စင္ကာပူ M1 တယ္လီဖုုန္းလိုုင္းေပၚကအႀကံအဖန္

အားလုုံးသိႀကတဲ႔အတိုုင္းစင္ကာပူမွာ StarHub, SingTel, M1 တိုု႔ဟာ Service Provider ေတြၿဖစ္ႀကၿပီး
တစ္ဦးႏွင္႔တစ္ဦးအၿပိဳင္အဆိုုင္ရွိႀကပါတယ္။ ေမာင္တိုုင္ပင္ကေတာ႔သမီးလုုပ္ေပးတဲ႔အတိုုင္း M1မွာ ဆင္းမ္ကဒ္ လုုပ္ထားၿပီး အိမ္အတြက္ fibre optic broadbandကိုု subscribe လုုပ္ထားပါတယ္။ စုုစုုေပါင္း ၂ ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ ပထမႏွစ္မွာေတာ႔ ဘာၿပသာနာမွ မရွိပါဘူး။ ေမာင္တိုုင္ပင္လည္း ဖုုန္းေခၚရင္
viber ရွိ ရင္ viber ပဲသုုံးပါတယ္။ sms ပိုု႔လည္း viber ကပဲပိုု႔ပါတယ္။

တစ္ရက္သမီးရုုံးကၿပန္လာေတာ႔ M1 ရဲ႔တယ္လီဖုုန္းေဘလ္စာရြက္ႀကီးကိုုင္ၿပီး ေဖေဖ ဘာေတြေခၚထားတာ
လဲဆိုုၿပီး လာေမးပါတယ္။ေမာင္တိုုင္ပင္လည္း ေဘလ္စာရြက္ႀကည္႔ၿပီး ဦးေႏွာက္ေတာ္ေတာ္စားသြားတယ္။ သူတိုု႔ charge လုုပ္တာက Value Added Services MFusion Atlc Pte Ltd, Chapamobile Playwin Service (Tel: 31581242)အတြက္ 5 sms access SGD 25.00 ေတြ႔ပါတယ္။ ေမာင္တိုုင္ပင္ကအားေနရင္ ကြန္ပ်ဴတာႏွုိပ္တာမ်ားပါတယ္၊ဖုုံးကိုု မကလိပါဘူး။ ဂိမ္းလည္းမကစားဘူး၊ G mail, Facebook ေလာက္
ပဲအၿပင္ထြက္ရင္ႀကည္႔တာ။ သမီးကေတာ႔ ေဖေဖ ဖုုံးကိုု မ်က္ေစ႔မၿမင္ပဲေလ ွ်ာက္ေလ ွ်ာက္မႏွိပ္ နဲ႔ေလ လိုု႔ပဲေၿပာပါတယ္။

ႀကံဳဘူးႀကမွာပါ။ေမာင္တိုုင္ပင္ရင္ထဲမွာ တႏုုံႏုုံ နဲ႔ေလ။ ထမင္းေတာင္ေကာင္းေကာင္းမစားႏိုုင္ဘူး။ဒါနဲ႔ဖုုံးကိုုဖင္ၿပန္ေခါင္းၿပန္ႀကည္႔ေတာ႔မွ message မွာအဲဒီကုုမၺဏီက ဖိတ္ေခၚလာတယ္။ ေမာင္တိုုင္ပင္က
ဖတ္ေတာင္မႀကည္႔ဘူး၊လိုုက္ဖ်က္တာ ဟိုုႏုုိပ္ ဒီႏုုိပ္ ႏုုိပ္မိမွာေပါ႔၊ ဘာသြားႏုုိပ္မိမွန္း လည္းမသိဘူး။ေမ႔ေမ႔ေပ်ာက္ေပ်ာက္ပဲထားလိုုက္တယ္၊ ေနာက္ရက္ေတြဆက္ဆက္လာၿပန္ေကာ၊ေမာင္တိုုင္ပင္
စိတ္ရႈပ္ေပမဲ႔ ignore လုုပ္ထားလိုုက္တယ္။ ၅ရက္ေလာက္ႀကာေတာ႔ဒီလိုုခဏခဏလာရင္အလုုပ္ရႈပ္
တယ္ဆိုုၿပီး သူတိုု႔ပိုု႔တဲ႔ sms ကိုုဖတ္ႀကည္႔တယ္။ မပိုု႔ေစခ်င္ရင္ STOP ဆိုုၿပီး sms ပိုု႔လိုု႔ဆိုုတာနဲ႔ ပိုုက္ဆံ ကုုန္ရင္လည္းကုုန္ဆိုုၿပီး ပိုု႔လိုုက္တယ္၊ အံမယ္--ၿပန္လာေသးတယ္၊ ေနာက္တခါေဒါသသံပါတဲ႔ I SAID STOP ဆိုုၿပီးပိုု႔လိုုက္တယ္။ အဲေတာ႔မွ ရပ္ေတာ႔တယ္။သူတိုု႔ နံပါတ္က 146079193--- ေနာက္တစ္ေန႔က
လာေသးသဗ်ာ-- 146079192 ကေန Free MSG ဆိုုၿပီးလာေသးသဗ်-- အၿဖစ္ကေတာ႔အဲဒါပဲ--
က်န္ေသးတယ္၊ မၿပီးေသးဘူး၊

စိတ္ထဲမွာ ၂၅ ေဒၚလာေပမဲ႔ ၿမန္မာေငြ ၁၇၅၀၀ က်ပ္ ရန္ကုုန္ ခိုုင္ခိုုင္ေက်ာ္ မွာသူငယ္ခ်င္း ၃-၄ ေယာက္ေလာက္ထမင္းစားလိုု႔ရမယ္။ေဘလ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး complant ကိုု အဲဒီ sms address ဆီ ၿပန္ပိုု႔တယ္၊ မရဘူး၊ ေနာက္တယ္လီဖုုန္းကိုုေခၚတယ္၊ စာတိုု ပိုု႔တယ္၊ မရဘူး။ ေနာက္ M1 customer service
ကိုုေခၚတယ္၊ မေၿပာခင္ အိုုင္စီ နံပါတ္ေတာင္းတယ္၊ သမီး ကေစ်းသြားေနေတာ႔ေနာက္မွ ၿပန္ေခၚမယ္ဆိုုၿပီး လုုပ္ရတယ္။ ညနက္သြားေတာ႔တႏုုံနံနဲ႔ အိပ္ရာ၀င္လိုုက္ရေပမဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္ဘူး၊ ထၿပီး ေၿမးနဲ႔သြားေဆာ႔ေနလိုုက္တယ္။ ညသန္းေခါင္ေလာက္ထိ အင္တာနက္မွာM1 ကိုုဘယ္လိုု အီးေမလ
ပိုု႔လိုု႔ရမလဲဆိုုတာ လိုုက္ရွာတာ ေနာက္ဆုုံးေတာ႔ ေတြ႔တယ္၊ အက်ိဳးအေႀကာင္းေဖၚၿပၿပီး အီးေမလ္ရုုိက္လိုုက္တယ္၊ ခ်က္ခ်င္းပဲစာရေႀကာင္းၿပန္လာပါတယ္၊ ကိုုယ္လုုပ္ခ်င္တာ
လုုပ္လိုုက္ရေတာ႔မနက္ ၁ခ်က္ထိုုးမွ အိပ္ရင္၀င္ၿဖစ္တယ္။

ဒီကေန႔ M1 customer service ကေန မေလးအသံနဲ႔ မေလးမ ဖုုန္းဆက္လာတယ္။ အရင္ အိုုင္စီနံပါတ္၊ ေမြးေန႔၊ေနရပ္လိပ္စာေတြေမးၿပီးမွဆက္ေၿပာတယ္။ အဲဒီကုုမၺဏီအေႀကာင္းေမးတယ္။စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္ေမးေတာ႔ ကိုုယ္က တင္း ေနၿပီ။ ငါဘာမွအဲဒီကုုမၺဏီ
နဲ႔မသိဘူး၊ sms ေရာက္လာလိုု႔ လိုုက္ဖ်က္တာ ဘာခလုုတ္ႏွိပ္မိသြားမွန္းမသိဘူး။ ေနာက္ဆက္တိုုက္ ပိုု႔လာတယ္၊ငါ ဘာမွမၿပန္ဘူး၊ေနာက္ဆုုံး I SAID STOP ဆိုုမွရပ္သြားတယ္။ မင္းတိုု႔ M1 ကဒီလိုုမလိမ္႔တစ္ပတ္ လုုပ္တဲ႔ေကာင္ေတြ ရဲ႔ sms ကိုုဘာလိုု႔လက္ခံရတာ
လဲ၊ ငါ႔ဖုုံးမွာအေထာက္အထားေတြရွိတယ္၊ screen shot လည္းရုုိက္ထားၿပီးၿပီ၊ ငါ႔ တိုုက္ေအာက္ထပ္မွာ Clemeti ရဲ စခန္းရွိတယ္၊ငါ report သြားလုုပ္မယ္ ဆိုုၿပီးသူဘာေၿပာေနမွန္းမသိဘူးကိုုယ္က ေဒါနဲ႔ေမာနဲ႔ ကိုုေၿပာပလိုုက္တယ္။ မေလး မ ကသူေၿပာေနတယ္။ ၂၅ ေဒၚလာကိုု waive လုုပ္ေပးပါမယ္၊ ဒါေပမဲ႔ မင္းရဲ႔ April bill ကိုုႀကည္႔လိုုက္ေတာ႔ လည္း အဲဒီကုုမၺဏီကပဲ ေနာက္ထပ္ ၁၀ေဒၚလာေတာင္း
ထားတာေတြ႔တယ္။ အဲဒီအတြက္လည္းစိတ္မပူပါနဲ႔ 3 working days အတြင္းၿပန္ ၿပီး waive လုုပ္ေပးပါမယ္၊ လိုု႔ေၿပာပါတယ္၊အဲဒါႀကားေတာ႔ ပိုုေဒါသထြက္ေရာ၊ဒါေပမဲ႔ ထိန္း လိုုက္ပါတယ္၊ ဘာအတြက္ ၁၀ေဒါလာ ေတာင္းမွန္းမသိဘူး၊ မေလး မ ကအစကတည္းက waive လုုပ္ေပးပါမယ္ေၿပာေနတာ ကိုုယ္ေတာ္ေခ်ာက ေဒါသထြက္ေနေတာ႔ အကုုန္စိတ္ထဲရွိတာေၿပာပစ္လိုုက္မိေရာ--ေဒါသမ်ား မေကာင္းလိုုက္တာ--တာေတာင္ ေတာ္ယုုံတန္ယုုံ သည္းညည္းခံတတ္တဲ႔ေကာင္-- April ေဘလ္ေရာက္လာရင္သမီးနဲ႔စကားမ်ားရအုုံးမယ္၊ ဖုုံးေတာင္မကိုုင္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ပဲ၊ သမီး ေၿပာတာလည္းမွန္တယ္၊မ်က္ေစ႔ ကမ်က္မွန္မပါရင္ ဘာမွ မေတြ႔ေတာ႔ဘူး၊ အိုု ေနၿပီေလ--ဘာမွ မေကာင္းေတာ႔ဘူး-၂၅ေဒၚလာကမမ်ားေပမဲ႔လူလည္လုုပ္ခံရရင္ေတာ႔ တႏုံႏုုံ နဲ႔ၿဖစ္တာေပါ႔--


သမီး ကေမာင္တိုုင္ပင္ လိုုမဟုုတ္ဘူး၊ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အထုုအေထာင္းခံရေတာ႔ အရမ္းစြာလန္က်ဲတယ္၊ အေမ မရွိတဲ႔သမီးသူမ်ားေက်ာမွာခံရမွာ စိုုးလို႔ စြာလန္က်ဲေအာင္ေၿမွာက္ေပးခဲ႔တာ အခုုေတာ႔ထိမ္းမရဘူး၊ အဲလိုုဘဏ္ေတြ ကုုမၺဏီေတြက သူဆီဖုုံးဆက္လာရင္ မဆဲယုုံတမည္ပဲ အကုုန္ေကာလႊတ္တာ၊ အခုုေတာ႔ သမီးေၿပာတာလက္ခံရမလိုုပဲ-- အခုုလည္း M1 ကိုု သူအမ်ိဳးမ်ဳိးရစ္ ၿပီးေကာေနတာ သူေၿပာတာမွန္ေနၿပန္ေရာ--ေခတ္ကာလသားသမီးေတြနဲ႔ ၿပိဳင္မၿငင္းတာေကာင္းတယ္ဗ်ဳိး--သူတိုု႔ေခတ္ကလူေတြသူတိုု႔ပဲသိတယ္၊ M1 M1 M1 ဒီလိုု crooked co: ေတြကိုုဘာလိုု႔မ်ားလက္ခံလုုပ္ေပးေန
ပါလိမ္႔--သူရဲ႔ customer ေတြကိုု လာထိခိုုက္ရင္အကာအကြယ္ေပးဖိုု႔မေကာင္းေပဘူးလား--

What is Withholding Tax? Singapore experience

For tax purposes in Singapore, Inland Revenue Authority of Singapore (IRAS) has categorized individuals and companies into two types of tax entity: Resident and Non-resident. A company is considered a Singapore tax resident if the employment activities and management of business operations are conducted in Singapore. A branch office of a foreign company is a non-resident tax entity because the management of the business operations comes from the parent company overseas.

Withholding Tax is a form of levy placed on payments made to non-resident tax entities including employees, business partners and overseas agents. In accordance with IRAS tax rules, a person has a legal obligation to withhold a percentage of the payment, when he makes payments of a specified nature under the Singapore Income Tax Act, to a non-resident, and hence the Withholding Tax.

Types of Payment Subject to Withholding Tax

The types of payments that are subject to Withholding Tax are any payments listed under 45 of the Singapore Income Tax Act, which include:

• Payment of commission fees to overseas agents
• Payment of director's fees to non-resident directors
• Payment of professional fees to offshore accountants

Below is a list of payments and fees subject to Withholding Tax under Singapore Income Tax Act: Section 45

45, 45A, 45B & 45D

• Interest
• Royalties
• Management fees and service fees
• Rental from use of movable properties;
• Non-resident director's remuneration;
• Gains from real property transaction

45E

• Supplementary Retirement Scheme (SRS) withdrawal made by foreigners and Singapore permanent residents.

45F

• Professional service fees for non-resident professionals.

Withholding Tax Amount

The amount of Withholding Tax to pay would depend of the type of payment is to be made and to whom. Below is a general outline for amount to withhold:

• For management fees, technical and other service fees paid to a non-resident company, the Withholding Tax rate is the same as corporate tax rates, which is 17% for 2010. However, for payments made to non-resident individuals, the Withholding Tax is 20% of the gross payment.
• For time charter fees, voyage charter fees and bareboat charter fees, the Withholding Tax rate is 1% – 3%.

For other types of payments, the Withholding Tax rate is 10% or 15%.

• Where a double tax agreement is applicable, the rates specified in the agreements of the respective countries would apply.

Withholding Tax Deadline

All Withholding Tax must be paid by the 15th of the month following the date of payment.

စင္ကာပူသံရုံးအေႀကာင္းနည္းနည္းေလာက္ေတာ႔ေၿပာခ်င္တယ္

ေက်ာင္းသားေလးတစ္ဦးရင္ဖြင္႔ ထားတာကို share လုပ္ လိုက္တာပါ။

ဟဲလို မဂၤလာပါ ...

က်ေနာ္လည္း ကိုယ္ေတြ႔ၾကံဳခဲ့တဲ့ စင္ကာပူသံ႐ံုးအေၾကာင္း နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ ေျပာခ်င္တယ္။ က်ေနာ္ က စင္ကာပူမွာ အခ်ိန္ျပည့္ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားတေယာက္ပါ။ ေက်ာင္းခဏပိတ္လို႔ ရန္ကုန္ကို ခဏျပန္လိုတာနဲ႔ ထံုးစံအတိုင္း သံ႐ံုးမွာ ေထာက္ခံစာသြားေတာင္းတာမွာ ဇာတ္လမ္းစတာ ပါပဲ။ ေက်ာင္းသား ျဖစ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာေတာင္းရင္ ...

၁။ ေက်ာင္းမွ ေထာက္ခံစာ
၂။ ေက်ာင္းသားကတ္ မိတၱဴ/မူရင္း
၃။ pass port copy

နဲ႔ သံ႐ံုးက ထုတ္ေပးတဲ့ ေဖာင္ရယ္ တြဲတင္ရင္ အခမဲ့ (အခမဲ့) ဆိုၿပီး notice ကပ္ထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ အ ထက္မွာပါတဲ့ နံပါတ္ (၁) အခ်က္ ေက်ာင္းေထာက္ခံစာမွာ ေက်ာင္းက က်ေနာ္တို႔ကို ေပးေနက် ပံုစံအတုိင္းပဲ (ေက်ာင္းသား ေမာင္တင္၀င္းသည္ ေက်ာင္းစတက္တဲ့အခ်ိန္မွ ယခုအခ်ိန္အထိ အခ်ိန္ျပည့္ ေက်ာင္းသားျဖစ္ ေၾကာင္း မွန္ကန္ပါသည္) ဆိုၿပီး အရင္လူေတြ ကို ေပးေနက် အတိုင္းပဲ ေပးလုိက္ တယ္။

အဲဒီအခ်က္ကို အခြင့္ေကာင္းယူၿပီးေတာ့ (မင္းတို႔က ဥပမာ - ၃၀ ရက္အထိပဲ ေက်ာင္းသား၊ ၁ ရက္ေန႔က်ရင္ ေက်ာင္းသားမဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ အဲဒီေတာ့ ေက်ာင္းသားေထာက္ခံစာ မေပးႏုိင္ဘူး၊ အလုပ္မလုပ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာပဲ ရမယ္ဆိုၿပီး ညစ္ပါေလေရာ (အလုပ္မလုပ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာဆိုရင္ ၈ ေဒၚလာ ေပးရ တယ္။ ဒါက ေနာက္မွ သိတာ)။ အဲဒါနဲ႔ စကားေတြ ေျပာရေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။ ေက်ာင္းသားကတ္၊ ICA - အင္မီ ဂေရးရွင္းကတ္ေတြ ျပလည္း မရနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဒီကိစၥ သူနဲ႔ မၿပီးေတာ့ဘူးတဲ့။ သံအမတ္ႀကီးဆီ တင္မွ ရမယ္ဆိုၿပီး ျဖစ္ေရာဗ်ာ။

က်ေနာ္တို႔လည္း “ကဲ တင္ဆိုလည္း တင္” ဆိုၿပီးေတာ့ ေပးခဲ့တယ္။ ရရင္ ဖုန္းဆက္မယ္ဆိုလို႔ ဖုန္းနံပါတ္ပါ ေပးခဲ့ရေသးတယ္။ (၂) ရက္ေလာက္ၾကာေတာ့ ဖုန္းမဆက္တာနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ တုိင္ပင္တယ္။ ေက်ာင္းေထာက္ခံစာကို အသစ္ သြားေတာင္းမယ္။ အဲဒီထဲမွာ ေက်ာင္းရဲ႕ duration ကိုလည္း ျဖည့္ခိုင္းမယ္ ဆိုၿပီး ေက်ာင္းမွာ သြားေတာင္းၾကတာေပါ့ဗ်ာ (ပထမ ေထာက္ခံစာမွာ ေက်ာင္းခ်ိန္ duration မပါသြားဘူး။ ဒါကလည္း ေရွ႕က ေနာင္ေတာ္ေတြက မလုိဘူး ေျပာလို႔ မျဖည့္ၾကတာ)။ ဒီတခါေတာ့ ျပည့္စံုစြာ ရခဲ့တယ္။

အဲဒါနဲ႔ပဲ သံ႐ံုးကို ခ်ီတက္ၿပီး အသစ္ ထပ္တင္တာေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီလို တင္လည္းတင္ေရာ ေလွ်ာက္လႊာလက္ခံတဲ့ အမ်ဳိးေကာင္းသမီးေလးက မွတ္မိေနတယ္ဗ်ာ (ေအာ္ တဲ့ duration ထပ္ျဖည့္လာတာပဲ တဲ့)။ တင္ၿပီးေတာ့ ညေနကို ခ်ိန္းလိုက္တယ္။ ညေန ခ်ိန္းထားတဲ့ အခ်ိန္က ၄း၃၀။ အဲဒါ ၅း၃၀ အထိ မရေသးဘူး။ တေအာင့္ေန ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ နာမည္ေခၚေတာ့ ၀မ္းသာအားရာ သြားယူတာေပါ့။ ယူလည္းယူေရာ စလံုး (၈) ေဒၚလာ ေတာင္းေတာ့တာပဲဗ်ာ။ မနက္က တင္လိုက္တဲ့ ေဖာင္ကို ေဖ်ာက္ၿပီးေတာ့ ဟို ပထမေန႔က တင္တဲ့ ေဖာင္ကို အလုပ္မလုပ္ေၾကာင္းအေနနဲ႔ charge လုပ္လုိက္တာ။

ဒါ က်ေနာ္တို႔ကို သက္သက္ေဆာ္ထည့္လိုက္တာ။ မနက္က တင္တဲ့ ေဖာင္နဲ႔ဆိုရင္ သူတို႔ ပိုက္ဆံမရဘူးေလ။ စာရြက္ကလည္းစံုတယ္၊ ေက်ာင္းသားလည္း ေက်ာင္းသားဆိုေတာ့ ပိုက္ဆံမရဘူးေလ။ ဒါေတာင္ ေျပာလိုက္ ေသးတယ္ (မင္းတို႔ကလည္း ၈ ေဒၚလာကို ၾကည့္မေနပါနဲ႔ တဲ့ေလ)။ သူေတာင္းစားကို ေပးရင္ေတာင္ ေစတ နာရွိမွ ေပးခ်င္တာပဲ။

ကိုယ္က မွန္မွန္ကန္ကန္ လုပ္ေပမယ့္ မလိမ့္တပတ္နဲ႔ ယူတာကို ဘယ္သူက ေပးခ်င္မလဲ၊ စဥ္းစားၾကည့္ေလ။ ေနာက္တခုကလည္း အဲဒီသံ႐ံုးမွာ လာၿပီးလုပ္တဲ့ လူ (၁၀) ဦး ရွိရင္ (၇) ဦးက ပြဲစားေတြ။ ေနာက္တခုက ပြဲ စားေတြကို ဆက္ဆံတာက်ေတာ့ တမ်ဳိး၊ အမွန္တကယ္ လူကိုယ္တိုင္သြားလုပ္တဲ့ သူေတြကိုက်ေတာ့ နည္း မ်ဳိးစံုနဲ႔ ညစ္ေနတာေတာ့ ဟို အဆိုေတာ္ ဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းလိုပဲ ...

