မၾကာခင္ Mickey ေလးကိုေမြးေတာ႔မဲ႔ သမီး အတြက္

တစ္ခါက....ေစ်းရွိတဲ့ ရြာႀကီးတစ္ရြာမွာ ေစ်းဖိတ္ေန႔ညေနပိုင္းေရာက္တဲ့အခါမွာ ေနာက္ေန႔ေရာင္းခ်ဖို႔အတြက္ အမဲသတ္ ေလ့ရွိပါတယ္….. အဲဒီအခါမွာ ေနာက္ေန႔ႏြားသတ္ဖို႔ ၀ယ္လာေတာ့ နြားမႀကီးတစ္ေကာင္ျဖစ္ေနတယ္ အဲဒီႏြားမႀကီး၀ယ္လိုက္ေတာ့ ႏုိ႔မပ်က္ေသးတဲ့ ႏြားငယ္ေလးတစ္ေကာင္ပါလာတယ္။ ႏြားမႀကီးကို ႏြားသတ္ကုန္းေပၚ ေခၚလာေတာ့ ႏြားငယ္ သားေလးလည္း ဘာမသိညာမသိနဲ႔ လိုက္ပါလာေတာ့တာေပ့ါ။ ႏြားသတ္ကုန္းနဲ႔ မနီးမေ၀း မွာ ေတာ့ အရင္ကသတ္ထားတဲ့ ႏြားေတြရဲ႕အရိုးအနံ႕ရေတာ့ ႏြားမႀကီးလည္း မိမိကုိ သတ္ေတာ့ မယ္ဆိုတာသိေတာ့ ေမာင္းလို႔မရေတာ့ဘူးတဲ့။

လူေတြကလည္း ေနမ၀င္ခင္ ကိစၥၿပီးေအာင္လုပ္ရမွာဆိုေတာ့ ႏြားမႀကီးကို ေနာက္ကေနေမာင္းလို႔မရေတာ့တဲ့ အဆုံး ႏွာႀကိဳးကို လွန္ၿပီး ေရွ႕ကေနတအားဆြဲေတာ့တယ္။ ႏြားမႀကီးလည္း ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ႔ ယက္ကန္ ယက္ကန္နဲ႕ ရုံးေနတာေပ့ါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ႏြားသားေလးက ဘာမွမသိရွာဘူးေလ။ ေတာထဲမွာ ျမတ္စားရင္း ေဆာ့ကစားေနေလရဲ႕။ ေနာက္ေတာ့ပါလာတဲ့လူေတြအားလုံးက ႏြားမႀကီးႏွားဖ်ားႀကိဳးကို တအားဆြဲၾကေတာ့ ႏြားမႀကီးရဲ႕ ႏွာဖ်ား အသား ေတြျပတ္သြားေတာ့တယ္။ ေသြးတစက္စက္နဲ႔ နြားမႀကီးလည္း ေၾကာက္အား လန္႔အား ေျပးေတာ့တာေပ့ါ။

လယ္ကြက္ႏွစ္ကြက္ သုံးကြက္ေလာက္ လြန္တဲ့အခါမွာ က်န္တဲ့ႏြားသားငယ္ေလးက အေမကိုမေတြ႔ေတာ့ အသံေပး ေအာ္လိုက္ေတာ့ ႏြားမႀကီးလည္း ဆက္မေျပးေတာ့ဘူး ႏြားသားေလးကိုရပ္ေစာင့္ ေနတယ္။ ႏြားသားေလးနဲ႔ အတူ ႏြားသက္သမားေတြက ပါလာေတာ့ ႏြားမႀကီးလည္း ေနာက္လယ္ကြက္ သုံးကြက္ေလာက ္ဆက္ေျပးျပန္ေ ရာာ ။ အေမနဲ႔အေတာ္ေ၀းသြားေတာ့ ႏြားသားေလးလည္းဆက္ေအာ္ျပန္ေတာ့ ႏြားမႀကီးလည္းတစ္ဖန္ ရပ္ေစာင့္ေနျပန္တယ္။

