ေျမးအျကီး Mickey ၅ ႏွစ္ျပည့္ ျပီ

ေဖေဖၚဝါရီလ ၁၇ ရက္ေန့ကေျမးအျကီး လင္းျမတ္ေအာင္ ၅ ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ပါၿပီ--စိတ္မေကာင္းစရာကေတာ့ 

ခေလးက စား သေလာက္ သူႈ၏ကိုယ္ခႏၶာဖြံ ႔ထြားလာမႈကိုအားမရခဲ့ပါဘူး။ရန္ကုန္အိမ္မွာအိမ္ေစာင့္ေပး
ေနတဲ့အိမ္ေဖၚအမ်ိဳးသမီးျကီးနာမက်န္းျဖစ္လာတာေႀကာင္႔ သူ့ ရဲ႔ သမီးအိမ္မွာသြားေန ေနရပါတယ္။ဒါေႀကာင္႔ အိမ္မႈကိစၥအဝဝကိုလုပ္ေပးမဲ့သူမရွိေတာ့လေတာ္ေတာ္ႀကာႀကာစင္ကာပူမွာေနဖို့အခက္
အခဲရွိလာပါျပီ။ ကိုုယ္ပိုုင္အိမ္ကိုစီမံခန့္ခြဲျပီးေနရတာကို သမီးျဖစ္သူက “အေဖ ဥစၥာေျခာက္ေနတယ္“လို့ေတာင္အေျပာခံရပါတယ္။ ေျမအတြက္ ဂရန္လုပ္ရ
တာေတြ၊ အိမ္ကိုထိန္းသိမ္းျပုျပင္ေနရတာေတြ၊ဟာ ငါ့အိမ္ ငါ့ေျမဆိုျပီး ဥစၥာေျခာက္ေနတာ ေတာ႔မဟုတ္
တာေသခ်ာပါတယ္။ေၿမးေတြ နဲ႔ သမီးမိသားစုုအားလုုံး--သူတိုု႔ ေနာင္ေရးအတြက္ပါ၊ ရွမ္းေခါင္းေဆာင္ ဦးခြန္ထြန္းဦးေၿပာသလိုု ကိုုယ္ရဲ႔ စုုဘူးပါ။ကိုုယ္ေသသြားၿပီးတဲ႔ေနာက္ၿပသာနာေတြမက်န္ရစ္ရေလေအာင္ႀကိဳတင္လုုပ္ထားရတာကိုုနားလည္ေပး
ဖိုု႔ေကာင္းတယ္။ ၁၉ ၈၆ ခုုႏွစ္ကတည္းက၀ယ္ထားခဲ႔တဲ႔ ေၿမ ကိုုအခုုမွ အခြင္႔သာလာလိုု႔ ဂရန္ေလွ်ာက္လိုု႔ရတယ္ဆိုုလိုု႔ ဂရန္ေလွ်ာက္ရတာပါ။ ဘီးလတ္ကပညာေတာ္သင္ၿပန္လာၿပီးပါလာတဲ႔ေငြနဲ႔ ဒိုုင္နာကား၀ယ္--ေရာင္းၿပီး ရတဲ႔ေငြ နဲ႔႔ ကြယ္လြန္သူဇနီးသည္၀ယ္ခဲ႔တဲ႔ေၿမေနရာပါ။ကိုုယ္႔ဖါသာဆိုုရင္၀ယ္ၿဖစ္ခဲ႔မွာ မဟုုတ္ပါဘူး-devoted ဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔အတြက္ ငါဆိုတဲ့ သကၠာရဒိဌိ ေပ်ာက္ေအာင္ေတာ႔အျမဲေနထိုုင္ပါတယ္။ဒါေပမဲ႔ မၿဖစ္ခဲ႔ပါဘူး။

ကဲ--ေျမးေတြအေျကာင္းဆက္ရေအာင္--ေျမးအငယ္ေမြးလာျပီးတဲ့ ၉ လအတြင္းမွာေျမးအျကီးဟာ စိတ္ဒဏ္ရာတျဖည္းျဖည္းရလာခဲ့တဲ့ လကၡဏာေတြအမ်ားျကီးေတြ ႔လာပါတယ္။သူ့ကိုမိဘ ၂ ပါးနဲ့ တကြ အဖိုးကေကာမခ်စ္ျကေတာ့ဘူးလို့သူ႔ စိတ္မွာထင္လာဟန္တူပါတယ္-- ဘာေျကာင့္လဲဆိုေတာ့ အခုုတစ္ေခါက္လာေတာ႔ Pho Pho do you love me? လို့ေမးလာပါတယ္။ ဒီေမးခြန္းကိုု အေဖအေမေကာအိမ္လာလည္ တတ္တဲ့ မိတ္ေဆြေတြကိုပါေမးလာတတ္တာပါ။ဒါဟာသာမန္ေမးခြန္းပဲလို့ ယူဆစရာရွိေပမဲ့ ေမာင္တိုင္ပင္ကေတာ့ ဒီလိုုမထင္ပါဘူး--သူ့ကိုမခ်စ္ပဲ ညီေလးကိုပဲ အားလုုံးကခ်စ္ေနျကတယ္ထင္ၿပီး စိုးရိမ္စိတ္နဲ့ေမးတယ္လို့ ယူဆပါတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာေလးဟာအားငယ္စိုုးရြံေနတဲ႔ မ်က္ႏွာေလးၿဖစ္ေနပါတယ္။ ေမာင္တိုုင္ပင္ ၿပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းအဲလိုုေတြ႔ ရေတာ႔ ခေလးအတြက္အရမ္းစိတ္မေကာင္းၿဖစ္မိပါတယ္။ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွစ္မေတြအခ်င္းခ်င္းျကား မနာလိုဝန္တိုမႈေတြျဖစ္တတ္တယ္ဆိုတာ

