ္ခု မတူညီ ႏိုင္ၾကသည္ကိုလည္း ေလ႔လာေတြ႔ရွိ ရပါတယ္။ ဥပမာ IR8 အမ်ဳိးအစား စပါး၏ စပါးႏွံတည္ေဆာက္မႈ ႏွင္႔ IR60 အမ်ဳိးအစားစပါး၏ စပါးႏွံတည္ ေဆာက္မႈတို႔သည္တစ္ခု ႏွင္႔ တစ္ခု မတူညီၾကပါ။

Grains are connected on primary branches
and on secondary branches
Grains on secondary branches are reported
to be much weaker sinks than on primary branches

IR8 IR60
12 primary branches 8 primary branches
30 secondary branches 10 secondary branches

IR6 ၌ secondary branches ၃၀ ခက္ရွိၿပီး စပါးေစ႔ေပါင္း ၁၂၀ ေက်ာ္ရွိပါတယ္။
IR60 ၌ secondary branches ၁၀ ခက္ရွိၿပီး စပါးေစ႔ေပါင္း၄၀ ေက်ာ္ရွိတာကိုေလ႔လာေတြ႔ရွိရပါတယ္။

(က) အပိုင္းတြင္ရွိေနေသာ စပါးေစ႔မ်ားသည္မူလအႏွံ (primary branches) တြင္ၿဖစ္ေပၚေနေသာေၾကာင္႔ စပါးေစ႔အတြင္း ေကာ္ဓါတ္အေစ႔အဆံမ်ားသည္ သိပ္သည္းစြာတည္ေဆာက္ထားပါသည္
(ခ) အပုိင္းတြင္ရွိေသာစပါးေစ႔မ်ားသည္ ဒုတိယအႏွံ(secondary branches) တြင္ ၿဖစ္ေပၚရၿခင္းေၾကာင္႔Chalky ေၿမၿဖဴေရာင္ဆန္မ်ားၿဖစ္ႏုိင္ပါသည္

Dr. Fitzgerald ကစပါးပင္သည္ တစ္ႏွစ္ခံ ပင္မပင္မဟုတ္ေၾကာင္း၊ အားအလြန္နည္းေသာႏွစ္ရွည္ခံပင္ၿဖစ္ ေၾကာင္း၊ ဒုတိယအႏွံ၌ၿဖစ္ေပၚခဲ႔ေသာ ေကာ္ဓါတ္အေစ႔အဆံေလးမ်ားသည္ ဖြံ႔ထြားရန္အခ်ိန္လုံေလာက္စြာ မရ ရွိပဲၿဖတ္ေတာက္လိုက္သလိုမ်ဳိး ၿဖစ္ခဲ႔ၿခင္းေၾကာင္႔ေကာ္ဓါတ္အေစ႔အဆံေလးမ်ားကိုသိပ္သည္းစြာ ၿဖစ္ေပၚေအာင္ မတည္ေဆာက္ႏိုိင္ပဲေလွ်ာ႔ရဲစြာတည္ေဆာက္ခဲ႔ေသာေၾကာင္႔ chalky မ်ားၿဖစ္ေပၚရၿခင္း ၿဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိန္ ၿဖတ္ေတာက္ခံရၿခင္းသည္ ပတ္၀န္းက်င္အပူခ်ိန္တက္လာေသာေၾကာင္႔ၿဖစ္ပါတယ္။ Dr Fitzgerald က စပါးအမ်ဳိးအစားအလိုက္ ပတ္၀န္းက်င္အပူခိ်န္ကိုခံႏိုင္ေသာ heat stress response မ်ဳိးမ်ားကိုေရြးခ်ယ္ စိုက္ပ်ဳိး သြားရန္လိုအပ္ေၾကာင္း ပညာရွင္ မွ မွတ္ခ်က္ခ်သြားပါတယ္။

• To develop markers that enable breeders to select
• To develop markers that enable breeders to select against chalk and select for densely filled grains that are translucent and that resist breakage.
  

ေဆြးေႏြးပြဲ မွ ထြက္ေပၚ လာတဲ႔ မွတ္သား စရာေကာင္းတ႔ဲ စာစု တစ္ခုကေတာ႔ -

• We introduce and popularise the concept of the ‘yield of edible rice rather than simply yield measured as paddy.
• Yield as paddy means nothing to farmers, consumers or marketers if grain such as this is beneath the hulls.