“လြန္ လြန္လြန္းတယ္ ... ဘယ္လိုလူေတြလဲေဟ့ ... ဖုန္းဆက္လိုက္ရမလား ... ဖုန္းဆက္လိုက္ရမလား ...”

ဘယ္ကို ဆက္ရမလဲဟင္ ... ။ ။

ေပးပို႔သူ - ကိုကို

လွ်ပ္တပ်က္စင္ကာပူ (ဂ)

သူမ်ားအေတြ႔ အၾကံဳေလးေတြပါ၊ ကူးယူေဖၚၿပ လိုက္ပါတယ္။


စင္ကာပူႏုိင္ငံထုတ္ The Straits Times သတင္းစာ ၂၃ ဇြန္ ၂၀၁၀ ေန႔ထုတ္မွာလူထုအာေဘာ္ အတိုေလး တစ္ပုဒ္ ဖတ္လို္က္ရတယ္။ ေရးသူက စင္ကာပူလူမ်ိဳး တစ္ေယာက္ပါ။ သူက ဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္တစ္ခုမွာ တန္းစီေစာင့္ေနရင္း ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ ျမင္ကြင္းေလးတစ္ခုအေၾကာင္း ေရးထားတာပါ။

အဖိုးတန္၀တ္စံု၀တ္ထားတဲ့ အသက္ႀကီးႀကီး စင္ကာပူအမ်ိဳးသားႀကီးတစ္ေယာက္ဟာ တန္းစီေနတဲ့ သူ႔ေရွ႕က ဖိလစ္ပီႏိုအမ်ိဳးသမီး (ကေလးငယ္ေလးကို ခ်ီပိုးထားသူ) ကို ေက်ာ္ၿပီး ေရွ႕တိုးသြားတယ္တဲ့။ လူခ်င္းတြန္း တိုက္မိသြားလို႔ အမ်ိဳးသမီးက မေက်မနပ္ေျပာတဲ့အခါ အဲဒီ စင္ကာပူလူႀကီးက ဖိလစ္ပီႏို အမ်ိဳးသမီးကို ေဒါသ တႀကီး ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ႀကိမ္းေမာင္းေတာ့တာပဲတဲ့။ ေနာက္ဆံုးစကားကေတာ့ နင္တို႔ အလကား လာ႐ႈပ္ ေနတယ္။ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ ကိုယ္ျပန္လို႔ ေျပာတာျဖစ္တယ္တဲ့။ ဖိလစ္ပီႏိုအမ်ိဳးသမီးဟာကေလးေလးခ်ီၿပီး တန္းစီ တဲ့ထဲက ထြက္သြားရရွာတယ္တဲ့။

ေပးစာေရးသူက ေအာ္ဟစ္ႀကိမ္းေမာင္းတဲ့ စင္ကာပူလူႀကီးရဲ႕ အျပဳအမူဟာ ယဥ္ေက်းတဲ့ႏုိင္ငံႀကီးသား မပီသ ေၾကာင္း၊ ဖိလစ္ပီႏိုေတြကေတာ့ စင္ကာပူသားေတြအေပၚအမ်ားႀကီး ခံစားသြားၾကမွာ ျဖစ္ေၾကာင္းေရးၿပီး ႐ုိင္းျပ တဲ့စင္ကာပူသားေတြအတြက္ သူက အားနာေနမိပံုကို ေဖာ္ျပခဲ့တယ္။ နိဂံုးခ်ဳပ္မွာသူေရးလုိက္ပံုက ဒႆန ဆန္တယ္။ ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ "ကၽြန္ေတာ္ပိုၿပီးစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတာကေတာ့ ကေလးေလး ခ်ီထားတဲ့ မိန္းမသားတစ္ေယာက္ကိုအဲဒီလူႀကီး တရားလက္လြတ္ ႏိုင့္ထက္ကလူ ေျပာဆိုေနတာကို ကၽြန္ေတာ္အပါ အ၀င္မည္သူကမွ ၀င္ေရာက္ဟန္႔တားျခင္း မျပဳခဲ့ၾကတာျဖစ္တယ္။ ၀င္ေရာက္ဟန္႔တားဖို႔မ၀ံ့ရဲခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ တယ္။ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရွက္မိပါတယ္" လို႔ေရးထားတာပဲဗ်။

အဲဒီေပးစာရွင္ရဲ႕ စိတ္ထားေလးကို သေဘာက်လြန္းလို႔ ကၽြန္ေတာ္က စင္ကာပူမွာအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ သမီးဆီကို "ဂ်ီေတာ့" ေျပာတဲ့အခါ ဒီအေၾကာင္းထည့္ေျပာလုိက္တယ္။

သမီးက အဲဒီေတာ့မွ သူ႔အနားမွာရွိတဲ့ သတင္းစာကို ျပန္ဖတ္ၾကည့္ၿပီးဘယ္လိုျပန္ေျပာလဲဆိုေတာ့ အဲဒီ ေပးစာ ေရးသူဟာ စလံုးတစ္ေယာက္ ျဖစ္မယ္္လို႔လံုး၀မထင္ဘူးတဲ့။ ကေလးေလးနဲ႔ ဖိလစ္ပီႏို အမ်ိဳးသမီးက ျပန္ေျပာလို႔ သိရတဲ့သူတို႔လူမ်ိဳး တစ္ေယာက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အဲဒီအခ်ိန္က တန္းစီေနတဲ့ထဲမွာရွိေနတဲ့ စလံုးမဟုတ္သူ တစ္ေယာက္ေယာက္ေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္ရမယ္လို႔ တစ္ထစ္ခ်ေျပာတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ သမီးရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳအရ အဲသလို ႏိုင္ငံျခားကအလုပ္လာလုပ္ေနသူေတြကို လူလူခ်င္း စာနာ ေထာက္ထား တဲ့စိတ္နဲ႔ ႐ႈျမင္တဲ့စလံုးဆိုလို႔ တစ္ေယာက္မွ မေတြ႔ဖူးလို႔ပါပဲတဲ့။

သမီးေျပာတာေတြေရာ၊ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ္ယ္ေတြ႔ေရာ ေပါင္းစပ္ေျပာရရင္ျဖင့္စင္ကာပူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ မ်က္ႏွာ ထားကိုက အေျပာင္းအလဲမ်ားတာ ေတြ႔ရတယ္။အေရွ႕ေတာင္အာရွက သူတို႔ဆီ အလုပ္လာလုပ္ ေနသူ ေတြကို ဆက္ဆံရာမွာ အလြန္ေမာက္မွာ႐ိုင္းျပတယ္။ ဥေရာပတို႔ အေမရိကန္တို႔က လာၿပီးအလုပ္လုပ္ ေနသူအျဖဴေတြ ကိုက်ေတာ့ ဖင္လ်က္ဆားျဖဴး လုပ္လုိက္ၾကတာ လြန္ေရာပဲ။

စင္ကာပူသားေတြ အခုျဖစ္ေနပံုက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၃၀ ေက်ာ္က ဂ်ပန္ေတြနဲ႔တူတယ္။ ၁၉၇၆ ခုမွာ ကၽြန္ေတာ္ ဂ်ပန္ကို ေလ့လာေရးသြားခဲ့ဖူးတယ္။ ၁၉၇၇ မွာေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္ေရာက္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ထိေတြ႔ခဲ့ဖူးတဲ့ ဂ်ပန္ေတြထဲက အမ်ားစုဟာ အေမရိကန္ကိုအရမ္းအထင္ႀကီးတယ္။ က်န္အာရွတိုက္ သားေတြကို အထင္ေသးတယ္။ ကုိရီးယားေတြကိုက်ေတာ့ ခ်ိဳးခ်ိဳးႏွိမ္ႏွိမ္ကို ဆက္ဆံတယ္။ (မၾကာခင္ေတာင္ကို ရီး ယားက သူတို႔ကို မယိုးမစြဲ လုိက္ယွဥ္လာေတာ့တာပါပဲ) ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ နည္းနည္းရင္းႏွီးသြားတဲ့ ဂ်ပန္အရာရွိ တစ္ေယာက္ကုိ ခင္ဗ်ား႐ုပ္ရည္က႐ုတ္တရက္ၾကည့္ရင္ ကိုရီးယားလူမ်ိဳးနဲ႔ တူတယ္ေနာ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ကႏိုင္ငံခ်င္း ကပ္ေနသေလာက္ ႐ုပ္ခ်င္းလည္း ဆင္တယ္လို႔ ေျပာမိတာနဲ႔စိတ္ဆိုးသြားလိုက္တာ လန္႔ေတာင္ လန္႔တယ္။ ဂ်ပန္တစ္ေယာက္ကို ကိုရီးယားနဲ႔တူတယ္လို႔ေျပာတာ အဲဒီဂ်ပန္ကို မစင္ထုပ္နဲ႔ ေပါက္သလိုပဲလို႔ သူကေျပာ တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေတာင္းပန္လုိက္ရတာ အာကိုေပါက္ေရာ။

စင္ကာပူေတြက ခုမွ နီပြန္ေတြေနာက္က လုိက္တာ။ ဒါေပမယ့္ တူေတာ့မတူပါဘူး။ဂ်ပန္က လူဦးေရ ၁၂၇ သန္းေက်ာ္၊ စင္ကာပူက ၄ သန္းခြဲေလာက္ပဲ ရွိတယ္။ ၁၉၆၅က်မွ စင္ကာပူဟာ တုိင္းရယ္ျပည္ရယ္လို႔ ျဖစ္လာတာ၊ သို႔ေပမယ့္ ေခါင္းေဆာင္ လီကြမ္ယူက အကြပ္အညႇပ္ေကာင္းလို႔ စီးပြားတက္လာခဲ့တယ္။ စီးပြားေရး ေကာင္းလာ ေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းေတြက အလုပ္လာလုပ္ၾကတယ္။ ပထမေတာ့ သူတို႔ဆီမွာ ပေရာ္ဖက္ရွင္ နယ္ေတြ ရွားပါးလို႔ ႏုိင္ငံျခားသားေတြကို ႀကိဳဆိုတယ္။ေပ်ာ္ေအာင္ထားတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံသားေတြကို ဘက္ကန္တယ္။ သူတို႔ဆီမွာ မေနခ်င္ေအာင္ စိတ္ညစ္ေအာင္ လုပ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ မေနႏိုင္ေအာင္ လုပ္လာၾကတယ္။

သတင္းစာထဲမွာပါတဲ့ ေပးစာေရးသူဟာ စင္ကာပူမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ့္သမီးကယူဆတာက အဲဒီစာထဲပါတဲ့ အေတြးအေခၚမ်ိဳးဟာ စလံုးေတြအတြက္ျမင့္လြန္းေနလို႔ပါတဲ့။ မိမိေရွ႕မွာ မေတာ္မတရား ေျပာဆိုျပဳမူေနတာ ကိုမဟန္႔တားဘဲ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနရင္ အဲသလို ၾကည့္ေနသူဟာလည္း အျပစ္မကင္းဘူးဆိုတဲ့အယူအဆဟာ တကယ္ယဥ္ေက်းတဲ့ ႏိုင္ငံႀကီးသားစိတ္ဓာတ္ လူႀကီးလူေကာင္းစိတ္ဓာတ္ျဖစ္တယ္ လို႔ နားလည္ထားၾက တာကိုး။

စင္ကာပူမွာ ခုနဘတ္စ္ကားဂိတ္မွာ ဖိလစ္ပီႏိုအမ်ိဳးသမီး ခံလိုက္ရသလိုေစာ္ကားေမာ္ကား ဆက္ဆံခံရတဲ့ ဘ၀တူေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ ျမန္မာလူငယ္ေတြကေတာ့ခ်န္ဂီေလဆိပ္ စေရာက္ကတည္းက အဲသလိုမ်ိဳးေတြ ဆက္ဆံခံရတာပါပဲလို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီသတင္းမ်ိဳးေတြၾကားရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ကုိယ့္ျပည္တြင္းမွာ စင္ကာပူလို လုပ္ခလစာေပးႏိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြ မ်ားမ်ားေပၚလာပါေစလို႔ပဲဆုေတာင္း တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔
ဆီမွာ ဘာလို႔မျဖစ္ႏုိင္ရမွာလဲ။ မေ၀းေတာ့တဲ့ကာလအတြင္း မုခ်ျဖစ္လာရမယ္လို႔ပဲ ႀကံဳး၀ါးေနမိပါတယ္။

[True News သစၥာဂ်ာနယ္၊ အတြဲ-၂၊ အမွတ္-၄၅၊ ၆ ဇူလုိင္ ၂၀၁၀၊ စာမ်က္ႏွာ-၂၄]

လွ်ပ္တပ်က္စင္ကာပူ (၇)

စင္ကာပူမွာသမီးနဲ႔တူတူေန ေနတုံးတစ္ရက္ၾကေတာ႔အိမ္ကိုစာတစ္ေစာင္ေရာက္လာတာေတြ႔တယ္။ စပ္စု ၾကည္႔ေတာ႔ ေဖေဖၚ၀ါရီ လ ၁၉ ရက္ေန႔ၾကရင္ ကလင္မန္တီး အဲဗင္ႏွူး ၃ မွာ ရွိတဲ႔ HDB တိုက္ေတြအားလုံး လွ်ပ္စစ္မီးလိုင္းေတြၿပင္စရာရွိလို႔ မလႊဲမေရွာင္သာပဲမီးၿဖတ္မဲ႔အေၾကာင္း စာတစ္တန္ ေပတစ္တန္နဲ႔ အေၾကာင္း ၾကားေတာင္းပန္ လာပါတယ္။ သမီးကေတာ႔ၿပတ္တယ္၊ ဖတ္ေတာင္ဖတ္မၾကည္႔ပါဘူး၊ သားမက္ေရာက္ လာ ေတာ႔ လည္း ခဏဖြင္႔ဖတ္ၾကည္႔ၿပီးအေရးေတာင္မလုပ္ဘူး၊ အင္းငါေတာ႔ ရွားရွားပါးပါး စင္္ကာပူူမွာ မီး ၿဖတ္တာ နဲ႔ေတာ႔ ၾကံဳၿပီ။ ဒီေကာင္ ၏ေတြ နံနက္ ၉ နာရီ ကေန ညေန ၅နာရီ ထိမီး ၿဖတ္ ရင္ခေလးႏုိ႔ဘူးေဖ်ာ္ဖို႔ ေရေႏြး တည္ရခက္မယ္။ ေရေႏြး၀ယ္လို႔ ရမဲ႔ေနရာလည္းရွိ မွာ မဟုတ္ဘူး၊ မနက္၉နာရီ မတိုင္ခင္ ေရေႏြး ကို ႏွစ္ခါတည္ ဓါတ္ဘူးထဲတခါတည္းၿဖည္႔ ထား လိုက္မယ္ေလ လို႕အဘိုးၿဖစ္သူကေတြးၿပီးစိတ္ပူတာေပါ႔ေလ။

၁၉ ရက္ေန႔မနက္ေရာက္ေတာ႔ လမ္းေလွ်ာက္ၿပန္လာၿပီးကတည္း ေရေႏြးတည္ ေရေႏြးေတြဓါတ္ဗူးထဲဲထည္႔နဲ႔ အဘိုးတစ္ေယာက္အလုပ္ရႈပ္တာေပါ႔။ မီး လာတုံးေရေႏြးေႏြးေလးနဲ႔ ခ်ိဳးလိုက္အုံးမယ္ ဆိုၿပီးေစာေစာလည္းေရခ်ဳိး လိုက္တယ္။ ၉နာရီထိုးၿပီး ၄၅မိနစ္ေလာက္ၾကာတဲ႔ အထိ မီးကမပ်က္ေတာ႔ ေဟ႔စင္ကာပူကေကာင္ေတြအခ်ိန္ မေလးစားဘူး၊ ၉နာရီ မီး ၿဖတ္မယ္ဆိုၿပီးမီး လည္းမပ်က္ပါလား လို႔ သမီး ကိုေမးေတာ႔မွ ဘာလုိ႔ မီးပ်က္မွာ လဲလို႔ သူကအအူေၾကာင္ေၾကာင္္နဲ႔ၿပန္ေမးတယ္ေလ။ ဟ စာလာထားတယ္ေလ လို႔ ဆိုေတာ႔ သမီး ကရီတယ္။ လုပ္သေဘာအရသတိေပးတာပါ။မီးမပ်က္တတ္ပါဘူး လုိ႔ၿပန္ေၿပာတယ္။

စာေရးသူကသမီးအေၿဖကိုသိပ္သေဘာမေတြ႔ဘူး။ ဒါနဲ႔ HDB တုိက္ေအာက္ဆင္းၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ေနတုံး မီးလိုင္း ၿပင္တဲ႔အုပ္စုေရာက္လာပါေလေရာ။ ဒါနဲ႔ ခတ္လွမ္းလွမ္းကပဲအကဲခတ္ၾကည္႔ေနတာေပါ႔။ သူတို႔တေတြမီး လိုင္းေတြကိုစစ္ပါတယ္။ Junction box ေတြကိုဖြင္႔ ၿပီးစစ္ေနတာေတြ႔တယ္။ လဲစရာေပၚလာရင္ ခ်က္ခ်င္းအစား ထိုးပါတယ္။ မီးၿဖတ္တာက အစားထိုးၿပင္ဆင္တဲ႔ အခ်ိန္ေလး ၁၅မိနစ္္ ၃၀မိနစ္ေလာက္ပဲ လွ်ပ္စစ္မီး ကို ၿဖတ္ လိုက္ပါတယ္။ အားလုံးအဆင္သင္႔ၿဖစ္မွ ၿဖတ္ တာ ဆိုေတာ႔ ၿဖတ္တဲ႔အခ်ိန္ ဟာ အလြန္ တိုေတာင္းပါ တယ္။ စာေရးသူတို႔ လုပ္သလို မီးလိုင္းၿပင္မယ္ဆိုရင္ ၿပည္သူေတြဘယ္ လိုေနေန ၿဖတ္ခ်င္တဲ႔ အခိ်န္ရပ္ကြက္ တစ္ ခုလုံး ၿဖတ္ခ်လိုက္တာမ်ဳိးမဟုတ္ေတာ႔ သမီးတို႔ တိုက္မွာေနတဲ႔သူေတြ ဘယ္အခ်ိန္မီးပ်က္သြားသလဲဆိုတာ သိေတာင္မသိ လိုက္ ၾကပါဘူး။ သူတို႔စနစ္က ဒီတိုက္ေရာက္မွ ဒီတိုက္က လွ်ပ္စစ္ ပိိုင္းကိုွၿပင္တာကိုး။