အဲဒါကို ႏြားသက္သမားေတြက ႏြားမႀကီးကိုလုိက္ေန႔လို႔ေတာ့ ဒို႔ေတာေန၀င္သြားေတာ့မယ္။ ဖမ္းဖို႔ေတာ့မလြယ္ ေတာ့ဘူး။ သူ႔သားေလးကိုဖမ္းရင္ေတာ့ သူျပန္လာမွာပဲဆိုတဲ့ အႀကံကိုရရွိသြားေတာ့တာေပ့ါ။ အဲဒါနဲ႔ ႏြားသား ေလးကို၀ုိုင္းဖမ္းၾကေတာ့တယ္။ ႏြားသက္ကုန္းမွာ ႏြားသားေလးကိုႀကိဳးနဲ႔ခ်ီထားၿပီး ေအာ္ေအာင္ ၀ိုင္းရိုက္ ၾကတယ္။ သားေလးရဲ႕ မခ်ိမဆံ့ေအာ္သံကိုၾကားရေတာ့ ႏြားမႀကီးလည္းဆက္မေျပးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သူ႕မွာရွိတဲ့ ဒဏ္ရာကိုေရာ အသက္ခံရမယ္ဆိုတဲ့အသိကိုပါ ေမ့ၿပီး သားေလးရွိရာကို ျပန္လွည္႔လာေတာ့တာေပ့ါ။

ႏြားသတ္သမားေတြကလည္း လက္နက္ကိုယ္စီနဲ႔ ကိုင္ေစာင့္ေနၾကတာေပ့ါ။ ႏြားမႀကီးကလည္း သားေလးရွိရာကို တေျဖးေျဖး လွမ္းေလွ်ာက္လာတယ္။ သားေလးရဲ႕ကုိယ္မွာရွိတဲ့ေသြးထြက္ေနတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကိုလွ်ာနဲ႔ လွ်က္ေပးေနေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေနာက္မွာရွိတဲ့ ႏြားသတ္သမားေတြက သူတို႔လုပ္ရမယ့္လုပ္ငန္းကို ဆက္လုပ္ကိုင္ၾကေတာ့တယ္။ ဒါကို ျမင့္မိုရ္ဦးရဲ႕ ေနာက္ဆုံးေရစင္ပဲဆိုတာ ႏြားသားေလးကသိခ်င္မွ သိမယ္ေပ့ါေနာ္။ ျမင္းမိုရ္ဦးကေတာ့ ကြယ္ေပ်ာက္သြားၿပီ။

ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ့ အဲဒါပါပဲ...............ဘုရားရွင္ေမတၱာသုတ္ေတာ္မွာ ေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့

မာတာယထာ နိယံပုတ၊ၱ မာယုသာ ဧကပုတၱ မႏုရေကၡ ။

လူမိခင္မ်ားသာမကဘူး တိရစၧာန္မိခင္မ်ားလည္း ရင္ေသြးကို အသက္နဲ႔လဲၿပီး ကာကြယ္ၾကတယ္ ။အဲဒါေၾကာင့္ အႏႈိင္းမဲ့ ေမတၱာကို ဘယ္သိပၸံဆရာကမွ မတိုင္းတာႏိုင္ပါဘူး။ မိဘေက်းဇူး ဆပ္ႏိုင္ပါေစ .................

သမီးသိၿပီၿဖစ္ေသာအမ်ားႀကီးေမာတဲ႔သားသမီးေဇာ

တစ္ေလာက စင္ကာပူမွာရွိေနတဲ႔သမီးဆီက အီးေမလ္တစ္ေစာင္ရတယ္။ သူတို့လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ေနာင္ႏွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီ မွာေမြးလာမဲ႔ ခေလးအတြက္ ခေလးတင္ တြန္းလွည္း၊ ႏို႔ဘူး၊ ႏို႔ဘူးပိုးသတ္ေဆး၊ စတဲ႔ခေလး အသုံးအေဆာင္ပစၥညး္ေတြ၀ယ္လိုက္တာ ေဒၚလာေတာ္ေတာ္ကုန္သြားတယ္ ဆိုတဲ႔အေၾကာင္း ဖေအဆီကို အီးေမလ္ပို႔လိုက္တာပါ။ ၀ယ္တဲ႔ပစၥည္းေတြအေၾကာင္း ေဖၚၿပထားတဲ႔ ၀က္ဘ္ဆိုက္ကိုေတာင္ ပို႔လိုက္ေသးတယ္။ သမီးက အေဖသြန္သင္ ဆုံးမတဲ႔အတုိင္း ေနတတ္ေတာ႔ စနစ္တက်လုပ္တတ္ကိုင္တတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ မွန္တာေၿပာရရင္ ရွပ္ပလာၿဖစ္ေန ဆဲပါ။ ဘာပဲေၿပာေၿပာ ဒီလိုစနစ္တက်လုပ္တတ္ကိုင္တတ္တဲ႔အတြက္ စာေရးသူရင္ထဲမွာေက်နပ္မိပါတယ္။