မိဘ ရဲ့ သြန္သင္ဆိုဆုံးမတတ္မႈအေပၚအမ်ားျကီးမူတည္ပါတယ္။ပြင့္လင္းစြာေျပာရရင္ သမီးအေမ ရဲ႔ မိသားစုအတြင္းမွာသမီးအေမဟာ သိုးမဲ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။မိဘေတြအနက္အမိၿဖစ္သူက ဘက္ လိုုက္တတ္ပါတယ္။ဖခင္ကအင္မတန္ေအးေဆးစိတ္ထားေကာင္းပါတယ္။ ခြဲၿခားဆက္ဆံခံရတာေႀကာင္႔ ဇနီး ၿဖစ္သူဟာ အလိုုလိုု သိုုးမဲ ဘ၀ေရာက္ခဲ႔တာပါ။

သူတိုု႔ဟာမ်ိဳးရုုိးကိုုလိုုက္ၿပီးမိသားစုုအတြင္းမွာတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္အၿပိဳင္ၿဖစ္ေနခဲ႔ပါတယ္။ေမာင္တိုုင္ပင္ဘက္မွာေတာအသက္၆၀ေက်ာ္လာသည္အထိညီအစ္ကိုုေမာင္ႏွစ္မ ၃ ေယာက္လုုံးဟာ
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ခ်စ္ခင္ယိုုင္းပင္ကူညီႀကတုုံးပါ။ အမိဘက္ကေသြးမ်ားပါလာလိုု႔လားမသိ အခုေမာင္တိုင္ပင္ သမီးျဖစ္သူဟာတစ္ဦးတည္းသမီးျဖစ္ ေပမဲ႔ သိုးမဲ လိုစိတ္ဓါတ္မ်ိဳး ရွိေနသလား
လို ႔ထင္မိပါတယ္။တစ္ဦးတည္းေသာသမီးပီပီ တစ္ကိုယ္ေကာင္းစိတ္ဓါတ္ အျပည့္ရွိတာေတြ ႔ရပါတယ္။ေဒါသလည္းအင္မတန္ႀကီးပါတယ္။ ဒါေႀကာင္႔ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ႏွလုုံးရာဂါ လည္းၿဖစ္လာႏိုုင္ပါတယ္။
ငယ္စဥ္က ဖခင္ၿဖစ္သူက အစိုုးရအလုုပ္မွာအခ်ိန္ၿပည္႔ လုုပ္ေနရေတာ႔ သူအတြက္ အခ်ိန္မေပးႏိုုင္တာကိုု
ယခုုထိမေက်နပ္ႏိုုင္ပါ။ဘဲြ ႔ ၂ ခုုနဲ႔ လူတစ္လုုံးသူတစ္လုုံးၿဖစ္လာေအာင္ (စင္ကာပူမွာ ပညာ သင္ႏိုုင္သည္အထိ) လုုပ္ေပးခဲ႔တာေတြဟာ သဲထဲေရသြန္လိုုက္သလိုုပါပဲ။ ရွိပါေစ။ ေမာင္တိုုင္ပင္အတြက္ ေၿမးေလး ၂ ေယာက္ေမြးထားေပးတာနဲ႔ တင္ေက်းဇူးတင္ေနရပါတယ္။

ေျမးအျကီးဟာအျပင္စာ မ စားတတ္ပါဘူး။ဒီလိုမစားတတ္တာကို သမီးတို့မိဘ ႏွစ္ပါးစလုုံးကဂုဏ္
ယူေနျကပါတယ္။ခေလးဟာက်န္းမာေရးနဲ့ျပည့္စုံျပီးအမ်ားသူငါခေလးေတြျကိုက္တဲ့ အစားအစာကို မျကိုက္ဘူး မစားဘူးဆိုုရင္ေျမးျကီးရဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာကို မိဘေတြကျပုျပင္ေပးရမွာပါ။အခုေတာ့ အျပင္မွာသြားစားလို ႔သူကို တစ္ခုုခုု ေကြ်းရင္ေျမးျကီး ရဲ့တုန့္ျပန္မႈကေတာ္ေတာ္ျပင္းထန္ပါတယ္။I don't want to eat လို့ ေျပ ာျပီး coke မွာေသာက္ရင္ေသာက္ပါတယ္။စားတဲ့သူေတြအေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေအာင္
လုပ္တတ္ပါတယ္။ ဒါကို သူ့ မိဘ ၂ ပါးက ရစ္ တယ္လို့ယူဆပါတယ္။အမွန္ကေတာ့ ခေလးကိုသူနားလည္
လာေအာင္ေျပာေပးဖို ႔ စိတ္ရွည္သည္းခံမႈလိုအပ္တာပါ။ အဖိုးျဖစ္တဲ့ေမာင္တိုင္ပင္အပါအဝင္မိဘ ၂ ပါးကအခုမွာစားတဲ့အစားအေသာက္ကဘယ္လိုေကာင္းတာ--စသည္ျဖင့္ ေျပ ာျပီးေခ်ာ့ေမာေကြ်းရမွာပါ။အဖိုုးတာ၀န္လည္း မကင္းဘူးလိုု႔ယူဆပါတယ္။