ကဲ- ဆန္အထူးၿပဳ ဦးေဆာင္ကုမၸဏီေတြ - စပါးပဲအထြက္ တိုးေအာင္လုပ္လို႔က ေတာ႔ တကယ္အက်ဳိး မရွိဘူး ေနာ္- စားေကာင္းၿပီးအေရာင္အ ေသြးလွပတဲ႔ ဆန္ေတြထြက္လာမွ အားလုံးအတြက္ အက်ဳိးရွိမွာပါ။ ကမ႓ာ႔ ဆန္စပါးလုပ္ငန္းမွာ အယူအဆေတြေၿပာင္းကုန္ပါၿပီ္--

က်မ္းကိုး/

• Chalky & Translucent Rice Grains differs in starch composition and structure & cooking properties
• Chalky Rice by Gio Braidotti
• Chilkiness; Rice Production and Utilization
• Chalky Grain; Rice Chemistry and Technology
• Time Rice Today Oct Dec 2004

ဘာေလးၿဖစ္ၿဖစ္ ခ်စ္ရမွာပဲ

ဒီကေန႔သတင္းေကာင္းၾကားရသည္။ ကုိယ္႔အတြက္ကေတာ႔ဘာၿဖစ္ၿဖစ္သတင္းေကာင္းပါ။ မေန႔က ကတည္းက G talk မွာ ဒီကေန႔ မနက္ကိုေရာက္ခ်င္လိုက္တာ ဆိုၿပီးသမီးကေ အာ္ထားတယ္။ အင္းဒီကေန႔ NUH မွာ သမီးကိုယ္၀န္ ultra sound ရုိက္ၿပီး အထီးအမ သိရမယ္နဲ႔တူတယ္ လို႔တြက္ၾကည္႔ရတယ္။ သမီးကသူ႔အေမ လိုပဲ မိန္းခေလးလိုခ်င္တယ္။ အဘိုးကေတာ႔ ဘာ လာလာ ေၿမးပဲေပါ႔။ ဒါေၾကာင္႔Who ever boy or girl love is eternity လို႔ပဲဆိုလုိက္ ေတာ႔ မယ္။ ဒါနဲ႔ခ်က္ခ်င္းဖုံးဆက္ဖို႔ မွာေတာ႔ မနက္ ၉း၃၀ မွာဆက္မယ္ ဆိုၿပီး ၿပန္ေၿပာလာတယ္။

မနက္ ၉ နာရီေလာက္ ေဆးရုံကေနဆက္တယ္နဲ႔တူပါတယ္။ ေဖ႔ ေယာကၤ်ားေလးတဲ႔ ။ဟ ေမ်ာက္ေလးေပါ႔ကြာ လို႔ပီတိစိတ္နဲ႔ ၿပန္ေၿပာလိုက္ရတယ္။ ကုိယ္အတြက္ကေတာ႔ ဘာေလးၿဖစ္ ၿဖစ္သတင္းေကာင္းေပါ႔။ ဖုံးကခဏပဲ ေၿပာလိုက္ ရၿပီးၿပတ္သြားတယ္။

၁၁ နာရီေလာက္ၾကေတာ႔ သမီးေလး လုိခ်င္တဲ႔ သမီးက ေယာကၤ်ားေလးတဲ႔ဆိုၿပီး သူၿဖစ္ခ်င္တာ မၿဖစ္ရတဲ႔ ေလသံ နဲ႔ေၿပာေတာ႔ ပီတိၿဖစ္ေနတဲ႔ အဘုိးကဟာ ဘာၿဖစ္ၿဖစ္ေပါ႔ ကြာ အေမအားကိုးရတာေပါ႔ လိုၿပန္ေၿပာရတယ္။ Mickey Mouse အရူး (ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက Mickey Mouse ရုပ္ပုံ ၿမင္ရင္မေနႏိုင္ဘူး) သမီးကအိမ္နံမည္ Mickey ေခၚမယ္ေနာ္ဆိုၿပီးေၿပာေတ႔ာတာပဲ။ တူမေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ သားေလးကလည္း Mickey လိုေခၚေတာ႔ Mickey Junior ေပါ႔ကြာ လို႔ေၿပာလိုက္ရတယ္။ ဘာၿဖစ္ ၿဖစ္ my baby is BOY ဆို ပီးG Talk မွာတင္ထားေတာ႔မွ ေအာ္သူလည္းဘာၿဖစ္ၿဖစ္ ခ်စ္ရေတာ႔မွာပဲေလ။