စာေရးသူဆိုလုိခ်င္တာက ေၿပာခ်င္တာက ရပ္ကြက္ေနၿပည္သူလူထုေတြအခက္အခဲမၿဖစ္ေအာင္ အေလး ထား ၾကတာကိုေၿပာခ်င္တာပါ။ ၿမန္မာၿပည္မွာ ေတာ႔ သိ ၾကပါတယ္ေနာ္။ၿပည္သူေတြဆိုတာဘာမွ ၿပန္ေၿပာပိုင္ခြင္႔ မရွိဘူး။ ၿဖတ္မယ္ေဟ႔ဆိုရင္အၿဖတ္ခံလိုက္ရတာပါပဲ။ အဲဒီေန႔တစ္ေန႔ လုံးမီး မပ်က္ခဲ႔ပါဘူးဗ်ာ၊ စာေရးသူ အစိုး ရိမ္ လြန္သြားတာပါ။ ဒါလည္းစာေရးသူကိုအၿပစ္တင္မေစာနဲ႔ေလ၊ ၿမန္မာမွာ ေတာ႔မီး လိုင္းၿပင္မယ္ ဆိုရင္ တစ္ရပ္ကြက္လုံး တစ္ၿမိဳ႔ လုံးၿဖတ္ တာကိုး။ ေအာ္ တို႔ လူေတြ တို႔ စနစ္ေတြဘယ္ေတာ႔မ်ားမွ ၿပင္ရေကာင္း မွန္း သိၾကေတာ႔မွာ လဲ။

လွ်ပ္တပ်က္ စင္ကာပူ (၆)

စင္ကာပူေရာက္တုံး ေဆးစစ္သြားပါလား လို႔ သမီး ကမလာခင္ကတည္းကအၾကံၿပဳတယ္။ ေကာင္းသားပဲ လို႔ ေၿပာ လိုက္ေတာ႔ မိသားစုမိတ္ေဆြဆရာ၀န္ ေဒါက္တာမသဇင္ရွိတဲ႔ Alexandra Hospital မွာ ရက္ခ်ိန္းယူထား လိုက္ပါတယ္။ စာေရးသူ စင္ကာပူေရာက္ၿပီး၃- ၄ ရက္ အၾကာ ရက္ခ်ိန္းယူ ထားတဲ႔ေန႔ မွာပဲ ဘယ္ကို လာရမလဲ လိုေဒါက္တာ မသဇင္ ကိုေမးေတာ႔ နံနက္ ၈း၃၀ နာရီ မွာ အခန္း ဘီ ကို လာခဲ႔ဖို႔ ေၿပာပါတယ္။

ပထမဆုံးသြားတာၿဖစ္လို႔ taxi နဲ႔သြားပါတယ္။ ၈နာရီ မခြဲခင္ေရာက္သြားၿပီးအခန္း ဘီ ဖက္ေလွ်ာက္လာ ခဲ႔ပါ တယ္။ ေဆးရုံ ကသတ္သတ္ရပ္ရပ္ ရွိပါ တယ္။ ေဒါက္တာ မသဇင္ ကအစာ စားမလာဖို႔ မွာ ထားေတာ႔ ဘာမွ မစားခဲ႔ ရေသးပါဘူး။ Registration ေကာင္တာေရွ႔မွာကိုယ္ေရးအခ်က္အလက္ေတြကို ေၿပာခိုင္းၿပီး ကြန္ပ်ဴတာ မွာ ၿဖည္႔ စြက္ပါတယ္။ စာရင္းေပးသြင္းၿပီး ေခတၱေစာင္႔ေနရပါတယ္။ ခဏေနေတာ႔ senior nurse ေရာက္ လာၿပီး အဂၤလိပ္လိုေၿပာႏုိင္မေၿပာႏုိင္ေမးပါတယ္။ ေနာက္ အခန္းတစ္ခုထဲေခၚသြားၿပီး ကိုယ္ အေလးခ်ိန္ပါတယ္။ အရပ္တုိင္း ပါတယ္၊ ၿပီးေတာ႔ body mass index ကိုတြက္ပါတယ္။ blood pressure တိုင္းပါတယ္။ မ်က္ေစ႔ အၿမင္ အာရုံ ကို တိုင္းထြာပါတယ္။ အၾကား အာရုံ ကို လည္ စစ္ေဆးပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔မွ ေသြးေဖါက္ပါတယ္။ ဆီးထည္႔ဖို႔ ဗူးေလးနဲ႔ ၀မ္းထည္႔ ဖို႔ ေဂၚ္ပါတဲ႔ ဗူးေလး ကို ေပးလိုက္ၿပီး အိမ္သာ ၀င္ ခိုင္းပါတယ္။ ဆီးနဲ႔၀မ္း ပါတဲ႔ ဗူးေလးေတြကို senior nurse အခန္းထဲ ၿပန္သြားထားလိုက္ၿပီး ေခတၱေစာင္႔ေနရပါတယ္။

ခဏေနေတာ႔ senior nurse ကေရွ႔ ေရာက္လာပါတယ္။ ultra sound နဲ႔ x-ray ရုိက္ ရမဲ႔ အေၾကာင္းေၿပာၿပီး အခန္းနံပါတ္ ဘယ္ေလာက္ ကို သြားပါ ဆိုၿပီးေၿပာ ပါတယ္။ imaging unit အခန္း၀မွာ registration လုပ္ရပါတယ္။ shirt ကို ခြ်တ္ၿပီး ေဆးရုံ၀တ္စုံ အစိမ္းကို၀တ္ရပါတယ္။ ပထမ ဆုံး x-ray အခန္းထဲမွာ x-ray အရင္ ရုိ္က္ ရပါတယ္။ ultra sound အခန္းေရာက္ေတာ႔ ခဏေစာင္႔ေနရပါတယ္။ အဆင္သင္႔ၿဖစ္ေတာ႔ ၀င္သြားတဲ႔ အခါ ဆရာ၀န္မ ကၿမန္မာ လိုေၿပာပါတယ္။ေအာ္- ၿမန္မာ ဆရာ၀န္မ ကိုး၊ ultra sound ကို ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ အႀကိမ္ ႀကိမ္ ရုိက္ဘူးပါတယ္။ အလြန္ဆုံးၾကာလွ ရင္ ၅ မီနစ္ပါ။ ဒီဆရာ၀န္မ ကေတာ႔ ၀မ္းဗိုက္ တစ္ခုလုံးဖင္ၿပန္ေခါင္းၿပန္ ကို ၾကည္႔တာပါပဲ။ စုစုေပါင္း ၾကာခ်ိန္ ၄၅ မိနစ္ေလာက္ေတာ႔ရွိမယ္ ထင္တယ္။ ဒါေလာက္ ၾကာေတာ႔ စာေရးသူလည္း လန္႔လာတယ္။ ေရာဂါႀကီးႀကီး မ်ားေတြ႔ေနလို႔လားလို႔။ ၿမန္မာဆရာ၀န္မ ဆိုေတာ႔ ပိတ္ေဟာက္လိုက္မွာ လည္း ေၾကာက္ေသး၊ မေမးရဲဘူး။ ၿပီးေတာ႔မွ ဦးမ်ဳိးဦး အားလုံေကာင္းပါတယ္၊ Fatty Liver ေတာ႔ နည္းနည္း ရွိတယ္၊ဒါလည္းစိုးရိမ္စရာမဟုတ္ပါ၊ ဆုိမွ ရင္ ထဲကအလုံးႀကီး က်သြားၿပီး ေဒါက္တာ ကအၾကာႀကီးစမ္းေနေတာ႔ကြ်န္ေတာ္ေတာ္ေတာ္စိုးရိမ္ေန တာ လို႔ေၿပာေတာ႔ ဆရာ၀န္မ ကေသခ်ာ ေအာင္ ထပ္ၿပန္တလဲလဲၾကည္႔ေနရလို႔ပါ လို႔ ေၿဖပါတယ္။ ဒါနဲ႔ မရဲတရဲ ၿမန္မာၿပည္မွာ ultra sound ရုိက္ရင္ ဒါေလာက္ မႀကာဘူးေနာ္ လို႔ေၿပာ မိေတာ႔ ဆရာ၀န္မ ကၿပဳံး ၿပတယ္။ အဓိပၸါယ္ ရွိတဲ႔ အၿပဳံးေပါ႔။

ultra sound ရုိက္ၿပီးေတာ႔ Room B ကို ၿပန္သြားၿပီး senior nurse နဲ႔ေတြ႔ပါတယ္။ nurse ကေန႔ လည ္ ၁နာရီ ၾက ရင္ tread mill ေၿပးရမွာ ၿဖစ္ေၾကာင္းေၿပာပါတယ္။ အခု ဆရာ၀န္တစ္ဦးနဲ႔ေတြ႔ ၿပီး prostate စစ္ရမယ္၊ ၿပီး ရင္ lunch စားႏုိင္ၿပီ ၿဖစ္ေၾကာင္းေၿပာပါတယ္။ ခဏေနေတာ႔ ဆရာ၀န္ ခန္းထဲ၀င္ၿပီး prostate အစစ္အေဆး ခံပါတယ္။ ၿမန္ မာ ၿပည္မွာ လိုပါပဲ။ စအိုထဲလက္ႏွဳိက္ စစ္ေဆးတာပါပဲ။ ဆရာ၀န္ေမးတဲ႔ ေမးခြန္းေတြေၿဖၿပီး တဲ႔အခါ မနက္ပိုင္းေဆးစစ္တဲ႔ လုပ္ငန္းၿပီးပါၿပီ။

ဒါနဲသမီး နဲ႔အတူတူLunch စားဖို႔ ေဆးရုံ canteen ကိုသြားပါတယ္။ ၁၁း၄၅ နာရီ ရွိေနၿပီ ၿဖစ္ လို႔ lunch စားသူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိေနပါၿပီ။ေဆးရုံက complimentary lunch လည္းေပးပါတယ္။ ေပါင္မုန္႔၊ ႀကက္ဥ ေၾကာ္ နဲ႔ ေဘကင္ပါ။ မေန႔ကည ၁၀ နာရီကထဲ ကအစာ မစားထားေတာ႔ ဗိုက္ေတာ္ေတာ္ဆာေနပါၿပီ။ ေဆးရုံ က ေပးတာက breakfast ဆုိေတာ႔ lunch အတြက္ ေခါက္ဆြဲၿပဳတ္ ထပ္စား လိုက္ပါေသးတယ္။ ဗိုက္ၿဖည္႔ ၿပီး ေဆးရုံ lobby ထဲမွသြားနားေနၾကပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္ က သမီး က ကိုယ္၀န္ ၃ လေလာက္လြယ္ထားရေတာ႔ သူလည္း ဖေအေနာက္ လိုက္သာ လိုက္ ရတယ္၊သူလည္းနားခ်င္ၿပီေပါ႔။

ေဆးရုံထဲမွာ ဟို ႀကည္႔ ဒီႀကည္႔ နဲ႔ အခ်ိန္ ၁ နာရီ ထိုးေတာ႔ CARDIC Unit ကိုသြားၾကပါတယ္။ အေပါက္ ၀မွာ registration လုပ္ၿပီးထိုင္ေစာင္႔ေနရပါတယ္။ ေဆးရုံမလာခင္ကတည္းက ေဘာင္းဘီတိုနဲ႔ walking shoes ယူလာဖို႔ မွာ ထားပါတယ္။ registration desk ကစာေရးမ က ေဘာင္းဘီ လဲထားဖို႔ေၿပာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ေဘာင္းဘီ နဲ႔ ဘိနပ္ လဲထားၿပီး ထိုင္ေစာင္႔ေနပါတယ္။ ခဏေနေတာ႔အထဲ၀င္ဖို႔ ေခၚပါတယ္။ ဗမာ nurse နဲ႔ ဗမာ ဆရာ၀န္ ေတြ႔ပါတယ္။ nurse ကေတာ႔ အလုပ္လုပ္ေနတာ၊ ဆရာ၀န္ကေတာ႔ သင္တန္းလာတက္ေနတာ။ tread mill ေၿပးတဲ႔ အေတြ႔ အႀကဳံ ကရွိထားၿပီးသားဆိုေတာ႔သိပ္မခက္ပါ။ Stage 3 အထိ ဂ မိနစ္ ေၿပးႏုိင္ခဲ႔ပါ တယ္။ ဒါေပမဲ႔ resting period မွာ လုိအပ္တဲ႔ အခ်ိန္ အတြင္း ပုံမွန္ႏွလုံးခုန္ႏွဳန္း ကို ၿပန္မေရာက္လာဘူးလို႔ ေၿပာပါတယ္။ဗမာ ဆရာ၀န္က ေသခ်ာ ရွင္းၿပပါတယ္။further examination လုပ္သင္႔ေၾကာင္းအၾကံ ၿပဳၾက ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ဘာလုပ္ သင္႔ လဲ လို႔ေမးေတာ႔ angiogram မရုိက္ခင္ အဆင္႔ တစ္ခုရွိေၾကာင္း exercise stress echocardiography လုပ္သင္႔ေၾကာင္းေၿပာပါတယ္။ tread mill ေတာ႔ၿပန္ေၿပးရမယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ စိုးရိမ္သြားတယ္။ဒါနဲ႔ သမီးနဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီးနက္ၿဖန္တစ္ေခါက္လာၿပန္ အစစ္ခံမယ္ဆိုေတာ႔ ေနာက္ေန႔ ၈း၃၀ နာရီခ်ိန္းလိုက္ပါတယ္။ ထုံးစံအတိုင္းအဲဒီည ကေတာ႔ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ႔ ဘူး။

ေနာက္ေန႔သမီးနဲ႔တူတူဘတ္စ္ကားစီးၿပီးလမ္းေလွ်ာက္သြားၾကတယ္။ မနက္ ၈း၃၀ ဆိုေတာ႔၀န္ထမး္ေတြေကာ လူနာေတြေကာ တဖြဲဖြဲ ေရာက္လာၾကတယ္။ ခ်ိန္းတဲ႔ေနရာမွာ ေရာက္ေတာ႔ စာေရးမ မေရာက္ေသးဘူး၊ ထိုင္ေစာင္႔ ေနရေသးတယ္။ ခဏေနေတာ႔ေဘာင္းဘီလဲ၊ ဘိနပ္၀တ္ၿပီး tread millအခန္းထဲ၀င္ သြားေတာ႔ echo စစ္ တဲ႔ကိရိယာေတြအဆင္သင္႔ ၿဖစ္ေနၿပီ။ nurse က မေန႔ကလိုေၿပးၿပီးတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲေဘးက ကုတင္ေပၚ ကိုလွဲခ်ေပးဖို႔ ေၿပာပါတယ္။ timing အကိုက္လုပ္ရမွာ ၿဖစ္လို႔ အေရးၾကီးေၾကာင္းေၿပာပါတယ္။ အဲဒီေန႔ ကေတာ႔ ဗမာ nurse ကိုမေတြ႔ဘူး၊ ဗမာ ဆရာ၀န္ပဲေတြ႔တယ္။ nurse ေတြကစက္ကိရိယာမ်ားကို မိမိကိုယ္ေပၚမွာ ခ်ိတ္ေနတာ ကို ဆရာ၀န္ႀကီး ကိုယ္တိုင္ႀကည္႔ေနပါတယ္။ ဆရာ၀န္ႀကီး ဆိုေပမဲ႔ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္ေလာက္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ စင္ကာပူမွာ ဆရာ၀န္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကအသက္သိပ္ မႀကီးေသးတာ ကိုေတြ႔ ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔ tread mill ေၿပးပါတယ္။ အဲဒီေန႔ ကလည္း stage 3 အဆင္႔ အထိေၿပးခဲ႔ပါတယ္။ ရပ္လိုက္တာနဲ႔ ေဘး ကုတင္ေပၚလွဲခ်ခဲ႔ပါတယ္။ nurse ေတြကေတာ႔ႀကိဳးေတြ၊ခလုတ္ေတြနဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ေနၾကပါတယ္။

စာေရးသူကေတာ႔ေမာတာက တစ္ေၾကာင္း၊ စိုးရိမ္တာကတစ္ေၾကာင္း၊ ေသာကဗ်ာပါဒါမ်ားေနပါတယ္။ ၿပီးသြားၿပီလို႔ nurse ကေၿပာေတာ႔မွ စိတ္ဒုံးဒုံးခ် ရပါတယ္။ tread mill တစ္ခါၿပန္ေၿပးရရင္ မလြယ္ပါ။ ဂ်င္ မွာ ေၿပးတာနဲ႔ မတူပါ၊ ဂ်င္မွာ ေၿပးရတာကစိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ေၿပးရတာပါ။ အ၀တ္လဲၿပီး registration အခန္းေရွ႔ ကခုံမွာ ေၿခပစ္လက္ပစ္ထိုင္ လိုက္ပါေတာ႔တယ္။ ေမာၿပီး ရင္ထဲမွာေတာ႔ တထိပ္ထိပ္နဲ႔ပါ။ နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာေတာ႔ အခန္းထဲကိုဆရာ၀န္ၾကီးနဲ႔ေတြ႔ ဖို႔ေခၚပါတယ္။ ဆရာ၀န္ၾကီး ကဒုတိယ အႀကိမ္ echocardiography လုပ္ၾကည္႔ ေတာ႔ ႏွလုံးအေၿခအေနေကာင္းေၾကာင္းေၿပာပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ႔ ၀မး္သာ လိုက္တာ ၀မး္သာ လိုက္တာ နဲ႔ ထခုန္ မိမတတ္ပါပဲ။ ကြန္ပ်ဴတာေပၚမွာေပၚေနတဲ႔ စာေရးသူ ရဲ႔ ေသြး အေၿဖ ကို ၾကည္႔ ၿပီး ကိုလက္စထေရာ မ်ားေနေၾကာင္း၊ မေကာင္းတဲ႔ ကိုလက္စထေရာ HDL ၿဖစ္ေနေၾကာင္း၊ အဆီ စားတာေလွ်ာ႔ ရမွာ ၿဖစ္ေၾကာင္း၊ medication ကို ေသခ်ာေပးလိုက္မွာ ၿဖစ္ေၾကာင္း၊ ေဆးမွန္မွန္စားၿပီး ေနာက္ ၃ လ ေနရင္ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကိုလက္စထေရာ ၿပန္ စစ္ ရမွာ ၿဖစ္ေၾကာင္းေစ႔ေစ႔စပ္စပ္ေၿပာပါတယ္။

သမီးဘဏ္ကဒ္ထဲက စင္းေဒၚလာေတြကေတာ႔ ေလွ်ာကနဲ ေလွ်ာကနဲေပါ႔။ စိတ္ထဲမွာ ေပါ႔ပါးစြာနဲ႔ အခန္းဘီကို သားအဖႏွစ္ေယာက္ၿပန္လာၾကပါတယ္။ ေဒါက္တာမသဇင္လည္း ေရာက္ေနတာနဲ႔သူနဲ႔ ဆက္ေတြ႕ရပါတယ္။ သူကလည္း အေၿဖေတြကိုၾကည္႔ ၿပီး ဘယ္လိုေနရမယ္ ထိုင္ရမယ္ဆိုတာေၿပာပါတယ္။ ေနာက္ စာေရးသူရဲ႔ Health Screening Report ကိုေသသပ္လွပစြာခ်ဳပ္ထားတဲ႔စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ေပးပါတယ္။ ေဆးစစ္တာ ၿမန္မာေငြ ၅-၆ ပုံးေလာက္ေတာ႔ ကုန္တယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ကုိယ္စိတ္ထဲမွာေတာ႔ ပထမေန႔ေဆးစစ္ၿပီးအိမ္ ၿပန္ေရာက္ ေရာက္ခ်င္း ခရမး္ ဆရာ ဦးခ်စ္တင္ ႏွလုံးအားတိုးေဆး ၂ လုံးေသာက္ လိုက္တာရယ္၊ ဒုတိယေန႔ ေဆးရုံမလာခင္ ေဆး၂လုံးၾကိဳတင္ေသာက္လိုက္တာရယ္ေၾကာင္႔ echocardiography ရုိက္ တဲ႔ အခါ ေအာင္ၿမင္ သြားတယ္လို႔ ယံု ၾကည္မိပါေတာ႔တယ္။

