Showing posts with label တရားအရသာ. Show all posts
Showing posts with label တရားအရသာ. Show all posts

Sunday, September 11, 2016

ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြး



မိလိႏၵက်မ္းဆိုတာရွင္နာဂေသနာ နဲ ့ မိလိႏၵမင္းျကီးတို ့အျကားဗုဒၶေရးရာေတြကိုအေခ်အတင္ေမးျမန္းေျဖျကားခဲ့တာေတြကိုေရးသားထားတဲ့က်မ္းတစ္ေစာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေမာင္တိုင္ပင္ဟာပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ျကီးေဟာျကားေတာ္မူတဲ့မိလိႏၵမင္းႏွင့္ရွာနာဂေသနတို ့၏ဗုဒၶဝါဒေရးရာ အေခ်အတင္ေျပာဆိုခ်က္ တရားအပိုင္း၉ပိုင္းကိုနာျကားလွ်က္ရွိပါတယ္။

မိလိႏၵပညာက်မ္းဟာျမတ္စြာဘုရားပရိနိဗၺါန္ျပဳျပီးႏွစ္ေပါင္း၅၀၀ေက်ာ္ေလာက္မွာျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့အျဖစ္အပ်က္ကိုေရးသားျပဳစုထားတဲ့က်မ္းျဖစ္ပါတယ္။မိလိႏၵမင္းျကီးဟာေယာနကတိုင္းသာဂလျမိဳ ့မွာထီးနန္းစိုးစံခဲ့တဲ့ မင္းျဖစ္ပါတယ္။ ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ေဟာျကားေတာ္မူတဲ့တရားမွာ ပါတာကေတာ့ ေယာနကတိုင္း သာဂလျမိဳ ့ဟာအခုေခတ္ တူရကီႏိုင္ငံထဲမွာရွိတယ္လို့သိရပါတယ္။မိလိႏၵမင္းဟာ မိုင္ေပါင္း၁၀၀၀ေက်ာ္ေဝးတဲ့ အလက္ဇႏၵါးကြ်န္း ကလသိရြာမွာေမြးခဲ့တယ္လို ့ေဟာျကားသိရွိရပါတယ္။

ေမာင္တိုင္ပင္ဟိုင္းလိုက္လုပ္ေျပာခ်င္တာကေတာ့မိလိႏၵမင္းျကီးနဲ ့ရွင္နာဂေသနာတို ့ဟာသာဂလ
ျမိဳ  ့သင္ေခ်ယ်ေက်ာင္းေတာ္မွာပထမဆုံးေတြ ့ျကပါတယ္။ အမည္နာမ နဲ ့ဝါ ေတာ္ဘယ္ေလာက္ရျပီလဲ ကိုေျပာျကားျပီးတဲ့ေနာက္ ဗုဒၶဝါဒေရးရာေတြကိုေဆြးေႏြးျကမယ္လို ့ေျပာျကတဲ့အခါဘယ္လိုေဆြးေႏြးျကမလဲဆိုတဲ ့အပိုင္းေရာက္လာပါတယ္။မိလိႏၵမင္းျကီးအေနနဲ ့ပိဠကတ္၃ပုံမွာေဖၚျပထားတဲ့အခ်ိဳ  ့ေသာဗုဒၶဝါဒေရးရာေတြကိုေမးျမန္းခ်င္တယ္။ရွင္နာဂေသနဟာဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြးျမင့္မားျပီးထက္ထက္ျမက္ျမက္ရွိတဲ့ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးျဖစ္တာကိုသိေနတဲ့အတြက္အေခ်အတင္ေဆြးေႏြးျကတဲ့အခါဘယ္လိုေဆြးေႏြးျကမလဲလို ့မင္းျကီးကေမးပါတယ္။ရွင္နာဂေသန ကေတာ့ပညာရွင္ေတြေဆြးေႏြးသလိုမ်ိဳးေဆြးေႏြးမယ္၊မင္းစိုးရာဇာေတြေဆြးေႏြးသလိုမ်ိဳးမေဆြးေႏြႏိုင္ဘူးလို ့ယတိျပတ္ေျပာဆိုျပန္ျကားခဲ့ပါတယ္။ပညာရွင္လိုမ်ိဳးေဆြးေႏြးတာကေတာ့သေဘာထားခ်င္မတိုက္ဆိုင္လဲ တျခားတဖက္ကေဆြးေႏြးတာကိုလက္ခံသလို မိမိအျမင္အယူအဆကိုလည္းလြတ္လပ္စြာတင္ျပႏိုင္ခြင့္ရွိတယ္။ မင္းစိုးရာဇာလိုေဆြးေႏြးတာကေတာ့ သေဘာထားခ်င္းမတိုက္ဆိုင္တာကိုတင္ျပခြင့္မရွိပဲ မင္းစိုးရာဇာနဲ ့သေဘာထားခ်င္းမတိုက္ဆိုင္ရင္ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်တာအထိလုပ္ ႏိုင္တဲ့ ေဆြးေႏြးမွဳမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို့ စစ္အစိုးရလက္ထက္တစ္ေလွ်ာက္လုံးဒီအျဖစ္အပ်က္မ််ဳးျကံဳခဲ့ ျကဘူးတာေျကာင့္ အထူးတလည္မေရးလိုေတာ့ပါ။ရွင္နာဂေသန တို ့၂ေယာက္သေဘာတူညီမွဳကေတာ့ ဗုဒၶေရးရာေတြကိုေဆြးေႏြးျကတဲ့အခါမွာ ပညာရွင္ေတြေဆြးေႏြးသလိုမ်ိဳးေဆြးေႏြးျကမယ္၊ မင္းစိုးရာဇာေတြေဆြးေႏြးသလိုိမိ်ဳးေတာ့မေဆြးေႏြးႏိုင္ဘူးလို ့ဂတိစကားထားခဲ့ျကတယ္။

ဒီအပိုင္းကိုနာျကားရေတာ့ေမာင္တိုင္ပင္ေခါင္းထဲမွာ ဦးေနဝင္းလက္ထက္ကအျဖစ္အပ်က္ေတြကိုတသီတသန္းျကီးသတိရခဲ့ပါတယ္။ေျကးမုံဦးေသာင္းေရးခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးေတြထဲမွာဦးေနဝင္းရဲ  ့မင္းစိုးရာဇာအာဏာရွင္ဆန္တဲ့အမူအက်င့္ေတြကိုအမ်ားျကီးဖတ္ရႈေလ့လာခဲ့ရဘူးေတာ့ ေႏွာင္းလူေတြကိုသိေစခ်င္ပါတယ္။ဒါေပမဲ့သူနဲ ့ေခတ္ျပိဳင္သတင္းစာဆရာေတြႏိုင္ငံေရးသမားေတြကေတာ့သူ ့ကိုေျကာက္ဟန္မျပျကဘူး။ေခၚတာေတာင္ဗိုလ္ေနဝင္းပဲေခၚတယ္။အဲလိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးေတြျကေတာ့ သူအာဏာျပခ်င္တိုင္းျပလို့မရေတာ့ဘူး။ဒါေပမဲ့ သူဟာေနာက္ပိုင္းတစ္စထက္တစ္စအာဏာရူးလာတဲ့အခါ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ျမန္မာစာပါေမာကၡဦးဝန္ (မင္းသုဝဏ္) လိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးေတာင္မက်က္တက်က္ေပါင္မုန္ ့ဆိုျပီးပုတ္ခတ္ခဲ့တာတကၠသိုလ္ေလာက ကလူတိုင္းသိျကပါတယ္။ မိလိႏၵမင္းျကီးဟာ ဦးေနဝင္း လိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးဆိုရင္ ရွင္နာဂေသန နဲ ့အေမးအေျဖက်မ္းဟာေပၚလာစရာအေျကာင္းမရွိပါဘူး။ရွင္နာဂေသန ကိုေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ် ပစ္လိုက္မွာေသခ်ာပါတယ္။ပညာရွင္ေတြေဆြးေႏြးသလိုမ်ဳိးေဆြးေႏြးပါမယ္ဆိုျပီးသေဘာတူညီခ်က္ရျပီးေနာက္ မိလိႏၵမင္းျကီးကေမးခြန္းေမးပါေတာ့မယ္လို ့ဆိုပါတယ္။

မိလိႏၵမင္းျကီး-----အရွင္နာဂေသန--တပည့္ေတာ္ေမးခြန္းေမးျပီးပါျပီ--
ရွင္နာဂေသန-----အရွင္မင္းျကီး--ေမးခြန္းကိုေျဖျပီးပါျပီ--
မိလိႏၵမင္းျကီး-----တပည့္ေတာ္ကဘာကိုေမးလို ့ဘာကိုေျဖတာလဲ ဘုရား--
ရွင္နာဂေသနာ----အရွင္မင္းျကီးကေကာဘာေတြေမးလို ့ပါလဲ--

အေပၚကသူတို ့ႏွစ္ဦးအေမး နဲ ့အေျဖ အေခ်အတင္ ကိုသုံးသပ္ျကည့္မယ္ဆိုရင္ မိလိႏၵမင္းျကီး ကရုတ္တရက္ ေမးခြန္းေမးျပီးပါျပီ လို ့ေလွ်ာက္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ရွင္နာဂေသန က " ဟင္  သူကဘာမွမေမးေသးပဲ ေမးခြန္းေမးျပီးပါျပီ " လို ့ဘာလို ့ေျပာတာလဲဆိုျပီး ေျကာင္အမ္းအမ္းျဖစ္မေနပဲ  ခ်က္ခ်င္းပဲ " ေျဖျပီးပါျပီ " လို ့ျပန္ေျဖလိုက္ႏိုင္ေတာ့ မိလိႏၵမင္းျကီး ကစိတ္ထဲမွာ အင္း-- ငါနဲ ့တြဲဖက္ညီတဲ့ေဆြးေႏြးေဖၚေတာ့ရျပီ လို ့မွတ္ခ်က္ခ်မွာအေသအခ်ာပါပဲ။ ဒီလိုကိစၥ မ်ိဳးေတြဟာ တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ  ့ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး ကိုသိခ်င္တဲ့အခါရုတ္တရက္ေမးခြန္းေမးလိုက္တဲ့ေမးခြန္းအေပၚခ်က္ခ်င္းဘယ္လိုတုန္ ့ျပန္သလဲဆိုတာအကဲခတ္ ဆုံးျဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။

ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ျကီးက မႏၲေလးျမိဳ ့ မဟာဝိသုဒၶာရုံေက်ာင္းတိုက္ ပထမမဟာဝိသုဒၶာရုံဆရာေတာ္က
ေနာင္မွာ စံကင္းဆရာေတာ္ျဖစ္လာမဲ့ ဦးဆႏၵကိုဒီလိုဥာဏ္စမ္းမွဳဆန္ဆန္ေမးခြန္းမ်ိဳးေမးဘူးပါတယ္။ဘာေမးခြန္းလဲဆိုေတာ့ " အလယ္လက္နဲ ့နီးတဲ့လက္နဲ ့နီးတဲ့လက္ဟာဘယ္ႏွစ္ေခ်ာင္းလဲ " လို ့ရုတ္
တရက္ေမးလိုက္ပါတယ္။ စံကင္းဆရာေတာ္ေလာင္းက ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပဲ " ၃ ေခ်ာင္းပါဘုရား" လို ့
ေျဖလိုက္ပါတယ္။ ကဲ--စာဖတ္သူေရ--စဥ္းစားျကည့္ျကပါ။ ဘယ္ႏွစ္ေခ်ာင္းလဲဆိုတာ--ေရွးေခတ္က
ဆရာေတာ္ျကီးေတြဟာတပည့္ရဟန္းေတြအရည္အခ်င္းဘယ္ေလာက္ရွိလဲ? ျဖတ္ထိုးဥာဏ္ဘယ္ေလာက္ရွိလဲ ဆိုတာဒီလိုဥာဏ္စမ္းေမးခြန္းေတြေမးျပီးစမ္းသပ္အကဲျဖတ္ျကပါတယ္။အခုေခတ္ေတာ့
IQ,EQ test လုပ္သလိုမ်ိဳးျဖစ္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။ ရာထူးဝန္အဖြဲ  ့လူေတြ ့စာေမးပြဲေတြမွာ လြတ္လပ္
ေရးေန ့ဦးတည္ခ်က္တို ့ ျပည္ေထာင္စုေန ့ရည္မွန္းခ်က္တို ့ေမးတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အလြတ္
က်က္မွတ္ေလ့ရွိတဲ့ ေခတ္ထဲမွာဒါမ်ိဳးေမးခြန္းေတြက ေခတ္စားေနမွာပဲေလ--မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းသမီး
ေလးက PSC လူေတြ ့စာေမးပြဲေျဖဖို ့စာက်က္ေနတာက သတင္းစာထဲမွာပါတဲ့ အထိမ္းအမွတ္ ေန ့ရည္မွန္းခ်က္တို ့ဦးတည္ခ်က္တို ့ေတြျဖစ္ေနပါတယ္။ အရင္ အရင္ေခတ္ေတြကပါ။ အခုလက္ရွိေခတ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။

ဥာဏ္စမ္းေမးခြန္းေတြနဲ ့ပတ္သက္ျပီးပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ျကီးကအာေသာကမင္းလက္ထက္ကအျဖစ္အပ်က္ေတြကိုလည္းေဟာျကားေတာ္မူပါေသးတယ္။ ဘုရားပရိနိဗၺါန္ျပဳျပီးႏွစ္ေပါင္း၂၃၆ႏွစ္ျကာတဲ့အခါအာေသာကမင္းျကီးက၉တိုင္း၉ဌာနကိုသာသနာျပဳဖို ့ေစလႊတ္လိုက္တယ္။ျမန္မာႏိုင္ငံလည္းပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္ကသုဝဏၰဘုမၼိတိုင္းေပါ့--သီဟိုဠ္ကြ်န္းကိုအာေသာကမင္းျကီးရဲ ့သားေတာ္တစ္ပါးျဖစ္တဲ့ရွင္မဟာမဟိႏၵဦးေဆာင္တဲ့ ရဟန္း၅ပါးေရာက္လာပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္က သီဟိုဠ္ကြန္း အႏုညာတပူရျမိဳ ့မွာ ေဒဝႏၵပီယသိတၲိိ မင္းျကီးစိုးစံေနခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။မင္းျကီးဟာေနာက္လိုက္ဗိုလ္ပါေတြနဲ ့ေတာကစားထြက္ေနခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ေကာင္းကင္ခရီးျကြလာတဲ့ ရွင္မဟာမဟိႏၵ ဟာမင္းျကီးကို ေနာက္လိုက္ဗိုလ္ပါေတြနဲ ့ကြဲကြာသြားေအာင္တန္ခိုးနဲ့ လုပ္လိုက္ပါတယ္။ မင္းျကီးတစ္ဦးတည္းျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ရွင္မဟာမဟိႏၵက " တိႆ၊ တိႆ" နဲ ့ေခၚလိုက္ပါတယ္။မင္းျကီးဟာရဟန္းကိုမျမင္ဘူးပါဘူး။ ေရေျမ့သခင္မင္းတစ္ပါး ကိုနံမည္ရင္း တိႆ တိႆ လို ့ေခၚခံလိုက္ရေတာ့မင္းျကီးလည္းအံ့အားသင့္သြားျပီး ရွင္မဟာမဟိႏၵ ေခၚရာဆီကိုေလွ်ာက္သြားပါတယ္။ ဖန္ရည္စြန္းတဲ့ သဃၤန္းကိုရုံထားတဲ့ ရဟန္းေတြကိုေတြ ့ေတာ့ အာေသာကမင္းျကီးေျပာတဲ့ ဗုဒၶသာဝကရဟန္းေတြျဖစ္တယ္ဆို မင္းျကီးကသေဘာေပါက္လိုက္ေပမဲ့ " အသင္တို ့မည္သူေတြပါလဲ " လို ့ေမးလိုက္ပါတယ္။ရွင္မဟာမဟိႏၵ ကအသင္မင္းျကီးတို ့တိုင္းျပည္ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာရေအာင္ အာေသာကမင္းျကီးေစလႊတ္လိုက္တဲ့ ဗုဒၶသာဝက ရဟန္းေတြျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့အေျကာင္းျပန္လည္ေျဖျကားလိုက္ပါတယ္။တိုတိုနဲ ့ခ်ဳပ္ေျပာရရင္ တစ္ဦးနဲ ့တစ္ဦးမိတ္ဆက္ဂါရဝျပဳျကပါတယ္။

ရွင္မဟာမဟိႏၵက ဗုဒၶေရးရာကိစၥေတြကိုတူတူတြဲလုပ္မဲ့ မင္းျကီးရဲ  ့ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြးဘယ္ေလာက္ရွိလဲဆိုတာသိလိုတာေျကာင့္ ေအာက္ပါအေမးအေျဖ ကိုလုပ္ခဲ့ပါတယ္။