ေလာေလာဆယ္ခေလးက်န္းမာဖို႔ အေရးၾကီးတယ္ေလ။ စလုံးမွာက ကိုယ္၀န္ရွိရင္ ခေလးဘုိက္ထဲမွာရွိတုံး down syndrome လိုေရာဂါမ်ဳိးရွိ မရွိ ဘိုက္ထဲမွာရွိတဲ႔ အရည္ကိုစုတ္ၿပီး စစ္ေဆးေပးတယ္ေလ၊ မလိုခ်င္ရင္ ဖ်က္ခ်ႏိုင္တာေပါ႔။ ဒါေပမဲ႔စင္ကာပူက blog တစ္ခုမွာ ဖတ္လိုက္ရတာ က အဲဒီလိုရွိေနရင္ အေဖတို႔အေမ တို႔ကဖ်က္ခ်ရက္ပါ႔မလားတဲ႔ ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ေနေန ဘုရားေပးတဲ႔ သားသမီးကုိေကြ်းေမြးေစာင္႔ေရွာက္ရမွာက အေဖ အေမတုိ႔ရဲ့တာ၀န္ပါ လို႔ေရးထားတာဖတ္ရေတာ႔ ၿမန္မာလူမ်ဳိးေတြ ထားရွိ တဲ႔ မိဖရဲ့ေမတၱာတရားကို ေလးစားမိပါတယ္။

ေၿမးရေတာ႔မယ္ဆိုေတာ႔ သမီးကိုၿပဳစုေစာင့္ေရွာက္ခဲ႔ရတဲ႔ ဘ၀ရဲ႔ ပုံရိပ္ကိုၿပန္ေၿပာင္းၾကည္႔မိပါတယ္။ ပညာတတ္ အဖိုးအဖြားေတြ၊ ပညာတတ္အသိုင္းအ၀ိုင္းက ေပါက္ဖြားလာတာေၾကာင္႔ သမီးကိုလည္း ပညာတတ္ ၿဖစ္ေစခ်င္ ပါတယ္။ တေလာကသူ႔အေမ သမီးအတြက္ေမးထားတဲ႔ ေဗဒင္စာရြက္ကိုၿပန္လွန္ဖတ္ၾကည္႔ တာ႔ ဘြဲ႔ ၄ ခုရမယ္လို႔ေဟာထားတယ္။ မွန္သားပဲ။ သမီးဘြဲ႔ ၄ ခုရေနၿပီပဲ။

အခုသူတာ၀န္ေရာက္ၿပီ။ ေၿမးေလးကိုဘယ္လို ၿပဳစုထိန္းေက်ာင္းမလဲ? စင္ကာပူက ခေလးေတြဆိုးတယ္ ဆိုတဲ႔အေၾကာင္းညည္းေလ႔ရွိတဲ႔ သမီး child rearing ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ? ဘယ္လိုယဥ္ေက်းေအာင္သင္ေပးမလဲ ? ေၿပာတာတစ္ခုရွိေသးတယ္၊ အေဖ လာၿပီးသင္ေပး တဲ႔။ ေတာ္ေတာ္ပဲေကာင္း။