လွ်ပ္တပ်က္ စင္ကာပူ (၅)

လွ်ပ္တပ်က္ စင္ကာပူ (၅) ကေတာ႔ စာေရးသူေရးတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ mysing-ning website ကေန ကူးယူေဖၚၿပတာပါ။ (Link မွာ ႀကည္႔ပါ) အခုေလာေလာဆယ္ ႀကဳံေတြ႔ေနရတဲ႔ ရန္ကုန္၊မႏၱေလး ကကြ်တ္ ကြ်တ္အိတ္ ၿပသာနာ ကို စင္ကာပူ မွာ ဘယ္လိုရွင္းသလဲ ဆိုတာ ပါေနေတာ႔ အမ်ား သူငါ သိရေအာင္ post တင္ လိုက္တာပါ။ တကယ္ေတာ႔ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ဟာ ၿမန္မာေတြ ၾကားမွာအသုံးမ်ားေနပါၿပီ၊ အသုံးလည္း ၀င္ ေနပါၿပီ၊ ဇြတ္ အတင္း ပိတ္ပင္မဲ႔အစား လူေတြစည္းကမ္းရွိလာေအာင္ လုပ္ဖို႔ ရယ္၊ ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ ကို အစအန မက်န္ရေအာင္ မီးရႈိ့ပစ္ လိုက္ ဖို႔ရယ္၊ ဒါပဲ လိုတာပါလား ဆိုတာသိလာရပါတယ္။ဘယ္သူမွန္ တယ္ မွားတယ္ ဘာမွ မေၿပာပါ၊ ဥာဏ္ရွိသူေတြဘယ္လိုလုပ္ ၾကသလဲဆိုတာသိေအာင္ပါ။ ကူးယူေဖၚၿပရတာခြင္႔လႊတ္ပါ။

စာဖတ္သူ ပရိတ္သတ္ၾကီးကို ေလးစားစြာျဖင္ ့ ဂါဝရျပဳလိုက္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေမာင္စူးစမ္းပာာ စာေရး ဆရာ တစ္ေယာက္မပာုတ္ပါဘူး သြင္းကုန္အစားထိုးလုပ္ေနတဲ ့ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ေယာက္ပါ။ဒါေပမဲ ့ ယေန ့ၾကားေနရတဲ့ ျမန္မာျပည္သားေတြရဲ ့ဒုကၡ နွင္ ့ ပတ္သတ္ျပီး ထြက္ေပါက္ေလးတစ္ခုျဖစ္ေလမလားဆိုျပီးေရာက္ခဲ့ ဖူးတဲ့ ကြ်န္းနိုင္ငံေလးအေၾကာင္းကိိုုေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။

၁၉၉၅ ခု ဧျပီလ မွာ ခ်န္ဂီေလဆိပ္ၾကီးကိုေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ျပီးေတာ့အျပင္ကိုထြက္လာျပီးသူငယ္ခ်င္းရဲ႔ ့လိပ္စာ ကို ခပ္တည္တည္ နွင္ ့ျပျပီး အဌားယာဥ္ကို ( တကၠစီ ) ကိုဌားစီးခဲ့တယ္။ ဒါပင္မယ္ ့ ေငြလဲရန္ ေမ့သြား ခဲ့တယ္ ။ US ေဒၚလာ ပဲပါသြားတာမို ့ ားေပၚမွာအခက္ၾကံဳရတယ္ ။ကားသမား ကကိစၥမရွိပါဘူး ။ ပာုိေရာက္မွ က်သင႔္ ့ေငြကို သူငယ္ခ်င္းထံမွယူေပးလွ်င္ရေၾကာင္း ေျပာပါတယ္ ။ ေၾသာ္ စကၤာပူ လူမ်ိဴး က ျဖစ္တတ္တဲ့ သေဘာနဲ ့တစ္ဖက္သားစိတ္မညစ္ရေအာင္ ေျဖရွင္းတတ္ပါလားလို ့ေကာက္ခ်က္ခ်မိတယ္။

စကၤာပူ ေျမကိုေရာက္ေရာက္ျခင္း သတိထားမိတာက အရာအားလံုးပာာ သဘာဝ အေရာင္အတိုင္း ျဖစ္ေန တာကို ေတြ ့ရတယ္ ။ ေနရာတိုင္းမွာ ဖုန္မွုန္ ့ေလးေတြ မရွိေအာင္ ေနရာတိုင္းမွာ ေျမလြတ္တိုင္းကို ျမက္ခင္း ေတြ စိုက္ထားတာကိုေတြ့ရတယ္။

ဒီလိုနဲ ့သူငယ္ခ်င္းထံေရာက္ေတာ့ လိုတာေလးေတြဝယ္ရေအာင္ ေစ်းကိုသြားၾကတယ္။ေစ်းရဲ ့ေရွ႔ ့ကားဝင္ထြက္လြယ္မည္ ့ေနရာတစ္ေနရာမွာ ေပ (၂၀ ) ပတ္လည္ အုတ္နံရံ နဲ့ အျမင္ ့ေပ (၁၂ ) ေပေလာက္ရွိျပီး (၃ ) ဘက္ပိတ္အေပၚ ( ၁ ) ေပ ခန္ ့ သံဇကာ နဲ့ကာထားတဲ့အေဆာက္အဦးေလး တစ္ခု ေတြ ့ေတာ့စူးစမ္းၾကည္ ့မိတယ္ ။သူတို ့ကအထဲကုိိဖြင့္ျပတယ္ ။ (၄ )ေပ ပတ္လည္ အျမင္ ့(၄ ) ေပေလာက္ရွိတဲ ့ ပံုးၾကီး ေတြ အျပည္ ့ထည္႔ ထားတယ္ ။ တစ္ခ်ိဳ ့ပံုးေတြကေအာက္မွာ ဘီးေလးလံုး တပ္ထားတယ္ ။ ေစ်းသိမ္းခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ အဲဒီ ့ပံုးထဲ ကိုဆိုင္ရွင္တိုင္းက သူတို့ရဲ ့ အမွိုက္ေတြကို ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ေတြနဲ႔့လံုေအာင္ထုပ္ျပီး လာထည္ ့ၾကတယ္ ။ ပံုးေသးကေန ပံုးၾကီးထဲကိုေျပာင္းထည္ ့တယ္ ။ပံုးၾကီးကေန ပာုိက္ဒေရလစ္ ကားၾကီးထဲကို ေျပာင္းတယ္ ။တစ္ေန ့စာတစ္ေန ့ဆိုေတာ့ ဘာအနံမွ မထြက္ဘူးေပါ ့။

ထူးဆန္းတာက ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ေတြ အမွိုက္ေတြ ဘယ္သြားသလဲ ။ ေရေျမွာင္းထဲလား ၊အမွိုက္ပံုေပၚလား ၊ ပင္လယ္ထဲလား ေပါ ့၊ ေရေျမွာင္းေတြ ၾကည္ ့လိုက္ေတာ့မိုးရြာရင္ေရရွိတယ္ ၊ မိုးမရြာရင္ ေရမရွိဘူး ျပီးေတာ့ ေရေျမွာင္းေတြရဲၾကမ္းခင္းကို (ပေစာက္)( ပ ) ပံုစံခင္းထားၾကတယ္ ။အိမ္သံုးတဲ့ေရေတြဘယ္သြားလဲ ဆိုေတာ့ ေျမေအာက္ပိုက္လိုင္းကေန တစ္ဆင္ ႔ ေရသန္ ့ဌာန ကိုေရာက္သြားတယ္။ နိုင္ငံေသးေတာ့ လုပ္နိုင္တာေပါ ့။

အဓိက က ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ ေတြ ဘယ္သြားလဲဆိုတာကို လိုက္စူးစမ္းၾကည္ ့ေတာ့ လူေနရပ္ကြက္နဲ့ နည္းနည္း လွမ္းတဲ့ ေနရာမွာ ေပ (၅၀ ) ပတ္လည္ ( ၅ )ထပ္ တိုက္ေလာက္ျမင္ ့တဲ့ အေဆာက္အဦး တစ္ခုကို ေရာက္သြား တယ္ အျပင္ကေန လွမ္းၾကည့္ရင္ စက္ရံုေလးတစ္ရံုလိုပဲ သန္ ့ရွင္းလွပ ေနတယ္။ အလွသစ္ပင္ ေတြလည္း စိုက္ ထားတယ္ ။ အေဆာက္အဦးရဲ႔အလယ္မွာ ေခါင္းတိုင္အရွည္ၾကီးတစ္လံုးရွိတယ္ ။အဲဒီအေဆာက္အဦးရ႔ဲ ့ေလးထပ္ ေျမာက္အထိ အမိွုက္ကားၾကီးကို ပတ္ေမာင္းရတယ္ ။ ျပီးေတာ့ပာုိက္ဒေရာလစ္ပါဝါ နဲ့ လွန္ခ်လိုက္တာ တစ္မိနစ္ အတြင္းမွာ ပဲ ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္အပါအဝင္ အထပ္သား အတိုအစ အမွိုက္ေပါင္းစံု သံတိုသံစ အစံု CNG (စီအန္ဂ်ီ ) ရဲ ့တန္ခိုး နဲ့ ျပာျဖစ္သြားပါတယ္ ။ တစ္ဖက္မွာေတာ့ ဓါတ္ေျမၾသဇာေတြ ၊ သံခဲ၊သတၳဳခဲ ေတြ ေျပာင္း သြားတယ္ ။ ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ ကေတာ့ ေလာင္စာ ျဖစ္တာမို့အခိုးအေငြ ့ဘဝ ကိုေရာက္သြားတယ္ ။ အဓိက ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ ျပသနာ က လူေတြ စည္းမဲ႔ကမ္းမဲ့ ေရေျမွာင္းထဲ ကိုစြန္ု ့ပစ္တယ္ ။ အမွိုက္ပံုးထဲ ကို မထည္႔ ့ဘူး။ေရေျမွာင္းေတြပိတ္ ၊ ေရေတြ နစ္ ၊ လမ္းေတြေရဖံုး ၊ လမ္းေတြပ်က္ ၊ ဒါေၾကာင္ ့ဆိုးက်ိဳးေတြ ေပၚလာတယ္။

အဲဒီေတာ့ ကူးစက္ေရာဂါေတြ ျဖစ္မွာဆိုးလို့ က်န္းမာေရး ပညာေပးတဲ့ တစ္ခါသံုး လက္အိ္တ္ေတြ အမွိုက္သိမ္းဖို့ ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ အမဲ အထူေတြ ကုန္မ်ိဳးစံုထုတ္တဲ့ အရြယ္ေပါင္းစံု ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ေတြ ဒါေတြ မရွိရင္ ကူးစက္ေရာဂါ ေတြ ပိုလာမွာလား ။ စကၠဴ ေတြ အစားထိုးခဲ့ရင္သစ္ေတာျပဳန္းတီးမွဳေတြ ပိုလာမွာလား။ စဥ္းစား စရာ ျဖစ္လာတယ္။

ဒါမွမပာုတ္ ေစ်းရံုၾကီးမ်ားေရွ ့မွာ ၊ ရပ္ကြက္တိုင္းမွာ အမိွုက္သိမ္းတဲ့ အေဆာက္အဦး ေလးေတြ စနစ္တက် ေဆာက္ျပီး စနစ္တက် သယ္ျပာခ် ပစ္မလား။ ေရေျမွာင္းတိုင္းကို ေရးစီးေရလာေကာင္းေအာင္ သက္ဆိုင္ရာ ပညာရွင္မ်ားနွင္ ့စနစ္တက် ျပဳ ျပင္မလား ၊ ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ ေတြနဲ့ အမိွုက္ပံုးထဲကို စနစ္တက်ထည္ ့၊ အမွိုက္ပံုး ကတစ္ဆင့္စုရပ္ကိုပို့ ၊ လက္ရွိေရေျမွာင္းေတြပိတ္ဆို့ေနေတာ့ ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ မ်ားကိုပါ မီးရွိဳ ့ျပာခ်ပစ္ရင္ CNG(စီအန္ဂ်ီ ) ေပါတဲ့ ဒီနိုင္ငံပာာ ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ ကို ေၾကာက္ဖို့လိုမွာလား ။ စဥ္းစား စရာေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ဒါေၾကာင္ ့ဘယ္သူ ့ကိုဘယ္ကစျပီးဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိ လို့ အင္တာနက္ ထဲကေန ထည္ ့ေပးလိုက္ပါတယ္ ။။။။။။

အားလံုးကိုေလးစားလွ်က္။။။။။
ကိုၾကည္ဝင္း ( စ )

လွ်ပ္တပ်က္စင္ကာပူ (၄)

စင္ကာပူေရာက္ေနတုံး တီဗီြ မွာ ေကာ Strait Times သတင္းစာမွာ ေကာ HSBC ဘဏ္ က Women’s Champion Golf Tournament ကို Tanah Merah Country Club မွာ ၂၀၁၀ ခု ႏွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီ လ ၂၅ - ၂၈ မွာ က်င္းပ ၿပဳလုပ္မွာၿဖစ္ေၾကာင္းေတြ႔ လိုက္ရပါတယ္။ ဒီအခြင္႔ အေရးကိုမလြတ္ခ်င္တာနဲ႔ ဘယ္ရက္မွာ သြား ၾကည္႔ ရင္ေကာင္းမလဲဆိုတာစဥ္း စား လိုက္ေတာ႔ စဖြင္႔ တဲ႔ ၂၅ရက္ ကို ေက်ာ္ၿပီး ဒုတိယေန႔ ၂၆ ရက္မွာ သြား ၾကည္႔မယ္၊ ၀င္ေၾကး ကလည္း စင္းေဒၚလာ ၂၀ ဆိုေတာ႔သင္႔တယ္၊ ၂၇ နဲ႔ ၂၈ က စေန၊တနဂၤေႏြ ဆိုရင္ လူမ်ားမယ္၊ ၀င္ေၾကးက လည္းေစ်းမ်ားတယ္၊ စင္းေဒၚလာ ၄၀ မ်ားေတာင္ေပးရမယ္၊ ဒါနဲ႔ ပဲ ၂၆ ရက္ ကို လက္မွတ္ ႀကိဳတင္ ၀ယ္ဖို႔ ဘယ္ လိုလုပ္ရမလဲ ဆိုတာ The Strait Times ေႀကာ္ၿငာ မွာ ၾကည္႔ လိုက္ေတာ႔ SISTIC မွာ၀ယ္ရမယ္ လို႔ ေဖၚၿပထားတယ္။

SISTIC ဆိုတာ ဘာပါလိမ္႔ ဆိုတာသိခ်င္ လို႔အင္တာနက္ ကို ၀င္ႀကည္႔ ရတယ္။ SISTIC က ၁၉၉၁ ခုႏွစ္မွာ တည္ေထာင္တဲ႔ လက္မွတ္ေရာင္းေပးတဲ႔ ၀န္ေဆာင္မႈ ကို လုပ္ေပးတဲ႔ လုပ္ငန္းတစ္ခုပဲ၊ သူ႔ေဆာင္ပုဒ္ ကေတာ႔ Connecting people to Entertainment တဲ႔။ စင္ကာပူမွာ လုပ္တဲ႔ ပဲြ ေတြအားလုံးအတြက္ လက္မွတ္ေရာင္း ေပးတာပါ။ အားကစား၊၊ အႏုပညာ၊ ၿပဇါတ္၊ေတးဂီတေဖ်ာ္ေၿဖပြဲ၊စသည္႔ ပြဲအားလုံး ကို on line ကတဆင္႔ လက္မွတ္ ေရာင္းတဲ႔ ၀န္ေဆာင္မႈ ကို လုပ္ပါတယ္။ SISTIC ရဲ႔ ကြန္ယက္ဟာ မေလးရွား၊ အငိဒိုနီရွား၊မကာအို ထိ ပါ၀င္ပါတယ္။ ၿပပြဲ လုပ္ဖို႔ ေနရာထိုင္ခင္းက္ု လည္းစီစဥ္ေပးပါတယ္။ စာေရးသူမေရာက္ခင္ Singapore Airshow 2-7 Feb 2010 အတြက္ SISTIC ကပဲ လက္မွတ္ေရာင္းေပးခဲ႔တာပါ။

ဒါနဲ႔သမီးကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ SISTIC wesite ကို on line ၀င္ႀကည္႔ ၿပီး ၂၆ရက္ေန႔လက္မွတ္ကို၀ယ္ဖို႔စုံစမ္းၾကည္႔ ေတာ႔ credit card လုိပါေကာ။ ဒါနဲ႔ သမီးရဲ႔ credit card နပါတ္ ကိုေပးလိုက္ေတာ႔ အဆင္ေၿပ သြားပါတယ္။ လက္မွတ္သြားယူဖို႔ ၾကေတာ႔ SISTIC ရဲ႔ outlets ေတြမွာ သြားယူရမွာ၊ ဒါနဲ႔အနီးဆုံး outlet ၿဖစ္တဲ႔ Jurong East Shopping Mall ကိုေရြးလိုက္တယ္။ ယူလာရမဲ႔ စာရြက္စာတမ္းေတြကို ၾကည္႔ လိုက္ေတာ႔ ဗမာနဲ႔တူေနၿပန္ေရာ။ Passport မိတၱဴ၊ သမီး PR reg: ကဒ္ မိတၱဴ၊ ေငြလႊဲခဲ႔ တဲ႔ Master Card ကဒ္မိတၱဴ၊Master Card ကဒ္ပိုင္ရွင္သမီး ကသူ႔ Master Card ကဒ္ ကေန ေငြလႊဲေပး လိုက္ေၾကာင္းေထာက္ခံစာ၊ ေတြလိုတယ္ လို႔ ေဖၚၿပထားပါတယ္။ တကယ္လက္မွတ္သြားထုတ္တဲ႔ေန႔ ၾကေတာ႔ သမီး Master Card ကဒ္မိတၱဴ ကက်န္ရစ္ခဲ႔ ေရာ။ ဒါနဲ႔ ကြန္ပ်ူတာေနာက္ က ေကာင္မေလး ေသခ်ာရွင္းၿပရတာေပါ႔။ ေကာင္မေလး ကသူ႔ရုံးကို ဖုံးၿပန္ဆက္ၿပီး လက္မွတ္ ထုတ္ေပးရမလား ဆိုတာ စာေရးသူေရွ႔ မွာ ပဲ ေမးလိုက္တယ္။ရုံး ကထုတ္ေပးလိုက္ဆိုေပမဲ႔ မၿပီးေသး ဘူး၊ေကာင္မေလး က SISTIC ရဲ လက္မွတ္ ထုတ္ေပးေရး Rules ေတြကိုေဖၚၿပထားတဲ႔ လက္ကမ္းစာေစာင္ ေပၚမွာ ယူလာရမဲ႔ စာရြက္စာတမ္းေတြကို highlight မွင္နဲ႔ေသခ်ာ တားၿပီးေနာက္ေနာင္ ဒီလိုမၿဖစ္ေစဖို႔ ပညာ ေပးၿခင္းခံခဲ႔ ရပါတယ္။ ကိုယ္႔မွာCredit card ရွိေနရင္ SISTIC ဟာေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ႔ လက္မွတ္ေရာင္းတဲ႔ ၀န္ေဆာင္မႈတစ္ခုပါ။