စာေရးသူစဥ္းစားမိတယ္။ သမီးကသူ႔ခေလးကို သူတတ္ႏိုင္သမွ်အေကာင္းဆုံးေတြပဲၿဖစ္ေစခ်င္ေတာ႔ ပိုက္ဆံကိုစနစ္တက်စု၊ စင္ကာပူမွာေမြး၊ (ဖေအကိုဒုကၡ မေပးခ်င္တာ လည္းပါတယ္) ခေလးအတြက္လိုမဲ႔ ပစၥည္းေတြႀကိဳတင္၀ယ္၊ ဒါေတြဟာ မိဘမၿဖစ္ေသးေပမဲ႔ ဗိုက္ထဲကခေလးအတြက္ ေမတၱာေစတနာေတြပါ။ စာေရးသူတို႔လင္မယားကေတာ႔ သူ႔ကိုမေမြးစဥ္ကေကာ၊ ေမြးတုံးကာလမွာေကာ၊ ေမြးၿပီး တဲ႔ေနာက္ပိုင္းမွာေကာ၊ ဒီလုိမစဥ္းခဲ႔မိတာကေတာ႔အမွန္ပါ၊ တစ္ခုေတာ႔ရွိတယ္။ ခေလးကိုထိုးရမဲ႔ ကာကြယ္ေဆးေတြကိုေတာ႔ စနစ္တက် မွတ္သားၿပီးအခ်ိန္ မွန္မွန္ထိုးေပးခဲ႔ပါတယ္။ ခေလးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔မွတ္တမ္း စာအုပ္ေလးလည္းထားရွိခဲ႔ပါတယ္။ ဘယ္ေန႔ကဘာေဆးထိုးတယ္၊အေလးခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္၊ အားလုံးမွတ္သားထားခဲ႔ပါတယ္။ အိမ္အႀကိမ္ ႀကိမ္ ေၿပာင္းခဲ႔ရေတာ႔ ေသတၱာတစ္ခုခုထဲမွာေတာ႔ ရွိေနပါလိမ့္မယ္
ထင္တယ္။

အဲဒီအခိ်န္တုံးကဘာစဥ္းစားမိခဲ႔သလဲဆိုေတာ႔ေအာ္ငါတို႔မိဘေတြဟာေရွးက်ေတာ႔ ငါတို႔ကို ဒီလိုကာကြယ္ေဆး ေတြႀကိဳတင္ထိုးရေကာင္မွန္းမသိၾကဘူး၊ ခေလးရဲ့ ဘ၀တစ္သက္တာ က်န္းမာေရး စိတ္ေအးႏုိင္ေအာင္ လုပ္ဖို႔ဆိုတာက က်န္းမာေရးအသိပညာလည္း ၿပည္႔စုံဖို႔လိုပါတယ္လို႔ အေတြးေပၚခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုံးက အာလ္ထရာေဆာင္း ဆိုတာမေပၚေသးေတာ႔ ဘာေလးေမြးမယ္ဆိုတာ ေတာင္ႀကိဳတင္မသိခဲ႔ရဘူး။ သမီးအေမေကာ၊ စာေရးသူေကာ၊ ႀကိဳတင္ၿပီး ႏုိ႔ဘူး၀ယ္တာ၊ အႏွီး၀ယ္တာေတြ လုပ္ဖို႔ေခါင္းထဲမွာမရွိၾကဘူး။ သမီးေမြးေတာ႔ ဒပ္ဖရင္မွာ၊ မိန္းမအစ္ကို္ က ဆရာ၀န္ဆိုေတာ႔ ေမြးခန္းထဲ၀င္လို႔ရတယ္။ ေခတ္တစ္ပတ္ ၿပန္လည္တယ္လို႔ဆိုရမယ္။ အခုလည္း ဘႀကီး ကတူမကိုစိတ္ပူလို႔ထင္ပါရဲ့။ ေမြးခ်ိန္နဲ႔ကိုက္ၿပီး အဂၤလန္ကေန စင္ကာပူကိုလာအုံးမယ္။ အခန္းၿပင္မွာေစာင္႔ေနတဲ႔ စာေရးသူကေမြးခန္းထဲမွာ ဇနီးလုပ္သူ ဗိုက္နာလြန္းလို႔ ေအာ္ဟစ္ညည္းတြားေနတာကို အတိုင္းသားၾကားေနရတယ္။ ဇနီးရွိတုံးက သူေအာ္ခဲ႔တဲ႔အေၾကာင္းကို ၿပန္ၿပန္ေၿပာၿပီး စ ေတာ႔သူ မေအာ္ပါဘူးလိုေၿပာတယ္္။ အတင္းၿငင္းတယ္။