အစားေကာင္းေလး စားရရင္ မိတ္ေဆြေတြကို ေကြ်းခ်င္

မိတ္ေဆြေကာင္းဆိုတာစားစရာေကာင္းေလးတစ္ခုရရင္ေ၀မွ်စားခ်င္တယ္။လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၈ လေလာက္ထိစာေရးသူဟာ ၀ိပသာနာတရားေတာ္န႔ဲပတ္သက္လို႔နလပိန္း
တုံးပါ။ရြယ္တူသူငယ္ခ်င္းေတြတရားစခန္း၀င္ၾကတာေတြၾကားေတာ႔ကုိယ္လည္း၀င္
ခ်င္လာတယ္။
ငါမ်ားေနာက္က်ေနၿပီလားဟုပူပန္မိတယ္။ရုံးအလုပ္ေတြမ်ားေန
လို႔ဆိုၿပီးမဆီမဆိုင္ကိုယ္႔ထမင္းေကြ်းတဲ႔အလုပ္ကိုယိုးမယ္ဖြဲ႔ခဲ႔ေသးတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ေဂါက္သီးရုိက္တုံး ေဂါက္ရုိက္ေဖၚမိတ္ေဆြ ကိုတင္ဦးတုိ႔ နဲ႔တရားအ
ေၾကာင္းဘာဘာညာညာေၿပာရင္းအသက္ကေလးရလာေတာ႔ တရားထိုင္ၾကည္႔ခ်င္တယ္ကြာဆိုၿပီးထုတ္ေၿပာမိတယ္။
ကုိတင္ဦးကကုိယ္ထက္၀ါရင္႔ေတာ႔ ဆရာ တရားမထိုင္ခင္ တရားကိုအရင္နာအုံး၊
တရားစာအုပ္ေတြဖတ္အုံးဆိုၿပီးေၿပာတယ္။ ေအးေလ ငါ ဘယ္စာအုပ္ဖတ္ၿပီးဘာ
လုပ္ရမွာလည္းလုိ႔ေမးေတာ႔ ေမတၱာရွင္ (ရွင္ဇ၀န)ရဲ့ mp3 ေခြေတြနဲ႔မဂ္တားဖိုလ္
တားအႏၱရာယ္မ်ား စာအုပ္ပို႔ေပးလိုက္မယ္။အဲဒါေတြကိုအရင္နားေထာင္အုံး၊ဖတ္
အုံးလို႔ၿပန္ေၿပာတယ္။

ဒါန႔ဲသူပို႔ေပးတဲ႔ mp3ေခြထဲကေကာ႔ေသာင္း၊ဘိတ္၊ေရႊၿပည္သာမွာရွိတဲ႔ေက်ာင္းေတြ
မွာဆရာေတာ္ရွင္ဇ၀နေဟာၾကားေတာ္မူေသာေခါင္းစဥ္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ တရားေတြကုိ
နားေထာင္ၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ေဟာၾကားတဲ႔တရားေတြထဲမွာ သုတၱန္ေတြလည္းပါသ
လို၀ိပသာနာအလုပ္ေပးတရားေတြလည္းပါပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဟာ၀ိပသာနာ
တရားေဟာတဲ႔အခါ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းရွိၿပီးအေၿခခံေတြကိုပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏုိင္သရုပ္ခြဲ
ေၿပာၿပႏိုင္ပါတယ္။ပါဠိေတြသိပ္မပါပဲ ၿမန္မာစကားနဲ႔ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ေပၚ
ေအာင္ေဟာၾကားေပးႏိုင္ခဲ႔တာေၾကာင္႔တရားနားေထာင္တာအရသာခံတတ္
လာပါတယ္။တနည္းေၿပာရရင္တရားေခြနားေထာင္ရတာမပ်င္းေတာ႔ပဲနားေထာင္
ၿပီးရင္းနားေထာင္ခ်င္လာပါတယ္။

ကိုတင္ဦးကဆက္လက္ၿပီးသညာသိႏွင္႔ပညာသိစာအုပ္နဲ႔ မုိးညွင္းပိုင္းေလာ႔ဆ
ရာေတာ္ရဲ့ တရားေခြေတြနဲ႔ကိုိဆက္ပို႔ေပးပါတယ္။ေမတၱာရွင္(ရွင္ဇ၀န) ရဲ့စာအုပ္ပါ။
စာအုပ္ဖတ္လိုက္ တရားနားေထာင္လိုက္န႔ဲမိမိရဲ့ပုိေနတဲ႔ အခ်ိန္ေတြကိုအက်ဳိးရွိရွိအသုံးခ်ႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။