ရွင္မဟာမဟိႏၵ----- မင္းျကီး အနီးအနားမွာရွိတဲ့ အပင္ဟာ ဘာပင္ပါလဲ--
မင္းျကီး---------ပိနၷဲပင္ပါဘုရား--
ရွင္မဟာမဟိႏၵ----- တျခားပိႏၷဲပင္ နဲ ့တျခား အပင္ေတြေကာရွိပါသလား--
မင္းျကီး--------တျခားပိႏၷဲပင္ နဲ ့တျခားသစ္ပင္ေတြလည္းရွိပါေသးတယ္ ဘုရား--
ရွင္မဟာမဟိႏၵ---- ဒီလိုဆိုတျခားပိႏၷဲပင္နဲ ့အျခားသစ္ပင္ေတြဖယ္လိုက္ရင္ဘယ္အပင္ေတြက်န္ပါ့မ                                      လဲ?
 မင္းျကီး-------ဒီပိႏၷဲပင္က်န္ပါလိမ့္မယ္ဘုရား--
လို ့ခ်က္ခ်င္းေျဖလိုက္ႏိုင္ပါတယ္။ရွင္မဟာမဟိႏၵက စိတ္ထဲမွာ --ဒီမင္းျကီး ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြးဟာ
ထက္ထက္ျမက္ျမက္ရွိပါလား လို ့မွတ္ခ်က္ျပဳမိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခါရွင္မဟာမဟိႏၵက မင္းျကီးကို
ေအာက္ပါအတိုင္းဆက္ေမးျမန္းခဲ့ ပါတယ္--

ရွင္မဟာရိႏၵ-----ရွင္မင္းျကီးမွာ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြရွိပါသလား ?ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြအျပင္
                           အျခားမိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းေတြေကာရွိပါသလား ?
မင္းျကီး-------- တပည့္ေတာ္မွာေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြရွိပါတယ္။ ဒါအျပင္မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းေတြလည္းရွိပါတယ္ ဘုရား--
ရွင္မဟာရိႏၵ---- ရွင္မင္းျကီး-ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြလည္းဖယ္လိုက္မယ္။ရွင္မင္းျကီးရဲ ့မိတ္ေဆြ
                          အေပါင္းအသင္းေတြကိုလည္းဖယ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ဘယ္သူက်န္ပါ့မလဲ?
မင္းျကီး-------- အရွင္ဘုရား  တပည့္ေတာ္က်န္ပါမယ့္ ဘုရား--
လို ့ခ်က္ခ်င္းမဆိုင္းမတြေျဖလိုက္ႏိုင္ေတာ့ ရွင္မဟာမဟိႏၵဟာ မင္းျကီးရဲ ့ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြးေကာင္း
ပုံ၊ ထက္ထက္ျမက္ျမက္ရွိပုံ ကိုသေဘာက်သြားျပီး သာသနာျပဳဖို ့လာတဲ့ကိစၥမွာ ဒီမင္းျကီးနဲ ့လက္
တြဲလုပ္ကိုင္ရာမွာအဆင္ေျပလိမ့္မယ္ လို ့စိတ္ထဲမွာ မွတ္ခ်က္ျပဳႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ လူေတြရဲ ့သေဘာသ
ဘာဝအရ လူေရတြက္တဲ့အခါ မိမိ ကိုယ္ကိုေရတြက္ဖို ့ေမ့ေလ်ာ့ေနတတ္တဲ့သေဘာကို စမ္းသပ္ျကည့္
တာျဖစ္ပါတယ္။

ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ေဟာျကားတဲ့တရားေတာ္ေတြနာျကားတဲ့အခါ လူေဘာင္ေလာကမွာ လူတစ္ေယာက္
အရည္အေသြးဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုအေမးအေျဖလုပ္ျကည့္တာနဲ ့သိရွိႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းေလးေတြ
ကိုနာယူမွတ္သားမိတာကို တဆင့္ျပန္လည္ေဖါက္သည္ခ်လိုတာပါ။ဦးတည္ခ်က္ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ
အလြတ္ရြတ္ျပခိုင္းတာထက္စာရင္ဒီလိုဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြးစမ္းသပ္ျကည့္တာမ်ိဳး ကပိုမေကာင္းဘူးလားဗ်ာ။

Credit:      ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ေဟာျကားအပ္ေသာမိလိႏၵမင္းႏွင့္ရွာနာဂေသနတို ့၏ဗုဒၶဝါဒေရး
                  ရာ အေခ်အတင္ေျပာဆိုခ်က္ (အပိုင္း၁ မွ ၉ထိ) တရားေတာ္မွ ေကာက္ႏွဳတ္ေဖၚျပထား
                   ျခင္းျဖစ္ပါေျကာင္းဝန္ခံပါတယ္--

Tuesday, February 4, 2014

ဝိပသာနာတရားအားထုတ္ပါ

လွည္းကူးအင္းတိုုင္ရွိ ခိပၸဘိညာသဒၶမၼရံသီရိပ္သာတြင္ ဇန္နဝါရီလ၂၁ရက္မွေဖေဖၚဝါရီလ၂ရက္ေန့ထိဝိပသာနာတရားမ်ားျကိုးစား
အားထုတ္ခဲ့ျပီးေနာက္လူေဘာင္ေလာကသို့ျပန္လည္ဝင္ေရာက္ခဲ့ပါျပီ--တရားအားထုတ္ေနစဥ္ Mech 72
သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုယ္တိုင္ရိပ္သာသို့လာေရာက္၍အခ်ိုရည္မ်ားမုန့္မ်ားကပ္လႈခဲ့ျကသျဖင့္သာဓု သုံးျကိမ္ေခၚ
လိုက္ပါတယ္--လူေဘာင္ေလာကထဲျပန္ေရာက္လာေတာ့ ထုံးစံအတိုင္းဖြဘုတ္ကိုဟိုဟိုဒီဒီလွန္ျကည့္မိပါတယ္--ျပည္သူမ်ားျဖစ္ျကတဲ့ေက်းရြာေနျပည္သူမ်ားကိုရင့္ရင့္သီးသီးေျပာဆိုခဲ့
တဲ့ဝန္ျကီး-အေျကာင္း--ေက်းဇူးရွင္ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားကို ေခြးနဲ့ ႏိွုင္းတဲ့အေျကာင္း(ဘယ္လိုေျပာခဲ့သလဲ ဘယ္လို နိုွင္းခဲ့သ
လဲေတာ့ဂဃနဏမသိေသးပါ--ဖတ္ရတာကိုပဲေျပာတာပါ--ဗီဒီယိုဖိုင္--စေတးတပ္စ္ေတြမျကည့္ရ မဖတ္ရေသးလို့ မေသခ်ာပဲမေျပာခ်င္ပါ--ကေခ်ာ္ကခြ်တ္လည္းမေျပာ
လိုပါ-ျကားရတာအားလုံးကနားဝမွာမခ်မ္းသာလွပါ--ေသရည္ကိုခုံမင္စြာေသာက္စားေနလို့ကေတာ့ဒီလိုအ
ျဖစ္မ်ိုးျကံုရမွာပါ--)ရိပ္သာမွာအရင္အစိုးရလက္ထက္ကဝန္ျကီးဗိုလ္ခ်ုပ္တစ္ေယာက္တရားကိုဝီရိယေကာင္းေကာင္းျဖင့္
က်ားကုတ္က်ားခဲ ၈၇ ရက္အားထုတ္ခဲ့ရာ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားျကီး၏ဥာဏ္စဥ္တရားကိုနာခြင့္ရခဲ့ပါ
တယ္--၂၀၁၃ ကသူတရားလာအားထုတ္စဥ္ကရက္နည္းနည္းတိုလို့လားမသိ--ဥာဏ္စဥ္မရခဲ့ပါ--အခုဝိရီယ
အက်ိုးေျကာင့္ ဥာဏ္စဥ္နာခြင့္ရသည္ထိေပါက္ေရာက္ခဲ့သျဖင့္မ်က္ႏွာေက်ာတင္းေသာသူ့ရုပ္ရည္ဟာျကည္
လင္ေနတာကိုေတြ့ရပါတယ္---
ေျပာခ်င္တာကေတာ့သူနွင့္လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္မ်ားျဖစ္တဲ့ လႊတ္ေတာ္မွာ အစိုးရအဖြဲ့မွာရွိေနျကတဲ့
ဗိုလ္ခ်ုပ္မ်ားဟာသူတို့အသက္အ
ရြယ္မွာဘာေျကာင့္အာဏာကိုငမ္း
ငမ္းတက္ျဖစ္ေနျပီး
ေသရင္ယူသြားလို့မရတဲ့ အာဏာေတြ--လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ--စည္း
စိမ္ဥစၥာေတြ--ကိုခင္တြယ္ေနျကပါလိမ့္--ဘာေျကာင့္လုပ္ႏိုင္သူေတြလုပ္ခ်င္ကိုင္
ခ်င္သူေတြကိုလက္ဆင့္မကမ္းခ်င္ျကတာလဲ ဘာေျကာင့္ေနရာဖယ္မေပးခ်င္ျကတာလဲ--ဒီအခ်ိန္--ဒီအသက္အရြယ္မွာ-ရိပ္သာေတြ မွာလာေနျပီးႏွစ္ရွည္လမ်ားဘာေျကာင့္ဝိပသာနာတရားအားမထုတ္ခ်င္ျကတာလဲ--ဘာမဆိုငါတို့မွ ငါတို့ပဲတတ္တယ္--ငါတို့လုပ္မွအကုန္ရမယ္ဆိုရင္တစ္ခုခုလြဲေနပါျပီ--အဲလိုအျမင္ရွိမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေသခ်ာေနျပီ--ေသရင္ငရဲေရာက္
ဖို့--၆၀ေက်ာ္၇၀နားနီးေနတဲ့ဗိုလိခ်ုပ္ေဟာင္းေတြကိုေျပာတာပါ--
တရားအားထုတ္ေနစဥ္သူေတာ္ေကာင္းေတြနဲ့ေနရလို့လားမသိပါ--စိတ္မွာအျမဲကျကည္လင္ေနပါတယ္--သို့
ေသာ္က်ေနာ္တို့လုပ္ႏိုင္စြမ္းက်ေနပါျပီ--၄-၅-၆ရက္ေလာက္ထိအရွိန္ေကာင္းေကာင္းနဲ့ လုပ္ခဲ့ေပမဲ့ေရာဂါ
ေဟာင္း လယ္ပင္းက်ီးေပါင္း ကျပန္ျပီးႏိုပ္စက္ပါတယ္-- ျပီးခါးနီး ၂ရက္ေလာက္မွာ မရေတာ့ပါ--ေဆးေတြအ
ေသလိမ္းရေပမဲ့လည္းသမာဓိကလုံးဝ မတက္လာေတာ့ပါ--ျပန္တဲ့အထိပါ-- ေဒါက္တာတစ္ေယာက္ကေျပာဘူးပါတယ္--တရားထိုင္တာနဲ့ လယ္ပင္းက်ီးေပါင္း ျဖစ္တာဆက္စပ္ပါတယ္တဲ့--ရိပ္သာမွာလည္းဦးဇင္းတစ္ပါးဆိုရင္ Neck supporter လယ္ပင္းပတ္ျကီးတတ္ျပီးတခါတရံ တရားထိုင္ပါတယ္--ေရာဂါေပ်ာက္တာျကာေပါ့ ဆိုျပီးလယ္ပင္းက်ီးေပါင္း အတြက္ ျပင္ဆင္သြားႏိုင္ျခင္းမရွိခဲ့ပါ--ဘာပဲေျပာေျပာ အေသးအမႊားေလးေပမဲ့ အေတြ့အျကံုကိုမွ်ေဝတာပါ-သူငယ္ခ်င္းမ်ား
အားလုံးသာဓုေခၚႏိုင္ရန္မွ်ေဝအပ္ပါတယ္---------
                                                                                                              

Wednesday, July 21, 2010

က်န္ရွိေနတဲ႔သက္တမ္း ကို ဘယ္ လိုေနမလဲ

တစ္ခါတုန္းက ဂ်ပန္ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးဟာ နန္းေဆာင္ထဲကို ၀င္လာခဲ့ပါတယ္။ သူ၀င္လာခ်ိန္မွာ အေစာင့္ေတြက မတားဆီးလိုက္နိဳင္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဘုရင္ၾကီးဆီကို တန္းေရာက္သြားပါတယ္။ ဘုရင္ၾကီးကလည္း ဂ်ပန္ဘုန္းၾကီး ကို ေတြ ့လိုက္ရ ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေမးလိုက္ပါတယ္။ “အရွင္ဘုရား... ဘာမ်ားအလိုရွိပါသလဲ ဘုရား” “ငါအိပ္
ဖို႔အခန္းေကာင္းေကာင္းတစ္ခု အလိုရွိတယ္” “အို...အရွင္ဘုရား ေနရာမွားလာျပီ။ ဒါ တည္းခိုခန္းမဟုတ္ဘူး။ နန္း ေတာ္ဘုရား။” “ေနပါအံုး။ ေမးပါအံုးမယ္။ မင္းေျပာတဲ့ ဒီနန္းေတာ္မွာ မင္း အရင္ ဘယ္သူေနသြားသလဲ” “တပည့္ ေတာ္အရင္ တပည့္ေတာ္ အေဖ ေနသြားပါတယ္။ အခု တပည့္ေတာ္ အေဖ မရွိေတာ့ပါဘူး။” “မင္းအေဖ အရင္ ေကာ ဘယ္သူေနသြားသလဲ” “တပည့္ေတာ္ အဘိုး ေနသြားပါတယ္။ အခုေတာ့ မရွိေတာ့ပါဘူး ဘုရား” “မင္း အဘိုး အရင္ေကာ” “တပည့္ေတာ္ အေဘး ေနသြားပါတယ္ ဘုရား” “ဒါမ်ားကြာ.... နန္းေတာ္တဲ့၊ မင္းအေဖ လည္း ေနျပီး ထြက္သြားရျပီ၊ မင္းအဘိုးလည္း ေနျပီး ထြက္သြားရျပီ၊ မင္းအေဘးလည္း ေနျပီး ထြက္သြားရျပီ၊ မင္းလည္း ေနျပီး ထြက္သြားရအံုးမယ္၊ ဒါတည္းခိုခန္းမဟုတ္လို ့ ဘာလဲကြာ” ဂ်ပန္ဘုန္းၾကီးရဲ ့စကားကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ ဘုရင္ၾကီးလည္း တစ္ခါမွ မစဥ္းစားဖူးတဲ့ “ေၾသာ္... ငါဟာတည္းခိုခန္းမွာ ေနေနပါလား” ဆိုတဲ့ အသိဉာဏ္သစ္တစ္ခု လင္းကနဲ ၀င္သြားပါေတာ့သတဲ့။ (ဂ်ပန္ ဇင္ပံု၀တၳဳ) ဘုရင္ၾကီးက ဂ်ပန္ဘုန္းၾကီးကို အခန္းေပး မေပးေတာ့ စာထဲမွာ ဆက္ျပမထားပါဘူး။ ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ။

တကယ္ေတာ့ ဂ်ပန္ဘုန္းၾကီးေျပာသလို အားလံုး အားလံုးဟာ တည္းခိုခန္းမွာ ေခတၱခဏ ၀င္တည္းေနၾက ရတာပါ။ အခ်ိန္တန္ရင္ သတ္မွတ္ရက္ေစ့ရင္ အိမ္ျပန္ၾကရမွာပါ။ ဒီေတာ့ တည္းခိုခန္းမွာ ဘယ္ေလာက္အထိ ေနခြင့္ရအံုးမလဲ...? လူ ့ဘ၀သက္တမ္းကို ေယဘုယ် ၇၅ႏွစ္ပဲ ထားလိုက္ပါေတာ့။ အသက္ ၄၀ ရွိတဲ့ လူတစ္ ေယာက္ဟာ တည္းခိုခန္းမွာ ၃၅ ႏွစ္ပဲ ေနခြင့္ရေတာ့မွာပါ။ အသက္ ၅၀ ရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ တည္းခိုခန္း မွာ ၂၅ႏွစ္ပဲ ေနခြင့္ရေတာ့မွာပါ။ အသက္၆၀ ရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ဟာ တည္းခိုခန္းမွာ ၁၅ႏွစ္ပဲ ေနခြင့္ရေတာ့မွာ ပါ။ လက္က်န္အခ်ိန္ကနည္းေနပါျပီ။ က်န္ေနတဲ့အခ်ိန္က ကိုယ့္အတြက္ သိပ္တန္ဖိုးရွိေနပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္ဟာ သူတစ္ပါး ေကာင္းတာ မေကာင္းတာကို ေ၀ဖန္ေနရမယ့္အခ်ိန္၊ အရြယ္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ္ေကာင္း ေအာင္ပဲ ေနရမယ့္ အခ်ိန္၊ အရြယ္ျဖစ္ေနပါျပီ။ ဆိုလိုတာက သူတစ္ပါး ေကာင္းတာ မေကာင္းတာထက္ ကိုယ္ ေကာင္း ေအာင္ေနဖို ့က အဓိကပါ။ ဒီေတာ့ က်န္ရွိေနတဲ့ သက္တမ္းကို ဘယ္လိုေနမလဲ....? ဒီေမးခြန္းကို ေန ့တိုင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေမးရမွာပါ။