ဒါနဲ႔ခဏေနေတာ႔ ခေလးငိုသံၾကားရၿပီး ေယာက္ဖ ေမြးခန္းထဲကထြက္လာၿပီး မိန္ခေလး လို႔ေၿပာတယ္။ စာေရးသူစိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္သြားတယ္။ ကိုယ္ကသမီး လိုခ်င္တာကိုး။ သမီးကေတာ႔ ေဆးပညာတိုးတက္လာတာေၾကာင္႔ ကိုယ္၀န္ ၅ ၆ လမွာပဲ ေယာက်ၤားေလး ဆိုတာသိခဲ႔ရတယ္။ သားမက္ကေ တာ႔ ေယာက်ၤားေလး လိုခ်င္တာ ဆိုေတ႔ာ ႀကိတ္ေပ်ာ္ေနတာေပါ႔။ သမီးကအေဖလိုပဲ မိန္းခေလး လိုခ်င္တာေလ။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ လည္းေနေရာ သူ႔သားမွ သားၿဖစ္ေနၿပန္ေရာ။ သားသမီးဟာ မိန္းမၿဖစ္ၿဖစ္ ေယာက်ၤားၿဖစ္ၿဖစ္ သားသမီးပါပဲ။ ခေလးေတြထားတဲ႔ အခန္းထဲ ေယာက္ဖနဲ႔ အတူသြားၾကည္႔ေတာ႔ သမီးကအိပ္ေနၿပီ။ ခ်က္ၾကိဳးၿဖတ္ထားရာက က်န္တဲ႔ ခ်က္နဲ႔ Babyခင္လွရီ လက္မွာပတ္ပတ္တဲ႔ အ၀တ္ေလးကို သမီး record book မွာ သိမ္းထားတယ္။ယေန႔ ၂၁ရာစုမွာေတာ႔ ခေလးအသုံးအေဆာင္ပစၥည္းေတြ ေစ်းကြက္ေတြမွာအၿပိဳင္အဆိုင္၀ယ္လို႔ရေနပါၿပီ။ ေနရာတကာမွာ သူ႔ခေလးအတြက္ အေကာင္းဆုံးၿဖစ္ေစခ်င္တဲ႔ သမီးကေတာ႔ ရန္ကုန္ခဏၿပန္လာတုံးကေတာင္ ခေလးအတြက္ပစၥည္းေတြ၀ယ္ၿပီး ေသတၱာတစ္လုံးန႔့ဲ သယ္သြားေသးတယ္။ အမ်ားႀကီးေမာတဲ႔ သားသမီးေဇာေလ။ ေခတ္ေတြတိုးတက္လာတာ နဲ႔အမွ် အေကာင္းဆုံးရုပ္၀တၱဴ ပစၥည္းေတြနဲ႔ သားသမီးေတြကို ဆင္ခ်င္တာမိဖေတြရဲ႔ ေစတနာပါ။ ရုပ္၀တၱဴပစၥည္း ေတြေပါမ်ားတဲ႔ဒီေခတ္မွာေတာ႔ ပိုက္ဆံတတ္ႏိုင္ရင္ ခေလးအတြက္ လိုခ်င္တဲ႔ ရုပ္၀တၱဴပစၥည္းေတြ ကို၀ယ္သုံးႏိုင္ၾကပါတယ္။ စာေရးသူတို႔ေခတ္တုံးကေတာ႔ ရုပ္၀တၱဴပစၥည္းေတြ ဒီကေန႔ေခတ္ေလာက ္မတိုးတက္ေပမဲ႔ သားသမီးအေပၚမွာထားတဲ႔ ေမတၱာေစတနာ ကေတာ႔ ဒီကေန႔ေခတ္မွာရွိေနတာထက္ေတာ႔ မေလွ်ာ့ပါဘူး။