အခုဆိုရင္ ရွင္ဇ၀နရဲ့တရား အပုဒ္ ၂၀၀ ေက်ာ္ကိုနားေထာင္(တရားနာ)
ၿပီးၿဖစ္ပါတယ္။သုတၱန္ေကာ၀ိပသာနာအလုပ္ေပးတရားေတြၿဖစ္ပါတယ္။
၀ိပသာနာတရားေတြကိုေတာ႔အၾကိမ္ၾကိမ္ နားေထာင္ၿဖစ္ပါတယ္။ရွင္ဇ၀န
ကအေၿခခံက်က်ေဟာတာဆိုေတာ ႔ဆိုေတာ႔နားလည္လြယ္ပါတယ္။ေနာက္
တဆင္႔တက္ၿပီး အခုအခ်ိန္မွာ ပိုင္းေလာ႔ဆရာေတာ္တရားေတြဆက္နားေထာင္
ၿဖစ္ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ဒီကေန႔မနက္ ေဂါက္သီးရုိက္ေတ႔ာ ကိုတင္ဦးမလာဘူး၊ ရုံးခ်ိန္ေရာက္ေတာ႔႔ရုံးလိုက္
လာတယ္။ လာရၿခင္းအေၾကာင္းကေတာ႔ ေၿမာက္ဦးဆရာေတာ္ရဲ့ တရားေခြလာ
ေပးတာ။ သူနားေထာင္ရတာအလြန္ၾကိဳက္ေတာ႔ကိုယ္႔မိတ္ေဆြအစားေကာင္း
ေလးလာေကြ်းတဲ႔သေဘာပါပ ဲ။ အခုတေလာကိုတင္ဦးနဲ႔ စာေရးသူနဲ႔ ကေတြ႔လိုက္ရင္တရား
အေၾကာင္းေၿပာၿဖစ္တာမ်ားတယ္။ သူေၿပာတဲ႔ တရားေခြ နံပါတ္ ၈၈ ကေန ၉၄ ထိ
အလုပ္ေပးတရားကိုနားေထာင္ရအုံးမယ္။ သူ႔အေၿပာကေတာ႔ၾကက္သီးေတာင္တၿဖန္းၿဖန္းထတာဆိုလာပဲ။
မိတ္ေဆြေကာင္း ဆိုတာေကာင္းတာေလး စားရရင္ share လုပ္ခ်င္တဲ႔သေဘာပါ။

၂၅မွတ္ဆန္ပဲပို႔ေနအုံးမွာလား

ဘေလာ႔ဂ္မေရးတာၾကာလို႔မိတ္ေဆြေတြကေမးၾကတယ္။အလုပ္နည္းနည္းရႈပ္
တာကတေၾကာင္း၊ သိတဲ႔အတိုင္းပဲစိတ္မပါရင္မလုပ္ခ်င္တ႔ဲ စာေရးဆရာေတြရဲ႔ ဇီဇာေၾကာင္မႈေတြေၾကာင္႔တေၾကာင္းမေရးၿဖစ္တာပါ။
ဒါေပမဲ႔ အက်ဳိးရွိတ႔ဲ အလုပ္
ေတာ႔ေန႔တိုင္းလိုလိုလုပ္ၿဖစ္တာကေက်နပ္စရာပါ။ ဘာလဲဆိုေတာ႔ ရွင္ဇ၀န နဲ႔ပိုင္းေလာ႔ဆရာေတာ္ တို႔ရဲ႔၀ိပသာနာတရားေခြေတြကိုၾကည္႔ၿဖစ္နားေထာင္ၿဖစ္ပါ
တယ္။ ဆရာေတာ္ရွင္ဇ၀နကတရားနာတာဟာတရားက်င္႔တာနဲ႔တူတူ ပဲလို႔ေဟာ
ေၿပာတဲ႔အတြက္ေအာ္ငါတရားက်င္႔ၿဖစ္ပါလားဆိုၿပီးကိုယ္ကိုကိုယ္ေက်နပ္မိပါ
တယ္။၀ိပသာနာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္သိသလဲဆိုတာ ၿပန္လွန္စာေရးက်င္႔ရပါအံုးမယ္။

ေရးခ်င္တာကေတာ႔ဆန္စပါးအေၾကာင္းပါ။ဆန္ကိုပုဂၢလိကလုပ္ငန္းရွင္ေတြကို ၿပည္ပတင္ပို႔ခြင္႔ ၿပဳလိုက္ေတာ
႔ ဆန္စပါးလုပ္္ငန္းကုိုယခင္က မလုပ္ဘူးေသးတဲ႔ လုပ္ငန္းရွင္ေတြ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ဖို႔တာစူလာၾကပါတယ္။
ကုန္သြယ္လယ္ယာ
ပိုင္ဆန္စက္ေတြကို အၿပိဳင္ေလလံဆြဲၾကသလို ဆာတာေကး၊ ဘူလာ၊ ထိုင္း REC၊
တရုတ္ဆန္စက္ေတြကိုၿပည္တြင္းမွာတည္ၿပီး လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ဖို႔ အသီးသီးၿပင္ဆင္ေနၾကတာလည္းၾကားသိရပါတယ္။