ဒါဆို လူတစ္ေယာက္ရဲ ့ တန္ဖိုးကို ဘာနဲ ့ဆံုးျဖတ္မလဲ။ ရာထူးဌာနႏၱရ၊ ေငြေၾကးဥစၥာ၊ ပညာ၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ ၾကားမႈ၊ အျခံအရံေတြနဲ ့တိုင္းတာမလား။ ဒါေတြနဲ ့တိုင္းတာလို ့မရပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္ရဲ ့တန္ဖိုးကို သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာဆိုတဲ့ သိကၡာသံုးပါးနဲ ့ပဲ တိုင္းတာရမွာပါ။ လူတစ္ေယာက္ဟာ သိကၡာသံုးပါးနဲ ့ ျပည့္စံုေနရင္ တန္ဖိုး ရွိေနတာပါပဲ။ ရာထူးဌာနႏၱရ၊ ေငြေၾကးဥစၥာ၊ ပညာ၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ အျခံအရံေတြေတာ့ရွိပါရဲ ့။ ဒါေပမယ့္ သိကၡာသံုးပါး မရွိဘူးဆိုရင္ တန္ဖိုးရွိတယ္လို ့ မဆိုနိုင္ပါဘူး။ ရာထူးဌာနႏၱရ စသည္ေတြလည္း ရွိမယ္၊ သိကၡာသံုးပါးလည္း ရွိမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အတိုင္းထက္အလြန္ပါပဲ။ ဒါကိုေထာက္ျပီး ကိုယ့္မွာ ရာထူးဌာနႏၱရ၊ ေငြေၾကး ဥစၥာ၊ ပညာ၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ အျခံအရံေတြ မရွိေပမယ့္ ဘာမွ အားငယ္စရာ မလိုပါဘူူး။ ကိုယ့္ ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါး တည္ေနရင္ ကိုယ္ဟာ တန္ဖိုးရွိေနတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိကၡာသံုးပါး တည္ေအာင္ လုပ္လိုက္ရံုပါဘဲ။ မနက္အိပ္ရာထ ကိုယ္လက္သန့္စင္ျပီးတာနဲ ့ ဘုရားခန္းထဲသြားလိုက္ပါ။ ျပီးေတာ့ ငါးပါးသီလယူလိုက္ပါ။ ဒါဆို သီလသိကၡာတည္သြားပါျပီ။ ေနာက္ ဂုဏ္ေတာ္ကို ငါးမီနစ္၊ ေမတၱာကို ငါးမိနစ္ ပြားလိုက္ပါ။ ဒါဆို သမာဓိသိကၡာတည္သြားပါျပီ။ ေနာက္ဆက္ျပီး ၀ိပႆနာကို ငါးမိနစ္ပြားလိုက္ပါ။ ဒါဆိုရင္ ပညာသိကၡာတည္သြားပါျပီ။ သိကၡာသံုးပါး ကိုယ့္ရင္ထဲကို ေရာက္သြားတာနဲ ့ ကိုယ္ဟာ တန္ဖိုးရွိတဲ့သူ ျဖစ္သြားပါျပီ။ ခက္လား။ မခက္ပါဘူး။ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ပဲ အခ်ိန္ေပးရပါတယ္။ ျပီးေတာ့ “ငါ့ရင္ထဲမွာ သိကၡာ သံုးပါးတည္ေနရင္ ငါဟာတန္ဖိုးရွိေနတာပဲ” လို ့ အသံထြက္ျပီး သံုးၾကိမ္ေလာက္ ရြတ္လိုက္ပါ။ ေန ့ခင္းက် ရင္ တစ္ၾကိမ္ ရြတ္လိုက္ပါ။ ညပိုုင္းေရာက္ရင္ တစ္ၾကိမ္ရြတ္လိုက္ပါ။ အသံနဲ ့ပါ ပူးတြဲျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားေပး လိုက္ တာပါ။ ကိုယ့္ရင္ထဲ သိကၡာသံုးပါး ေရာက္လာတာနဲ ့ စိတ္ပါ၀ါစြမ္းအားေတြလည္း အလိုလိုေရာက္ လာတာ ပါ။ တရားသံနဲ ့ေျပာရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၾကည္ညိဳလာတာပါ။ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၾကည္ညိဳ သြားျပီ ဆိုရင္ ေနရထိုင္ရတာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ျဖစ္သြားေတာ့တာပါ။ သူတစ္ပါးၾကည္ညိဳတာ မၾကည္ညိဳတာထက္ ကိုယ့္ ကိုယ္ကို ၾကည္ညိဳဖို ့က အဓိကပါ။ အသံထြက္ျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားေပးတာကို ေလွ်ာ့မတြက္ပါနဲ ့။ အသံထဲမွာ စြမ္းအားေတြရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ေန ့ကို သံုးခါေလာက္ အသံထြက္ျပီး ရြတ္ဆိုပါ။ အသံကလည္း ကိုယ့္ရဲ ့စိတ္ဓါတ္တက္ၾကြမႈကို ကူညီပါလိမ့္မယ္။ တစ္ခါတေလ အဆင္မေျပမႈေတြ ၾကံဳတဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေလာကဓံဆိုး ေတြ ေတြ ့ၾကံဳတဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္ အားငယ္စိတ္၀င္လာရင္ ကိုုယ့္ရင္ထဲကို သိကၡာသံုးပါး တည္ေအာင္ လုပ္လိုက္ပါ။ တည္လိုက္တာနဲ ့ ကိုယ္ဟာ တန္ဘိုးရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားပါျပီ။ ဒါဆို ဘာမွ အားငယ္စရာ မလိုေတာ့ပါ။ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ကိုယ့္ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဘာျဖစ္လဲ၊ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ကိုုယ့္ကို မုန္းေနတယ္၊ ဘာျဖစ္လဲ။ သူ ့ဟာသူ ၾကိဳက္သေလာက္မုန္း၊ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ့္မွာ အျခံအရံ အသိုင္းအ၀ိုင္းမရွိဘူး၊ ဘာျဖစ္လဲ။

ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ္က မေအာင္ျမင္ဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ့္မွာ ကားမရွိဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ့္မွာ မက်န္းမာဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာ သံုးပါး ရွိတယ္။ ကိုယ့္မွာ ေငြေၾကး မခ်မ္းသာဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ ့တန္ဖိုးကို အျခံအရံအသိုင္းအ၀ိုုင္းေတြနဲ ့ ဆံုးျဖတ္တာမွ မဟုုတ္တာ။ သိကၡာသံုးပါးနဲ ့ပဲ ဆံုးျဖတ္တာပဲ။ အလုပ္ သြား တဲ့ အခါ ကားေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အလုပ္ထဲမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဂုဏ္ေတာ္ေလးကို ပြားေနမယ္။ အလုပ္နား ေနတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြမွာာ လည္း ဂုဏ္ေတာ္ေလးကို ပြားေနမယ္။ ေနာက္ဆံုးအိမ္သာတက္ရင္လည္း ဟိုဟိုဒီဒီေတြ ေတြးမေနဘဲ ဂုဏ္ေတာ္ေလးပြားတက္မယ္ဆိုရင္ ပိုုက္ဆံမကုန္ဘဲ သမာဓိသိကၡာေတြျဖစ္ေနတာပါ။

တစ္ေယာက္တည္း လုပ္ရတဲ့အလုပ္ေတြမွာလည္း တတ္နိဳင္သမွ် သတိေလးကပ္ျပီး လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္လည္း ပညာသိကၡာေတြတည္ေနတာပါ။ “ငါ့ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါးတည္ေနရင္ ငါဟာတန္ဖိုးရွိေနတာပါပဲ” ဆိုတဲ့ အေတြး ေလးကိုေတာ့ ရင္ထဲမွာ ေသခ်ာ ထည့္ထားရမွာပါ။ တတ္နိဳင္ရင္ ကိုယ့္အိပ္ခန္းထဲမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ့္
ရဲ ့အလုပ္စားပြဲေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္အျမဲ ျမင္ေနရတဲ့ ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ “ငါ့ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါးတည္ေနရင္ ငါဟာ တန္ဖိုးရွိေနတာပါပဲ” ဆိုတဲ့စာတမ္းေလးကို ကပ္ထားရမွာပါ။ ဒါဆို စာတမ္းကို ျမင္တိုင္း ျမင္တိုင္း ကိုယ့္ ကိုယ္ကို ဘယ္လိုျဖတ္သန္းရမယ္ဆိုတာ သတိေပးျပီးသား ျဖစ္ေနေတာ့တာပါ။ က်န္ရွိေနတဲ့ သက္တမ္း ေလး ကို သိကၡာသံုးပါးနဲ့ေနသြားရံုပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ ေတြးစရာ သံေ၀ဂျဖစ္ဖြယ္ ဥဒယဘဒၵဇာတ္ကေလးကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ေျပာျပပါအံုးမယ္။ တစ္ခုေသာ ညတစ္ညမွာ ဥဒယဘဒၵမင္းသမီးဟာ ျပႆဒ္ထက္ တိုက္ခန္းမွာ ေနေနပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ လုလင္ပ်ိဳတစ္ေယာက္ဟာ ေရႊခြက္နဲ ့ ေရႊအျပည့္ထည့္ျပီး ေရာက္လာပါတယ္။ ေနာက္လုလင္က မင္းသမီးကို လူပ်ိဳစကား စေျပာပါတယ္။ “မင္းသမီး... တစ္ညေလာက္ သင့္တိုက္ခန္းမွာ အတူတကြ ေနပါရေစ” မင္းသမီးလည္း အေတာ္ထိတ္လန္ ့သြားပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို ့လဲဆိုေတာ့ ေအာက္မွာ အေစာင့္ေတြအမ်ားၾကီး ခ်ထားလို ့ပါ။ ဒါေၾကာင့္ မင္းသမီးက “ဘယ္လိုလုပ္ တက္လာတာလဲ” ျပန္ေမးပါတယ္။

လုလင္ကလည္း “ငါဟာ နတ္သားတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။ ငါ့အတြက္ မခက္ပါဘူး။ သင္က ငါ့ကိုခ်စ္တယ္ဆိုရင္ ပါလာတဲ့ ေရႊခြက္နဲ ့ ေရႊ အျပည့္ ေပးပါ့မယ္” လို ့ ျပန္ေျပာပါတယ္။ ဒီေတာ့ မင္းသမီးက “သင့္ဟာသင္ နတ္သား မကလို ့ ဘာပဲျဖစ္ေန ျဖစ္ေန ကြယ္လြန္သြားတဲ့ ကၽြန္မခင္ပြန္းေဟာင္း မင္းသားမွတစ္ပါး ဘယ္သူ ့ကိုမွ မျမတ္နိဳး ဘူး။ သင္ျပန္ပါေတာ့” လို ့ ႏွင္လႊတ္လိုက္ပါတယ္။ ဒုတိယညက်ေတာ့ လုလင္ပ်ိဳနတ္သားက ေငြခြက္နဲ ့ ေရႊ အျပည့္ ထည့္ျပီး ေရာက္လာျပန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မင္းသမီးက ခ်က္ခ်င္းပဲ ျပန္လႊတ္ပါတယ္။ တတိယညက် ေတာ့လည္း လုလင္ပ်ိဳနတ္သားက ေၾကးခြက္နဲ ့ေရႊအျပည့္ထည့္ျပီး ခ်စ္ေရးဆိုလာျပန္ပါတယ္။ ဒီမွာတင္ မင္းသမီး က စဥ္းစားပါျပီ။ ပထမရက္မွာ ေရႊခြက္နဲ ့။ ဒုတိယရက္မွာ ေငြခြက္နဲ ့။ တတိယရက္မွာ ေၾကးခြက္နဲ ့ဆိုေတာ့ သူ ့အတြက္ အထူးအဆန္းျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မင္းသမီးက လုလင္ကို ေမးၾကည့္ပါတယ္။ “အသင္ ေယာက်္ား...ေယာက်္ားဟာ မိန္းမကို ခ်စ္ေရးဆိုရင္ ဥစၥာပစၥည္းကို တိုးတိုးပဲ ေပးရတယ္။ သင္က ဘာျဖစ္လို ့ တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန ့ ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့ေပးရတာလဲ” လို ့ ေမးပါတယ္။ ဒီေတာ့ လုလင္ပ်ိဳကလည္း ျပန္ေျဖပါတယ္ “မင္းသမီးရယ္၊ သင့္ရဲ ့အသက္နဲ ့ ရုုပ္ရည္အဆင္းက တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန ့ တိုးတိုးပ်ိဳပ်ိဳလာတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဥစၥာပစၥည္းကို တိုးတိုးေပးမွာေပါ့။ သင္မင္းသမီးရဲ ့အသက္နဲ ့ ရုပ္ရည္အဆင္းက တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန႔ ့ေလ်ာ့ ေလ်ာ့အိုအိုလာတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ငါက ပစၥည္းကို ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့ေပးတာပါ။ မင္းသမီးရယ္ တစ္ရက္ တစ္ည ကုန ္လြန္တာကို ထားလိုက္ပါဦး။ အခု သင့္ကို ငါၾကည့္ေနဆဲမွာပဲ သင့္ရဲ ့ရုပ္ရည္ အဆင္းေတြက တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ ့ အို အို လာေနျပီေလ။ တျဖည္းျဖည္း တစ္ေန ့ထက္ တစ္ေန ့ ပ်ိဳပ်ိဳလာတာမွ မဟုတ္တာ” လို ့ ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ လုလင္နတ္သားက မင္းသမီးကိုု နတ္ျပည္ေရာက္ေၾကာင္း ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြကို ဆက္ျပီး ေဟာျပ ေပးပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ လုလင္ပ်ိဳက အတိတ္လူ ့ဘ၀က မင္းသမီးရဲ ့ခင္ပြန္းေဟာင္းပါ။ လူ ့ျပည္မွွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ဇနီးေဟာင္းကို လာျပီး သတိေပးတရားေဟာတာပါ။ လူတစ္ေယာက္ဟာ တစ္ရက္ကုုန္သြားတာနဲ ့ ေသဖို႔ ့တစ္ရက္ နီးနီးသြားတာပါ။ ေသဖို ့တစ္ရက္ နီးသြားတာနဲ ့ ကုသိုလ္ျပဳဖို ့ အခြင့္အေရးေတြ တစ္ရက္ေလွ်ာ့ သြား တာပါ။ ျပီးေတာ့ တစ္ရက္ကုန္္သြားတာနဲ ့ အို အိုသြားတာပါ။ တိုး တိုးျပီး ပ်ိဳပ်ိဳ မလာပါဘူး။ ဒီတရားသေဘာကို အေျခခံျပီး ဆရာေတာ္ဘုရားေတြက “တစ္ရက္ကုန္ျပန္၊ ငါ့ရုပ္နာမ္၊ ေသရန္ တစ္ရက္နီးလာျပီ” လို ့ သတိေပး ထားပါတယ္။ မနက္အိပ္ရာကနိဳးတာနဲ ့မထေသးဘဲ “တစ္ရက္ကုန္ျပန္၊ ငါ့ရုပ္နာမ္၊ ေသရန္ တစ္ရက္ နီးလာျပီ” လို ့ ႏွစ္ေခါက္ေလာက္ဆင္ျခင္လိုက္ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း သတိေပးျပီးသားျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ တစ္ေန ့တာျဖတ္သန္းတဲ့အခါ အကုသိုလ္ျပဳခ်င္စိတ္ ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္သလို ကုသိုလ္ျပဳဖို ့ကိုလည္း ေသခ်ာအားထုတ္ ေတာ့မွာပါ။ တစ္ရက္ကုုန္သြားတာနဲ ့ ေသဖို ့တစ္ရက္ နီးလာျပီဆိုတာေလးကို သံေ၀ဂျဖစ္ေအာင္ ေသခ်ာ ဆင္ျခင္ရမွာပါ။ ငယ္ရြယ္နုပ်ိဳတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ ကုသိုလ္ပါရမီျဖည့္ဖို ့ အခြင့္အေရး ရက္ေတြက ပိုျပီး ရွိေနပါေသးတယ္။ ဘယ္အသက္အရြယ္ပဲ ေရာက္ေန ေရာက္ေန “က်န္ရွိေနတဲ့ သက္တမ္းကို ဘယ္လိုေနမလဲ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ေသခ်ာေမးျပီး က်န္ရွိေနတဲ့ သက္တမ္းအတြက္ “ဘ၀ပံုစံ” ကို ေသခ်ာခ်ရမွာပါ။ ကိုယ္ခ်ထားတဲ့ “ဘ၀ပံုစံ” အတိုင္း ေနသြားဖို ့ပါ။ ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန၊ ဘာမွ အားငယ္စရာ မလိုပါဘူး။ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါး တည္ေနရင္ ကိုယ္ဟာ တန္ဖိုးရွိေနတာပါပဲ။