ေျမးအျကီးက အေဖ ကိုပိုကပ္ပါတယ္။ အေမကအခ်ိန္ျပည့္ေအာ္ဟစ္ ေငါက္ငမ္းေနေတာ့ မကပ္ေတာ့တာ
ပါ။ မိဘဆိုေတာ့မခ်စ္တာလည္း မဟုတ္ပါဘူး၊ ကိုုယ္၀မ္းနဲ႔လြယ္ေမြးထားတာပဲ၊ မခ်စ္ပဲေနမလား၊ဒါေပမဲ႔မိဘေတြဟာခေလးရဲ့စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာဖြံျဖိဳးတိုး
တက္လာမႈကိုု လိုုက္ၿပီး ဆုံးမသြန္သင္တတ္ဖိုု႔လိုုပါတယ္။ ၅ႏွစ္အရြယ္ ပုုံမွန္ခေလးဟာ ၅ႏွစ္ရြယ္ အသိတရား ပဲရွိမွာပါ။သူရဲ ႔စိတ္တိုုးတက္ေၿပာင္းလဲလာေအာင္ဆုုံးမသြန္သင္ဖိုု႔ စိတ္ရွည္သည္းခံမႈ လိုုအပ္ပါတယ္။ ေဒါသႀကီးေနလိုု႔ မရပါဘူး။စင္ကာပူကေယာက္်ားေလးေတြဟာဆိုးတယ္-- ငယ္ငယ္ကတည္းကေျကာက္ေအာင္လုပ္ထားရမယ္ဆိုျပီးတယူသန္အယူအဆ နဲ႔ ျကိမ္လုံး တစ္ေခ်ာင္းဝယ္ထားကာအခ်ိန္ျပည့္ ျကိမ္းေမာင္းေအာ္ေငါက္ေနလို႔ကေတာ့ခေလးဟာစိတ္ဒဏ္ရာ ပဲ ရျပီး ျကီးလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဆိုးသြမ္းလာၿပီးမိဘကြယ္ရာမွာ မဟုုတ္တာလုုပ္တတ္တဲ့ခေလး ဘဝ ကိုကူးေျပာင္းေရာက္ရွိသြားႏိုင္ဖို့ အလားအလာရွိေနႏိုင္ပါတယ္။ေျမးအျကီးကို အဖိုးကိုင္တဲ့ အိုင္ပက္ပထမဂ်င္နေရးရွင္း ကိုေမြးေန့လက္ေဆာင္ေပးထားပါတယ္။ အိုင္ပက္ အသုံးျပဳပုံကို မ်ားစြာ မသင္ လိုက္ရပါ။သူ့ဖါသာ ကြ်မ္းက်င္စြာ အသုံးျပဳတတ္ျပီးEnglish speaking, stories, nursery songs, cartoon, တို့ကိုျကိုက္ႏွစ္သက္ျပီး ထူးထူးျခားျခား အဂၤလိပ္လို animationလုပ္ထားတဲ့ ဗုဒၶဝင္ ကိုအရမ္းႏွစ္သက္တာကိုုေတြ႔ ရပါတယ္။အိုင္ပက္ကိုေက်ာင္းကျပန္လာျပီး အိမ္စာေတြ လုပ္ျပီးရင္ကိုင္ခြင့္ျပဳ ထားပါတယ္။ ၂၀၁၄ ေလးႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန့ တုံးက ေမာင္တိုင္ပင္မ်က္လုံးေျကာင့္ မကိုင္လို ေတာ႔တဲ့ အိုင္ပက္မီနီ ကိုေျမးအျကီးအတြက္ ေမြးေန့လက္ေဆာင္ေပးခဲ့ပါတယ္။သို့ေသာ္ေၿမးအျကီးကိုၾကမ္းၾကမ္း

တမ္းတမ္းကိုင္လို့ဆိုျပီးယေန့ တိုင္ကိုင္ခြင့္မျပဳပါ။ စေပၚခါစ အိုင္ပက္ သည္ version နိမ့္ပါတယ္။ေနာက္ပိုင္း angry bird ဂိမ္းအခ်ိဳ ႔ေတာင္ ေဒါင္းလုပ္ လုပ္၍မရပါ။

အိုင္ပက္မီနီကိုုေမြးေန့လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးခဲ့ေပမဲ့ေျမးအျကီးမွာကိုင္ခြင့္မရပဲေရွးေဟာင္းအိုင္ပက္ကိုပဲ
ကိုေနရဆဲျဖစ္ပါတယ္။ အဖိုးျဖစ္သူကေမြးေန့လက္ေဆာင္ေပးျပီပဲ ပ်က္ပ်က္ ေကာင္းေကာင္း ေပးကိုင္ရပါမည္။ကံေကာင္းတာက ေၿမးအႀကီး  ကအိုုင္ပက္အသုုံးၿပဳေနေသာ္လည္း ခေလးမ်က္ေစ႔ ကိုုေက်ာင္းကစစ္ေဆးေပးခ်က္အရ ၿပသာနာမရွိေသးဘူး လိုု႔ ဆရာမဆီကသိရပါတယ္။သိုု႔ေသာ္ ေမာင္တိုုင္ပင္မွာယူဆခ်က္တစ္ခုုရွိပါတယ္။ေၿမးဆိုုတာဆိုုင္ယုုံသာဆိုုင္ၿပီး ပိုုင္ဆိုုင္သူမဟုုတ္ပါ။ ေၿမးရွိသူ သူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္းဒီအခ်က္ ကိုုေမ႔ေနမွာ စိုုးလိုု ႔ပါ။ဒါေႀကာင္႔အတိုုက္အခံမေၿပာေတာ႔ေပမဲ႔စိတ္
ထဲမွာတာ႔မေကာင္းလွပါ--ရုုပ္၀တၳဳပစၥည္းေတြေပါလာတဲ႔ယေန႔ေခတ္ကာလမွာအသစ္သစ္ေတြေပၚလာ
မွာၿဖစ္သလိုု အခုုကိုုယ္ကိုုင္ေနတာေတြဟာ ေနာက္ ကာလအနည္းငယ္အႀကာမွာ ေမာ္ဒယ္ ေအာက္သြားမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ဒါကိုုသတိၿပဳမိဖိုု႔ လိုုသလိုု ေပၚလာတိုုင္း ၀ယ္ကိုုင္ေနမယ္ဆိုုရင္ လူလတ္တန္းစားေတြအေနနဲ႔ ေႀကြးတင္တာ သာအဖတ္တင္ပါမယ္။