ဘာေလးၿဖစ္ၿဖစ္ ခ်စ္ရမွာပဲ

ဒီကေန႔သတင္းေကာင္းၾကားရသည္။ ကုိယ္႔အတြက္ကေတာ႔ဘာၿဖစ္ၿဖစ္သတင္းေကာင္းပါ။ မေန႔က ကတည္းက G talk မွာ ဒီကေန႔ မနက္ကိုေရာက္ခ်င္လိုက္တာ ဆိုၿပီးသမီးကေ အာ္ထားတယ္။ အင္းဒီကေန႔ NUH မွာ သမီးကိုယ္၀န္ ultra sound ရုိက္ၿပီး အထီးအမ သိရမယ္နဲ႔တူတယ္ လို႔တြက္ၾကည္႔ရတယ္။ သမီးကသူ႔အေမ လိုပဲ မိန္းခေလးလိုခ်င္တယ္။ အဘိုးကေတာ႔ ဘာ လာလာ ေၿမးပဲေပါ႔။ ဒါေၾကာင္႔Who ever boy or girl love is eternity လို႔ပဲဆိုလုိက္ ေတာ႔ မယ္။ ဒါနဲ႔ခ်က္ခ်င္းဖုံးဆက္ဖို႔ မွာေတာ႔ မနက္ ၉း၃၀ မွာဆက္မယ္ ဆိုၿပီး ၿပန္ေၿပာလာတယ္။

မနက္ ၉ နာရီေလာက္ ေဆးရုံကေနဆက္တယ္နဲ႔တူပါတယ္။ ေဖ႔ ေယာကၤ်ားေလးတဲ႔ ။ဟ ေမ်ာက္ေလးေပါ႔ကြာ လို႔ပီတိစိတ္နဲ႔ ၿပန္ေၿပာလိုက္ရတယ္။ ကုိယ္အတြက္ကေတာ႔ ဘာေလးၿဖစ္ ၿဖစ္သတင္းေကာင္းေပါ႔။ ဖုံးကခဏပဲ ေၿပာလိုက္ ရၿပီးၿပတ္သြားတယ္။

၁၁ နာရီေလာက္ၾကေတာ႔ သမီးေလး လုိခ်င္တဲ႔ သမီးက ေယာကၤ်ားေလးတဲ႔ဆိုၿပီး သူၿဖစ္ခ်င္တာ မၿဖစ္ရတဲ႔ ေလသံ နဲ႔ေၿပာေတာ႔ ပီတိၿဖစ္ေနတဲ႔ အဘုိးကဟာ ဘာၿဖစ္ၿဖစ္ေပါ႔ ကြာ အေမအားကိုးရတာေပါ႔ လိုၿပန္ေၿပာရတယ္။ Mickey Mouse အရူး (ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက Mickey Mouse ရုပ္ပုံ ၿမင္ရင္မေနႏိုင္ဘူး) သမီးကအိမ္နံမည္ Mickey ေခၚမယ္ေနာ္ဆိုၿပီးေၿပာေတ႔ာတာပဲ။ တူမေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ သားေလးကလည္း Mickey လိုေခၚေတာ႔ Mickey Junior ေပါ႔ကြာ လို႔ေၿပာလိုက္ရတယ္။ ဘာၿဖစ္ ၿဖစ္ my baby is BOY ဆို ပီးG Talk မွာတင္ထားေတာ႔မွ ေအာ္သူလည္းဘာၿဖစ္ၿဖစ္ ခ်စ္ရေတာ႔မွာပဲေလ။