စာၾကြင္း။ ။ ဒီဓမၼစာစုေလးဟာ စာေရးသူ ၄.၆.၂၀၀၉ ေန ့က မံုရြာေဗာဓိတစ္ေထာင္မွာ ၀န္ခ်ီစက္ျပဳတ္က်လို ့ ေျခေထာက္က်ိဳးျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အၾကိမ္ၾကိမ္ျပန္ေဟာထားတဲ့ တရားေလးကို ေဆာင္းပါးအျဖစ္ ျပန္ေရး လိုက္ တာပါ။ စာေရးသူ က်ိဳးျပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ စိတ္ႏွစ္စိတ္ျဖစ္လာပါတယ္။ တစ္စိတ္က ေၾကာက္လန္႔ ့သြားတဲ့စိတ္ပါ။ တစ္စိတ္က သံေ၀ဂ စိတ္ပါ။ သံေ၀ဂစိတ္ျဖစ္တာ ေကာင္းေပမယ့္ ေၾကာက္လန္ ့စိတ္က်ေတာ့ လူကို ေတာ္ေတာ္ ဒုကၡေပးပါတယ္။ ခရီးေ၀းသြားရမွာေတာင္ ေၾကာက္သြားပါတယ္။ ဘ၀မွာျဖစ္ခ်င္တာေတြ အကုန္နီးပါးျဖစ္၊ လို ခ်င္တာေတြ အကုန္နီးပါးရဆိုေတာ့ “ေၾသာ္...ငါအတိတ္ကုသိုလ္ ပါရမီေတြ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းခဲ့ပါလား၊ ဒီဘ၀ ျပဳေနတဲ့ကုသုိလ္ေတြကလည္း အက်ိဳးေပးေနပံုရတယ္။ ဆက္လည္း ျပဳေနအံုးမွာဆိုေတာ့ ေနာင္လည္း ဒီထက္ မကတဲ့ ေကာင္းက်ိဳးေတြက လာေနအံုးမွာပဲ” ဆိုတဲ့ အေတြးက အစဥ္သျဖင့္ရွိေနလို ့ပါ။ ဒီမွာတင္ အျဖစ္ဆိုးၾကီးနဲ ့ ၾကံဳလိုက္ရေတာ့ ေၾကာက္လန္ ့စိတ္၀င္သြားပါတယ္။ က်ိဳးျပီးေနာက္ပိုင္း ဒကာ ဒကာမေတြက ယခင္ကထက္ ပို ဂရုစိုက္ေပးပါတယ္။ န၀ကမၼဆိုလည္း ကပၸိယမွတစ္ဆင့္ ပိုပိုလွ်ံလွ်ံလွဴေပးတာပါ။ ဘယ္ေဆးရံုသြားခ်င္လဲ၊ ဘယ္ ေလာက္ပဲကုန္ကုန္ဆိုျပီး ကုန္က်စရိတ္ အကုန္လွဴမယ္လို ့ ဆိုလာတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြလည္း အမ်ားၾကီးရယ္ပါ။ ရန္ကုန္-မႏၱေလး ဆရာ၀န္ေတြကလည္း သိပ္ဂရုစိုက္ၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ေၾကာက္လန္ ့စိတ္ကေတာ့ ေပ်ာက္ မသြားခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အထက္ပါ ဓမၼစာစုေလးကို ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေန ့ေရာ ညပါ အၾကိမ္ၾကိမ္ ျပန္ေဟာ ခဲ့ရ တာပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေဟာရတာလည္း မရိုးနိဳင္၊ နာရတာလည္း မရိုးနိဳင္ခဲ့ပါဘူး။ အၾကိမ္ၾကိမ္ေဟာခဲ့မွ စိတ္ သက္သာ ရာ ရခဲ့တာပါ။ အခုလည္း ေဟာေနဆဲပါ။ စာေရးသူနဲ ့စာဖတ္သူဆိုတာ မသိၾကေပမယ့္ စိတ္ခ်င္း ရင္းႏွီးၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ကိုုယ္က ရဟန္းဆိုေတာ့ ၾကည္ညိဳစိတ္နဲ ့ ပိုျပီးေတာင္ ရင္ႏွီးစိတ္ ျဖစ္ၾကအံုးမွာပါ။ စိတ္ခ်င္းရင္းႏွီးရင္ ကိုယ္ေရးလိုက္တဲ့စာဟာ စာဖတ္သူအတြက္ လက္ခံက်င့္ၾကံအားထုတ္ဖို ့ ပိုျဖစ္သြား ေတာ့မွာ ပါ။ ဒီဓမၼစာစုေလးဟာ စာဖတ္သူအတြက္ က်င့္ခ်င္စရာ အက်င့္စရဏေလးတစ္ခု ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္လို ့လည္း ယံုၾကည္ပါတယ္။ တကယ္လို ့ စာဖတ္သူက ရင္းႏွီးစိတ္ကို အေျခခံျပီး လက္ေတြ ့က်င္ျ့ဖစ္သြားတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ စာေရးသူအတြက္ ေရးရက်ိဳး နပ္သြားပါျပီ။

Tuesday, February 9, 2010

ဗုဒၶဘာသာ (၅)မ်ိဳး

ယေန႔ေခတ္လူေတြဟာ ဘာသာအသိတရား တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေခါင္းပါးလာျပီ။ ဘုရားေတာင္မွ ထိျခင္းငါးပါးနဲ႔ ဦးခ်ရေကာင္းမွန္းမသိႀကေတာ႔ပါဘူး။ဒီလိုအေျခအေနေတြကိုသိလို ျမတ္စြာဘုရားက “ေနာင္္အနာဂတ္မွာ ဗုဒၶဘာသာ (၅)မ်ိဳး ကြဲျပားလိမ့္မယ္”ဟုေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။အဲ့ဒီ ဗုဒၶဘာသာ(၅)မ်ိဳးကေတာ့
(၁)ကုလ ဗုဒၶဘာသာ
(၂)လာဘ ဗုဒၶဘာသာ
(၃)ဘယ ဗုဒၶဘာသာ
(၄)သဒၶါဓိက ဗုဒၶဘာသာ
(၅)ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာ

(၁)ကုလ ဗုဒၶဘာသာ
ကုလ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ရိုးရာဗုဒၶဘာသာ ကိုေျပာတာပါ။အေမအေဖက ဗုဒၶဘာသာမို႔သားသမီးက ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္လာရတာပါ။မိဘက ခရစ္ယာန္ဆိုရင္ သားသမီးကလည္း ကုလဗုဒၶဘာသာေပါ့။ မိဘက ဗုဒၶဘာသာမို႔သာ သားသမီးကဗုဒၶဘာသာျဖစ္လာရတာ ဘုရားရွင္ဘာလို႔ ပြင့္မွန္းမသိ။ ဘုရား ဘာတရား ေဟာမွန္း လည္းမသိ။ ကိုးကြယ္ေနတဲ့ျမတ္စြာဘုရားဘာေႀကာင့္ကိုးကြယ္ရမွန္းလည္းမသိ။ တရားေတာ္ကို ဘာေႀကာင့္ကိုးကြယ္ရ မွန္းမသိ။ ဘုရားကိိိုဦးခ်တာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ဦးခ်မွန္းမသိ။ ဘာေႀကာင့္ဒီေလာက္ ရုိရိုေသေသနဲ႔အေလးျပဳ ေနမွန္းကိုမသိတာ။ လုပ္ေတာ့လုပ္ေနတာပဲ အသိပညာ ဘာမွမပါတာ။ ကုလဗုဒၶ ဘာသာပါ။

(၂)လာဘ ဗုဒၶဘာသာ
လာဘဗုဒၶဘာသာဆိုတာ လာဘ္လာဘလိုလို႔ ကိုးကြယ္တဲ့ ဗုဒၶဘာာသာကို ဆိုလိုတာပါ။ ဒီဘဝ စီးပြားေရး ေလး တက္မလားဆိုျပီးမွ ဘုရားကိုးကြယ္တာမွာ ေရြးျပီးကိုးကြယ္တယ္။ ဒီဘုရားကိုးကြယ္ရင္ေတာ့ လာဘ္လာဘ ေပါမ်ားတယ္ ဟိုဘုရားကိုးကြယ္ရင္ေတာ့ စီးပြားေရးတက္တယ္ဆိုျပီးေရြးကိုးကြယ္တာ လာဘဗုဒၶဘာသာ ပါ။ ဘုရားကိုးကြယ္မွ လာဘ္ေပါမ်ားမယ္ဆိုရင္ ဘုရားမကိုးကြယ္တဲ့ ခရစ္ယာန္ေတြ ဘာလို႔ လာဘ္ရႊင္ေနလဲ။ အဓိကစီးပြားေရးျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာဘုရားေႀကာင့္မဟုတ္ပါဘူး။ ကံ၊ ညဏ္၊ ဝိရိယ သတၱိေႀကာင့္ပါ။ အိမ္ျခံဝယ္ မယ္။ ေရာင္းမယ္။ အိမ္ေနရာေျပာင္းမယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ရက္ရာဇာ ျပႆဒါးေရြးေနတာေတြ။ ဘုရားေက်ာင္း ေဆာင္ေပၚမွာ ဘုိေတာ္ ဘြားေတာ္ပံုေတြတင္ထားတာေတြ။ကိုႀကီးေက်ာ္ ၊ မႏွဲေလး အစရွိတဲ့နတ္ေတြ ကုိးကြယ္ တာေတြ။ ေဗဒင္ယံုႀကည္ျပီးယႀတာေတြ ေခ်လိုက္ႀက စတဲ့ လာဘ္လာဘလိုခ်င္လို႔ ကိုးကြယ္တဲ့ဗုဒၶဘာသာမ်ားကို လာဘဗုဒၶဘာသာေခၚပါတယ္။

(၃)ဘယ ဗုဒၶဘာသာ
ဘယဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ေဘးကိုေႀကာက္္္္္္လို႔ ကိုးကြယ္တာကို ေခၚပါတယ္။ အႏၱရာယ္ကင္းဖို႔၊ ေဘးရွင္းဖို႔၊ အသက္ရွည္ဖို႔၊ က်န္းမာဖို႔၊ ဒီလိုအေတြးအေခၚေတြနဲ႔ ဘုရားကိုးကြယ္တာကို ဘယဗုဒၶဘာသာဟု ေခၚပါသည္။ ဒီ ဘုရားကိုးကြယ္မွ အသက္ရွည္မယ္ဆိုရင္ ဘုရားမကိုးကြယ္တဲ့ခရစ္ယာန္ အစလာမ္ေတြ အသက္ရာေက်ာ္ရွည္ ေနႀကတာ ဘာလို႔ပါလဲ။ ဘာမွမသိဘဲ ရမ္းကိုးကြယ္္္္္္တာ ကုလ ဗုဒဘာသာ၊လာဘ္လာဘ လိုခ်င္လို႔ကိုးကြယ္တာ လာဘဗုဒၶဘာသာ။ ေဘးေႀကာက္ျပီး အကုိးအကြယ္ မွားေနတာ ဘယ ဗုဒၶဘာသာ။ဒီ ကုလ၊လာဘ၊ဘယ ဗုဒၶဘာသာ(၃)မ်ိဳးကို ေအာက္တန္း စား ဗုဒၶဘာသာဟုေခၚပါသည္။ ဟိုလူမပါ။ ဒီလူမပါ။ ဟုိလူပသပါတယ္။ ဒီလူပသပါတယ္။လက္ညႈိးထိုး ခြက္လွန္လုပ္ေနတာေတြကို ဘုရားက သူေတာင္းစား ဗုဒၶဘာသာပါတဲ့။ ခႏၶာမွာအသိ၊ဘာသာေရအသိဓာတ္ခံ နည္းေတာ့ လိမ္စားေနတဲ့သူေတြက လိမ္လို႔ေကာင္းေနပါတယ္။ ဘုရားလည္းကိုးကြယ္ရေသး၊ တရားလည္းကိုးကြယ္ရေသး၊ ဆြမ္းဦးကိုလည္းေလာင္းလွဴရေသး၊ သာသနာေတာ္ ကိုလည္း ပစၥည္းေလးပါးနဲ့လွဴဒါန္းပူေဇာ္ဆက္ကပ္ရေသး။ ဘာအတြက္ ဒါေတြ လုပ္ေနရတာလည္း ဘာအတြက္ သာသနာကိုခ်ီးေျမွာက္ေနတာလည္း ဘာအတြက္ ေက်ာင္းေဆာက္ေနတာလည္း။ စဥ္းစားပါ။ ေဝဖန္ပါ။ သံုးသပ္ပါ။

(၄)သဒၶါဓိက ဗုဒၶဘာသာ
သဒၵါဓိကဗုဒၶဘာသာဆိုတာသဒၵါတရားကို အရင္းခံပါတယ္။ သဒၵါတရားဆိုတာယံုႀကည္ခ်က္္္္္္္ပါ။ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာကိုတကယ္သက္ဝင္္္္ယံုႀကည္တာကို ေခၚပါတယ္။ယံုႀကည္တဲ့ေနရာမွာလည္းမွန္မွန္ကန္ကန္ ယံုႀကည္တဲ့ သမၼာသဒၵါ နဲ႔ မွားမွားယြင္းယြင္း ယံုႀကည္တဲ့ မိစၦာသဒၵါဆိုျပီး (၂)မ်ိဳးရွိပါတယ္။ သမၼာသဒၵါမွန္မွန္ကန္ကန္ ယံုႀကည္ခ်က္ ဆိုတာ သစၥာတရား သိေတာ္မူတဲ့ ျမတ္စြာဘုုရားဟာ ေဝေနယ် သတၱဝါေတြကို သူသိသကဲ့သုိ႔ ေမတၱာဂရုဏာေတာ္အျပည့္နဲ႔ သစၥာေလးခ်က္အနက္ကိုေဟာႀကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒီတရားေတာ္ အနက္ေတြ ကိုပိုင္ပိုင္္ႏုိင္ႏုိင္ သိေတာ္မူသြားႀကတဲ့ အရိယာသူေတာ္စင္ႀကီးေတြဟာ နိဗၺာန္ဝင္စံသြားႀကပါတယ္။ နိဗၺာန္ ဆိုတာ အို၊ ေသ၊ နာ လြတ္ရာပါ။ အေသလြတ္ရာျပတတ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားအား ကိုးကြယ္ပါ၏ ဆိုတ ဲ့ယံုႀကည္ခ်က္ဟာ မွန္ကန္ေသာယံုႀကည္ခ်က္ တရားေတာ္ကို ဘာေႀကာင့္ကိုးကြယ္ရသလဲ။ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားေတာ္ကိုႀကိဳးစားအားထုတ္လိုက္လို႔ တရားလမ္းေႀကာင္းအတိုင္းသာ ေလွ်ာက္သြား ႏုိင္ရင္နိဗၺာန္ေရာက္ပါ မည္။ ထိုအေသလြတ္ရာ ပို႔ေဆာင္တာ တရားက ပို႔ေဆာင္တာပါ။ ပုဂၢိဳလ္က ပို႔ေဆာင္တာ မဟုတ္ဘူး။ ထိုတရားေတြ မကြယ္မေပ်ာက္ေသးတာဘယ္သူ႔ေက်းဇူးပါလဲ ဆိုရင္ သံဃာေတြရဲ့ေက်ဇူးပါ။ ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူေသာ ဓမၼကၡႏၶာေပါင္းရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္၊ သုတ္ဝိနည္း အဘိဓမၼာတရားေတြ သံဃာေတာ္ ေတြကေဆာင္ထားတာပါ။ပိဋကသံုးပုံ ကို သံဃာေတာ္ေတြက***ေရွာက္ထားတာပါ။ သံဃာေတာ္ကိုယံုႀကည္မႈ။ ဒါေတြကရတနာျမတ္သံုးပါးကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ယံုႀကည္တဲ့ သမၼာသဒၵါယံုႀကည္မႈ။ မိစၦာသဒၵါယံုႀကည္မႈက လာဘ္ လာဘေပါတယ္။ အႏၱရာယ္ကင္းတယ္ဆိုျပီး ကိုးကြယ္ယံုႀကည္ေနတာ မိစၦာသဒၵါ။ လာဘ္လာဘ ေပါတယ္ဆိုတဲ့ လာဘဗုဒၶဘာသာယံုႀကည္ခ်က္၊ အႏၱရာယ္ကင္းေအာင္ဆိုျပီး ဘယ္ဗုဒၶဘာသာ ေတြရဲ့ ယံုႀကည္ခ်က္၊ ဗုဒၶရဲ့ ဂုဏ္ေက်ွဇူးကို ဘာမွနားမလည္ဘဲသူမ်ားဦးတုိက္လို႔သာ ရမ္းဦးတိုက္ရတဲ့ကုလ ဗုဒၶဘာသာ ေတြရဲ့ ယံုႀကည္မႈ ဒါေတြဟာ မိစၦာသဒၶါေတြပါ။ အေသလြတ္ရာလမ္းကိုျပတတ္လို႔ ၊ အေသလြတ္ရာ ပို႔ေဆာင္ႏိုင္လို႔၊ အေသလြတ္ရာတရားကိုေဆာင္ထားႏုိင္လုိ႔ ရတနာ သံုးပါးကို ကုိးကြယ္ပါ၏ ဆိုတဲ့သမၼာသဒၵါ။ အႏွစ္သာရ မရွိတာကို မရွိဘူးလို႔သိပါတယ္။ အႏွစ္သာရ ရွိတာကိုု ရွိတယ္လို႔သိပါတယ္။ မွားတာကို မွားတယ္လို႔သိတယ္။ မွန္တာကို မွန္တယ္လို႔သိတယ္။ သိတဲ့အျပင္၊ အမွားလမ္းကိုေရွာင္၊ အမွန္လမ္းကို ေဆာင္တာသည္ သမၼာသဒၵါ ရွိတဲ့သဒၵါဓိက ဗုဒၶဘာသာပါ။