ေနာက္တစ္ခုမွာ ေျမးအငယ္ေမြးလာျပီးေနာက္ညပိုုင္းအိပ္ေနတာကိုအေႏွာက္အယွက္ျဖစ္မွာစိုးလို့ ဆိုျပီး ေျမးအငယ္အိပ္ေနခ်ိန္မွာေၿမးအႀကီးဟာအခန္းထဲလုံးဝ ဝင္လို့မရေတာ့ပါ။တခါတရံအိပ္ခ်င္ေပမဲ႔ တခါးေပါက္ဝ မွာ မ်က္ႏွာေလးငယ္ငယ္ နဲ႔ ရပ္ေနတတ္ပါတယ္။အေဖ၀င္အိပ္မွ လုုိက္အိပ္ပါတယ္။အေဖကိုုယ္တိုုင္အိပ္ရာ ၀င္ ေနာက္က်တတ္ပါတယ္။မိခင္ကခ်ိဳခ်ိဳသာသာလာေခၚၿပီးအိပ္ခိုုင္းတာမ်ိဳးမရွိခဲ႔ ဘူးပါ။ခေလးကလည္းေအာ္ေငါက္ေနမွာေႀကာက္လိုု႔ လိုုက္မွာ လည္း မဟုုတ္ပါ။ ခေလးဆိုုတာ ၁၀ နာရီဆိုုအိပ္သင္႔ပါၿပီ။အေဖမပါရင္ သူအိပ္ခ်င္ေသာ္လည္းသမီးကအျမဲ ေငါက္ငမ္းတတ္သၿဖင္႔ သူ႔ခမ်ာအိပ္ခန္းထဲလုံးဝမဝင္ရဲပါ။ဒီအခ်က္မွာလည္းေျမးအျကီးအေနျဖင့္ စိတ္ဒဏ္ရာ ရေစပါတယ္။ေန့တိုင္းလိုလို ညဥ့္နက္မွ အိပ္ရာဝင္သျဖင့္ မနက္အိပ္ရာထမွာ ဘယ္ေတာ့မွ မ လန္းဆန္းပါ။ မနက္ပိုုင္းကစၿပီး မလန္းဆန္းရင္ တစ္ေနကုုန္ စိတ္က မလန္းဆန္းႏိုုင္ေတာ႔ပါ။စင္ကာပူ မွခေလးမ်ားသည္ေက်ာင္း
အေစာျကီးတက္ရသျဖင့္ အိပ္ရာမွေစာေစာထရေလ့ရွိပါတယ္။ေသာျကာလိုညမ်ိဳးဆိုပါက မနက္ ၂ နာရီေလာက္ထိ မအိပ္ျကပါ။ေနာက္တစ္ေန့ မနက္၁၀ - ၁၁ နာရီေလာက္မွ အိပ္ရာ က ထ တတ္ႀကပါတယ္။ဒါလည္း ၿမန္မာအမ်ိဳးေကာင္းသားသမီးေတြအတြက္ အေလ့အက်င့္ေကာင္းတစ္ခုုဟု ေမာင္တိုင္ပင္ မယူဆပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာစူးစမ္းလိုုစိတ္၊သိလိုုစိတ္မ်ားတဲ႔အခ်ိန္ၿဖစ္ပါတယ္။အရုုပ္တစ္ခုု၀ယ္ေပးလိုုက္လိုု႔ တစ္စစီၿဖစ္ေအာင္လုုပ္လိုုက္ရင္ ဖ်က္ဆီးတတ္တယ္ဆိုုၿပီးဆူပူ ေငါက္ငမ္းေနလိုု႔မရပါ။ သူရဲ ႔စူးစမ္း လိုုစိတ္ကိုုဖ်က္ဆီးပစ္လိုုက္တာနဲ႔ တူပါတယ္။ ၀ယ္ေပးလိုုက္ၿပီဆိုုကတည္းကေပ်ာက္ရင္ေပ်ာက္ပါေစ၊ပ်က္ရင္ပ်က္ပါေစ--လစ္လွ်ဳရႈ လိုုက္ပါေတာ႔။

ဒီကေန့ေျမးအျကီးေက်ာင္းမွာ တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူးပြဲ လုပ္ေတာ့ သူ့အေဖအေမကိုယ္စားေမာင္တိုင္ပင္
သြားတက္ပါတယ္။မနက္ကတရုတ္ဝတ္စုံအသစ္ ကိုဝတ္ဆင္ေပးလိုက္ေသာ္လည္းအဆိုပါဝတ္စုံ ဝတ္ထားရတာကိုစိတ္မွာမခ်မ္းသာလွပဲ ခြ်တ္ပစ္ခ်င္ေနပါတယ္။တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူးမိုလို့ ဒီလိုဝတ္ရတာလို့
ရွင္းျပေသာ္လည္းခေလးကနားမဝင္ပါ။ ေနာက္တၿခားခေလးအခ်ိဳ႔ ၀တ္လာတာေတြ႔မွ  ဂ်ီ မက်ေတာ႔ပါ။ဒီမတိုုင္ခင္တစ္ရက္ကလည္းခေလးဟာေရပန္းေအာက္မွာေရမခ်ိဳးတတ္ လိုု႔အိမ္မွာေလ႔က်င္႔ေပးပါလိုု႔ေမာင္တိုုင္ပင္ ကိုုသူ႔ ဆရာမ ကေၿပာပါတယ္။ ဟုုတ္ပါတယ္။ ပလတ္စတစ္ ပုံးႀကီးထဲ ၀င္ၿပီး ခ်ိဳးတာ ၅ ႏွစ္ၿပည္႔တဲ႔ အထိပါပဲ။ဆရာမေၿပာ လိုုက္လိုု႔ ေရပန္း နဲ႔ အိမ္မွာ ေရခ်ိဳး ေပးေတာ႔လည္း အဆင္ေၿပ ပါတယ္။ ဆရာမ စကားကိုုေတာ႔ နားေထာင္သား။ဒီတစ္ေခါက္စင္ကာပူျပန္လာေတာ့ Mickey အရမ္းရစ္တယ္ လို့ေျပာလာျကပါတယ္။ အျပင္သြားရင္တကယ္ပဲတစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု ရစ္ တတ္ပါတယ္။ ထိုသို့ရစ္တဲ့အခါ လူေရွ့ သူေရွ့ မေရွာင္ေျမးျကီးကို အသံျပင္းျပင္းနဲ့ ေအာ္ေငါက္တတ္ပါတယ္။ေမာင္တိုင္ပင္ က ခေလးခ်စ္တတ္ပါတယ္။မိဘေတြက အလိုက္ကမ္းဆိုးမသိ တစိမ္းေတြမ်ားေနတဲ့အခ်ိန္