HSBC ကေတာ႔ အေမရိကန္ ေဂါက္သီးအားကစားမယ္ Paula Creamer လာေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မဲ႔ အေႀကာင္း ေတာ္ေတာ္ ေၾကာ္ၿငာထားတာပါ။ ဘာေႀကာင္႔လဲဆိုေတာ႔ Paula Creamer က အေမရိကန္ေဂါက္သီး အားကစား မယ္ super star ေလ။ ဒါေပမဲ႔ HSBC အရင္က်င္းပတဲ႔ Thai Open မွာ Paula Creamer ယွဥ္ၿပိဳင္ ကစား ရင္း လက္ ေခ်ာင္း ကိုထိခိုက္သြားေတာ႔ အေမရိကန္ ကို ၿပန္ေၿပးပါေလေရာ။ ၿပိဳင္ပြ က်င္း ပဖို႔ ၄ ရက္ အလိုေလာက္မွာနံမည္ႀကီး Michelle Wie နဲ႔ ကမၻာ႔ နံပါတ္ ၁ ေဂါက္သီး အားကစားသမား Lorena Ochoa တို႔ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မဲ႔ အေၾကာင္း တခမ္းတနားေဖၚၿပလာပါတယ္။

The Strait Times မွာ ေဂါက္ကြင္း ကိုသြား ပုံသြားနည္း road map ကို ေဖၚၿပထားပါတယ္။ ၂၆ ရက္ေန႔ နၤနက္ ၇ နာရီ မွာ စမီး တိုက္ခန္း ကေနထြက္ လာပါတယ္။ Clementi ဘူတာ MRT East West Line Pasir Ris ဖက္ကိုစီးလာပါတယ္။ ေစာေသးေတာ႔ ထိုင္စရာေနရာရပါတယ္။ ရုံးသြား အလုပ္သြား ၾကသူေတြမ်ားပါတယ္။ Tanah Merah ဘူတာေရာက္တဲ႔ အထိ ၄၅ မိနစ္ေလာက္စီးရပါတယ္။ ဘူတာေရာက္ေတာ႔ တစ္ဖက္မွာ ရွိတဲ႔ ဘတ္စ္ဂိတ္ဆီ ကိုဂုံးေက်ာ္တံတားကေနၿဖတ္ေလွ်ာက္ခဲ႔ပါတယ္။ Tanah Merah Country Club ကိုသြားမဲ႔ ဘတ္စ္ကား ၈နာရီ ထြက္မယ္လို႔ေရးတားေပမဲ႔ shuttle bus ကေရာက္မလာေသးပါ။ ခဏပဲေစာင္႔ လိုက္ရၿပီး shuttle bus ေရာက္ လာပါတယ္။ခဏေနေတာ႔ လုပ္အားေပးမဲ႔ ခေလး ေတြ name tags ေတြဆဲြ ထားၿပီးတက္
လာပါတယ္။

Tanah Merah ေဂါက္ကြင္း က Changi ေလယာဥ္ကြင္းနဲ ႔ကပ္ရက္ရွိေနပါတယ္။ Land scaping ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ ကိုလွ တဲ႔ ေဂါက္ကြင္းႀကီးပါ။အ၀င္၀မွာ event registration လုပ္ၿပီး security အတြက္ လည္ဆြဲ ကဒ္ ထုတ္ခဲ႔ပါတယ္။ buggy ေၿပးလမ္း၊ ေရကန္၊ေတာအုပ္၊ rough ၿမက္ခင္း၊ fairway ၿမက္ခင္း၊ သဲက်င္း၊ က်င္းစိမ္ green ေတြနဲ႔ ေဂါက္ကြင္း တစ္ကြင္း ရဲ႔ အဂၤါရပ္ေတြနဲ႔ ၿပည္႔ ၿပည္႔ စုံစုံ ရွိေနပါတယ္။ ေလွ်ာက္လာရင္းၿမင္ခင္းတုက်င္းစိမ္ green ေရွ႔ေရာက္ေတာ႔ ေဂါက္သီးမယ္ေတြ က်င္းစိမ္ေလ႔က်င္႔ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ Tenah Merah ေဂါက္ကြင္း စေရာက္ကတည္း က ကင္မရာ၊ လက္ကိုင္ဖုန္းမ်ား ၿဖင္႔ဓါတ္ပံုရုိက္ ခြင္႔ မရွိေၾကာင္း စာတမ္းၾကီးကပ္ထားေတာ႔ ကိုယ္ hand phone ေတာင္ထုတ္ မကိုင္ရဲေတာ႔ပါ။

Official Draw Sheet ကိုၾကည္႔ လိုက္ေတာ႔ Tee 1 ကေန Michelle Wie က အတြဲ ၇ Lorena Ochoa က အတြဲ ၉ မွာထြက္မယ္ လို႔ေဖၚ ၿပထားေတာ႔ Tee 1 မွာပဲေစာင္႔ေနပါတယ္။ကိုယ္ လိုၾကည္႔သူေတြပါပဲ၊ ဂ်ပန္ေတြထင္ တယ္၊ ကင္မရာေတြ ခပ္တည္တည္ ထုတ္ ကိုင္ၿပီးရုိက္ၾကပါေတာ႔တယ္။ ဘယ္သူမ်ား လာေၿပာမလဲဆိုၿပီးေစာင္႔ ၾကည္႔ေနတာ အားလုံးက မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ flash ၂ခါေလာက္ပြင္႔ လာေတာ႔ အစီအစဥ္ ေၾကညာသူ ကဓါတ္ပုံမရုိက္ရေၾကာင္း ေက်ညာသြားပါတယ္။ ဂ်ပန္ေတြ ကအဂၤလိပ္ လိုနားမလယ္ လို႔ လားမသိပါ။ ကင္မရာေတြ ကိုသိမ္းမပစ္ ၾကပါ။ သူတိုကင္မရာေတြက tele lens ေတြတတ္ထားတာပါ။ စာေရးသူ က အဲဒီအခိ်န္ထိ Nokia E 72 ကိုေပၚေပၚထင္ထင္ထုတ္မကိုင္ရဲေသးပါ။ Michelle Wie ေရာက္လာေတာ႔ ဂ်ပန္ေတြ လႈပ္လႈပ္ရြရြ ၿဖစ္ၿပီး ကင္မရာေတြၿပင္ၾကဆင္ၾကေတာ႔တာပါပဲ။

စာေရးသူလည္းအဲဒီ အခ်ိန္ၾကမွ Nokia E72 ကိုေသခ်ာထုတ္ကိုင္၊Flash မပြင့္ေအာင္ခ်ိန္၊ၿပီး Michelle Wie ကို မွတ္တမ္းတင္ရဲပါေတာ႔တယ္။ ဂ်ပန္သေကာင္႔သားေတြနဲ႔ ကိုရီးယားေတြ က Michelle Wie ေနာက္ ကို အေသ အေက် လိုက္ၾကတာကိုး။ စာေရးသူလည္း Michelle Wie ရဲ ႔ ဓါတ္ပုံ၊ဗီဒီယို မွတ္တမ္းေတြ ကို E72 နဲ႔ပဲမွတ္တမ္း တင္ႏုိင္ခဲ႔ပါတယ္။

လွ်ပ္တပ်က္ စင္ကာပူ (၃)

စင္ကာပူမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ႔ ၿမန္မာမ်ားဟာ အလႊာေပါင္းစုံမွာ ရွိလိမ္႔မယ္ထင္တယ္။ ၿမန္မာ ႏုိင္ငံမွာ ရွိသင္႔တဲ႔ middle class လူတန္းစားဟာစင္ကာပူမွာအမ်ားစုလာေရာက္ၿဖစ္ထြန္းေနတယ္လို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ အာအုိင္တီ ဆင္းအင္ဂ်င္နီယာေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြစင္ကာပူမွာ ဘြဲ႔လြန္ပညာရပ္ေတြဆည္းပူးခဲ႔ ၾကၿပီး စင္ကာပူ ကုမၸဏီေတြမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကပါတယ္။ သူတို႔ဟာေကာင္းေကာင္း ေနႏုိင္စားႏုိင္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ စင္ကာပူ ရဲ႔ အလုပ္လုပ္ရတဲ႔ environment ကိုၿမန္မာ ပညာရွင္အမ်ားစု ကမႀကိဳက္ၾကပါဘူး။ ဘာေၾကာင္႔လဲဆိုေတာ႔ အၿခား ၾသစေတးလ် လိုႏိုင္ငံမ်ဳိးနဲ႔ ယွဥ္ရင္ stress အရမ္းမ်ားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အမ်ားစုကေတာ႔ PR ၿဖစ္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။သမီးတို႔ လိုပဲ စင္ကာပူမွာ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္လုံးအလုပ္လုပ္ေနရင္ PR ရေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။ လင္မယား ၂ေယာက္လုံး PR ၿဖစ္မွစင္ကာပူႏိုင္ငံသားေတြၿပန္ေရာင္းတဲ႔ HDB အခန္းေတြ ကို ၿပန္၀ယ္ခြင္႔ ရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင္႔လဲဆိုေတာ႔ HDB အခန္းငွားရမ္းခဟာ ၂ေယာက္ေပါင္း ပ်မ္းမွ် ၀င္ေငြ ရဲ႔ ၃၀-၃၅%ေလာက္ရွိေနလို႔ပါပဲ။ HDB တုိက္ခန္း၀ယ္လိုက္ရင္လည္း ေငြေခ်းလို႔ရမယ္။ အတိုးေပးရ တာက အိမ္လခတက္သက္သာေတာ႔ တြက္ေခ်ကိုက္တယ္လို႔ ေၿပာၾကပါတယ္။ ဒါေပမ႔ဲ ႏွစ္ေစ႔ ရင္တိုက္ခန္းကို
ကိုယ္ပဲပိုင္သြားတာေပါ႔။

စင္ကာပူမွာ တယ္လီဖုန္း၊လွ်ပ္စစ္၊အင္တာနက္၊ အခြန္၊အိမ္လခ ေတြအားလုံး on line ကပဲ ေပးသြင္းပါတယ္။ bill ေတြေပးသြင္းတဲ႔ AXS machine ေတြကို HDB တိုက္ခန္းအုပ္ စု ေတြေအာက္မွာထားရွိေပးထားပါတယ္။ သမီး က bill ေတြသြားေပးမယ္၊ လိုက္ၾကည္႔ ပါလား လို႔ ေၿပာေတာ႔ သမီးနဲ႔ တူတူလိုက္သြားၾကည္႔မိတယ္။ အားလုံး လြယ္လြယ္ေလးပဲ။ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၁-၂ ႏွစ္ေလာက္က စာေရးသူ GSM ဖုန္း ခဏခဏပိတ္ခံရတယ္။ ေငြသြင္းဖို႔ေမ႔ေမ႔ သြားလို႔ပါ။ ဒါနဲ႔ MPT ဘတ္ဂ်က္ဌာနက အရာရွိမ ကို bill ကုန္ခါနီးၾကရင္ တယ္လီဖုန္းကို remind လုပ္ေပးပါ လားလို႔ေၿပာမိတယ္။ ဘာၿပန္ေၿပာသလဲ ? GSM တယ္လီဖုန္းေတြ ကအမ်ားႀကီးအဲဒီလိုလုိက္လုပ္မေပးႏုိင္ဘူး။ လုပ္ဖို႔ လူလည္းမရွိဘူး၊ေငြလည္းမရွိဘူးတဲ႔။ ဒါေတာင္စာေရးသူ က ၀န္ႀကီးဌာန တစ္ခု က senior level officer တစ္ေယာက္မွန္းသိ လို႔သာ ဒီေလာက္ေၿပာတာ၊ရုိးရုိး သူလိုငါ လိုၿပည္သူ ဆိုရင္စႀကာ၀ဌာ တံတိုင္းအၿပင္ ဘက္လြင္႔ေလာက္ေအာင္ေအာ္ထုတ္ပစ္မလားမသိပါ။ MPT က middle level officerတဲ႔ဗ်ာ။ကြန္ပ်ဴတာေတြဒီ
ေလာက္သုံးေနတဲ႔ ဌာန၊ လြယ္လြယ္နဲ႔ လုပ္ႏုိင္တာမလုပ္ေပးပဲ လူမရွိလို႔ ေငြ မရွိ လို႔ မ်ား ေၿပာတာကေတာ႔ လြန္လြန္းသဗ်ာ။ လုပ္ေပးကိုင္ေပးခ်င္စိတ္ကို မရွိတာလို႔ ေၿပာရင္လက္ခံပါ ေသးတယ္ဗ်ာ။ အခုၾကေတာ႔ GSM မွာ sms တစ္ခါတစ္ခါ ပို႔ ေပးပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ဖုန္းေခတၱပိတ္ခံရမွာ စိုးေတာ႔ဖုန္းရုံးသြားသြားစုံစမ္းေနေတာ႔ မနိပ္ပါဘူး။

စာေရးသူဟာ ကုန္သြယ္လယ္ယာမွာ၂၀၀၄ ခု GMဘ၀ထဲကတည္း ကGSM ဖုန္းေလွ်ာက္ခဲ႔ပါတယ္။ ကုန္သြယ္ /ဦးစီး ကို ဒုတိယညႊန္ၾကားေရးမႈးခ်ဳပ္နဲ႔ ေၿပာင္းလာသည္အထိမရေသးပဲ ၀န္ၾကီးကိုယ္တိုင္ေထာက္ခံမွ ၂၀၀၆ ကုန္ခါနီးေလာက္ ၁၅ သိန္း ၿဖစ္သြားခ်ိန္္မွာ ဒီကေန႔ ကိုင္ေနတဲ႔ GSM ဖုန္း ငွားခြင္႔ရခဲ႔ပါတယ္။ စီးပြား /ကူးသန္း က အရာရွိႀကီးတစ္ေယာက္ GSM ဖုန္းေလွ်ာက္တာ ၃ႏွစ္ေလာက္ ၾကာပါတယ္။ ကိုယ္႔လက္ ေအာက္က ဗုိလ္မႈးတစ္ေယာက္ကေတာ႔ ခုေလွ်ာက္ ခုရ ခဲ႔ တယ္လို႔ေၿပာတာပဲ။ ကိုယ္ကေတာ္ေတာ္ညံ႔ တဲ႔ အထဲမွာ ပါေန တယ္ေနာ္။ စင္ကာပူမွာ တယ္လီဖုန္းကုမၸဏီႀကီး ၃ခုရွိပါတယ္။ SingTel,M1 နဲ႔ StarHubပါ။ StarHub နဲ႔ကန္ထရုိက္ခ်ဳပ္ပါတယ္။ ကနဦးတပ္ဆင္ခက ၿမန္မာလို၁၅ သိန္း (US ေဒၚလာ ၁၃၀၀ ေလာက္) မေပးရပါဘူး။
သမီးေက်ာင္းတက္ေနတုံးက PR တစ္ေယာက္ေထာက္ခံရင္ deposit S$ 200 သြင္းၿပီး ဖုန္းေလွ်ာက္လို႔ရတယ္။ သမီးPR ၿဖစ္ေတာ႔ ၂၀၀ ၿပန္ရၿပီးဖုန္းအတြက္ ၂၅၊ roaming အတြက္ ၅နဲ႔ caller ID အတြက္ ၅ ေဒၚလာ စုစုေပါင္း ၃၅ ေဒၚလာ (ၿမန္မာေငြ ၂၅၀၀၀ က်ပ္) ပဲသြင္းရပါတယ္။ ဒီကုမၸဏီေတြက တယ္လီဖုန္း ေခၚဆိုခေပၚမွာ ပဲ စားၾကပါတယ္။ ေခၚဆိုခလည္းေစ်းႀကီးပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာ SMS ကို၁၀ခုေလာက္အခမဲ႔ခြင္႔ ၿပဳ ေတာ႔ ဖုန္းေခၚ တာထက္ SMS ပဲပို႔ၾကပါတယ္။

ၿမန္မာကေန Starhub websms သုံးၿပီး စင္ကာပူမွာ ရွိတဲ႔ သမီးဖုန္း ဆီကိုကြန္ပ်ဴတာကတဆင္႔ sms ပုိ႔လို႔ ရပါတယ္။ၿမန္မာႏုိင္ငံကလူေတြဒီနည္းနဲ႔ စင္ကာပူမွာ ရွိတဲ႔ သားသမီးေတြနဲ႔အဆက္အသြယ္ မၿပတ္ခဲ႔ပါဘူး။ စင္ကာပူမွာ ရွိေနတုံး သမီး Starhub ဖုန္းက ကန္ထရုိက္ရက္ေစ႔ပါတယ္။ကန္ထရိုက္ အသစ္ခ်ဳပ္ရင္ အခုကိုင္ ေနတဲ႔ ဖုန္းၿပန္သြင္းၿပီးသူတို႔ေက်ညာထားတဲ႔ေနာက္ဆုံးေပၚဖုန္း အမ်ဳိးမ်ဳိးထဲ ကႀကိဳက္တဲ႔ဖုန္း ကိုအလိုက္ေပးလဲ လို႔ရပါတယ္။ သမီးကလက္ရွိကိုင္ေနတဲ႔ Nokia N95 ဖုန္းကို Nokia E72 ဖုန္းနဲ႔ လဲလိုက္ပါတယ္။ အလုိက္မေပး ရတဲ႔ အၿပင္ ေဘာက္ခ်ာ ေဒၚလာ ၁၀၀ ေတာင္ၿပန္ေပးလိုက္ပါေသးတယ္။ အဲေတာ႔ သမီး တို႔ ဆီမွာ ၂ ႏွစ္ တစ္ႀကိမ္ ဖုန္းအသစ္ ကိုင္ႏုိင္တဲ႔ အခြင္႔ အေရးရွိ ၾကပါတယ္။ ႏုိင္ငံတကာမွာ တစ္ခါသုံးရင္ နည္းနည္းပဲကုန္တဲ႔ ဖုန္းေခၚဆိုခ ေပၚမွာ ပဲ ရိတ္ၿပီး ကနဦးေပးရတာေတြ၊ ဖုန္းတန္ဖိုးေတြကို တတ္ႏိုင္သမွ်ေဖ်ာက္ထားၾကပါတယ္။ စီးပြားေရးဆိုတာဒီလိုေတြးတတ္ေခၚတတ္မွ သဘိတ္၀င္အိတ္၀င္ ကိုယ္႔အိတ္ထဲ၀င္လာမွာပါ။

ေၿမးေလးကိုေဆးရုံကေပးဆင္းလိုက္ေတာ႔အသား၀ါၿဖစ္ေနေသးတယ္။ peak ကေမြးၿပီး ၈ ရက္ေလာက္မွ ေရာက္မွာ ဆိုေတာ႔ poly clinic ကို ၂-၃ ႀကိမ္ေလာက္သြားၿပရမယ္လို႔ ဆရာ၀န္ကမွာ လုိက္ပါတယ္။ Clementi ploy-clinic ကအိမ္နဲ႔ သိပ္မေ၀းပါဘူး။လမ္းတစ္ဖက္ကူးလိုက္ရင္ေရာက္ေန ပါၿပီ။ ဒါေပမဲ႔ ေၿမးက ရက္သားေလး ၿဖစ္ေနၿပီး အသား၀ါဆိုေတာ႔စိုးရိမ္ၿပီး အဘိုးေကာ၊ အေဖေကာ။ အေမေကာအားလုံးလုိက္လာၾကပါတယ္။ poly clinic အ၀ေရာက္ေတာ႔ registration လုပ္တဲ႔ machine ေပၚမွာ သမီး PR မွတ္ပုံတင္နံပါတ္ ကိုရုိက္ လိုက္ပါတယ္။ ခေလးကိုၿပမွာ ဆိုတဲ႔အေၾကာင္းကိုလည္း registration မွာ ေဖၚၿပလိုက္ပါတယ္။ သမီးက မွတ္ပုံတင္နံပါတ္ ရလာပါတယ္။ မွတ္ပုံတင္တဲ႔ေနရာေရွ႔မွာ ေစာင္႔ေနရင္း သမီးမွတ္ပုံတင္နံပါတ္ေပၚလာတဲ႔အခါ အဲဒီေကာင္တာေရွ႔မွာ သမီးစာရင္းသြင္းပါတယ္။ေတြ႔ ရမဲ႔ ဆရာ၀န္အခန္း သိလာရေတာ႔ အဲဒီအခန္းအေရွ႔မွာ သြားေစာင္႔ ရပါတယ္။ သမီးမွတ္ပုံတင္ေပၚလာေတာ႔ အခန္းထဲတခါးေခါက္ ၀င္သြားၾကပါတယ္။ ေၿမးေလးကို စမ္းသပ္ၾကည္႔ ၿပီးေသြးစစ္ ခိုင္းပါတယ္။ result ရလာရင္ၿပန္လာခိုင္းပါတယ္။ ေသြးစစ္တဲ႔ေနရာ ေရာက္ေတာ႔ ဗမာ nurse ၿဖစ္ေနပါတယ္။ ခေလးကိုေသြးေဖါက္ယူၿပီး ဆရာ၀န္အခန္းေရွ႔ ႔မွာၿပန္ေစာင္႔ခိုင္း ပါတယ္။ ခဏ ေနေတာ႔ သမီးမွတ္ပုံတင္နံပါတ္ေပၚလာတာနဲ႔ ၀င္သြားလုိက္ပါတယ္။ ဆရာ၀န္က ကြန္ပ်ဴတာကို ၾကည့္ၿပီး ေနာက္ ၂ရက္ေနရင္ၿပန္လာဖို႔ေၿပာပါတယ္။ ခေလးရဲ႔ ေသြး result ကသူ႔ ကြန္ပ်ဴတာ စကရင္ေပၚ မွာေရာက္ေန ၿပီေလ။အသား၀ါၿဖစ္ႏွဳန္းက နဲနဲေစာင္႔ၾကည္႔ရမွာ ၿဖစ္ေၾကာင္းေၿပာ ၿပပါတယ္။ ၿပီးတာနဲ႔ သမီးကေငြေပးတဲ႔ ေကာင္တာမွာ တန္းစီပါတယ္။