ေလာေလာဆယ္ခေလးက်န္းမာဖို႔ အေရးၾကီးတယ္ေလ။ စလုံးမွာက ကိုယ္၀န္ရွိရင္ ခေလးဘုိက္ထဲမွာရွိတုံး down syndrome လိုေရာဂါမ်ဳိးရွိ မရွိ ဘိုက္ထဲမွာရွိတဲ႔ အရည္ကိုစုတ္ၿပီး စစ္ေဆးေပးတယ္ေလ၊ မလိုခ်င္ရင္ ဖ်က္ခ်ႏိုင္တာေပါ႔။ ဒါေပမဲ႔စင္ကာပူက blog တစ္ခုမွာ ဖတ္လိုက္ရတာ က အဲဒီလိုရွိေနရင္ အေဖတို႔အေမ တို႔ကဖ်က္ခ်ရက္ပါ႔မလားတဲ႔ ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ေနေန ဘုရားေပးတဲ႔ သားသမီးကုိေကြ်းေမြးေစာင္႔ေရွာက္ရမွာက အေဖ အေမတုိ႔ရဲ့တာ၀န္ပါ လို႔ေရးထားတာဖတ္ရေတာ႔ ၿမန္မာလူမ်ဳိးေတြ ထားရွိ တဲ႔ မိဖရဲ့ေမတၱာတရားကို ေလးစားမိပါတယ္။

ေၿမးရေတာ႔မယ္ဆိုေတာ႔ သမီးကိုၿပဳစုေစာင့္ေရွာက္ခဲ႔ရတဲ႔ ဘ၀ရဲ႔ ပုံရိပ္ကိုၿပန္ေၿပာင္းၾကည္႔မိပါတယ္။ ပညာတတ္ အဖိုးအဖြားေတြ၊ ပညာတတ္အသိုင္းအ၀ိုင္းက ေပါက္ဖြားလာတာေၾကာင္႔ သမီးကိုလည္း ပညာတတ္ ၿဖစ္ေစခ်င္ ပါတယ္။ တေလာကသူ႔အေမ သမီးအတြက္ေမးထားတဲ႔ ေဗဒင္စာရြက္ကိုၿပန္လွန္ဖတ္ၾကည္႔ တာ႔ ဘြဲ႔ ၄ ခုရမယ္လို႔ေဟာထားတယ္။ မွန္သားပဲ။ သမီးဘြဲ႔ ၄ ခုရေနၿပီပဲ။

အခုသူတာ၀န္ေရာက္ၿပီ။ ေၿမးေလးကိုဘယ္လို ၿပဳစုထိန္းေက်ာင္းမလဲ? စင္ကာပူက ခေလးေတြဆိုးတယ္ ဆိုတဲ႔အေၾကာင္းညည္းေလ႔ရွိတဲ႔ သမီး child rearing ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ? ဘယ္လိုယဥ္ေက်းေအာင္သင္ေပးမလဲ ? ေၿပာတာတစ္ခုရွိေသးတယ္၊ အေဖ လာၿပီးသင္ေပး တဲ႔။ ေတာ္ေတာ္ပဲေကာင္း။

ေၿမးေလးကို လြယ္ထားရေသာ သမီးအတြက္ ေပးစာ

၁၉၉၃ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္ ၇ ရက္ ဟာသမီးအတြက္ မိခင္ ေကာင္းတစ္ေယာက္ ရုတ္တရက္ဆုံးရႈံး ခဲ႔ရသလို ေမာင္တို္င္ပင္ အတြက္လည္း ဘ၀ရဲ့အေဖၚမြန္ ဇနီးေကာင္းတစ္ေယာက္ဆုံးရႈံးခဲ႔ရလို႔ သားအဖ ႏွစ္ဦး အတြက္ ေလာကဓံတရား (ဂ) ပါးကိုနဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႔ ရင္ဆိုင္ လိုက္ရတဲ႔ ေန႔ တစ္ေန႔လို႔ ဆိုမယ္ဆိုရင္ မမွားပါ။ ေမြးရာပါ ဦးေႏွာက္ရွိ္ေသြးေၾကာမ်ားပါးၿပီး ဗူးေဗါင္းလိုေဖာင္းေနလို႔ အခ်ိန္မေရြးေသြးေၾကာမ်ားေပါက္သြားႏုိင္တဲ႔အတြက္ ဂရုစိုက္ေနေသာ္လည္း ဘ၀ပါရမီ ကံပါလာလို႔လားမသိ ညစာ စားေနစဥ္အတြင္း ေသြးေၾကာေပါက္ကာ ည ၇း၃၀ မွာကြယ္လြန္သြားၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။ အဂၤလိပ္လုိကေတာ႔ SAH လို႔အတိုေကာက္ေခၚပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ေရအိတ္ အတြင္းရွိ ေဖါင္းေနေသာ ေသြးေၾကာမ်ား ေပါက္သြားတာပါ။