မွာ ခေလးေတြရစ္ျပီဆိုလွ်င္ မိဘမ်ားက ရွက္ျပီးခေလး ကိုတစ္ခုခု လုပ္တတ္ပါတယ္။အဲတာကို

မ်ားေမာင္တိုင္ပင္ျမင္လွ်င္စိတ္ထဲမွာေထာင္းခနဲေဒါသထြက္ျပီး မိဘ ျဖစ္သူေတြကို နပန္က်င္းခ်င္စိတ္ပင္ေပၚလာတတ္ပါတယ္။ ၿမင္သူတိုုင္းလည္းအဆိုုပါစိတ္ေပၚလာမယ္ထင္ပါတယ္။အခုေတာ့ ရံဖန္ရံခါ အျပင္ ကိုုလိုက္မိ လိုု႔ ကိုယ္သမီးကိုယ္တိုင္က ကိုယ္ခေလး ကို အမ်ားေရွ ႔ တစိမ္းေတြေရွ ႔မွာေအာ္ေငါက္ဆူပူေနတာကိုျမင္ရရင္ အင္မတန္မွကိုစိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ရပါတယ္။စင္ကာပူမွာ အေနာက္ ႏိုင္ငံကခေလးမိဘေတြဟာ စူပါေမာေတြမွာသူတိုု႔ခေလးေတြေအာ္
ဟစ္လူးလိမ့္ ငိုယိုေနေပမဲ့ ဆူဖို ရုိက္ဖို့ ေနေနသာကိုယ့္ခေလးကို အမ်ားေရွ့မွာစိတ္ရွည္သည္းခံစြာ ေခ်ာ့ေမာ့တတ္တာကိုေတြ ႔ရပါတယ္၊ ႀကံဳဘူး ႀကမွာပါ။ေအာ္ေငါက္ရုိက္ႏွက္တာမ်ိဳး ၿပဳလုုပ္သူအေတာ္နည္းပါတယ္။အေရွ ႔တိုုင္းသားေတြေတာ႔ လုုပ္တတ္ႀကပါတယ္။ဒါေျကာင့္လည္းေမာင္တိုင္ပင္ အေနနဲ႔ အသက္ႀကီး လာတာတေႀကာင္း၊ဒီလိုုမ်ိဳးေတြႀကံဳ လာရင္စိတ္လက္မခ်မ္းသာၿဖစ္မွာ ကိုု စိုုးတာကတေႀကာင္း သမီးတို့ မိသားစု အျပင္ထြက္ရင္ တတ္ႏိုင္သမွ် အိမ္မွာပဲေနခဲ့ပါတယ္။ေၿမးျကီးကိုေအာ္ဟစ္ေငါက္ငမ္းႀကမ္းႀကမ္းတမ္းတမ္းေျပာရင္ကိုပင္
ေမာင္တိုင္ပင္ အေနနဲ႔စိတ္လက္ မခ်မ္းသာပါ။ ဒီခံစားခ်က္ကိုုေမာင္တိုုင္ပင္မွာ ဇနီး မရွိေတာ႔တဲ႔ အတြက္ ရင္ဖြင္႔စရာ တိုုင္ပင္စရာမွ်ေ၀စရာ မရွိေတာ႔ပါ။ ဒါေႀကာင္႔ လည္း ယေန႔ ဘေလာ႔စာစုု မွာဒီေရးသားခ်က္ေပၚလာရတာပါ။

ေမာင္တိုင္ပင္ ေၿမးႀကီး ကိုုသတိထားမိတာကေက်ာင္းမွာ သူမ်ားေတြနဲ့ တန္းတူ participate မလုပ္တတ္တာ ေရာေရာေႏွာေႏွာမေနတတ္တာကိုုသတိၿပဳမိလာပါတယ္။ အရင္ကဆိုုရင္ ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ ကစားတာေတြ႔ ရပါတယ္။ ေက်ာင္းေရာက္တာနဲ႔ အခန္းထဲ၀င္သြားရင္ ခုုံေပၚမွာ ငူငူ ႀကီး ထိုုင္ေနတတ္ တာကိုုမႀကာခဏ ေခ်ာင္းႀကည္႔ မိ လိုု႔ ၿမင္ရတတ္ပါတယ္။ဒါေတြကိုေတြ ႔ေနရေတာ့ စိုးရိမ္ပူပန္မိပါတယ္။ အေပါင္းအသင္းမဆန့္ျခင္း၊အျခားခေလးကိုဦးစားေပးလိုစိတ္မရွိပဲ တကိုယ္တည္းေနလိုျခင္း၊မနက္ေက်ာင္းေရာက္လွ်င္ မလန္းဆန္းပဲ ခုံေပၚမွာငူငူျကီးထိုင္ေနျခင္း၊အေဖ ကပဲအလိုလိုက္

သျဖင့္ အေဖရွိေနလွ်င္အျခားလူေျပာစကားနားမေထာင္ျခင္း၊သူ၏ညီ ကိုရံဖန္ရံ ခါခ်စ္ဟန္ျပေသာ္လည္းအိမ္သားေတြက သူ့ကိုမခ်စ္မွာကို အျမဲစိုးရိမ္ေျကာင့္ျကေနျခင္း၊ဒီအခ်က္ေတြကို မိဘမ်ားက စာနာ နားလည္သေဘာေပါက္ျပီးခ်ိဳခ်ိဳသာသာေျပာဆိုဆုံးမ ႏိုင္ရင္ခေလးအေနျဖင့္စိတ္ဒဏ္ရာ သက္သာလာႏိုင္ေသာ္လည္းကိုယ့္ သမီးကိုယ္တိုင္ကခေလး ဆိုင္ေကာ္ေလာ္ဂ်ီ ကိုနားမလည္ ဗမာ မိသားစုေတြ ထုံးစံ အတိုုင္း အေျကာက္တရားနဲ့အုပ္ခ်ဳပ္ေနသေရြ႔ ခေလးကို problem child တစ္ေယာက္ျဖစ္လာေစရန္ တြန္းပို့ ေနမွာကိုုအလြန္စိုုးရိမ္ေႀကာင္း ေမာင္တိုင္ပင္ စိတ္လက္မခ်မ္းသာစြာ

 ဤဘေလာ့စာစု ကို ဒီေန့ဒီရက္တြင္ေရးသားလိုက္ပါတယ္။

မွတ္ခ်က္//  ေမာင္တိုင္ပင္ ကြယ္လြန္ ျပီးမွ ဒီ ဘေလာ့စာစု ကိုဖတ္ရရင္လည္း ေျမးေတြကို ဆုံးမ တတ္သင္