သမီးအလွည္႔ေရာက္ေတာ႔ ေငြဘယ္ေလာက္က်သလဲဆိုတာ ကြန္ပ်ဴတာစကရင္ေပၚမွာေပၚေနၿပီ။ သမီး ကသူ႔ ရဲ႔ bank cardထုတ္ေပးလိုက္ေတာ႔ sensor မွာ ကုန္က်တဲ႔ ပိုက္ဆံကိုႏွဳတ္ယူလိုက္ပါတယ္။ေၿမးေလးကို poly-clinic မွာ လာၿပတာ အခ်ိန္မွတ္ထားေတာ႔၄၅ မီနစ္ေလာက္ပဲၾကပါတယ္။ အင္မတန္မွ ကို သက္ေတာင္႔ သက္သာရွိပါတယ္။ ေဆးရုံအေပါက္ေစာင္႔လည္း ပိုက္ဆံေပးစရာမလိုဘူး။ စမ္းသပ္ခေငြထြက္ယူတဲ႔ ဆရာမလည္းမရွိဘူး။အားလုံးကြန္ပ်ဴတာကိုအသုံးၿပဳၿပီးလုပ္သြားၾကတာပါ။

ေၿမးေလးရဲ႔ medical record ကလည္း အဲဒီ poly-clinic ကကြန္ပ်ဴတာေပၚမွာသိမ္းထားပီးပါၿပီ။ National University Hospital ဆီ ၂ လၿပည္႔ လို႔ follow up သြားၿပရင္ အဲဒီမွာ ရွိတဲ႔ ဆရာ၀န္က ကြန္ပ်ဴတာ ေပၚမွာ ေခၚၾကည္႔ယုံပါပဲ။ ဒါေၾကာင္႔ စင္ကာပူ ကၿပည္သူေတြရဲ႔ လူမႈစီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးေတြ အားလုံးဟာ ကြန္ပ်ဴတာေတြေပၚမွာရွိေနၾကပါၿပီ။ ေနာက္၂ရက္ေနေတာ႔ ၿပန္သြားတဲ႔အခါ ေသြးတန္းေဖါက္ရ ပါတယ္။ေဖါက္ၿပီးတာနဲ႔ဆရာ၀န္ခန္းေရွ႔ ေစာင္႔ေနပါတယ္။ ေခၚေတာ႔၀င္သြားေတာ႔အသား၀ါ ၿဖစ္ႏွုန္း က်လာ ေၾကာင္း၊ တစ္ခုခုၿဖစ္ခဲ႔လွ်င္ခ်က္ခ်င္း poly-clinic ကိုလာၿပရန္မွာ ၾကားလိုက္ပါတယ္။အေမနဲ႔အေဖတို႔ ရင္ထဲက အလုံးႀကီးက်သြားၿပီး၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္စြာအဘိုးတို႔မိသားစုအိမ္ၿပန္လာၾကပါတယ္။

စင္ကာပူႏုိင္ငံဟာကြန္ပ်ဴတာ network စနစ္ ကို sectors ေပါင္းစုံမွာ အသုံးၿပဴေနတာၿဖစ္ေတာ႔ တကယ္လို႔မ်ားကြန္ပ်ူတာ networkစနစ္ ခ်ဳိ႕ ယြင္းသြားခဲ႔ ရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲဆိုတာစာေရးသူေခါင္းထဲမွာ စဥ္းစားေနတာေတာ္ေတာ္ ၾကာေနပါၿပီ။ ထူးၿခားတာက ဒီ networking စနစ္ အားလုံး ကို private sector ကပဲလုပ္ေနတာပါ။ ဒီအေၿဖကို စင္ကာပူ networking ကုမၸဏီ တစ္ခုမွာ လုပ္ေနတဲ႔ တူေလးတစ္ေယာက္ က စင္ကာပူမွာ networking စနစ္ ၄ -၅ ခုေလာက္ ကိုအေရွ႔ ႏွင္႔ အေနာက္၊ ေတာင္ ႏွင္႔ ေၿမာက္ၿဖတ္သန္း ၿပီး networking ဆြဲထားေၾကာင္းေၿပာပါတယ္။တစ္ခုခ်ဳိ႔ယြင္းသြားရင္ခ်က္ခ်င္းအစားထိုးလို႔ ရေအာင္လုပ္ထား ေၾကာင္း ေၿပာပါတယ္။ဥပမာ ၿမန္မာ မွာ MPT နဲ႔ ရတနာပုံ ရွိေနသလိုေပါ႔။ ဒါေပမဲ႔ ၿမန္မာ မွာေတာ႔ failed ၿဖစ္သြားလည္း မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနပါတယ္။တေလာက အင္တာနက္ေတြ crashed ၿဖစ္ေတာ႔ ေလယာဥ္ လက္မွတ္ကုမၸဏီေတြ၊ ဟိုတယ္ေတြမွာဒုကၡေရာက္ခဲ႔ၾကတာႀကံဳဘူးပါၿပီ။ MPT တို႔ ရတနာပုံ တို႔ကေတာ႔ သူတိုနဲ႔ မဆိုင္သလိုပါပဲ။ စင္ကာပူမွာေတာ႔ မရပါဘူး။ ေဒၚလာေပါင္းဘီလီယံနဲ႔ ခ်ီ ဆုံးရႈံးႏုိင္ၿပီး စီးပြားေရးခြ်တ္ခ်ဳံ က်သြား နိုင္တာေၾကာင္႔ တကမၻာလုံး ၀ိုင္းအၿပစ္တင္ၾကမွာပါ။ တူေလးကလည္းေၿပာပါတယ္။သူလုပ္ရတာ stress အလြန္မ်ားတဲ႔ အတြက္ အလုပ္ေၿပာင္းဖို႔စီစဥ္ေနတယ္ လို႔ သိရပါတယ္။၈နာရီ shift အခ်ိန္အတြင္း ဖ်က္ဆီး ခံရမႈေၾကာင္႔ၿဖစ္ၿဖစ္၊ system crashed ၿဖစ္သြားရင္ၿဖစ္ၿဖစ္ အေတာ္တာ၀န္ႀကီးေၾကာင္းေၿပာၿပပါတယ္။ ၿမန္မာ system analyst ေလးတစ္ေယာက္တာ၀န္ႀကီးမႈ ကိုၿမန္မာေတြသိေအာင္ေၿပာၿပတာပါ။

လွ်ပ္တပ်က္ စင္ကာပူ (၂)

စင္ကာပူမွာ ဘတ္စ္ကားလိုင္းေပါင္း (၁၉၃) ေက်ာ္ရွိပါတယ္။ မီးရထားတြဲ ဆက္သလိုဆက္ထားတဲ႔ဘတ္စ္ကား အရွည္ႀကီးေတြရွိသလို လန္ဒန္တို႔ ေဟာင္ေကာင္တို႔ မွာ ေတြ႔ ရတဲ႔ ႏွစ္ထပ္ဘတ္စ္ကားေတြလည္း ရွိပါတယ္။ အခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာ (ဥပမာ ေဆးရုံ၊ shopping mall) သူတို႔ဆီလာလို႔လြယ္ေအာင္ shuttle bus ‌ေတြစီစဥ္ ေပးထားပါတယ္။ ဘယ္ MRT သို႔မဟုတ္ ဘတ္စ္ ဂိတ္ ကေနဘယ္ အခ်ိန္ေတြမွာထြက္မယ္၊ ၿပန္ေရာက္မယ္ ဆိုတာ Time Table ေလးနဲ႔ ေဖၚၿပေပးထားပါတယ္။ အဲဒီ Time Table ေလးကိုမွတ္ထားလုိက္ရင္ ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေၿပပါတယ္။ ၿပည္သူေတြကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ အဆင္ေၿပေအာင္လုပ္ေပးရမယ္ဆိုတာ အစိုးရကဘက္ ေပါင္း စုံကစဥ္းစားၿပီး လုပ္ေပးထားတာပဲ။ဒီေနရာမွာ အစိုးရ လို႔အလြယ္ေၿပာလိုက္တာပါ။ သက္ဆိုင္ရာ institution က senior level, middle level staff ေတြစီစဥ္လုပ္ကိုင္ေပးတာမ်ဳိးၿဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုအေသးစိပ္ ေလးေတြကို ဘယ္သူ ကစဥ္းစာ လုပ္ကိုင္ေပးတာလဲ၊ စနစ္ကရွိၿပီးသားလား၊ စာေရးသူတို႔ ၿမန္မာေတြစဥ္းစား နိုင္ဖို႔ပါ။

စင္ကာပူဘတ္စ္ကားေတြဟာအေနာက္ႏုိင္ငံေတြလိုပဲ public convenient အတြက္ေသခ်ာစီစဥ္လုပ္ေဆာင္ ေပးထားတာပါ။ ဘတ္စ္ကားေတြေပၚမွာေၾကာ္ၿငာတီဗီေတြ ၿပတဲ႔ ကားေတြရွိ သလို မရွိတဲ႔ ကားေတြလည္းမရွိ ၾကပါဘူး။ air con ကေတာ႔ ဘတ္စ္ကားတိုင္းလိုလို ပါၾကပါတယ္။ အင္ဂ်င္နီယာ မ်က္ေစ႔နဲ႔ ၾကည္႔ ရင္ electrical automation system, electronic system ေတြေတာ္ေတာ္သုံးထားပါတယ္။ စင္ကာပူ ဘတ္စ္ ကားလုိင္း ရဲ႔ network ကို တစ္ေနရာက control system နဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ ထားတယ္လို႔ထင္တာပဲ။ အခ်ိန္လည္းတိက် မွန္ကန္ ေအာင္လုပ္ထားၿပီး ဘတ္စ္ဒရုိင္ဘာေတြကလည္း ကြက္တိ၀င္ေအာင္ ေမာင္းႏုိင္ၾကပါတယ္။ ဘတ္စ္စီးရတာနဲ႔ MRT စီးရတာ ႏုိင္းယွဥ္ရင္ MRTစီးရတာကလြယ္တယ္လို႔ထင္တာပဲ။ဒါေပမဲ႔ ဘတ္စ္ဒရုိင္ဘာကို ဆင္းခ်င္ တဲ႔ေနရာေရာက္ရင္ေၿပာပါလို႔မွာ ထားရင္ဆင္းရမဲ႔ မွတ္တိုင္ေရာက္ရင္ ေၿပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ Singlish ေတာ႔နားလယ္ဖို႔လိုလိမ္႔မယ္။ ဘတ္စ္ကားဒရုိင္ဘာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကအဂၤလိပ္လိုေၿပာတတ္ၾကပါတယ္။

MRT လိုင္းေပါင္း ၅ခုရွိပါတယ္။ လိုင္းသစ္ေတြလည္းေပၚလာေနဆဲပါ။ စင္ကာပူမွာ HDB တိုက္ခန္းငွားတဲ႔ အ ခါ ေအာက္ဆင္းလိုက္ရင္ MRT ပဲဆိုရင္ေတာ္ေတာ္ႀကိဳက္ၾကတယ္။ဒီ အခ်က္ဟာ အေရးႀကီးတဲ႔ criteria တစ္ခုပဲ။ နာရီ၀က္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ ရမယ္ဆိုရင္စလုံးေတြေကာ ၿမန္မာေတြေကာ မႀကိဳက္ခ်င္ၾက ေတာ႔ဘူး။ အဲဒီလိုမ်ဳိး ၿဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ HDB ေစ်းကေတာ္ေတာ္ ေပါဆုိပဲ။ကံေကာင္းရင္ MRT လိုင္းသစ္ေဖါက္တာနဲ႔ နီးရင္ HDB ေစ်းကတက္သြားပါေလေရာ။ ၀ယ္ထားရင္ ၿမတ္ေပမဲ႔ ငွားေနရင္ေတာ႔ ေနာက္ တစ္ခါ ကန္ထရုိက္ စာခ်ဳပ္ခ်ဳ႔ပ္ ရင္ေစ်းတိုးေတာင္းႏိုင္တယ္။

MRT စီးတိုင္း တြဲေတြေပၚမွာ ၿမန္မာလိုေၿပာဆိုေနတာေတြႀကားရတတ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားအရြယ္ ေတြလည္း ေက်ာင္းသားဘာသာဘာ၀ဆူညံစြာေၿပာဆိုေနၾကတာလည္းၾကားရတတ္ပါတယ္။ ဒါေတြကို ၿမင္ရ ေတာ႔ ႏုိင္ငံရဲ႔အနာဂါတ္အတြက္ အားေတြပါပဲလို႔ေတြး မိပါတယ္။အထဲမွာ ကိုယ္လိုခ်င္တာ မရရင္ အၿပင္ထြက္ လာၿပီး ကိုယ္လိုခ်င္တာ အရယူၾကပါ။ အေတာင္အလက္စုံရင္ကိုယ္လုပ္္ခ်င္တာလုပ္လိုရၿပီ။ တစ္ေန႔ၾက ရင္ေတာ႔ အေမ႔အိမ္ ကိုေတာ႔ ၿပန္လာၾကရမွာပါပဲ။ မၿပန္ခ်င္ရင္လည္း ကမၻာႀကီးဟာရြာ ၿဖစ္ေနပါၿပီ။ လူသား ေတြအား လုံးအတြက္အလုပ္လုပ္ေပးယုံမွ် ႏွင္႔ တာ၀န္ေက်ပါၿပီ။

လန္ဒန္က underground ကိုအတုယူထားတဲ႔ MRT ပါ။စာေရးသူ ယူေကမွာ ေက်ာင္းတက္တုံးက လန္ဒန္နဲ႔ နီးေတာ႔လန္ဒန္ကိုခဏခဏေရာက္ပါတယ္။ လန္ဒန္မွာ ေအးေတာ႔ သြားရင္ လာရင္ ေၿမေအာက္ရထား ပဲစီးၾက ပါတယ္။ စင္ကာပူ MRT ကိုလည္းေလ႔လာလိုက္တာ နဲ႔စီးတတ္သြားပါတယ္။ လမ္းညႊန္ေတြက ေသခ်ာစြာ ေရးထား ေဖၚၿပေပးထားေတာ႔ အဂၤလိပ္စာတတ္ရင္မွားစရာမရွိႏိုင္ပါ။ MRT ေပၚမွာထိုင္စရာေနရာရဖို႔ ႔မလြယ္ ပါ။ အၿမဲတန္းမတ္တပ္ ရပ္ရပါတယ္။ခေလးအေမေတြ၊သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြဆို ေနရာ က ထေပးၾကတာ ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားႀကံဳေတြ႔ ရပါတယ္။

စင္ကာပူေရာက္ၿပီး ၁၆ရက္ေန႔ပဲ ဟိုသြားဒီသြား လုပ္ႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ တရုတ္ႏွစ္ကူးကာလဆို သိန္းေအာင္ (ေကာ္ႀကီး) လာေခၚတာနဲ႔ ဥာဏ္၀င္းေရႊအိမ္ သြားလည္ၾကပါတယ္။ ၂နာရီ ေလာက္ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းၿဖစ္ ေတြ ေၿပာၿဖစ္ၾကတယ္။ ၁၇ရက္ေန႔အကူး မနက္ ၂ နာရီေလာက္ၾကေတာ႔ သမီးဗိုက္နာလာပါေရာ။ သမီးဗိုက္ကို National University Hospital မွာ အပ္ထားတာပါ။ ဗိုက္အပ္တာက package ပါ။ ေမြးရင္ ဘယ္လိုအခန္းမ်ဳိး မွာေနမယ္ဆိုတာက အစပါတယ္။ သမီးစဗိုက္အပ္တဲ႔ေန႔ အဲဒီအခိ်န္က စင္ကာပူ ေရာက္ေနေတာ႔ အေဖၚလိုက္ သြားဖူးတယ္။ ဘာလုပ္ရမလဲဆိုတာ instruction ေတြ ေရးေပးထားတယ္။ ေရးေပးထားတဲ႔ တယ္လီဖုန္း နံပါတ္ ဆက္လိုက္ေတာ႔ ဗိုက္နာပုံ နာနည္းကိုေမးတယ္။ ၅မိနစ္ တစ္ႀကိမ္ေလာက္ဆက္တိုက္နာမွ ေဆးရုံ ကိုလာပါလို႔ တာ၀န္က်ဆရာမကေၿပာတယ္။

ဒါနဲ႔ နာတာလည္းဆက္လာေရာ တက္စီ ကို on call ေခၚလိုက္ပါတယ္။ အသင္႔ထုတ္ထားတဲ႔ Suit case ေသးေလးကိုယူၿပီး ၃ ေယာက္သား HDB တုိက္ေအာက္ မွာ တက္စီဆင္းေစာင္႔ေနပါတယ္။ hand phone နဲ႔ေခၚ လုိက္တာၿဖစ္ေတာ႔ တက္စီနံပါတ္ပါတခါတည္းေၿပာလိုက္တယ္။ ေဆးရုံေရာက္ေတာ႔ လမ္းညႊန္ထားတဲ႔ အတိုင္းပဲ delivery suite ဆီကိုလမ္းညြန္ဆိုင္းဘုတ္အတိုင္းပဲေလွ်ာက္သြားၾကပါတယ္။ ေမြးခန္းထဲကို ခင္ပြန္း ပဲေပး၀င္ ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ visitor lounge မွာသြားေစာင္႔ေနပါဆို လို႔ သြားေစာင္႔ေနပါတယ္။ မနက္ ၂း၃၀ ေလာက္ဆိုေတာ႔ ကိုယ္လိုသူလိုဧည္႔သည္ တစ္ဦးပဲရွိေနပါတယ္။

ေစါင္႔ေနရင္းကေန နံနက္ ေနထြက္လာေတာ႔ ေဆးရုံ ၀န္ထမ္းေတြ တဖြဲဖြဲ ေရာက္လာပါတယ္။ Breakfast စားဖို႔ လိုက္ရွာေတာ႔ေဆး ရုံေအာက္ ဆုံးထပ္မွာ food stallေလးတစ္ခုေတြ႔ပါတယ္။စားစရာလည္းအစုံရပါတယ္။ ေကာ္ဖီ၊ ေပါင္မုန္႔၊ ၾကက္ဥေၾကာ္္မွာစားၿပီး သမီးကေတာ္ေတာ္နဲ႔ေမြးအုံးမွာ မဟုတ္ေတာ႔ ေဆးရုံ ကိုေလွ်ာက္ ၾကည္႔ခဲ႔တယ္။ wheel chair ေတြကေဆးရုံအေပါက္၀မွာတန္းစီထားတယ္။ ႀကိဳက္သလိုယူသုံးယုံပဲ။ သမီးနဲ႔ တူတူလာၾကေတာ႔ ညဆိုေတာ႔ wheel chair သုံးရမွန္း မသိပဲ လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ႔တာ။ မနက္ေရာက္ေတာ႔ တက္စီေပၚက ဗိုက္ႀကီး နဲ႔ဆင္းလာရင္ အေပါက္ က တာ၀န္က် က wheel chair တစ္စီးယူေပး တာပဲ။ အတူ လိုက္လာသူကတြန္းယုံပဲ။