ဒီလိုအခ်ိန္နဲ႔ ကိုက္ၿပီးစာေရးသူလည္း ၿမန္မာဆန္စပါး လုပ္ငန္းဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္ေရး စာအုပ္ကိုေကာမာစ္ဂ်ာနယ္တိုက္ကေနထုတ္ခဲ႔ပါတယ္။ ရည္
ရြယ္တာကေတာ႔ ဆန္စပါးအထူးၿပဳဦးေဆာင္ကုမၸဏီေတြအတြက္ပါ။ ကုန္
သြယ္လယ္ယာလက္ထက္တုံးကေတ႔ာ ဆန္စပါး supply chain ကို၀ယ္ယူ
ေရးကေနစၿပီးတည္ေဆာက္ခဲ႔တာပါ။ကုန္သြယ္လယ္ယာလက္ထက္တုံးကေတာ႔
တစ္ၿပည္လုံးေပါ႔။ အခုဆန္စပါးအထူးၿပဳကုမၸဏီေတြကေတာ႔ သူဦးေဆာင္ရမဲ႔
နယ္မွာ မ်ဳိးစပါး သြင္းအားစုပံ႔ပိုးတာကအစ စိုက္တာပ်ဳိးတာေတြအလယ္
သိုေလွာင္ၾကိတ္ခြဲ တင္ပို႔တာအဆုံး supply chain တစ္ခုလုံးကိုတည္ေဆာက္ ရမွာ ၿဖစ္ေတာ႔စိန္ေခၚမႈေတြပိုမ်ားလာတာေပါ႔။

ဆန္အထူးၿပဳကုမၸဏီေတြသက္ဆိုင္ရာ ေဒသေတြမွာ ဘာေတြလုပ္သင္႔တယ္ဆို
တာအၾကံၿပဳခ်င္ပါတယ္။ ၿပည္ပတင္ပို႔ တဲ႔ၿမန္မာဆန္အရည္အေသြးဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၿမန္မာ၂၅မွတ္အဆင္႔မွာပဲ ရွိေန ခဲ႔တာဟာစာေရးသူတို႔ညံ႔လို႔
ပဲလို႔ေၿပာရမလိုၿဖစ္ေနပါတယ္။တစ္ေလာကပဲခူးတိုင္း(ေနာက္) ၿပည္ခရုိင္အင္းမ
တစ္၀ုိက္ကစိုက္ပ်ဳိးထြက္ရွိတဲ႔ဆန္နမူနာေတြကိုစစ္ေဆးသုံးသပ္ေပး
ဖို႔သူငယ္ခ်င္းလုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးကလာၿပပါတယ္။

ၿပည္ၿမိဳ႔နယ္က စိုက္ပ်ဳိးထြက္ရွိတဲ႔ ေရႊၿပည္တန္ နဲ႔ ဆင္းသြယ္လတ္စပါးကၾကိတ္
ထားတဲ႔ဆန္ေတြကိုေတြ႔လိုက္ရေတာ႔ ဆန္ရည္ဆန္သားသာမက လုံးရွည္ လုံး
သြယ္အဆင္႔ကိုမီွတဲ႔တြက္ အလားအလာအလြန္ေကာင္းတဲ႔ဆန္ၿဖစ္ေနတာကို
ေတြ႔လိုက္ရေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေက်နပ္မိပါတယ္။ ဗိုက္ၿဖဴ ၀မ္းၿဖဴဆိုတာလုံး၀မ
ေတြ႔ရသလိုဆန္ဟာလည္း extra long grain ( 7mm above) whole kernel မ်ားေတာ္ေတာ္ ပါ၀င္ေနတာကိုေတြ႔ ရပါတယ္။ဒီလိုအရည္အေသြးမ်ဳိးသာတၿပည္
လုံးစိုက္ႏိုင္လို႔ကေတာ႔ ထုိင္းေတြလန္႔မယ္ဆိုရင္လန္႔ေလာက္ပါတယ္။ cooking quality eating quality ေတာ႔ထမင္းခ်က္မစားရလို႔ မသိႏုိင္ေပမဲ႔ အေရာင္အေသြးက translucent ၿဖစ္ေတ႔ာစားေကာင္းလိမ္႔မယ္လိုတထစ္ခ်
ယုံၾကည္မိပါေတာ႔တယ္။