(၅)ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာ
သစၥာတရားကို ေသခ်ာသိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာကို ပညာဓိကဟုေခၚသည္။ ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာဟာတရားေတာ္ကို ယံုႀကည္တယ္။ တရားေတာ္ကို ဘယ္လိုယံုႀကည္ တာလည္းဆိုေတာ့ ရမ္းယံုႀကည္တာမဟုတ္ဘဲခႏၱာအသိ နဲ့ အေသအခ်ာသိျပီး ယံုတယ္။ ထိုသို႔သိတာကို ပညာ ဟုေခၚပါသည္။ သစၥာေလးပါးကို အေသအခ်ာ ပညာနဲ႔သိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၊ျဖစ္ပ်က္မႈေတြကို သိတဲ့ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ပ်က္ျမင္တာ ခႏၱာက ျမင္တာလား ပညာကျမင္တာ လားဆိုေတာ့ပညာကျမင္တာပါ။ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာပါ။ ဘုရားကမင္းတုိ႔ခႏၱာ ထဲမွာ ျဖစ္္တာနဲ့ ပ်က္္တာပဲ ရွိတာလို႔ေဟာခဲ့ပါတယ္။ ဒါကိုကိုယ္တိုင္ သစၥာတရားကို ေသခ်ာသိျပီး က်င့္ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ျမင္တယ္။ ကိုယ္တိုင္ျမင္ေတာ့ ယံုႀကည္လာတယ္။ ယံုႀကည္ေတာ့သဒၵါ၊ျဖစ္ပ်က္ျမင္တာက ပညာ။ ထိုေႀကာင့္ သဒၵါနဲ႔ပညာ သြားျပီး တြဲေနပါတယ္။သဒၵါနဲ႔ ပညာဟာ တြဲလ်က္ပါတဲ့။သဒၵါတရား မွန္မွန္ကန္ကန္ နဲ႔သာ ႀကိဳးစားမယ္ဆိုရင္ အပါယ္ေလးပါးမွလြတ္ေျမာက္္္ႏိုင္၏။ တို႔မွာ အပါယ္မ်ိဳးေစ့ေတြ၊အပါယ္က် ေႀကာင္းကံေတြ လုပ္ထာတာရွိတယ္။ ဒါေတြကိုဘယ္သူမွ ဝင္တားလို႔ မရပါဘူး။ သူကိုတားခ်င္ရင္၊ သူကိုအက်ိဳးမေပးေစခ်င္ရင္ဘာနဲ့ျဖတ္ရမလဲ ဆိုေတာ့ ဥာဏ္နဲ႔ျဖတ္ရမယ္။ ဥာဏ္နဲ႔ ျဖတ္လိုက္လို႔ ျဖစ္ပ်က္မဂ္ဆိုက္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မွာသဒၵါလည္းပါတယ္၊ ပညာလည္းပါတယ္။ ဒါသည္ သဒၵါဓိကႏွင့္ ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ပါသည္။ သဒၵါဓိက ႏွင့္ ပညာဓိက ဗုဒၶဘာသာဟာအထက္္္္္တန္း ဗုဒၶဘာသာပါ။ သဒၶါႏွင့္ ပညာ balance (ဟန္ခ်က္ညီ)ဘို႕လဲ လုိပါတယ္၊ သဒၶါလြန္ကဲပညာနဲျပန္ရင္ (ႏွစ္လုံးလွ လူမုိက္ၾကီး) သူေတာ္ေကာင္းလူအၾကီးျဖစ္သြားပါတယ္၊ ဆင္ျခင္တုံ တရားနဲပါးသူေတြက (superstitious rites, scarified, prayer) အက်ိဳးမရွိတဲ့ေနရာေနမွာ ကိုယ့္အခ်ိန္ေတြကို အသုံးခ်ေနၾကပါတယ္။ သဒၶါနဲျပီး ပညာကဲေနျပန္ရင္လဲ ပညာရွိလူမိုက္ၾကီး ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဆုိလုိတာက ဘယ္အရာမဆုိ အစြန္းမေရာက္ေစဘုိ႕ပါဘဲ။

သာဓု သာဓု သာဓု

အရင္က ေတာရြာတစ္ရြာရဲ႕အနီးမွာ ေတာရေဆာက္တည္ေနတဲ့ ဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါး ရွိသတဲ့..... ဆရာေတာ္ ၾကီး ဆြမ္းခံၾကြတဲ့အခါမွာ ရြာနဲ႕ အေတာ္ေလးလွမ္းသတဲ့. . . ဒါေၾကာင္း ဆရာေတာ္ၾကီးကို အလြန္ၾကည္ညိဳသူ ဒကာတစ္ဦး က ဆရာေတာ္ၾကီးၾကြလာခ်ိိ္န္မွာ အေမာေျပ၊ အဆာေျပ ဘုဥ္းေပးဖို႕ ေရေႏြးၾကမ္းနဲ႕ ခဲဖြယ္တစ္ခုခု ကို အျမဲစီစဥ္ထားၿပီး သူ႕အိမ္မွာ တစ္ေအာင့္တစ္ခဏနားေန ဘုဥ္းေပးဖို႕ အျမဲ ပင့္ေလွ်ာက္ပါသတဲ့. . . ေန႕စဥ္ ေန႕တိုင္း ထိုင္အိမ္သေဘာမ်ိဳးနဲ႕ ဆရာဒကာ ရင္းရင္းနွီးႏွီးျဖစ္လာေတာ့ တရားအေၾကာင္းေလးေတြကစၿပီး အလာပသလႅာပေလးေတြ လည္းအထိုက္အေလ်ာက္ ေျပာျဖစ္တာေပါ့...

မိုးဦးက်ခ်ိန္ တစ္ေန႕မွာေတာ့ အဲဒီဒကာၾကီးရဲ႕ ေတာင္သူလုပ္ငန္းသံုးခိုင္းႏြားၾကီး တစ္ဖက္ ပိုးထိၿပီးေသဆံုးသြား ပါသတဲ့ . . . . ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးဖို႕ အေရးၾကီးဆံုးအခ်ိန္မွာၾကံဳတာဆိုေတာ့ ဒကာၾကီးလည္း ၀မ္းနည္းပက္လက္ ျဖစ္ၿပီး ေနာက္ေန႕ဆရာေတာ္ၾကီး ဆြမ္းခံၾကြလာတဲ့အခါ ထံုးစံအတိုင္း ခဲဖြယ္ ေသာက္ဖြယ္မ်ား ဆပ္ကပ္ၿပီး တဲ့အခါမွာ သူ႕ရဲ႕ ေသာကေျပရာေျပေၾကာင္းအျဖစ္ဆရာေတာ္ၾကီးကို ေလွ်ာက္ထားတဲ့အခါမွာ ဆရာေတာ္ ၾကီးက ေထြေထြထူးထူး မေျပာပဲ "သာဓုဗ်ာ၊ သာဓု၊ သာဓု" လို႕ သံုးၾကိမ္ေခၚၿပီး ထျပန္ၾကြသြားပါေလေရာတဲ့. . . .

ဒကာၾကီးကေတာ့ ေျဖသိမ့္စရာ တရားေလးမ်ား ၾကားရေလမလားလို႕ ေအာက္ေမ့ၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္းစံု ေလွ်ာက္ ထား ကာမွ ဘာတရားမွ မေဟာပဲ သာဓုသံုးၾကိမ္ေခၚသြားတာကို အေတာ္ေလး မေက်မနပ္ျဖစ္သြားပါသတဲ့ . . . . "သာဓုဆိုတာ ေကာင္းတယ္လို႕ေျပာတာပဲ ဒီဘုန္းၾကီး ငါ့ႏြားၾကီးေသတာကို ေကာင္းတယ္ေျပာရသလား" ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့ေလ. . .ဒါေပမယ့္ ထံုးစံအတိုင္း သူ႕၀တ္မပ်က္ ဆရာေတာ္ၾကီးကိုေတာ့ ဆက္ကပ္ေနပါသတဲ့. . . . ဒီလိုနဲ႕ မၾကာလိုက္ခင္ မွာပဲ အဲဒီဒကာၾကီးရဲ႕ေျမး သစ္ပင္ေပၚက လိမ့္က်ၿပီး ေပါင္တစ္ဖက္ က်ိဳးသြားျပန္ပါေရာ. .

ေနာက္ေန႕ေရာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးကို ေျမးေလး အေၾကာင္း၀မ္းနည္းပက္လက္ ေလွ်ာက္ထားျပန္တဲ့အခါ ဆရာေတာ္ၾကီးက ထံုးစံအတိုင္း သာဓုသံုးၾကိမ္ေခၚၿပီး ထျပန္သြားသတဲ့. . . .ဒီတစ္ခါေတာ့ ဒကာၾကီးက အေတာ္ ေလး မေက်မနပ္ ျဖစ္သြားတယ္ "ဒီဘုန္းၾကီး ငါကေတာ့ ၾကည္ညိဳအားကိုးလြန္းလို႕ ေန႕စဥ္မျပတ္ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ ေတြ ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းခဲ့ရတာ ငါ့မွာ ေသာကနဲ႕ ၾကံဳေတာ့ ႏြားေသတာကိုလည္း သာဓု ၊ ေျမးေလး ေပါင္က်ဳိး တာ ကိုလည္း သာဓုေခၚနဲ႕ . . . . ကဲဒီေလာက္ေတာင္ ရွိလွတာ သူ႕မွာ ဒီလိုၾကံဳလာေတာ့ သာဓုေခၚႏိုင္အံုးမလား . . . "ဆိုၿပီး ဆရာေတာ္ ဆြမ္းခံၾကြတဲ့ အခါ ေတာစပ္ကေန ေခ်ာင္းရိုက္မွပဲလို႕ ေဒါသအေလ်ာက္ စဥ္းစားၿပီး ေနာက္ ေန႕ဆရာေတာ္ၾကီး ဆြမ္းခံလာခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ေတာစပ္က ခ်ံဳကြယ္မွာ ၀ါးရင္းတုတ္တစ္ေခ်ာင္းကိုင္ၿပီး ပုန္း ကြယ္ေနသတဲ့. .ဆရာေတာ္ၾကီး ဆြမ္းခံၾကြလာလို႕ ဒကာၾကီးပုန္းေနတဲ့ခ်ဳံနားေရာက္တဲ့အခါ ဒကာၾကီးက ေနရာ ျပင္လိုက္ေတာ့ ခြၽတ္ခြၽတ္ အသံၾကားလို႕လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေက်ာက္ခဲတစ္လံုးနဲ႕ ခလုတ္တိုက္မိၿပီး ဆရာ ေတာ္ရဲ႕ ေျမသပိတ္ၾကီးက လြတ္က်ၿပီးကဲြသြားသတဲ့. . . အဲဒီအခါက်ေတာ့လည္း ဆရာေတာ္ၾကီးက သပိတ္ကဲြ ေတြကို ၾကည့္ၿပီး "သာဓုဗ်ာ၊ သာဓု "လို႕ သံုးၾကိမ္ေခၚျပန္သတဲ့. . .အဲဒီေတာ့ ဒကာၾကီးစိတ္ထဲမွာ " ဒီဘုန္းၾကီးက သူ႕သပိတ္ၾကီး ကဲြသြားေတာ့လည္း သာဓုေခၚတာပဲ၊ ဒီသာဓုဟာ "တစ္ခုခုထူးလို႕ျဖစ္မယ္ . ငါျပစ္မွားလို႕ မေတာ္ ေသးဘူး . . . အေၾကာင္းစံုသိရေအာင္ေလွ်ာက္ထားၾကည့္ဦးမွ ဆိုၿပီး စိတ္ေျပာင္းသြားတယ္ . . . ၿပီးေတာ့မွာ လက္ထဲက တုတ္ကိုခ် ၿပီး ဆရာေတာ္ၾကီးနားကို သြားၿပီး "ဆရာေတာ္ . . . . ဆရာေတာ္ဟာ ဘာမဆို သာဓုခ်ည္း ေခၚေနတာပဲ၊ ဆရာေတာ့္သာဓုက ဘာအဓိပၸါယ္ လဲဆိုတာ ရွင္းျပပါဦးလို႕ "ေလွ်ာက္ထားသတဲ့၊ ဆရာေတာ္ ၾကီးက . . . "ဟဲ့ဒကာရဲ႕ သာဓုပါဆိုမွ ေကာင္းတယ္လို႕ ဆိုတာေပါ့လို႕ "မိန္႕ၾကားလိုက္တယ္. .ဒကာၾကီး က တယ္ၿပီးဘ၀င္မက်လွပဲ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ၾကီး ႏြားၾကီးတစ္ေကာင္ ေတာင္သူလုပ္ငန္း ခ်ိန္မွာ ေသသြား တာမ်ား ဘာေကာင္းလို႕လည္း ဘုရားဆိုေတာ့ "ဟဲ့ဒကာရဲ႕ မင္းရဲ႕ အတိတ္အကုသိုလ္ကံ အက်ိဳးေပးခ်ိန္ ေရာက္ လာလို႕ ဒီအခ်ိန္မွာ မင္းအိမ္က ေျခေလးေခ်ာင္း ထြက္ကိန္းဆိုက္လာတာကဲြ႕ အဲဒါႏြားၾကီးေသလို႕ က်ိန္းေက် သြားတာေပ့ါ . . .ႏြားမေသဘဲ လူသာေသမယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ေယာက္ေတာင္ ပ်က္စီးကိန္းၾကံဳမွာကြယ့္လို႕" ရွင္းျပ လိုက္ေတာ့ ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း "ႏြားေသသြားတာက ေကာင္းေတာင္း ေတာင္းေပါ့ ဘုရားလို႕ "၀န္ခံသတဲ့။

"ဒါျဖင့္ေျမးကေလး ေျခေထာက္က်ိဳးရတာေကာဘုရား" ဆိုေတာ့ "ေအး. . . မင္းေျမးေျခေထာက္က်ိဳးလို႕ေပ့ါ မင္းေျမးကငယ္ေသးေတာ့ "ငယ္က်ိဳးပိုသန္တယ္" လို႕ ဆိုသလို ျမန္ျမန္ျပန္ေကာင္းႏိုင္သလို မင္းကလည္း သူ႕ကို ေကာင္းေကာင္းျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္တာေပ့ါ မင္းေျမးမက်ိဳးပဲ မင္းသာက်ိဳးမယ္ဆိုရင္ လူၾကီးဆိုေတာ့ ေပ်ာက္ခဲ့မယ္. . ေျမးကေလးကလည္း မင္းကို ဘယ္လိုလုပ္ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ပါ့မလည္း ဒါေၾကာင့္ သာဓု ေခၚရ တာကြယ့္လို႕" ဆိုေတာ့ "ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း အရွင္ဘုရားရဲ႕သာဓုက ေနရာက်သားပဲ ေခၚသင့္ပါတယ္ ဘုရား. . . "တဲ့.."ဒါျဖင့္ အရွင္ဘုရား သပိတ္ၾကီးက်ကြဲတာကိုၾကည့္ၿပီး သာဓုေခၚတာက်ေတာ့ေကာ ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္လဲ ဘုရား. . . . "ဆိုေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးက ဒကာၾကီးကို ျပံဳးျပံဳးၾကီး ၾကည့္ရင္း "ေအး . . . ငါ့သပိတ္ကဲြေပလို႕ေပ့ါ မကဲြရင္ ငါ့ေခါင္းကဲြေရာေပ့ါလို႕ေျဖလိုက္ေရာ. . ." ဒကာၾကီး ေျမၾကီးေပၚကို ဒူးတုပ္လိုက္ၿပီး "တပည့္ေတာ္ မလိမၼာလို႕ တစ္ခါမိုက္မိတာကို ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါဘုရားလို႕ . . . "ေတာင္းပန္လိုက္ေတာ့သတဲ့. . . .ဒါေၾကာင့္ ပုထုဇဥ္တို႕ရဲ႕ အတိတ္ကံစာရင္းကေတာ့ ကမၼဘဏ္တိုက္မွာ သာရွိၿပီး ဘယ္သူမွ ျပန္ၾကည့္ႏိုင္ စြမ္းမရွိ ၾကေလ ေတာ့ ပုထုဇဥ္တို႕ရဲ႕ သံသရာ ခရီးလမ္းမွာ ဘယ္လိုကံေၾကြးေတြရွိတယ္ဆိုတာကို မသိႏိုင္ပါဘူး . . ေပးဆပ္လိုက္ ရတဲ့ အခါမွသာ "ဒီလိုအေၾကြးေတြရွိခဲ့သကိုး" လို ႕ သံေ၀ဂေတြပြားၿပီး သံသရာမွာ ဒီလိုေၾကြးမ်ိဳး ကင္းေ၀းေအာင္ ၾကိဳးစားၾကရမယ့္သေဘာပါပဲ . . .

ျပဳသူအသစ္၊ ျဖစ္သူအေဟာင္း ဆိုတဲ့ ေရွးဆိုရိုးအတိုင္းပဲ ျဖစ္သမွ်အေကာင္း၊ အဆိုးဆိုတာ ေရွးကံေဟာင္းတုိ႕ရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ပဲ လို႕ အရာရာကို အလိုက္သင့္ႏွလံုးသြင္းလိုက္ရင္ အားလံုး စိတ္ခ်မ္းသာပါတယ္. . .

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သတၱ၀ါေတြအားလံုး သံသရာ၀ဋ္ေၾကြးရွိသမွ် ဒီဘ၀မွာပဲ ဒီမွ်နဲ႕ပဲ ေက်ၾကပါေစလို႕ ဆုေတာင္း ေမတၱာပို႕သလိုက္ရပါတယ္. ..