ေဆးရုံေအာက္ထပ္မွာ pharmacy ေဆးဆိုင္၊ ပန္း၊ get well soon ကဒ္ေတြေရာင္းတဲ႔ ဆိုင္၊ေတြ႔ရပါတယ္။ အားလုံးသန္႔သန္႔ရွင္းရွင္းရွိေနၾကပါတယ္။ ဒီေဆးရုံမွာ လည္း shuttle bus ရွိတာကိုေတြ႔ ရပါတယ္။ ေန႔လည္ ၁၃း၂၃ နာရီ မွာ သားဦးေလးကိုေမြးပါတယ္။ ၄ နာ ရီေလာက္မွ သမီးတို႔ေမြးခန္းထဲက ထြက္လာၿပီး ward 46 ကိုဦးတည္သြားၾကပါတယ္။ အသားေလးနီရဲတြတ္ေနတဲ႔ ေၿမးေလးကို ပထမဆုံးေတြ႔ ရပါတယ္။ အသားအေရက နီတြတ္ေနေတာ႔ အသားၿဖဴမဲ႔ေကာင္ ပဲဆိုတာသိလိုက္ပါတယ္။ သားဦး ရတဲ႔ သားမက္ ကေတာ႔ မႈိရတဲ႔ မ်က္နွာေပါ႔။

၅နာရီ ကဧည္႔ခ်ိန္တဲ႔။ အခုက ၄ နာရီပဲရွိေသးေတာ႔ ငါတို႔ ၀င္လို႔ ရပါမလားတစ္ထိပ္ထိပ္နဲ႔ ေပါ႔။ ဒါေပမဲ႔ စင္ကာပူ ဟာ စည္းကမ္းစနစ္မည္မွ်ပင္ သတ္မွတ္ထားပါေစ။ လူလူခ်င္းစာနာတတ္ၾကပါတယ္။ nurse ေတြအားလုံး ၿပံဳးၿပံဳးပါပဲ။ ဘယ္သူမွ ေမာင္းမထုတ္ပါဘူး။ ဗမာဆရာမေတြ ရွိေနေတာ႔ ဘယ္လိုေနရထိုင္ရမလဲ ဆိုတာ ဗမာ လိုပဲလာရွင္းၿပပါတယ္။ ၆ ေယာက္ခန္းပါ။ ေဆးရုံကုတင္ေတြက အစ အားလုံးေခတ္မီ ၾကပါတယ္။ ေဆးရွံ မွာ breakfast, lunch, dinner အကုန္ေကြ်းပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔အတြက္ menu selection card မွာ ၿဖည္႔ေပး ရပါတယ္။Nurse ေတြတစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္လာၿပီး သမီး ကို စစ္ ၾကေဆးၾကပါတယ္။ ေၿမးေလး ကိုလည္း ေခၚလာၿပီး ႏို႔ တိုက္ခိုင္းပါတယ္။

စင္ကာပူ မွာ cesarian case ဗိုက္ခြဲေမြးတာေတြပဲမ်ားေတာ႔ normal delivery ဟာရွားပါးတဲ႔ case ၿဖစ္ေနပါ တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ေမြးခန္းထဲမွာအလုပ္သင္ဆရာ၀န္ေတြ၊ အလုပ္သင္ nurse ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လာၾကည္႔ ၾကတယ္လို ႔သမီး ကေနာက္မွ ေၿပာၿပပါတယ္။ ၁၇ ရက္ေန႔တစ္ရက္ပဲ သမီး မစားခ်င္မေသာက္ခ်င ္ၿဖစ္ခဲ႔ ပါ တယ္။ ည ၉း၃၀ ေလာက္ၾကေတာ႔ သမီး ဖုံးဆက္ပါတယ္။ မစားခ်င္မေသာက္ခ်င္ၿဖစ္ေနတာ ေပ်ာက္သြားၿပီ ၿဖစ္လို႔ nurse မေတြဆီကေန မိုင္လို နဲ႔ဘီစကြတ္ေတြ ေတာင္းစား ရေၾကာင္းေၿပာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ေနာက္ရက္ ဒန္ဒလြန္ရြက္ဟင္းခ်ဳိေသာက္ခ်င္ေၾကာင္းေၿပာပါတယ္။ သားမက္ကိုေၿပာၿပေတာ႔ ကို လူေအး ကို city hall ကမွာ ထားေၾကာင္းေၿပာပါတယ္၊ City hall ဆိုတာ ပင္နာဆူလာ ပလာဇာပါ။ စင္ကာပူ မွာ ရွိတဲ႔ ၿမန္မာ တိုင္းေရာက္ဘူးတဲ ႔ေနရာပါ။

ေနာက္ေန႔ ၁၈ ရက္ေန႔ ေရာက္ေတာ႔ သမီး က ေစာေစာ လာခိုင္းပါတယ္။ေဆးရံုေရာက္ေတာ႔ ခေလးကို တစ္ရက္ေစာင႔္ၾကည္႔ အုံးမွာ ၿဖစ္ေၾကာင္း၊ မေအကိုေတာ႔ ဆင္းခ်င္ ဆင္း ႏိုင္ေၾကာင္း ဆရာ၀န္ႀကီး ေရာင္းလွည္႔ စဥ္က ေၿပာပါတယ္။ဒါေပမဲ႔ စိတ္ပူတတ္တဲ႔ သမီးက ခေလးဆင္းခြင္႔ မၿပဳေသးလည္းသူပါ ေဆးရုံမွာ ဆက္ေနမယ္ လို႔ ေၿပာပါတယ္။ ခ်စ္စရာေကာင္းတာက သူငယ္ခ်င္းေတြ အခ်င္းခ်င္း sms ပို႔ ၿပီး congradulation လုပ္ၾက နဲ႔ အလုပ္အားလို႔ ကိုယ္တိုင္လာၾကည္႔တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက လာၾကည္႔နဲ႔ ခေလး ကိုၾကည္႔ ၿပီး အမ်ဳိးမ်ဳိးေ၀ဖန္ေၿပာ ဆိုေနၾကတာေပါ႔ေလ။ အေဖ နဲ႔တူ တယ္ဆိုရင္ အေဖ ကေက်နပ္၊ အေမနဲ႔တူတယ္ဆိုရင္ လည္း မေအတူသား ႀကီးပြားမယ္ ဆိုၿပီး ႏွစ္ေယာက္လုံးကေက်နပ္ေနၾကတာ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ေရၿခား ေၿမၿခား မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြတစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ယိုင္းပင္းကူညီေဖးမေနၾကတာ ဟာ ၿမန္မာ ရဲ႔ ခ်စ္စရာ ေကာင္း တဲ႔ စိတ္ဓါတ္ေလးပါ။သမီး ကက်န္းမာေနေတာ႔ စိတ္ပူပန္မႈသိပ္မရွိေတာ႔ပါ။ NUH ရဲ႔ဆက္ဆံမႈ ကလည္း ေႏြး ေထြးေတာ႔စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းပါတယ္။ သမီးကိုေကာ ခေလး ကိုေကာ ဓါတ္ပုံေတြ တၿဖတ္ၿဖတ္ရုိက္ ၾကပါတယ္။ ၁၉ရက္ေန႔ ၾကေတာ႔သက္ဆိုင္ရာက ေဆးရုံကဆင္းခြင္႔ ၿပဳပါတယ္။ NUH ကေပးတဲ႔ လက္ေဆာင္ အိတ္ ေလးဆြဲ လာရင္းေဆးရုံအေပါက္၀ ဆီေလွ်ာက္လာခဲ႔ပါတယ္။ ၁၇ ရက္ေန႔ ေဆးရုံ လာစဥ္တုံးက လူသား ၃ ေယာက္၊ ၁၉ ရက္ေန႔ ေဆးရုံ ကေန taxi နဲ႔ ၿပန္လာေတာ႔ကားေပၚမွာ လူသား ၄ ေယာက္ၿဖစ္ေနၿပီေလ။

လွ်ပ္တပ်က္ စင္ကာပူ

ေၿမးေလးေမြးမွာၿဖစ္လို႔ စင္ကာပူကို ၂၀၁၀ခုႏွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီ လ တုံးကေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။ စင္ကာပူကို အစိုးရ တာ၀န္နဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ေရာက္ခဲ႔ဘူးပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္းအစိုးရတာ၀န္နဲ႔ ဆိုေတာ႔ တည္းရတာက ဟိုတယ္မွာ၊ သြားေတာ႔သံရုံးကစီစဥ္ေပးထားတဲ႔ ကား၊ မိုးလင္းမိုးခ်ဳပ္ တာ၀န္နဲ႔ပဲအခ်ိန္ ကုန္ေနရေတာ႔ စင္ကာပူ ေရာက္တယ္ သာဆိုတယ္၊ စင္ကာပူရဲ႔ အတြင္းသ႑ာန္ဘယ္လိုရွိလဲဆိုတာေလ႔လာခ်ိန္မရခဲ႔ဘူး။ စင္ကာပူကိုစိတ္ ၀င္စားေန တာေတာ႔ၾကာပါၿပီ။ ကြ်န္းႏိုင္ငံၿဖစ္ ၿပီး ႏိုင္ငံေသးေသး ေလးၿဖစ္ေပမဲ႔ သူတို႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြ commercial hub ၿဖစ္လာေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ခဲ႔ ၾကတယ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္းေရးၿပီး ၾကပါၿပီ။ ဖတ္သင္႔ သေလာက္ လည္းဖတ္ပီးပါၿပီ။ ဒါေပမဲ႔ စင္ကာပူႏိုင္ငံသားေတြ ေန႔တဒူ၀ ဘယ္လိုလႈပ္ရွားသြားလာေနထိုင္ၾက တယ္ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ၿမင္ခ်င္ေတြ႔ခ်င္တဲ႔ ဆႏၵရွိေနပါတယ္။

ပင္စင္ယူၿပီးၿဖစ္လို႔ ဒီတေခါက္စင္ကာပူမွာ ၃ ပါတ္ေလာက္ေနခဲ႔ပါတယ္။ သမီးတို႔လင္မယားငွားထားတဲ႔ Clementi မွာ ရွိတဲ႔ HDB တို္က္ခန္းမွာ တည္းခိုခဲ႔ရတာပါ။ အသက္ ၆၀ေက်ာ္လို႔ စင္ကာပူသံရုံးက multiple entry နဲ႔ ဗီဇာ ၁ ႏွစ္ေပးပါတယ္။ ရန္ကုန္ေလဆိပ္ကထြက္ကတည္းက လြတ္လပ္ ေပါ႔ပါးစြာ ထြက္ခဲ႔ပါတယ္။ ယခင္အစိုးရတာ၀န္နဲ႔တုံးက VIP lounge ကေနဗုိလ္လို နက္တိုင္၊business suit စတာေတြ၀တ္ၿပီး ထြက္ရတာ နဲ႔ေတာ႔ကြာၿခားပါတယ္။ စပို႔ရွပ္၊ကာကီေဘာင္းဘီရုိးရုိး န႔ဲၿပည္သူေတြၾကား မွာၿပည္သူေတြလိုပဲ ေလဆိပ္ထြက္ခြာ ကေနထြက္ခဲ႔ပါတယ္။ အရင္က စာရြက္စာတမ္းေတြကိုရုံးက အရာရွိ ကပဲလုပ္ကိုင္ေပးေတာ႔ဘယ္အဆင္႔မွာ ဘယ္လိုလုပ္ရသလဲဆိုတာမသိဘူး။ ကိုယ္တိုင္လုပ္ရေတာ နဲနဲလြဲေခ်ာ္တာေလးေတြေတာ႔ ရွိတာေပါ႔ေလ။ ဘာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္စိတ္လက္ေပါ႔ပါးစြာ Silk Air ေလယာဥ္ ေပၚတက္ခဲ႔ရပါတယ္။

ထုံးစံအတိုင္းပါပဲေလယာဥ္ေပၚမွာ ၿမန္မာေတြအမ်ားႀကီးပါ။ တတ္ႏုိင္သူေတြနဲ႔ လူလတ္တန္းစားၿမန္မာေတြဟာ စင္ကာပူ ကိုအိမ္ဦးနဲ႔ ၾကမ္းၿပင္သြားလာေနၾကပါၿပီ။ မိတ္ေဆြစီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦး ဆိုရင္ ရန္ကုန္ က ညပိုင္း ထိုင္းေလေၾကာင္းနဲ႔လိုက္လာ၊ ထိုင္းေလဆိပ္ထဲမွာရွိတဲ႔ဟိုတယ္မွာအိပ္၊ နံနက္ေစာေစာထြက္တဲ႔ ဘန္ေကာက္-စင္ကာပူေလယာဥ္စီး၊ စင္ကာပူ မွာ ဘဏ္သြားတာ၊အၿခားေတြ႔စရာလူေတြေတြ႔႔ၿပီးတာနဲ႔ ညေနပိုင္းစင္ကာပူ-ဘန္ေကာက္ေလယာဥ္စီး၊ ဘန္ေကာက္ေလဆိပ္မွာ ဆက္ၿပီးဘန္ေကာက္ - ရန္ကုန္ပ်ံတဲ႔ ညပိုင္းေလယာဥ္ ကို ဆက္စီး၊ ညပုိင္း ရန္ကုန္ေရာက္၊ ေနာက္တစ္ေန႔ ေနၿပည္ေတာ္တက္၊ အဲဒီလိုစီးပြားေရးလုပ္ ေန တဲ႔ ၿမန္မာလူလတ္ပိုင္းစီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြလည္းအမ်ားအၿပားရွိေနပါၿပီ။

ဗိုက္ႀကီးတကားကားနဲ႔ သမီး၊သားမက္ကို ခ်န္ဂီေလဆိပ္လာႀကိဳေနတာကို immigration ကအထြက္မွာပဲေတြ႔ လိုက္ရပါတယ္။ အိတ္ေရြးတဲ႔ belt နားသြားေစာင္႔ေနၿပီး အိတ္ေရာက္လာတာနဲ႔ ဆြဲတင္ၿပီးထြက္လာခဲ႔ပါတယ္။ သမီးကို suit case ေသးေသးေလး ဆြဲလာတာေတြ႔ရေတာ႔ ဘာလုပ္ဖို႔လဲလိုေမးေတာ႔ အခ်ိန္မေရြးေမြးႏုိင္ေတာ႔ ဗိုက္နာရင္ ဘယ္ေနရာကၿဖစ္ၿဖစ္ေဆးရုံ ေၿပးလို႔ရေအာင္လိုအပ္တာေတြထည္႕ထားတာတဲ႔။ အေဖ trained လုပ္ထားတဲ႔ေအာက္မွာ ႀကီးၿပင္းလာ ရတဲ႔သမီး၊ အဲဒီ လိုေစ႔စပ္ေသခ်ာစြာ စီမံထားေတာ႔ စိတ္ထဲ မွာအလြန္ ေက်နပ္မိပါတယ္။

သားမက္နဲ႔အတူ သူတို႔သူယ္ခ်င္းကိုလူေအးလည္း ပါလာေတာ႔အေဖ နဲ႔အတူေလဆိပ္မွာဓါတ္ပုံ ရုိက္လိုက္ၾက ေသးတယ္။ ခ်န္ဂီေလဆိပ္ taxi stand မွာ သြားတန္းစီပါတယ္။ စင္ကာပူမွာ စာေရးသူအႀကိဳက္ဆုံးကေတာ႔ ဘာလုပ္လုပ္ တန္းစီရမယ္ဆိုတဲ႔ အသိက ၿပည္သူအမ်ားစုရဲ႔ေခါင္းထဲမွာရွိေနတာပါ။ ၿမန္မာႏုိင္ငံမွာတန္းစီေနရင္ ေက်ာ္ၿဖတ္၀င္တဲ႔အလုပ္ဟာ ထမင္းစားေရေသာက္ၿဖစ္ေနပါတယ္။ဒီအေႀကာင္း ကိုလည္း စာေရးသူ ေရးဘူးပါ တယ္။ေလ႔လာၾကည္႔ လိုက္ေတာ႔ ဒီလိုလူေတြဟာအမ်ားစုကေအာင္ေၿခလူတန္းစားေတြ မ်ားပါတယ္။ စင္ကာပူမွာလည္း Today သတင္းစာေ၀ေနတုံး ၾကားၿဖတ္၀င္ၿပီးသတင္းစာယူတာမ်ဳိးေတြ႔ ၾကံဳဘူးပါတယ္။ ေ၀ေနတုံးဆိုရင္ေတာ႔ သတင္းစာေ၀ေနတဲ႔ senior citizen ကမေပးပါဘူး။ေနာက္မွာသြားတန္းစီခိုင္းပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေနာက္ ကေန တရုတ္လိုဆဲေနေန လုပ္တဲ႔သူကေတာ႔ခပ္တည္တည္ပါပဲ။ မၾကားခ်င္ ေယာင္ ေဆာင္ေနၿပီးထြက္သြားတာမ်ားပါတယ္။ ကိုယ္ထိ လက္ေရာက္လုပ္တာမ်ဳိးေတာ႔ မေတြ႔ခဲ႔ ရပါဘူး။

သမီးတို႔ HDB တိုက္ခန္းက bedroom ၂ ခန္း နဲ႔ အခန္းေသးေသးေလးတစ္ခန္း ပါပါတယ္။ မီးဖိုခန္း၊ ဧည္႔ခန္း၊ ေရခ်ဳိးခန္း အိမ္သာကေတာ႔ compulsory ပါ။ အိပ္ခန္းေသးေလးတစ္ခုကိုေတာ႔အိမ္ရွင္က ေသာ႔ခတ္ထား ပါတယ္။အိမ္လခ ကစင္ကာပူေဒၚလာ ၁၆၀၀ ပါ။သမီးတို႔ကတစ္ခန္းကိုၿပန္ငွားထား ပါတယ္။ ၿမန္မာႏုိင္ငံ မွာ မၾကာခင္တတ္ေပးေတာ႔မဲ႔ အင္တာနက္၊တယ္လီဖုန္း၊တီဗီလိုင္းပါတဲ႔လုိင္းလိုမ်ဳိး စင္ကာပူ က HDB တို္က္ခန္း ေတြမွာ ရွိေတာ႔ကုန္က်စရိတ္ကိုshare လုပ္ၾကပါတယ္။furnished home လို႔ ဆို ႏိုင္ပါတယ္။ ေရခဲေသတၱာ၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္၊ oven, water heater, air con: စတဲ႔ အသုံးအေဆာင္ပစၥည္း ေတြထားေပး ပါတယ္။ဒါေတာင္ full furnished မဟုတ္ေသးပါ။ ဧည္႔ခန္းသုံး ဆက္တီ၊ တီဗီေတြပါထားေပးရင္ ၁၈၀၀ ေတာင္းတာနဲ႔ မယူေတာ႔ ဘူးေၿပာခဲ႔ရတယ္လို႔ သမီးက သူ႔အေတြ႔အႀကဳံကုိ ၿပန္ ေၿပာၿပ ပါတယ္။

Clementi block 427 ေအာက္ လမး္တစ္ဘက္ကူးလိုက္ရင္ wet market, နဲ႔ ဆိုင္ေတြရွိ ပါတယ္။ ဗမာ စားေသာက္ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ကဗမာ ထမင္းဟင္း ေရာင္းပါတယ္။ သမီးတို႔အတြက္ ဟင္းမခ်က္ႏုိင္ ရင္ ၀ယ္ စားလိုက္ယုံပဲ။ ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေၿပပါတယ္။ စင္ကာပူမွာ hawker centre လို႔ေခၚတဲ႔ စားေသာက္ ဆိုင္ေတြ HDB အေဆာက္အဦး ေတြေအာက္မွာ ရွိပါတယ္။ သင္႔တင္႔မွ်တတဲ႔ ေစ်းႏွဳန္းေတြနဲ႔ အစား အေသာက္မ်ဳိးစုံ ကိုေရာင္းခ်ပါတယ္။ တရုတ္စာ၊ကုလားစာ၊မေလးစာ၊အကုန္ရတယ္။အခ်ဳိ့ေသာ hawker centre ေတြဟာ ၂၄ နာရီ ညလုံးေပါက္ ဖြင္႔ပါတယ္။ေနာက္စင္ကာပူသားေတြအၿမဲ၀ယ္ ေလ႔ရွိ တဲ႔ FairPrice ဆိုင္ေတြကလည္း ေနရာတကာမွာရွိပါတယ္။