                  တဲ့ အခါ မွာ သူတို့ေလးေတြ စိတ္ဒဏ္ရာ ေတြမရရွိေစရန္ အတြက္စိတ္ရွည္သည္းခံ ဂရုစိုက္ဆုုံး
                  မသြန္သင္သြားျကပါလို ႔မွာျကားခ်င္ပါတယ္----

စင္ကာပူကသံေယာစဥ္

ဒီတစ္ေခါက္ေမာင္တိုုင္ပင္စင္ကာပူေရာက္ေတာ႔ဘေလာဂ္ထဲမွာစာေတြေရးလိုုက္မယ္ဆိုုၿပီးအားခဲထားတာဒီကေန႔မွပဲMac ကိုုဖြင္႔ၿပီးေၿမးေလးအိပ္ေနတုုံးစာထိုုင္ေရးၿဖစ္ေတာ႔တယ္။သမီးေကာသားမက္ေကာက မနက္၈နာရီ
ဆိုုအိမ္ကေနအသီးသီးထြက္ႀကၿပီ။ ညေန ၇နာရီထိုုးမွပဲအသီးသီးၿပန္ေရာက္ႀကေတာ႔တယ္။ေမာင္တိုုင္ပင္
ပင္စင္ယူၿပီးဆက္အလုုပ္လုုပ္ရေတာ႔၉ နာရီခြဲ မွ ၄နာရီခြဲပဲ လုုပ္တယ္။ေအာက္က၀န္ထမ္းေတြကလည္း အားကိုုးရတယ္။
သူတိုု႔အလုုပ္သူလုုပ္သြားႀကတာပဲ။သူတိုု႔ရဲ႔ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိမႈေတြ၊လုုပ္ငန္းခြင္မွာအဆင္
ေၿပမႈေတြ၊ေဘာနပ္စ္တိုု႔၊အပန္းေၿဖခရီးထြက္ဖိုု႔ တိုု႔ဒါေတြကိုုႀကည္႔ရႈစီစဥ္ေပးယုုံပါပဲ။ အဲေတာ႔သမီးတိုု႔မိသားစုု
ႀကည္႔ရတာစက္ရုုပ္လႈပ္ရွားေနႀကသလိုုပါပဲ။ HDB ေပၚကေနႀကည္႔ လိုုက္ရင္ခိုုအိမ္ေလးေတြက်ေနတာပါပဲ။

ၿမန္မာပညာတတ္လူတန္းစားကေတာ႔စင္ကာပူမွာ အဆင္ေၿပေနႀကပုုံရပါတယ္။ PR လြယ္လြယ္နဲ႔မရတာ
တစ္ခုုကေတာ႔ေရွ႔ေရးအတြက္စိတ္ပူစရာေပါ႔။သမီးေကာသားမက္ေကာကစင္ကာပူမွာ Master ယူထား
ေတာ႔လည္းထိုုက္သင္႔တဲ႔အလုုပ္ကေလးကိုုယ္စီေတာ႔ ရွိႀကပါတယ္။ ဒီတစ္ေခါက္စင္ကာပူေလဆိပ္ေရာက္
အဆင္ေၿပတယ္။သမီးအတြက္ၿမန္မာစားစရာေတြယူလာတာစကၠဴပုုံးႀကီးနဲ႔တစ္ပုုံးပဲ။ေဖါ႔ဗူးနဲ႔ငါးရံ႔အူ၊ငါးသ
ေလာက္ဥေတာင္ပါေသးတယ္။စင္ကာပူcustomကဘာေတြလဲေမးေတာ႔traditional foodလိုု႔ေၿပာရတယ္။
ကုုလားမဆိုုေတာ႔ကိုုယ္ခ်င္းစာတယ္နဲ႔တူတယ္။အသာတႀကည္ပါပဲ။ ေၿမးက အဖိုုးကိုုမွတ္မိတယ္။ skype VZO မွာ
ဗီဒီယိုုခ်က္ ခဏခဏလုုပ္ေတာ႔ အဖိုုးကိုုေကာင္းေကာင္းသိတယ္။ ၁ႏွစ္နဲ႔ ၈ လေက်ာ္ၿပီ။ေခၚေတာ႔
ခ်က္ခ်င္းလိုုက္တယ္။ ေသာႀကာေန႔ ေန႔လည္ terminal 2 မွာလူေတာ္ေတာ္ရွင္းတယ္။ တက္စီ မေစာင္႔ ရဘူး၊
ခ်က္ခ်င္းရတယ္။ ေမာင္တိုုင္ပင္ကိုု မိုုးနဲ႔ႀကိဳေနတယ္။ဒါေပမဲ႔ Clementi ဖက္ေရာက္ေတာ႔မိုုးကတိတ္
သြားေရာ။

သမီး ရုုံးကေရာက္လာတဲ႔အခါ ပုုရစ္ေႀကာ္ပါလာေတာ႔ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္သြားတယ္။မႏၱေလးကသူဦးေလးကပိုု႔
ေပးလိုုက္တာ။တစ္ႏွစ္မွာ ႏိုု၀င္ဘာလမွာပဲေပၚေတာ႔ မႏၱေလးသူေတြအတြက္ delecacies ထဲကတစ္ခုုပါ။
သဲပုုရစ္ကအေကာင္းဆုုံး၊ဓါတ္တိုုင္ပုုရစ္ကေတာ႔ သာမန္ပဲ။အင္မတန္ေသြးတက္တတ္ေတာ႔တစ္ခါစားရင္
နည္းနည္းပဲစားဖိုု႔ ဟန္႔တားေနရတယ္။သားမက္ကလည္းမႀကိဳက္ေတာ႔သူတစ္ေယာက္တည္းပဲ တီးေနတာ
ေပါ႔။ အမယ္ေၿမးကလည္းသူ႔အေမ စားေတာ႔ လိုုက္စားေသးတယ္။ စင္ကာပူကတူမကိုုလည္းလက္ေဆာင္
ေပးလိုုက္ေတာ႔အမယ္ေလးေကာင္းလိုုက္တာတဲ႔။ သူဦးေလးနဲ႔အေဒၚက ပုုရစ္အမေတြခ်ည္းေႀကာ္ေပးလိုုက္
တာကိုုး၊ အမဆိုုေတာ႔ ဥေတြနဲ႔----