ဓမၼေဘရီ အရွင္၀ီရိယ (ေတာင္စြန္း)Justify Full
(လယ္တီဆရာေတာ္ ဦး၀ိလာသ၏တရားထဲမွ ပံုျပင္ကို ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပပါသည္)

Saturday, January 23, 2010

ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အေပါင္း သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ …

ယေန႔ အခ်ိန္မွာ ေထရ၀ါဒ သာသနာကုိ ေစာ္ကားတုိက္ခိုက္တဲ့ ၀က္ဆုိဒ္တစ္ခု ေပၚထြက္လာတာနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီးဗုဒၶဘာသာ၀င္ အားလံုး စိတ္ႏွလံုး မေအးခ်မ္းႏုိင္ပဲ ရင္နင့္ၾကရတဲ့ အျဖစ္ေတြကုိ သိျမင္မိပါတယ္။ တဦးနဲ႔ တဦး ဘာသာအယူ၀ါဒခ်င္း မတူညီတဲ့ အတြက္ ဘာသာတရား အရ ျငင္းခုန္ေနမယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေတာ့မွ အမွန္တရားကုိ ရရွိၾကမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူတပါး ေျပာဆုိေစာ္ကားေနတာေတြနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့လည္း ေဒါသေတြ၊ မာန္မာနေတြအခုလိုဆဲေရးတုိင္းထြာေစာ္ကားတာေတြဟာအခုမွ
ေပၚေပါက္လာတာလည္းမဟုတ္ပါဘူး။ဘုရားရွင္လက္ထက္ကတည္းကစိဥၥမာနဆုိတဲ့မိန္းမ
ယုတ္ကကုိယ္၀န္ရွိဟန္ေဆာင္ၿပီး
စြပ္စြဲတယ္။ေဒ၀ဒတ္ကဆင္ကုိအရက္မူးေအာင္ တုိက္ၿပီး ဘုရားရွင္ကုိ ဆင္နဲ႔ တုိက္တယ္။ ေက်ာက္ေမာင္းဆင္ၿပီး အသက္ေသေအာင္ ၾကံစည္လုပ္ေဆာင္တယ္။ ေလးသမားေတြလႊတ္ၿပီး ေလးျမွားနဲ႔ ပစ္သတ္ခိုင္းတယ္။ ဘယ္ေလာက္ ယုတ္မာလိုက္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္
ေတြ ဆုိတာ ေတြးၾကည့္ယံုနဲ႔ ျမင္သာပါတယ္။ ဘုရားရွိစဥ္မွာပဲ ဘုရားနဲ႔ အနီးကပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြထဲကေတာင္ ဘုရားကုိ
သတ္ဖုိ႔ ၾကံစည္တဲ့ သူေတြ ေပၚေပါက္ခဲ့ေသးတယ္ဆုိရင္ ဘုရားမရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္ပုိင္း ဘုရားသာသနာကုိ အျခား
ဘာသာ၀င္ေတြက ေစာ္ကား ျပက္ရယ္ျပဳတာသည္ မထူးဆန္းဘူးလို႔ ဆုိရမွာပါပဲ။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ယံုၾကည္ထားရမွာက အျခားဘာသာက ဖ်က္လို႔ သာသနာ ပ်က္မသြားဘူးဆုိတာပါပဲ။
သူတုိ႔ ႏွစ္သက္သလို ေျပာၾကပါေစ… ေစာ္ကားၾကပါေစ… သူတုိ႔အတြက္ ထုိက္တန္တဲ့ အက်ိဳးေပးဆုိတာ ရွိႏွင့္ၿပီးသားပါ။
ငရဲရွိလားမရွိဘူးလားဆုိတာမယံုၾကည္သူကုိေျဖရွင္းေနလို႔အပုိျဖစ္ေနမွာပါပဲ။သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္
ေရာက္တဲ့ေန႔က်ရင္ေတာ့ အေျဖသိမွာေပါ့။
ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ အျခားဘာသာ၀င္တုိ႔က ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာတုိ႔ကုိ ေစာ္ကား ေျပာဆုိတာေတြနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး
တပည့္သာ၀ကေတြ ႏွလံုးသြင္း နာယူလိုက္နာဖုိ႔ အတြက္ ဒိဃနိကာယ္ ျဗဟၼဇာလသုတ္ေတာ္မွာ ေအာက္ပါအတုိင္း
မိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကလွ်င္
ထုိ(ေျပာၾကရာ)၌ သင္တုိ႔သည္ ရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာျခင္း၊ စိတ္မေက်ခ်မ္းျခင္း မျဖစ္ေစသင့္”
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌
သင္တုိ႔သည္ အမ်က္ထြက္ၾကလွ်င္၊ ႏွလံုးမသာၾကလွ်င္ သင္တုိ႔အားသာလွ်င္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ရာ၏”
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌
ဤစကားသည္ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း မဟုတ္၊ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ေၾကာင္း မမွန္၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ဤအျပစ္သည္
ငါတုိ႔၌ ထင္ရွားမရွိ ဟု မဟုတ္သည္ကုိ မဟုတ္သည့္ အတိုင္း သင္တုိ႔ ေျဖရွင္းရမည္” (ဒီ၊ ျမန္၊ ၁၊ ၁၁)။
ယခုအခါမွာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ အထက္ပါ အဆံုးအမ အတုိင္း ခံယူလိုက္နာၾကပါ။
ဘုရား၊
တရား
သံဃာ
ရတနာျမတ္သံုးပါး၏အျပစ္ကုိေျပာဆုိၾကသည္ကုိၾကားသိၾကလွ်င္ႏွလံုးမသာယာျခင္း၊စိတ္မ
ေက်ခ်မ္းျခင္းမျဖစ္ၾကရန္ျမတ္ဗုဒၶသည္သတိေပးေတာ္မူပါတယ္။
အဘယ့္ေၾကာင့္သတိေပးေတာ္မူရသနည္းမူ- ထုိရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာယာျခင္း ဟူေသာ ေဒါသ၊ ေဒါမနႆမ်ားသည္ မိမိတို႔၏
စိတ္ဓာတ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တရားရေရးကုိ အေႏွာင့္အယွက္ ေပးႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
မဟုတ္တာကုိ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ မမွန္တာကုိ မမွန္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းေျပာျပေသာ္လည္း ေကာင္းစြာ ခံယူျခင္း မရွိသူမ်ားကုိ
ဥေပကၡာျပဳ ျခင္းျဖင့္ ဆက္ဆံၾကပါလို႔ အေလးအနက္ အသိေပးပါရေစ…။
လူတေယာက္က ေခြးကုိ ခဲနဲ႔ ပစ္ရင္ အဲဒီေခြးက ခဲကို လိုက္ကုိက္တယ္။ ျခေသၤ့ကုိ ပစ္ရင္ ျခေသၤ့က ပစ္တဲ့သူကုိ
ကုိက္တယ္။ ဒီေတာ့ ေခြးလို အျဖစ္ခံမလား၊ ျခေသၤ့လို က်င့္မလားဆုိတာက စဥ္းစားၾကပါ။ ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တာက
ျခေသၤ့လို က်င့္ဖို႔ပါ။ အဓိက အက်ိဳးတရားတခုရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းကုိ သတ္ဖုိ႔ပါပဲ။
ဘယ္လို ပုဂၢိဳလ္ေတြက ေစာ္ကားတုိက္ခိုက္ေနပါေစ… မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာသိကၡာေတြ အပ်က္ဆီး မခံပဲ
ပုိမို ေကာင္းမြန္လာေအာင္ ျဖည့္ဆည္း ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ အဓိကပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခလုတ္တုိက္တဲ့ ေက်ာက္တံုးကုိ ေျခနင္းတံုး
အျဖစ္ အသံုးခ်တတ္ရမွာ ျဖစ္သလို ယေန႔ေတြ႕ၾကံဳလာရတဲ့ ေလာကဓံတရားေတြကုိလည္း ကုိယ့္ရဲ႕ အသိတရားေတြ
ေကာင္းမြန္ လာေအာင္ အသံုးခ်တတ္ၾကရမယ္။ အားလံုး ကုိယ္စီ သတိရွိၾကပါ။
ေဘး ပေယာဂ အတြက္ေၾကာင့္ ဒို႔သာသနာ ဒို႔ဘာသာ ပ်က္ဆီးမသြားဘူး။ ဖ်က္ဆီးလို႔လည္း မရဘူး။ သာသနာရဲ႕
အက်င့္ေတြကုိ လိုက္ပါက်င့္ေဆာင္ေနၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လံုး၊ သာသနာ အက်ိဳးကုိ စြမ္းေဆာင္ေန
ၾကတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ား၊ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ရွိေနသ၍ မိမိတုိ႔ ဘာသာ ဘယ္ေတာ့မွ နိမ့္က်မသြားဘူးဆုိတာ ယံုၾကည္ထားၾကပါ။
အခုလို အဖ်က္ေတြ မ်ားလာတာနဲ႔ အတူ မိမိတုိ႔ လုပ္ေဆာင္ရမွာက အျပဳ သေဘာေဆာင္တဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈေတြပဲ အဓိက
ထားၿပီး လုပ္ေဆာင္ၾကဖုိ႔ပါ။ သာသနာေတာ္ စည္ပင္ထြန္းကားေရး အတြက္ ကုိယ္စီ တာ၀န္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ အသိစိတ္နဲ႔
သာသနာ အက်ိဳးကုိ တတ္ႏုိင္တဲ့ ဘက္ကေန စြမ္းႏုိင္သမွ် ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါလို႔…
အခ်င္းခ်င္း ေမတၱာေရွ႕႐ႈ၍ သတိေပးပါရေစ…။
သာသနာအက်ိဳး မိမိအက်ိဳး အတြက္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လက္ခံက်င့္သံုး အားထုတ္ႏုိင္ၾကသျဖင့္ သူေတာ္
ေကာင္းတို႔ ေရာက္ရာ ပန္းတုိင္ကုိ ေရာက္ရွိ ခံစား၊ စံစားႏုိင္ၾကပါေစ…
သူေတာ္ေကာင္းဓာတ္ တရားျမတ္ လႊမ္းပတ္ကမာၻ တည္ေစေသာ္…


Myanmar in Singapore website မွကူးယူေဖၚၿပသည္

Monday, January 11, 2010

ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ နည္းေအာင္ေနၾကပါ

MRTV4 နံနက္ပိုင္း ၆ နာရီမွာ အၿမဲလႊင္႔ ေလ့ရွိတဲ႔ ၀ိပသနာ တရားေတြကို ဆရာေတာ္ အပါးပါး ကေဟာၾကားတာ ကိုမလြတ္ခ်င္တာနဲ႔ မနက္ပိုင္း လမ္းေလွ်ာက္ခ်ိန္ေတာင္ေၿပာင္းပစ္လိုက္ရ
တယ္။တနဂၤေႏြ ေန႔ က လမ္းေလွ်ာက္ မလို႔ ၿပင္ ဆင္ေနတုံးဆရာေတာ္ ရွင္ဇ၀န (ေမတၱာရွင္ ) ရဲ့တရားMRTV4 မွာလာေနေတာ႔ လမ္းေလွ်ာက္မဲ႔ အ၀တ္အစား နဲ႔ ပဲ ထိုင္နားေထာင္ၿဖစ္တယ္
ရွင္ဇ၀နတရားေတြကို အႀကိမ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား နားေထာင္ခဲ႔ ေပမဲ႔ ရုိးသြားတယ္ကိုမရွိေသး
ဘူး။

ဆရာေတာ္က ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ အေၾကာင္းေတြကို အေသးစိပ္ ဥပမာ ေတြ ၿဖစ္ရပ္မွန္
ေတြနဲ႔ ယွဥ္ ေဟာတာကို နာၾကား ရေတာ႔ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟရဲ့ ဆိုးက်ဳိးေတြ၊ လူေတြဟာ
ဒါေတြကိုမသိေတာ႔ပဲတစ္ေယာက္ႏွင္႔ တစ္ေယာက္ကြက္ေက်ာ္ရုိ္က္တာေတြ ဟာလူဘ၀ႀကီးကို ေတာ္ေတာ္ၿငီးေငြ့ သံေ၀ဂ ရစရာေတြေပၚလာတာေတာ႔အမွန္ပါပဲ။
တရားနာရင္းစဥ္းစားမိတာကေတာ႔ မေန႔ညက TV မွာၾကည့္ခဲ႔ တဲ႔ ကိုရီးယား ဒရာမာမွာ ပါ၀င္တဲ႔ ဇာတ္ေကာင္ေတြ ရဲ႔ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ စရုိက္ေတြေၾကာင့္ၿဖစ္ေပၚ ခဲ႔တာေတြ ကိုဇာတ္လမး္ဆင္ၿပီး ရုိက္ထားတာဆိုေတာ့ ေအာ္ -- ၾကည္႔တတ္ရင္ တရားရစရာပဲ။

စာေရးသူ ဟာလူႀကီးပုိင္း ကိုေရာက္တဲ႔ အခ်ိန္ကစၿပီး ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ နည္းေအာင္
ၾကိဳးစား ေနထိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ အရာရာကုိ ေရာင္႔ရဲ တင္းတိမ္တတ္တဲ႔ စိတ္မ်ဳိးေမြးႏိုင္ရင္ တကယ္ေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ စိတ္သႏၱာန္ကို ေအးခ်မ္းေစပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ စာေရးသူအဖို႔ အခုတေလာမွာ ေအး ခ်မ္းတဲ႔ စိတ္သႏၱာန္ ကိုမရပဲ ႏွလုံးအိမ္မွာ ပူေလာင္ေနပါတယ္။ စာေရးသူနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ပတ္သက္ခဲ႔တဲ႔လူေတြေၾကာင္႔ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ ကိုေရွာင္ေပမဲ႔ လည္းသူတို႔ေတြရဲ႔ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ အရွိန္ေတြေၾကာင္႔ကိုယ္ႏွလုံးအိမ္ ထိကို ရုိက္ခတ္ေနပါတယ္။ ၿဖစ္ခ်င္ရာၿဖစ္ေတာ႔ကြာ ဆိုၿပီးစိတ္မ်ဳိး ရံဖန္ရံခါေပၚလာတတ္ေပမဲ႔ အစြန္းအထင္း မရွိတဲ႔ careerမွာ ၿဖစ္ရေလၿခင္းလို႔စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ရပါတယ္။

ကိုယ္ေသရင္ဘာေတြယူသြားမွာလဲ၊ ဘာမွ မယူႏိုင္ပါဘူး၊ ေသခါနီးအခ်ိန္ၾကရင္ ခံစားရမဲ႔ဒုကၡ
ကိုေတြးမိလိုက္ ရင္ ရင္တုံစရာပါပဲ။ က်န္ရစ္ခဲ႔ မဲ႔ ကိုယ္႔သားသမီးေတြ ပုံရိပ္ေကာင္းေအာင္
ကိုယ္ကလုပ္ ခဲ႔ ရမွာပါ။ ေလာဘေနာက္ ကိုလိုက္ၿပီး စုံးစုံး ၿမဳပ္သြားမဲ႔ အေၿခအေနမ်ဳိးမေရာက္
ေအာင္ကိုယ္က သတိ ရွိရွိနဲ႔ေန ရမွာၿဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္က အမည္ပ်က္နဲ႔က်န္ခဲ႔ရင္ သားသမီး
ေတြ ေလာကအလယ္မွာ ေခါင္းေဖၚႏိုင္စရာ မရွိေတာ႔ပါ။

္

Thursday, January 7, 2010

လူျဖစ္ရျခင္း၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္

အသက္ ႏွင့္ အခ်ိန္

စကၠန္႕၊ မိနစ္၊ နာရီ၊ ေန႕၊ ရက္၊ လ၊ ႏွစ္ စသည့္
အခ်ိန္တိုေလးမ်ားကို
ေပါင္းစည္းထားျခင္းသည္ပင္
အသက္မည္၏။
ထို႕ေၾကာင့္ အသက္ကို တန္ဖိုးထားသူသည္
အခ်ိန္ကို တန္ဖုိးထားရမည္။
ကုသိုလ္၊ ပညာ၊ ဥစၥာ သံုးမ်ဳိးအနက္
တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးကိုမွ မရဘဲ
အခ်ိန္ျဖဳန္းတီးသူမ်ားသည္
မိမိအသက္ကို
ျဖဳန္းတီးသူမ်ားပင္ ျဖစ္၏။

သာယာဝတီမွ ေမာင္ရဲျမင့္သည္ အျခားဘာသာဝင္ ျဖစ္သည္။ စာေရးသူႏွင့္ ဘာသာတရားအေၾကာင္းကို ပြင့္လင္းရင္းႏွီးစြာ ေဆြးေႏြးအၿပီးတြင္ ဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ဦး ျဖစ္သြားခဲ့သည္။ သူႏွင့္ ေဆြးေႏြးပံုအက်ယ္ကို “အ႐ႈံးမရွိေသာဒႆန” စာအုပ္တြင္ ဖတ္႐ႈႏိုင္သည္။ ေမာင္ရဲျမင့္သည္ စာဖတ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အေတြးအေခၚ ေကာင္းသည္။ သူ႕အေတြးအေခၚေလး တစ္ခုကို ဖတ္႐ႈခံစားၾကည့္ပါ။