စင္ကာပူေရာက္တာနဲ႔ မနက္ဖက္ ဘယ္မွာလမး္ေလွ်ာက္ရမလဲဆိုတာသားမက္ ကိုေမးၾကည္႔ ေတာ႔အိမ္နားမွာ ေၿပးလမ္း၊ေဘာလုံးကြင္းပါတဲ႔ stadium တစ္ခုရွိတယ္လို႔သိရတယ္။ ဂုံးေက်ာ္တံတားေက်ာ္လိုက္တာနဲ႔ stadium ကိုေတြ႔ေနရတယ္။ ဆရာ၀န္က မနက္တိုင္း မွန္ မွန္လမး္ေလွ်ာက္ခိုင္းထားေတာ႔ ရန္ကုန္မွာကတည္း ကမွန္မွန္လမ္းေလွ်ာက္ၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ စင္ကာပူ ေရာက္ၿပီးေနာက္တစ္ရက္ မနက္ ၆ နာရီေလာက္ထသြားေတာ႔ ေၿပးလမ္း မွာ ေၿပးသူေတြေၿပး၊ လမ္း ေလွ်ာက္သူေတြေလွ်ာက္ေနတာေတြ႔ရပါတယ္။ stadium ရဲ႔ မလြယ္ ေပါက္မွာ နံနက္ ၄း၃၀ နာရီကစၿပီး မလြယ္ေပါက္ တံခါးကိုဖြင္႔ေပးထားေၾကာင္း စာေရးထားတာကို ဖတ္ရပါ တယ္။ တံခါးကို timer နဲ႔အခ်ိန္ကိုက္ဖြင္႔ေပးထားတာနဲ႔တူပါတယ္။လူလာဖြင္႔တာေတာ႔မဖစ္ႏုိင္ဘူး။ စင္ကာပူမွာ ေနခဲ႔တဲ႔ ၃ ပတ္လုံးလုံးပဲနနက္ ၆ နာရီအေရာက္သြားၿပီး၁နာရီလမ္းေလွ်ာက္ က်န္းမာေရး ေလ႔ က်င႔္ခဏ္း လုပ္ၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။

သမီးကအေဖ ကို MRT ေကာ၊ဘတ္စ္ကားေကာစီးလို႔ရတဲ႔ e-link card လုပ္ေပးထားပါတယ္။ လသုံးကတ္လိုမ်ဳိးေပါ႔။ ဒါေပမဲ႔ ဒီကတ္က ကုန္သြားရင္ ၿပန္ၿဖည္႔ လို႔ရတယ္။ ကုန္မကုန္ ကိုလည္း စက္မွာ check လုပ္လို႔ ရတယ္။ ၁၅ ႏွစ္ ခံတယ္လို႔ ေက်ညာထားတယ္။ ဒီကတ္ကိုပိုက္ဆံအိတ္ထဲ ထည္႔ ထား၊ MRT လုိင္း၀င္ တာနဲ႔ sensor ေပၚ ပိုက္ဆံအိတ္တင္လိုက္ယုံပဲ။ ကတ္ ထုတ္စရာမလိုဘူး။sensorဆြဲအားေတာ္ေတာ္ ေကာင္း တယ္ လို႔ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဘတ္စ္ကားေပၚတက္လည္း အ၀မွာ ရွိတဲ႔ sensor မွာပိုက္ဆံအိတ္ ကိုကပ္လိုက္ယုံပဲ။ “တီ” ကနဲအသံထြက္လာရင္ ဘတ္စ္ ကားခေပး ၿပးီ ၿပီဆိုတာဒရုိင္ဘာ ကသိလိုက္ၿပီ။ အဆင္းၾကရင္လည္း ပိုက္ဆံအိတ္ကပ္လိုက္ယုံပဲ။ ဘယ္မွာ ဆင္းလဲ ဆိုတာ chips မွာေပၚေနေတာ႔ က်သင္႔ေငြ ကိုၿဖတိ လိုက္ပါတယ္။ လေပးမဟုတ္ပဲ ဘယ္ကေန ဘယ္သြားမယ္ဆိုရင္ တစ္ေဒၚလာ deposit တင္ၿပီး လက္မွတ္၀ယ္လို႔ရတယ္။ လမ္းဆုံးၾက ရင္ ကိုယ္ေပးထားတဲ႔ deposit တစ္ေဒၚလာ ကိုၿပန္ထုတ္လိုက္ယုံပဲ။ အခ်ဳိ႔ ကကားေပၚမွာ လက္မွတ္ေရာင္းတဲ႔ စက္မွာ ေငြအေၾကြေတြထည္႔ၿပီး လက္မွတ္ၿဖတ္ၾကတယ္။ ဘတ္ကားကို ဒရုိင္ဘာကပဲ ထိုင္ရာ မထ လက္မွတ္ေရာင္းတာ၀န္ ေကာတခါးအဖြင္႔ အပိတ္၊ စတဲ႔ တာ၀န္ေပါင္းမ်ားစြာကို သူတစ္ေယာက္ တည္း ကပဲလုပ္ပါ တယ္။

မသန္မစြမး္သူတစ္ေယာက္ကားေပၚတက္မယ္ဆိုရင္ ဒရုိင္ဘာကိုယ္တိုင္ ထိုင္ရာက ထၿပီး wheel chair ကိုတင္ေပး တယ္၊ေခါက္ေပး ပါတယ္။ ဆင္းေတာ႔ လည္း ထိုင္ရာက ထၿပီး ကူညီ လုပ္ကိုင္ေပးၾကတာကိုေတြ႔ ရပါတယ္။ ႏုိင္ငံႀကီးသားပီသတဲ႔ အၿပဳအမူေတြဟာခ်စ္စရာအေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ စင္ကာပူ ဟာ ၿပည္သူ႔နီတိ (moral) နဲ႔ပတ္သက္လို႔ ေတာ္ေတာ္ေလ႔က်င္႔ထားၿပီးၿဖစ္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ေက်ာင္းေတြမွာ သင္ရုိးညွႊန္းတမ္း ဘယ္လိုရွိသလဲ ဆိုတာစာေရးသူ မသိေသးေပမဲ႔ ၿပည္သူအမ်ားစုကေတာ႔ လုိက္နာလုပ္ေဆာင္ေနတာကို ေတြ႔ရ ပါတယ္။ စာေရးသူတို႔ ငယ္ငယ္က စိန္ ပီတာေက်ာင္းမွာ moral ဆိုတဲ႔ ဘာသာရပ္ ကသင္ရိုးအခ်ိန္ ဇယား မွာ တစ္ပတ္ ၂ - ၃ ၾကိမ္ေလာက္ပါ ပါတယ္။ စာေမးပြဲ မရွိ လို႔ေက်ာင္းသားအမ်ား စုကစိတ္သိပ္မ၀င္စား ၾကေပမဲ႔ သင္တဲ႔ သူကေကာင္းရင္ ေခါင္းထဲမွာ စြဲသြားပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္ ကေတာ႔ moral နဲ႔ physical Fitness training တစ္လွည္႔ စီဆိုေတာ႔ အၿပင္ထြက္ လတ္ယားလတ္ယားလုပ္ရတဲ႔ physical training ကိုေက်ာင္းသား အမ်ားစု ကႀကိဳက္ၾကတာအမွန္ပါ။

ႏွစ္ေပါင္း ၄၀- ၅၀ ေက်ာ္ လုပ္ရေကာင္းမွန္းမသိၾကပဲ ၿပည္သူနီတိ ကိုသင္ရုိး ေတြကေနုပစ္ပယ္ထားၾကေတာ႔ ၿမန္မာၿပည္သူ အမ်ားစုဟာ နုိင္ငံတကာစံခ်ိန္ေတြနဲ႔ ယွဥ္ရင္သူမ်ားေနာက္ေရာက္ေနၾကတာကိုေတာ႔ မၿငင္းႏုိင္ ပါ။ ဒါကိုေထာက္ၿပေတာ႔ အေမေက်ာ္ေဒြးေတာ္လြမ္းတဲ႔ ေကာင္လို႔မ်ားေၿပာၾကမလားမသိပါ။

စင္ကာပူ က သူငယ္ခ်င္းမ်ား

စင္ကာပူက သမီး၊သားမက္နဲ႔ေမာင္တိုင္ပင္ Singapore Orchid Garden ေရွ႔မွာေတြ႔ရပုံ

စင္ကာပူကို အစိုးရတာ၀န္နဲ႔ အေခါက္ေခါက္ အခါခါေရာက္ေပမဲ႔ အလုပ္ပဲတခ်ိန္လုံး လုပ္ေနရတာေၾကာင္႔ ဘယ္မွမသြားႏိုင္ခဲ႔ဘူး၊ စင္ကာပူမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြရွိေပမဲ႔ ဖုန္းနဲ႔ ပဲႏွဳတ္ဆက္ခဲ႔ရတယ္။ ၿမန္မာၿပည္ ကအင္ဂ်င္နီယာ တို႔ ရဲ႔ ေရၾကည္ရာၿမက္ႏု ေဒသတစ္ခုလို႔ဆို ႏိုင္တဲ႔ စင္ကာပူမွာ RIT ေက်ာင္းေတာ္သားေတြ အမ်ားအၿပားရွိေနၾကတာမဆန္းပါဘူး၊

ဒီတစ္ေခါက္ေတာ႔ပင္စင္ယူ ၿပီၿဖစ္လို႔ စင္ကာပူမွာအခ်ိန္အေတာ္ၾကာေနႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ PRၿဖစ္ေနတဲ႔ သမီး ကပထမဆုံးကုိယ္၀န္ရွိေန၊ သူ႔အေမ ကလည္း မရွိေတာ႔ အေမ႔ကိုယ္စားသူ႔လည္းၾကည္႔ရင္း တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ေဆးစစ္ေနၾက ၿဖစ္္ေတာ႔ ေဆးလည္းစစ္ ခ်င္္၊ ဒါနဲ႔ပဲ စင္ကာပူ ကုိ LPR အခိ်န္ကာလမွာပဲ ၿပည္ပထြက္ခြင္႔ တင္ၿပၿပီး ေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။

စင္ကာပူမွာအလုပ္လုပ္ေနသူ ေတြအမ်ားဆုံးေန ေနၾကတဲ႔ Clementi ကHDB တိုက္ ၃၆၂ ရဲ႔ ၅ထပ္မွာ ေနခဲ႔ရ
ပါတယ္။စင္ကာပူမွာေနတဲ႔ၿမန္မာေတြရဲ႔ life style ကိုေလ႔လာရတာေပါ႔။ သမီးကလည္း စ လုံးေတြအေၾကာင္း
ေၿပာၿပပါရဲ႔။ဗမာေတြအားနာတတ္တာကို အခြင္႔ေကာင္းယူၿပီး bully လုပ္တယ္။ အထင္ေသးတယ္။ သမီး တို႔
လိုၿမန္မာေတြကေတာ႔ ေနေသးသပၿခဳံထဲကေပါ႔။ သူႏုိင္ငံမွာေနၿပီး သူ႔ေက်းဇူးကန္းတာေတာ႔မဟုတ္ဘူး၊ ငါတို႔
တိုးတက္လာခဲ႔ရင္ဆိုၿပီးထားတဲ႔စိတ္ကိုပါ။ ကိုယ္တိုင္ၾကဳံရတာကေတာ႔ စ လုံးကလူငယ္ေတြ ေဒါင္႔ မက်ဳိးဘူးဆို
တာေတာ႔ ေတြ႔ ရတယ္။ VOICE က ေအာင္ထြတ္ ေရးသလိုပဲ အေနာက္ကိုေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ဆရာတင္ၿပီး Asia
value ဆိုတာေပ်ာက္ေနတယ္။ အခုေတာ႔ တရုတ္က တက္လာေတာ႔ တရုတ္ကုိ ဆရာႀကီးေနရာ မွာ ထားဖို႔ ၿပင္
ေနၿပီ။ မန္ဒရင္းလိုေၿပာရမယ္တို႔ ဘာတို႔လုပ္ေနၿပီေလ။ ထားပါေတာ႔။

သမီးကိုစည္းကမ္းနဲ႔ေနတတ္ေအာင္ ငယ္ငယ္ကတည္းက train လုပ္ထားေတာ႔ စည္းကမ္းေဘာင္မွာေနရတာ
သူ႔အတြက္အေၾကာင္းမဟုတ္ေတာ႔ဘူး။ဒါေပမဲ႔ တာ၀န္မေက်ဘူးလို႔ထင္မွာကိုေၾကာက္ေတာ႔ စ လုံးေတြ ရဲ႔
bully လုပ္တာကို ေတာ္ေတာ္ခံရတယ္။ ကိုယ္၀န္သြားၿပေတာ႔ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာဆရာ၀န္ကို စ လုံးေတြ bully လုပ္တာကိုေတာ္ေတာ္ ခံၿပင္းေၾကာင္းေၿပာၿပေတာ႔ ဆရာ၀န္က စ လုံးတိုင္းမရုိင္းပါဘူးလိုၿပန္ေၿပာတယ္။ မိတဆိုးသမီးမို႔ သူမ်ားဗိုလ္က်တာမခံရေအာင္ ကိုယ္မွန္တယ္ ထင္ ရင္ fight သာ fight လို႔ သင္ထား train လုပ္ထားေပမဲ႔ တစ္ခါတစ္ခါ fight လြန္းလို႔ ငါသင္ထားတာလြန္ေနၿပီလားလို႔ ကိုယ္႔ ကိုေတာင္သုံးသပ္မိပါရဲ႔။

စင္ကာပူမွာ အလုပ္ကသင္ထားေတာ႔ စ လုံး၀န္ထမ္းအခ်ဳိ ႔ အပါး၀ရင္ အထက္လူၾကီးနဲ႔ ေတြ႔ခြင္႔ေတာင္ၿပီး
complaint လုပ္ေတာ႔တာပါပဲ။ ဒါေတြကအလုပ္ကသင္ထားတာေလ။ customerကိုေလးစားရမယ္၊
တန္ဖိုးထားရမယ္၊customer က complaint လုပ္ရင္ အထက္လူၾကီး ကေခၚဆူတာခံရမယ္။ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး
လုပ္မိ ရင္ အလုပ္ေတာင္ၿပဳတ္ႏိုင္တယ္။

စင္ကာပူေရာက္တာနဲ႔ ဥာဏ္၀င္းေရႊ ဆီဆက္ ၾကည္႔တယ္။ ဆိုက္ဆိုက္ ၿမိဳက္ၿမိဳက္ပါပဲ။ ၀မ္းသာအားရနဲ႔ ေၿပာ
ေတာ႔တာပါပဲ။ ဒီေကာင္လည္းပင္စင္ယူၿပီး charity အလုပ္ေတြလုပ္ေနတယ္။ ၿမန္မာၿပည္နာဂစ္ၿဖစ္ေတာ႔ စင္
ကာပူၾကက္ေၿခနီ နဲ႔ အတူတူ လာၿပီး ေဆးရုံေတြေဆာက္ cyclone shelter ေတြေဆာက္နဲ႔ ၿမန္မာၿပည္ ခဏ ခဏေရာက္တယ္။ ဒါနဲ႔ Saturday ေန႔လည္ ၁ နာရီ ပင္နီဆူလာ ပလာဇာ ကေတာ္၀င္ဆိုင္ကိုလာဖို႔ခ်ိန္း လိုက္တယ္။ၿမင္႔ေဖလည္းေရာက္ေနတယ္လိုေၿပာတယ္။MES အင္ဂ်င္နီယာအသင္းအစည္းအေ၀းလာတက္ တာ လို႔သိရတယ္။

စေနေရာက္ေတာ႔ သမီးကအေဖကိုစိတ္ပူလို႔ MRT နဲ႔ လိုက္ပို႔တယ္။ သိန္းေအာင္ေကာ္ၾကီး က အရင္ေရာက္
လာတယ္။ မေတြ႔တာၾကာေတာ႔ေရာက္တတ္ရာရာေတြ အေတာ္ေၿပာၿဖစ္ၾကတယ္။ ေလေၾကာင္ ဥာဏ္၀င္းေရႊ က ေနာက္က်မွ ေရာက္လာတယ္။သူငယ္ခ်င္းေတြ အခ်င္းခ်င္း ေတြ႔ ၾက ရင္ ငယ္နံမည္ေတြေခၚၿပီး မင္းနဲ႔ ငါနဲ႔
ေၿပာၾကရတဲ႔ အရသာ ဟာဘယ္ဟာနဲ႔မွ မတူဘူးဆိုတာ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြၾကီးလာရင္သိလိမ္႔မယ္။

ေလေၾကာင္ေရာက္လာေတာ႔ ဆရာၾကီး ကပင္နီဆူလာေဘး က ေကာ္ဖီဆိုင္ေခၚသြားတယ္။ ကာတြန္းၿမင္႔ေဖ
ကေတာ႔မေရာက္ေသးဘူး၊ ကတ္ပက္ဆီႏ ိုမွာေသာက္ရင္း ေလေၾကာင္ကိုေမးရေသးတယ္။ ဗမာၿပည္မွာ လို လက္ဘက္ရည္ၾကမ္း တစ္တစ္အိုးနဲ႔ (အခုေတာ႔ ကတ္ပတ္ဆီႏုိ တစ္ခြက္နဲ႔) ၾကာၾကာထိုင္လို႔ ရရဲ႔လား လို႔--
ၿမန္ မာေတြမ်ားတဲ႔ ပင္နီဆူလာနဲ႔ နီးလို႔လားေတာ႔ မသိဘူး NWS ကရတယ္လို႔ေၿပာတာပဲ။ဒါနဲ႔ မထူးေတာ႔ပါ
ဘူး၊ ႏွငိေတာမွ ၿပန္ေတာ႔ မယ္ဆိုၿပီး ထိုင္ေနတုံး ၿမင္႔ေဖေရာက္လာတယ္။ ေလးေယာက္သားဆုံၾကေတာ႔ ၿမင္႔
ေဖလည္း သမီး ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္ကိုလာတာၿဖစ္ေနေရာ။ စကားစပ္ မိ ၾကေတာ႔ သားမက္နဲ႔ တစ္ေန႔တည္း တစ္ခ်ိန္
တည္း NUS မွာ အတူတူပဲ။

RIT 72 batch ကသူငယ္ခ်င္း ၄ ေယာက္စင္ကာပူ ေကာ္ဖီဆိုင္ မွာ စတိုင္က်က်နဲ႔ ကတ္ပက္ဆီႏို ေသာက္ေနၾကပုံ

သူငယ္ခ်င္း ၄ ေယာက္ေတြ႔ RITတုံးကေရွးၿဖစ္ေႏႈာင္းၿဖစ္ေတြေတာ္ေတာ္စၿမဳံ႔ ၿပန္ခဲ႔ ၾကတယ္။ ေကာ္ၾကီးသိန္း
ေအာင္ကစင္ကာပူမွာ ဂ်င္ ၿဖစ္ေနၿပီ။ ကားတစ္စီးနဲ႔ ေလွ်ာက္သြားေနတာ စ လုံးကေတာင္ လမ္း မသိရင္ဆရာ
တင္ရတယ္။ ခက္တာ က ဒီေကာင္က ၿမန္မာၿပည္ ကအက်င္႔မေဖ်ာက္ႏုိင္ဘူး၊ ကြမး္တစ္ၿမဳံ႔ ၿမဳံ႔၀ါးတာရယ္၊ အ
လုပ္ဆိုၿပီး ထမင္းစားၿပီးရင္ ကားကို လမ္းေဘးတစ္ေနရာ ထိုးၿပီး afternoon nap ယူတာရယ္ပါ။ ေလေၾကာင္က အေၾကာင္းသိ ဆိုေတာ႔ ေဖၚေကာင္လုပ္တာေပါ႔။သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းေဖၚေကာင္လုပ္ရတာေတာ႔ မေကာင္းပါဘူး၊ ၿမန္မာၿပည္ က WTO တို႔ ေရႊသြားတို႔ ေမ်ာက္ၿဖဴ တို႔ အေၾကာင္းေတြလည္းပါရဲ႔။ blog ေရးတတ္ခါစဆိုေတာ႔ မသြက္ေသးဘုူး၊ ေရးစရာေတြက်န္ေနေသးတယ္။