သမီးေရာက္တာနဲ႔ weekend စေနေန႔မွာ East Coast က Jumbo Restaurant မွာ sea food dinner
သြားစားႀကမယ္ဆိုုၿပီး ဘြတ္ကင္လုုပ္ေတာ႔တာပါပဲ။ ေၿမးကစကားေကာင္းေကာင္းမေၿပာေသးေပမဲ႔အကုုန္
နားလယ္တယ္။ i phone ကိုုလည္းေကာင္းေကာင္းဖြင္႔တတ္၊ပိတ္တတ္တယ္။ အရုုပ္ App ေတြအေဖက
သြင္းေပးထားေတာ႔ႏွိပ္တတ္တယ္။အရုုပ္ကိုုစကားေၿပာရင္သူေၿပာတဲ႔ အတိုုင္းၿပန္ေၿပာတယ္။ဒါကိုုေတာ္
ေတာ္သေဘာႀကေနတာ။ ဒါနဲ႔အဖိုုး i pad ကိုုကိုုင္ေတာ႔တာပါပဲ။ အရုုပ္ App ေတြကိုု i tunes ကေနသြင္း
ေပးရတယ္။ တစ္ခုု သြင္းရင္ ၂ မိနစ္ေတာင္ မႀကာဘူး။ တိုု႔ ၿမန္မာ က ကိုုေရႊ အင္တာနက္ နဲ႔ေတာ႔ကြာပါ႔။
i pad ကႀကီးေတာ႔သေဘာက် ၿပီး လက္မလႊတ္ေတာ႔ဘူး၊ အဖိုုးအင္တာနက္ႀကည္႔ခ်င္ရင္ ခိုုးႀကည္႔ရတယ္။
ေၿမးဆိုုေတာ႔လည္းဦးစားေပးရတာေပါ႔ေလ။ ဒီေကာင္ ကသူ႔ အေမပဲေႀကာက္တယ္။ အေမကလည္းစင္ကာ
ပူမွာ ခေလးေတြမလြယ္ဘူးဆိုုၿပီး အညွာကိုု ကိုုင္ထားတာ။ ထုုံးစံအတိုုင္း အေမဆူရင္ အဖိုုးဆီေၿပးလာတာ
ေပါ႔။ အဖိုုးကလည္း ငါ႔ေၿမးကိုုဆူရမလား ဆိုုၿပီး သူ အေမ ကိုုယ္႔ သမီး ကိုု ၿပန္ႀကိမ္းနဲ႔ တစ္အိမ္လုုံးဆူညံ႔ေန
တာပဲ။ ေၿမးကအေမဆူရင္ သူစတိုုင္ ကမ်က္ႏွာႀကီးစူပုုတ္ၿပီး ၿငိမ္ေနေတာ႔တာပဲ။ သူစိတ္ေကာက္တာကသိ
သာတယ္။ခ်စ္ဖိုု႔လည္းေကာင္းေတာ႔ဘယ္သူမွ ႀကာႀကာမေအာင္႔ ႏုုိင္ဘူး။

သူအေမကသူ႔သားကိုု trained ေကာင္းေကာင္းလုုပ္ထားတယ္။ အထိန္းေလးနဲ႔ေန႔စဥ္ daily routine ပဲ။
စည္းကမ္းေပးထားတယ္။အၿပင္စာမစားတတ္ဘူး၊ အိမ္မွာ အသားဟင္းသီးဟင္းရြက္ ကိုု ႀကိတ္ေၿခၿပီးေကြ်း
တယ္။ဒီေကာင္ကအေအးေတာ္ေတာ္ႀကိဳက္တယ္၊ အေအးဆိုုင္ေရွ႔ၿဖတ္သြားရင္ coke ကိုုပူဆာေရာ။ စင္ကာပူ
ကအၿခားခေလးေတြလိုုပါပဲ။ Nestle milkbar ကိုုႀကိဳက္တယ္။ အဖိုုးနဲ႔တူတူ play ground သြားကစားရရင္
အရမ္းေပ်ာ္တယ္။ ခေလးေတြ ကစားဖိုု႔ play ground ကေတာ႔ HDB flat အုုပ္စုုတိုုင္းမွာ ရွိတယ္။
ေအာက္ခံအခင္းကလဲရင္မနာဘူး၊ေပ်ာ႔တယ္၊ ဘာနဲ႔လုုပ္ထားမွန္းမသိဘူး။





ေၿမးနဲ႔အဖိုုး သဲေသာင္ၿပင္မွာ အိမ္ေဆာက္ေနႀကတာ--


ရန္ကုုန္မွာ လည္းပန္းၿခံေတြမွာလူထုုအားကစားလုုပ္ႏိုုင္ေအာင္တန္ဘားတိုု႔ ခိုုစရာဘားတိုု႔ လုုပ္ေပးထားတာ
ေတြ႔လာရၿပီ။ ပလက္ေဖါင္းေတြမွာ မသန္မစြမ္းေတြလွည္းနဲ႔သြားလိုု႔ရေအာင္ဆင္ေၿခေလ ွ်ာေတြလုုပ္ေပး
တာကိုုေတြ႔ လာရၿပီ။မသန္မစြမ္းတင္မဟုုတ္ဘူး၊တုုတ္ေကာက္နဲ႔ အဖိုုးအိုုေတြ၊တြန္းလွည္းနဲ႔ ခေလး မိခင္
ေတြတြန္းရ တက္ရလြယ္ေအာင္ လုုပ္ေပးဖိုု႔ လိုုတယ္။ YCDC ကေအာင္ေၿခ၀န္ထမ္း အိုုဗာစီယာလိုုလူမ်ဳိး
ေတြ ေစတနာပါဖိုု႔ လိုုသလိုုတည္ထြင္တတ္တဲ႔စိတ္ဓါတ္ေလးလည္းပါဖိုု႔ လိုုတာေပါ႔။ အရင္ကေကာင္ေတြ
ကေတာ႔ ၀ါးဖိုု႔ ကိုုယ္႕အတြက္က်န္ဖိုု႔ေလာက္စဥ္းစားေနႀကတာ။ ႏုုိင္ငံၿခားေရာက္လည္းဒါေတြေလ႔လာၿပီး
ငါရန္ကုုန္ၿပန္ေရာက္ရင္လုုပ္လိုုက္မယ္ လိုု႔စိတ္ထဲမွာမေတြးႀကဘူး။ ဒီတစ္ေခါက္စင္ကာပူလာတာ ေၿခေထာက္
ကနာေနေတာ႔ လမ္းေလ ွ်ာက္ရင္ ဆင္ေၿခေလ ွ်ာေတြကကေနသြားရတာေတာ္ေတာ္အဆင္
ေၿပတာ။ စလုုံး အစိုုးရ ကၿပည္သူေတြအတြက္အဆင္ေၿပေအာင္လုုပ္ေပးတားတာ။ႀကြားစရာမရွိ ရန္ကုုန္
ၿမိဳ႔ေတာ္စည္ပင္သာယာေရးအက္ဥပေဒ ကိုုစင္ကာပူကအတုုခိုုးထားတာ ဘာညာနဲ႔ ဂုုဏ္ယူစရာလားရွက္
စရာလားမသိ--တလြဲဆံပင္ေကာင္းေနလိုုက္ႀကတာ။လြန္ခဲ႔တဲ႔ ဆယ္စုုႏွစ္ ႏွစ္ခုု သုုံးခုု အတြင္း မွာ ေတာ႔
အဖက္ဖက္ ကညံ႔ၿပီး က်ဆင္းသြားတာေတာ႔ ေတြးမိရင္ ရင္နာစရာပါပဲ။