“လူတစ္ေယာက္မွာ တီဘီေရာဂါ ျဖစ္ေနသည္။ ေျခာက္လေလာက္ စြဲေသာက္လွ်င္ ကင္းရွင္းစြာ ေပ်ာက္မည့္ ေဆးလည္း သူ႕အနားတြင္ ရွိေနသည္။ သို႕ေသာ္ သူကား ထိုေဆးကို မေသာက္။ အေၾကာင္းကား ထိုေဆးသည္ သူ႕ႏိုင္ငံမွ ထုတ္လုပ္ေသာ ေဆးမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ဟူ၏။ ထိုသို႕ မေသာက္လွ်င္ ထိုသူသည္ တီဘီေရာဂါျဖင့္ ေသဖို႕သာရွိ၏။”
“ထို႕အတူ ေလာဘ၊ ေဒါသ စေသာ ကေလသာေရာဂါကို ေပ်ာက္ေစမည့္ တစ္ခုတည္းေသာ ေဆးသည္ ဗုဒၶ၏ ဝိပႆနာတရားပင္ ျဖစ္၏။ ထိုဝိပႆနာေဆးကို မိမိဘာသာက နည္းလမ္း မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ မေသာက္သံုးႏိုင္၊ မက်င့္သံုးႏိုင္ဟု ဆိုလွ်င္ ပူေလာင္ေသာ၊ အပါယ္သို႕ ဆြဲခ်ေသာ ကိေလသာေရာဂါမ်ား မေပ်ာက္ကင္း႐ံုသာ ရွိ၏။”

ေမာင္ရဲျမင့္သည္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျဖစ္လာၿပီးေနာက္ ရဟန္းျပဳလိုက္ေသာအခါ “ဦးဝိသုဒၶိ” ျဖစ္သြား၏။ ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕၊ မႏၲေလးေက်ာင္းမွာ ငါးဝါခန္႕ သီတင္းသံုးၿပီးေနာက္ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕သို႕ ေျပာင္းေရႊ႕သြားခဲ့သည္။ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕၊ ခုနစ္မိုင္ရြာရွိ ေတာင္ႀကီးတစ္ေတာင္ေပၚတြင္ တစ္ပါးတည္း ဧကစာရီ သီတင္းသံုးၿပီး ပခုကၠဴဝိပႆနာ သင္တန္းေခြ တရားမ်ားကို နာယူလ်က္ တရားက်င့္ေနသည္။

ဦးဝိသုဒၶိသည္ သူ႕ထံသို႕ ေရာက္လာသမွ် ဒကာ၊ ဒကာမ မ်ားအား အေတြးအျမင္ပါသည့္ တရားတိုေလးမ်ားကို ေဟာေပးေလ့ရွိသည္။ သူ႕တရားအမ်ားစုသည္ အေမးပါေသာ္လည္း အေျဖမပါေပ။ အလြန္ စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းသျဖင့္ နမူနာတစ္ခု ေဖာ္ျပပါအံ့။ တစ္ခါတြင္ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕၊ သူေဌးကၽြန္းဟိုတယ္မွ ဦးဘုန္းျမင့္တစ္ေယာက္ ဦးဝိသုဒၶိ၏ ေတာေက်ာင္းေလးသို႕ ေရာက္လာသည္။ ဦးဝိသုဒၶိက စတင္ ေမးျမန္းသည္။

“ဒကာႀကီး … နာမည္ ဘယ္လိုေခၚသလဲ”
“ဦးဘုန္းျမင့္လို႕ ေခၚပါတယ္ ဘုရား”
“ဒကာႀကီး၊ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ဘာလုပ္သလဲ”
“တပည့္ေတာ္ သူေဌးကၽြန္းဟိုတယ္ အင္ဂ်င္နီယာဌာနမွာ အလုပ္လုပ္ပါတယ္ ဘုရား”
“ဒကာႀကီး၊ လူလာျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ အင္ဂ်င္နီယာလုပ္ဖို႕ တစ္ခုတည္းအတြက္လား”

ဦးဝိသုဒၶိ၏ တရားသည္ စကားလံုး (၂၇)လံုး ခန္႕ႏွင့္ ၿပီးဆံုးခဲ့ေလၿပီ။ ကမ႓ာ့အတိုဆံုး တရားဟု ဆိုရေလမည္လားမသိ။ ဦးဘုန္းျမင့္ အတြက္ကား အံ့ၾသစရာ အေကာင္းဆံုး ေန႕တစ္ေန႕ ျဖစ္သြား၏။ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနပါလ်က္ “လူျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္” ကို ဦးဘုန္းျမင့္တစ္ေယာက္ တစ္ခါမွ် မစဥ္းစားခဲ့ဖူးေပ။

ဦးဝိသုဒၶိသည္ ထိုေမးခြန္းကို ေက်ာင္းသို႕ ေရာက္လာသူ အားလံုးအား ေမးျမန္းေလ့ရွိသည္။ သို႕ေသာ္ အေျဖကိုကား ေျပာမျပေပ။ အေမးခံရသူကိုယ္တိုင္ ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္ျဖင့္ အေျဖထုတ္ရသည္။ စာေရးသူသည္ ဤတရားကို ရန္ကုန္တိုင္း၊ ေဒါပံုၿမိဳ႕၊ ယမံုနာလမ္းတြင္ စတင္ ေဟာၾကားခဲ့သည္။

ထိုတရားသည္ နာၾကားရသူ အားလံုးအတြက္ အံ့ၾသတုန္လႈပ္ဖြယ္ရာ ျဖစ္သြားသည္။ အသိဉာဏ္ပညာ အလင္းေတြ အမ်ားႀကီး ရသြားၾကသည္။ ဤတရား ဗီစီဒီအေခြကို သာေကတ၊ (၁)ေစ်းလမ္း၊ ေရႊလဝင္း စဆိုးဆိုင္ႏွင့္ ေဆးဆိုင္ပိုင္ရွင္ ဦးေက်ာ္လွ၊ ေဒၚစန္းတင့္ မိသားစုတို႕က ဓမၼဒါနအျဖစ္ လွဴဒါန္းေနရာ ေခြေပါင္း ေထာင္ခ်ီေနၿပီဟု သိရသည္။

ထို ယမံုနာလမ္းေဘးမွ မီးေသြးေရာင္းေသာ ဘာသာျခား ဒကာႀကီးတစ္ဦးသည္ ထိုတရားကို နာၾကားမိသြားၿပီး ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျဖစ္သြားသည္။ ထိုဘာသာေျပာင္းလာေသာ ဒကာႀကီးသည္ ေရႊလဝင္း မိသားစုထံမွ ယင္းတရားေခြမ်ားကို ယူ၍ ထပ္ဆင့္ ဓမၼဒါန ျပဳေနသည္မွာလည္း ေခြေပါင္း ရာဂဏန္းအထိ ရွိေနၿပီဟု သိရသည္။

ထိုဘာသာျခား ဒကာႀကီးက ဦးလွဝင္းတို႕ မိသားစုအား ေျပာခဲ့ေသာ စကားမွာ မွတ္သားဖြယ္ ေကာင္းလွ၏။

“ကၽြန္ေတာ္ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနၿပီးေတာ့ ‘လူျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္’ ကို တစ္ခါမွ မစဥ္းစားမိဘူး၊ လူလာျဖစ္ရတာ မီးေသြးေရာင္းဖို႕ တစ္ခုတည္းအတြက္လို႕ပဲ ထင္ေနမိတယ္၊ ဒီတရားကို နာရမွ လူျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္ကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိသြားတယ္”

လူျဖစ္ရျခင္း၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ ဝမ္းစာရွာဖို႕ မဟုတ္၊ အိပ္ဖို႕ မဟုတ္၊ စားဖို႕ မဟုတ္၊ ကာမဂုဏ္ ခံစားဖို႕ မဟုတ္။ ကုသိုလ္ျပဳဖို႕ အတြက္သာ ျဖစ္၏။ တိရစာၦန္တြင္ ဝမ္းစာရွာျခင္း၊ အိပ္ျခင္း၊ စားျခင္း၊ ကာမဂုဏ္ ခံစားျခင္းဟူေသာ အခ်က္ေလးခ်က္ ရွိသကဲ့သို႕ လူတြင္လည္း ထို႕အတူ ေလးခ်က္ပင္ ရွိ၏။ ဤေလးခ်က္တည္းသာ ရွိေနပါက လူသည္ တိရစာၦန္ႏွင့္ ဘာမွ်မထူး၊ အတူတူသာ ျဖစ္၏။

လူသားသည္ ကုသိုလ္ (ပရဟိတအလုပ္)ကို လုပ္တတ္၏။ တိရစာၦန္ကား မလုပ္တတ္။ ဤကုသိုလ္ (ပရဟိတအလုပ္) ေၾကာင့္သာလွ်င္ လူသားသည္ တိရစာၦန္ထက္ သာလြန္ ျမင့္ျမတ္သြားျခင္း ျဖစ္၏။

မဏႎ မိေဂါ ပႆေႏၲာပိ၊
တိဏံ ခါဒံဝ ဂစၧတိ။
လဒၶကာေလာ ဒုပၸေညာပိ၊
ကာမံ ဘုၪၨံဝ ဂစၧတိ။

“သမင္သည္ ပတၱျမားကို ျမင္ေသာ္လည္း ဂရုမစိုက္ဘဲ ျမက္ကိုသာ စားၿပီး ေတာတြင္းသို႕ ဝင္သြား၏။ ထို႕အတူ ပညာမဲ့ေသာ လူသားသည္လည္း လူ႕ဘဝကို ကုသိုလ္ရဖို႕ အသံုးမခ်ဘဲ ကာမဂုဏ္ ခံစားဖို႕အတြက္ အသံုးခ်၍ အပါယ္ေလးပါးသို႕ သြားသည္။”

ဤကား ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမ ေဒသနာေတာ္ေလးတစ္ခုပင္ ျဖစ္၏။

“လူျဖစ္ရျခင္း၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကို မသိေသာ ပညာမဲ့သည္ လူ႕ဘဝကို ကာမဂုဏ္ ခံစားဖို႕အတြက္ အသံုးခ်၍ အပါယ္ေလးပါးသို႕ သြားသည္။ လူျဖစ္ရျခင္း၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကို သိေသာ ပညာရွိသည္ လူ႕ဘဝကို ကုသိုလ္ရဖို႕အတြက္ အသံုးခ်၍ နိဗၺာန္သို႕ သြားသည္။”

(ဆရာေတာ္ အရွင္ဇဝန (ေမတၱာရွင္-ေရႊျပည္သာ) ေရးသား ထုတ္ေဝေသာ “လူျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္” စာအုပ္မွ ကူးယူ၍ ဓမၼဒါနျပဳပါသည္။)

Monday, November 16, 2009

မေသခင္ ၿဖည္႔ဆည္းရမည္႔ ဘ၀ အရည္အေသြးမ်ား

ၿမတ္စြာဘုရားရွင္က “မေသခင္ သုတၱန္” လို႔ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ “ပုေရာေဘဒ သုတၱန္” မွာ မေသခင္ ျဖည့္ဆည္းရမယ့္ ဘ၀ အရည္အေသြး ေတြကို တစ္စုတစ္ေ၀းတည္း ေဟာၾကားထား ပါတယ္။ ျမင့္ျမတ္တဲ့ လူသားတိုင္းနဲ႔ ျမင့္ျမတ္လိုတဲ့ လူသားတိုင္း မျဖည့္မျဖစ္ ျဖည့္ဆည္းရမယ့္ စိတ္ဓါတ္ အရည္အေသြး၊ ဘ၀ အရည္အေသြးေတြ ျဖစ္လို႔ အက်ဥ္းဆံုး ခ်ဳပ္ၿပီး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

မေသခင္မွာ တဏွာကင္းေအာင္ ၾကိဳးစားရပါမယ္။ လံုး၀ မကင္းေတာင္ နည္းႏိုင္သမွ် နည္းရပါမယ္။ အစြန္းထြက္တဲ့ တဏွာမ်ိဳး၊ လြန္ကဲ ေဖာက္ျပန္တဲ့ တဏွာမ်ိဳး လံုး၀မျဖစ္ေအာင္ သတိနဲ႔ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရပါမယ္။

ၿပီးဆံုးခဲ့တဲ့ အတိတ္အေၾကာင္း၊ ျဖစ္မလာေသးတဲ့ အနာဂတ္ အေၾကာင္းေတြကို မလိုအပ္ဘဲ ေတြးေတာေနၿပီး စိတ္ပင္ပန္း မေနသင့္ပါဘူး။ မေသခင္ ကိုယ္တကယ္ပိုင္တဲ့ ပစၥဳပၸန္ တစ္ခဏေလးမွာပဲ စိတ္ကို တည့္တည့္ ခ်ထားၿပီး လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္တာကို အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရပါမယ္။

မေသခင္မွာ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ေဒါသမီး မေလာင္ၿမိဳက္ေအာင္ တိမ္းေရွာင္ႏိုင္ရ ပါမယ္။ ထစ္ကနဲရွိ ေဒါသ ထြက္တာမ်ိဳး မလုပ္သင့္ပါဘူး။ သူလည္း တစ္ေန႔ေသ၊ ကိုယ္လည္း တစ္ေန႔ေသမယ့္ကိစၥ ဘာလို႔ေဒါသ ထြက္ေနဦးမွာလဲ။

ေနရာတကာမွာ စိတ္ပူပန္တတ္တဲ့ သူလည္း မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ တိုေတာင္းလွတဲ့ ဘ၀ေလးကို စိတ္ ပူေလာင္မႈေတြနဲ႔ ဘာလိို႔ အခ်ိန္ ျဖဳန္းပစ္မွာလဲ။ စိတ္ေအးေအး၊ ေခါင္းေအးေအးနဲ႔ အရာရာကို ေယာနိေသာ မနသိကာရ ထားတတ္ဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။

ရွိတဲ့ဂုဏ္နဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မရွိတဲ့ ဂုဏ္နဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၾကြားတတ္၀ါတတ္၊ ဂုဏ္ၿပိဳင္တတ္တာ မ်ိဳးလည္း ေရွာင္ၾကဥ္ရပါမယ္။ ကိုယ္လုပ္တာ၊ ကိုယ္ပိုင္တာ လူတကာ လွည့္ၾကြားေနရတဲ့ အရသာက ေသရင္ ကိုယ့္အတြက္ ဘာမ်ား အက်ိဳးျပဳႏိုင္မွာ မို႔လဲ။

လုပ္သင့္တာ မလုပ္ခဲ့မိ ေလျခင္း၊ မလုပ္သင့္တာ လုပ္ခဲ့မိ ေလျခင္းလုိ႔ ေနာင္တရ စိတ္ ပူပန္ေနတာ မ်ိဳးလည္း မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ အသိမွန္၊ သတိမွန္ရတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး လုပ္သင့္တာလုပ္၊ မလုပ္သင့္တာ မလုပ္ဘဲေနရင္ မေသခင္ ကိုယ့္ဘ၀ဟာ ေက်နပ္စရာ ေကာင္းေနပါၿပီ။

ႏႈတ္ေစာင့္စည္းသူ၊ စကားကုိ ဉာဏ္နဲ႔ ခ်င့္ခ်ိန္ ေျပာသူလည္း ျဖစ္ရပါမယ္။ အပိုစကားေတြ၊ အက်ိဳးမဲ့ စကားေတြကို စိတ္ထင္တိုင္း ေလွ်ာက္ေျပာေနလို႔ ကိုယ့္ပါးစပ္လည္း က်က္သေရ ရွိမလာႏိုင္သလို၊ မေသခင္ ကိုယ့္ဘ၀လည္း က်က္သေရ ရွိမလာႏိုင္ပါဘူး။

မေသခင္ ကာလေလးက တိုတုိေလးမို႔ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ ေတြးေတာၿပီးလည္း အခ်ိန္မျဖဳန္းသင့္ ပါဘူး။ ကုန္သြားတဲ့ အခ်ိန္က ျပန္မရႏိုင္တဲ့ အတြက္ လက္ထဲ ေရာက္လာသမွ် အခ်ိန္တိုင္းကို စိတ္တည္ၿငိမ္မႈ အျပည့္နဲ႔ အက်ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်တတ္ ရပါမယ္။

ကိုယ့္ရဲ႕ လက္ရွိဘ၀ကို မေက်နပ္ဘဲ မေရရာ မေသခ်ာတဲ့ အနာဂတ္ဘ၀ကုိ ပံုေဖာ္ တပ္မက္ေနတာမ်ိဳးလည္း လံုး၀ မျဖစ္ေစသင့္ပါဘူး။ ကိုယ္နဲ႔ ထိုက္တန္လို႔ ရလာတဲ့ ကိုယ့္ဘ၀ကို ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံၿပီး ေနတတ္ေအာင္ ေနရပါမယ္။ ပစၥဳပၸန္ဘ၀ကို ဖန္တီးေပးလိုက္တဲ့ အတိတ္ကံရဲ႕ ျဖစ္တည္ရာ ဘ၀ေတြကိုလည္း စိတ္နာေနလို႔ အပိုပါပဲ။

ကံ ကံရဲ႕အက်ိဳးမရွိ၊ ေရွးဘ၀၊ ေနာက္ဘ၀မရွိ အစရွိတဲ့ အယူမွား မိစၦာဒိ႒ိ ေတြလည္း ကင္းရွင္းေနရ ပါမယ္။ အယူမွားရင္ အလုပ္မွားမယ္၊ အလုပ္မွားရင္ အက်ိဳးတရားလည္း မွားၿပီး ပစၥဳပၸန္မွာေကာ သံသရာမွာပါ ဆင္းရဲ ဒုကၡေတြ ပင္လယ္ေ၀ရ ပါလိမ့္မယ္။