မိခင္ဆုံးရႈံးလို႔ ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းေနတဲ႔ သမီးက အိမ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ အေဖကို စကားတစ္ခြန္းပဲ ေၿပာပါတယ္။ "ေဖေဖရယ္ ေနာက္မိန္းမ မယူပါနဲ႔ေနာ္ " အဲဒီစကားဟာ ကြ်န္ေတာ္အတြက္ဘယ္ေတာ႔မွေမ႔လို႔မရတဲ႔စကားပါ။ ဒါေၾကာင္႔သမီး ကိုအေမေနရာကေကာ အေဖေနရာကေကာ ၿပဳစုေစာင္႔ေရွာက္ခဲ႔တာပါ။ အေမ မရွိေတာ႔ ငါသာ တစ္စုံတစ္ခုၿဖစ္သြားရင္ သမီး ဟာမိဘမဲ႔ၿဖစ္သြားႏိုင္တယ္ လို႔စိုးရိမ္မိၿပီး သမီးကို tough ၿဖစ္ေအာင္ train လုပ္ခဲ႔ပါတယ္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာကtough ၿဖစ္ေအာင္သာလုပ္တာပါ။ အမိမဲ႔ ဆိုၿပီး bully လုပ္မခံရေအာင္ပါ။ ကိုယ္ခႏၶာ ပိုင္းဆိုင္ရာ ကေတာ႔ tough မၿဖစ္ပါ။ စင္ကာပူမွာ သမီး ကိုယ္၀န္သြားၿပေတာ႔ မီးယပ္ဆရာ၀န္မၾကီး ကို စကားစၿမည္ေၿပာရင္း " I train my daughter to be tough" လုိ႔ ေၿပာ ေတာ႔ သူမ က " It seems that she is not tough" ဆိုၿပီးၿပန္ေၿပာတယ္။ အဲေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္က mentally she is tough but not physically cos she's stubborn " လို႔ၿပန္ေၿပာလိုက္ေတာ႔ she's no longer be stubborn cos she has to take into account of your grandchild" လိုၿပန္ေၿပာေတာ႔ ရယ္ရေသးးတယ။္ မိဘဆိုတာ ကိုယ္သားသမီးအတြက္အစဥ္ ထည္႔တြက္ထားၿပီးသားပါ။ ဆင္စီးလို႔ၿမင္းရံေစခ်င္တာပါ။ သမီးဟာေဖေဖ train လုပ္သလိုမာေက်ာပါတယ္။ determined လည္းၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ တစ္ဦးတည္းေသာသမီးတို႔ အစဥ္အလာအတိုင္း less consider for other people ၿဖစ္တယ္။ ဆိုလိုခ်င္တာက သူမ်ားအတြက္ အနည္းငယ္ပဲ ထည႔္စဥ္းစားတတ္တယ္။ သမီး အခု ဆို ရင္သမီးရဲ႔ ရင္ေသြးေလးကုိလြယ္ေနရၿပီ။ မိဘရဲ႔ေနရာကေနကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ေနၿပီ။စြန္႔လွႊတ္ရဲ ရမဲ႔ေနရာကို ေရာက္ေနၿပီ။အၾကိဳက္ဆုံးဆိုတဲ႔ အစားအစာေတြ ကိုယ္၀န္ေၾကာင္႔ မစားနဲ႔ဆိုရင္မစားပဲ ေနတတ္ေနၿပီ။ သမီး ၁၇ ႏွစ္သမီးမွာေမေမ ဆုံးတာပါ။ ေမေမ ကသမီးကို ခတ္ေပ်ာ႔ေပ်ာ႔ ဆုံးမတတ္ေပမဲ႔ ေဖေဖ ကေတာ႔စည္းကမ္း စနစ္ၾကီးစြာနဲ႔ ဆုံးမတတ္တယ္။ ေဖေဖသြန္သင္ဆုံးမမႈေအာက္မွာ ၾကီးၿပင္းလာတဲ႔ သမီး အေနနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ စည္းကမ္း ၾကီးပေစ သမီးမမႈေတာ႔ဘူး။