Jumbo Seafood ကစားစရာ----



ေၿမးေလးတိုု႔ မိသားစုု



ေနာက္ခံကသေဘၤာမီးေတြတထိန္ထိန္

စေနေန႔ညေနႀကေတာ႔ ညေန၅နာရီေလာက္ East Coast ကိုု တိုုင္စီနဲ႔ခ်ီတက္သြားႀက တာ ၄၅ မိနစ္
ေလာက္စီးရတယ္။ Jumbo ကိုုေရာက္ေတာ႔ ၆ နာရီထိုုးေနၿပီ။ စားပြဲေနရာေရြးၿပီး Srilanka crab တစ္
ပြဲနဲ႔ ပုုဇြန္ုတင္ပူရာေက်ာ္၊အသီးအရြက္ကဟင္းႏုုႏြယ္၊ေဆးဘဲဥ ေႀကာ္၊ဘီယာနဲ႔စည္းစိမ္ ရစ္လိုုက္တာ
ေနာက္ရက္ႀကေတာ႔ urid acid တက္ၿပီးေၿခေထာက္ကလမ္းေလ ွ်ာက္ရင္နာပါေလေရာ--- ထမင္းစား
ၿပီး East Coast တစ္ေႀကာမွာ လမ္းေလ ွ်ာက္ ရတာေတာ္ေတာ္ အပန္းေၿပပါတယ္။ ပင္လယ္ၿပင္မွာ
ေက်ာင္ခ်ရပ္နားထားတဲ႔ သေဘၤာေတြကလည္း မီးေရာင္တထိန္ထိန္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ႀကည္႔ေကာင္းတဲ႔
ရႈခင္းပါ။တိုုးရစ္ေတြေကာ၊စ လုုံးေတြေကာအလႊာအသီးသီးကၿပည္သူေတြ လာအပန္းေၿဖေနႀက ပါတယ္။
ေၿမးကေတာ႔မေၿပာနဲ႔ေတာ႔သဲေသာင္ၿပင္မွာ ေကာ၊ၿမက္ခင္းမွာ ေကာေလ ွ်ာက္ေၿပးေနတာလူႀကီးေတြက
ေနာက္ကေတာ္ေတာ္လိုုက္ယူရတယ္။ အရင္တစ္ေခါက္ေတြလာတုုံးကေၿမး ကငယ္ေသးေတာ႔ ထားရာေန
ေသးတယ္။အခုုတစ္ေခါက္ႀကေတာ႔ထားရာမေနေတာ႔ဘူး၊အေမကတဟဲ႔ဟဲ႔ နဲ႔ေတာ္ေတာ္ေၿပာေနရတယ္။
ခေလးဘာ၀အႏၱာယ္ကိုု မသိေတာ႔လူႀကီးကမ်က္ေခ်ၿပတ္ လိုု႔မရဘူး။သမီးကေတာ႔ အေဖကိုု long term pass
ကိုု on line ကေလ ွ်ာက္ေပးၿပီးလာေနခိုုင္းေနၿပီ။ ေၿမး ကိုု အိမ္ေရွ႔က NTUC Day care My skool
မွာဒီဇင္ဘာဆိုုစတက္ရေတာ႔မယ္။ 7 am to 7pm ဆိုုေတာ႔ေၿမးကိုု ၁၂ နာရီလုုံးလုုံး ဆရာမေတြလက္
ထဲထည္႔ထားရမွာ၊ေက်ာင္း တက္ ခ်ိန္ ၇နာရီ ဆိုုရင္ မိဖ ၂ပါး လာပိုု႔ေနတာလည္းေတြ႔ ရတယ္၊ အဖိုုးဒါမွမ
ဟုုတ္ အဖြား ကေၿမးလက္ဆြဲလာပိုု႔ေနတာလည္း ေတြ႔ရတယ္။ ေအာ္ -- စင္ကာပူမွာေမြးေတာ႔လည္း
သူ႔ေနရာနဲ႔သူပဲေလ။ ေမာင္တိုုင္ပင္တုုံးက သမီးကို ၃ႏွစ္ခြဲေရာက္မွ ေဒၚရင္၀ိုုင္းေက်ာင္း ပိုု႔ခဲ႔ ရတာ-- ဂနာရီ
မွာ ၁၁နာရီ ပဲ၊ အခုုေတာ႔ ၁၂ နာရီ လုုံးလုုံးဆိုုေတာ႔ ရန္ကုုန္ မွာ အလုုပ္ေတြစြန္လႊတ္ၿပီး စင္ကာပူ
လာေနရမလိုုၿဖစ္ေနၿပီ ေမာင္တိုုင္ပင္ေရ-----