ကိေလသာ ျဖစ္မယ့္ကိစၥ၊ အကုသိုလ္ ျဖစ္မယ့္ ကိစၥေတြမွာ တြန္႔ဆုတ္တဲ့သူ ျဖစ္ရပါမယ္။ ကိေလသာစိတ္ မျဖစ္ရဲ၊ အကုသိုလ္အလုပ္ မလုပ္ရဲတဲ့သူဟာ သူရဲေကာင္း အစစ္ပါ။

ကိုယ့္ကို သူတစ္ပါးေတြ အထင္ၾကီးေအာင္ မဟုတ္မမွန္ လုပ္ၾကံ လွံဳ႕ေဆာ္တာမ်ိဳး လံုး၀ မျပဳလုပ္ရပါဘူး။ အံ့ဖြယ္ ထူးဆန္းေတြ လိမ္ညာ ဖန္တီးျပၿပီး နာမည္ၾကီး၊ လာဘ္ေပါ၊ ပရိသတ္ မ်ားေအာင္ လုပ္ျခင္းဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ မေသခင္ဘ၀ကို အမဲေရာင္ ဆိုးေနတာပါပဲ။

လူသားေတြရဲ႕ မေသခင္ ဘ၀ကို အရုပ္ဆိုး၊ အက်ည္းတန္ေစတဲ့ မနာလို၊ ၀န္တိုမႈ (ဣႆာ၊ မစၦရိယ) ကိုလည္း တြန္းလွန္ႏိုင္ရပါမယ္။ ကိုယ့္ထက္သာ မနာလိုတဲ့စိတ္၊ ကိုယ့္လိုျပည့္စံုမွာ ၀န္တိုတဲ့စိတ္ လႊမ္းမိုးေနတဲ့ သူဟာ မေသခင္က ပုပ္ေနတဲ့ သက္ရွိ အေလာင္းေကာင္ပါပဲ။

ကိုယ္အျပဳအမူ ၾကမ္းတမ္းသူ၊ ႏႈတ္အေျပာအဆို ၾကမ္းတမ္းသူ၊ စိတ္ေန သေဘာထား ၾကမ္းတမ္းသူ မျဖစ္ေစရ ပါဘူး။

ကုိယ္က်င့္တရား မေကာင္းသူ (သီလမရွိသူ) ကို ပတ္၀န္းက်င္က ရြံရွာ စက္ဆုပ္ၾကပါတယ္။ မေသခင္မွာ ပတ္၀န္းက်င္က ရြံရွာစက္ဆုပ္တဲ့ ကိုယ္က်င့္တရား ပ်က္သူ မျဖစ္ပါေစနဲ႔။

ခ်စ္ခင္ေနသူ အခ်င္းခ်င္း၊ အဆင္ေျပေနသူ အခ်င္းခ်င္း ကြဲျပားေအာင္ လွဳံ႕ေဆာ္သူ၊ ကုန္းတိုက္သူ မျဖစ္ပါေစနဲ႔။ သူ႔ေရစက္နဲ႔သူ၊ သူ႔အေၾကာင္းဆက္နဲ႔ သူ၊ ခင္ၾက၊ အဆင္ေျပေန ၾကတာကို မနာလို ၀န္တိုျဖစ္ၿပီး ကြဲျပားေအာင္ ကုန္းတိုက္တဲ့ သူေလာက္ က်က္သေရ ယုတ္တဲ့သူ ေလာကမွာ မရွိေတာ့ပါဘူး။

မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာ၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္လို႔ ေခၚတဲ့ တံခါး ေျခာက္ေပါက္ကေန အဆင္း၊ အသံ၊ အန႔ံ၊ အရသာ၊ အထိအေတြ႔၊ သေဘာတရားလို႔ ေခၚတဲ့ အာရံု ေျခာက္ပါးဆီကို တဏွာေလာဘ အစရွိတဲ့ ကိေလသာ ေရအလ်င္ေတြ စီးဆင္း မသြားေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ ရပါမယ္။ ျမင္- ျမင္ကာမွ်၊ ၾကား- ၾကားကာမွ်နဲ႔ ၿပီးေအာင္ သတိပ႒ာန္ တရားကို ပြားမ်ားႏိုင္ရင္ ကိေလသာေရ စီးဆင္းမႈ ရပ္တန္႔သြားမွာပါ။

မာနလြန္ကဲၿပီး ေအာက္ေျခလြတ္ ဘ၀င္ျမင့္ေနတဲ့ သူလည္း မျဖစ္ေစရပါဘူး။ မာနႀကီးတယ္ ဆိုတာ အထင္ႀကီးတာပါ။ ပစၥည္း၊ ရုပ္ရည္၊ ပညာ၊ အာဏာ သူမ်ားထက္ သာတယ္လို႔ ထင္ေနတဲ့ အထင္ႀကီးေန တာပါ။ အထင္ဟာ အထင္ပါပဲ၊ တကယ္မဟုတ္ ပါဘူး။

မေသခင္မွာ တစ္ေန႔ထက္ တစ္ေန႔ ဉာဏ္ပညာ ႀကီးမားသူ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနရ ပါမယ္။ ေလာကီဉာဏ္သာ မက ေလာကုတၱရာ ဉာဏ္ပါရမွ လူ႔ဘ၀ ျဖစ္ရက်ိဳး နပ္ပါတယ္။

ဘယ္အရာမ်ိဳး မဆို ကိုယ္ေတြ႔အသိ မပါဘဲ သူတစ္ပါးအေျပာနဲ႔ ယံုတတ္တဲ့ သူလည္း မျဖစ္ေစရ ပါဘူး။ သိသင့္ သိထိုက္တာ မွန္သမွ် သူတစ္ပါး ပါးစပ္မွာ လမ္းဆံုး၊ သူတစ္ပါး ေျပာတာ ယံုေနရံုေလာက္နဲ႔ မၿပီးဘဲ ကိုယ္တိုင္သိ၊ ကုိယ္တိုင္ ျမင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္ရပါမယ္။

ဒါန၊ သီလ၊ သမထ၊ ၀ိပႆနာ ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈေတြ ျပဳလုပ္တဲ့ အခါမွာလည္း လာဘ္ေမွ်ာ္တဲ့ စိတ္နဲ႔ မျပဳလုပ္ရပါဘူး။ လူမႈေရး လာဘ္လာဘလို႔ ေခၚတဲ့ ထင္ေပၚ ေက်ာ္ေစာမႈ၊ စီးပြားရာထူး တိုးတက္မႈ၊ သံသရာ ေကာင္းစားမႈေတြကို လံုး၀ မေမွ်ာ္ကိုးဘဲ သံသရာ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္လိုတဲ့ စိတ္၊ သတၱ၀ါအမ်ား ေကာင္းစားေစ လိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ျပဳလုပ္ၾကရပါမယ္။

အေကာင္းအဆိုး ေလာကဓံ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေတြ႔ၾကံဳလာတဲ့ အခါမွာလည္း စိတ္မတက္၊ စိတ္မပ်က္ဘဲ တည္တည္ ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ခံႏိုင္ရည္ ရွိရပါမယ္။

သက္ရွိသက္မဲ့ တစ္ခုခုအေပၚ တပ္မက္စြဲလမ္းတဲ့ တဏွာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ဘယ္သူနဲ႔မွ ဆန္႔က်င္ဘက္ မျဖစ္ေစရ ပါဘူး။ တဏွာတစ္ခုခုရဲ႕ ေနာက္မွာ ဆင့္ပြား အကုသိုလ္ စိတ္ေတြ၊ မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ေတြ တြဲပါမလာေအာင္ ထိန္းသိမ္း ႏိုင္ျခင္းဟာ အဆင့္ျမင့္ ပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္း တစ္ခုပါပဲ။

အစားအေသာက္နဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ေတာ့လည္း ဒါမစားရ မေနႏိုင္၊ ဒါမေသာက္ရ မေနႏိုင္ တမ္းတမ္းစြဲ မက္ေမာမႈ ကင္းရွင္းရ ပါမယ္။ ရသ တဏွာကို ထိန္းခ်ဳပ္ ေစာင့္စည္းႏိုင္ရ ပါမယ္။

ကိုယ္အျပဳအမူ ျဖစ္သမွ်၊ စိတ္အေနအထား ျဖစ္သမွ်ကို အျမဲ သတိကပ္ ရွဳမွတ္ႏိုင္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ၾကံဳလာသမွ် အာရံုေကာင္းဆိုး အမ်ိဳးမ်ိဳးကို မခ်စ္၊ မမုန္းဘဲ ဥေပကၡာျပဳ အညီအမွ် ရွဳႏိုင္တဲ့သူ ျဖစ္ရပါမယ္။

ကိုယ့္အထက္ လူနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္တဲ့ မာန၊ ကိုယ့္တန္းတူ လူနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္တဲ့ မာန၊ ကိုယ့္ေအာက္တန္း လူနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္တဲ့ မာန၊ မာနသံုးမ်ိဳးလံုး ကင္းရွင္းရပါမယ္။

ေသၿပီးရင္ အသက္ေကာင္၊ ၀ိညာဥ္ေကာင္ေလး ေနာက္ဘ၀ လိုက္တယ္ဆုိတဲ့ သႆတ ဒိ႒ိ၊ ေသၿပီးျပတ္တယ္၊ ဘာမွ မျဖစ္ေတာ့ဘူး ဆိုတဲ့ ဥေစၦဒ ဒိ႒ိ၊ ဒီ ဒိ႒ိႏွစ္ပါးလည္း ကင္းရွင္းရပါမယ္။ ဒီ ဒိ႒ိႏွစ္ပါး ရွိေနရင္ မေသခင္ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ေတြ ကေမာက္ကမ ျဖစ္ၿပီး သံသရာမွာ ေခ်ာက္က်ရပါလိမ့္မယ္။

ကိုယ္နဲ႔ ပတ္သတ္ ဆက္စပ္ေနတဲ့ သားသမီးစတဲ့ သက္ရွိ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ အိမ္၊ ေျမ စတဲ့ သက္မဲ့ အရာ၀တၳဳ ေတြကို ငါ့သား၊ ငါ့သမီး၊ ငါ့အိမ္၊ ငါ့ေျမဆုိၿပီး ငါစြဲႀကီးႀကီး၊ ငါ့ဥစၥာ အစြဲႀကီးႀကီးနဲ႔ သိမ္းပိုက္ထားတဲ့ စိတ္မ်ိဳး ကင္းရွင္းရပါမယ္။

ဘာအလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္ ကိေလသာကို ေရွ႕တန္းတင္တဲ့ အလုပ္၊ ကိေလသာကို ဆရာတင္တဲ့ အလုပ္မ်ိဳး မျဖစ္ေအာင္ သတိထားရပါမယ္။

ကိေလသာ အရင္းမခံဘဲ အလုပ္လုပ္ေန ပါရက္နဲ႔ သူတစ္ပါးတို႔က ကိေလသာ အရင္းခံတယ္လို႔ ထင္ေယာင္ ထင္မွား စြပ္စြဲလာရင္လည္း မတုန္မလွဳပ္ သည္းခံႏိုင္ရ ပါမယ္။

“တစ္ေလာကလံုးမွာ ကိုယ္ပိုင္တာ ဘာမွမရွိပါလား” ဆိုတဲ့ အသိ စြဲစြဲျမဲျမဲ ရွိေနရပါမယ္။ အဲဒီအသိ စြဲစြဲျမဲျမဲ ရွိေနၿပီဆိုရင္ ရွိခ်င္တာ မရွိလို႔လည္း မပူပန္ေတာ့ဘူး။ ရွိၿပီးတာ မရွိလို႔လည္း မဆူညံေတာ့ ပါဘူး။

ခ်စ္ျခင္း၊ မုန္းျခင္းစတဲ့ ကိေလသာကို အရင္းခံၿပီး မလုပ္သင့္ မလုပ္ထိုက္တာ လုပ္တဲ့ အဂတိ လိုက္စားမႈလည္း ကင္းရွင္းရပါမယ္။ အဂတိရဲ႕ လားရာဟာ ဒုဂၢတိပါ။

ေလာကမွာ လူသားေတြ မလုပ္သင့္ မလုပ္ထိုက္တာ လုပ္၊ လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္တာ မလုပ္ ျဖစ္ေနၾကတာဟာ အရင္းခံကေတာ့ ကိေလသာပါပဲ။ ကိေလသာ ေခါင္းပါးလာတာနဲ႔ အမွ် မလုပ္သင့္ မလုပ္ထိုက္တာ ေတြလည္း ေရွာင္ၾကဥ္ႏိုင္လာ ပါလိမ့္မယ္။ လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္တာ ေတြလည္း ေဆာင္ငင္ႏိုင္လာ ပါလိမ့္မယ္။

မလုပ္သင့္တာ အားလံုး အၾကြင္းမဲ့ ေရွာင္ႏုိင္ၿပီး လုပ္သင့္တာ အားလံုး အၾကြင္းမဲ့ ေဆာင္ႏိုင္ၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ အၾကြင္းမဲ့ ဘ၀လြတ္ေျမာက္မႈကို ရပါၿပီ။ ေသျခင္းတရားက အၾကြင္းမဲ့ လြတ္ေျမာက္ပါၿပီ။ ထပ္တလဲလဲ တစ္ေသတည္း ေသေနရတဲ့ အျဖစ္ဆိုး၊ ဒုကၡဆိုးေတြက ထာ၀ရ လြတ္ေျမာက္ပါၿပီ။ အႏႈိင္းမဲ့ နိဗၺာန္မွာ အၾကြင္းမဲ့ ေပ်ာ္စံႏိုင္ပါၿပီ။

ဒါေၾကာင့္ မေသခင္ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ေတြထဲမွာ အေရးအႀကီးဆံုး၊ ပဓာန အက်ဆံုးကေတာ့ ကိေလသာ ေခါင္းပါးေရး အလုပ္၊ ကိေလသာ အျမစ္ျပတ္ေရး အလုပ္ပါပဲ။

၀န္ခံခ်က္ အမ်ားသူငါသံေ၀ဂ ယူ ႏုိင္ပါေစ

Thursday, November 12, 2009

လူ႔လကၡဏာ

တာ၀တိန္သာနတ္ၿပည္ကနတ္ေတြဟာစုေတခါနီးရင္ ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္၀ါေတြ မေတာက္ပၾက ေတာ႔ပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အနားမွာခစားေနတဲ႔နတ္သမီးေတြက နတ္သားကုိအၿမတ္ဆုံး ဘုံၿဖစ္တဲ႔ လူဘ၀ ကိုဆုေတာင္း ဖို႔ ၀ိုင္းတုိက္တြန္းၾကတယ္တဲ႔။ ေအာ္ တုိ႔ လူဘုံမွာ လူလာၿဖစ္ရတာ အၿမတ္ဆုံးပါလားေနာ္။

လူေတြထဲမွာ နတ္ဘုံကလာခဲ႔ရင္ ရုပ္အဆင္းအဂၤါလွပၾကတယ္။နတ္ေတြဟာစုေတခါနီးရင္ အိပ္ေပ်ာ္သလိုၿဖစ္သြားၿပီး ကာလမၿခား လူ႔ၿပည္က အေမရဲ့ ၀မ္းဗိိုက္ ထဲမွာေသြးစက္ကေလး
ကေန ကာလေရၾကည္ စၿဖစ္လာတာ။ ကံအရွိန္ကအေထာက္အပံ႔ေပးတာေၾကာင္႔ ရုပ္ေကာ
နမ္ေကာ တၿပိဳင္နက္တည္း ၿဖစ္လာတာပါ။

အားလုံးအေၾကာငး္ညီညြတ္တဲ႔အခါ ကာလေရၾကည္ကေနေရၿမဳပ္ၿဖစ္၊ ေရၿမဳပ္ကေန မုံ႔ကြၽဲသဲ
လိုအသားဆိုင္ၿဖစ္၊ ကံအရွိန္ေၾကာင္႔ပဲ ေခါင္း၊ေၿခ၊လက္ေတြၿဖစ္ေပၚလာၿပီး နမ္ရုပ္ စၿဖစ္လာတာပါ။

ၿမတ္စြာဘုရားရဲ့ လကၡဏာေတာ္ ၃၂ ပါးရွိတဲ႔ အနက္ဘုရားရဲ့မ်က္လုံးေတာ္ဟာ အလွအပဆုံးပဲ
ဒီေခတ္ဒီအခ်ိန္မွာမ်က္လုံးလွတဲ႔ ခေလးေမြးဖြားခဲ႔ ရင္ ခေလးအရွိန္ေၾကာင္႔ မိဖေတြေတာ္ေတာ္
ခ်မ္းသာလာေလ႔ရွိတယ္။မ်က္လုံးတည္ေဆာက္ပုံကိုၾကည္႔ၿပီး လူကဲခတ္လို႔ရတယ္။ၿမတ္စြာဘု
ရားသခင္ရဲ့လွ်ာေတာ္ဟာလည္းပါးလွႊာၿပီးႏႈးညံ့ေပ်ာ႔ေၿပာင္းပါတယ္။စကားေၿပာရင္ဆဲ
တာဆိုတာမရွိသိမ္ေမြ႔ညွင္သာစြာေၿပာတတ္တယ္လို႔က်မ္းဂန္ေတြထဲမွာ
ဆိုထားပါတယ္။

ခေလးရဲ့အသားအေရႏႈးညံ့ေနေအာင္ကံအရွိ္န္က လုပ္ေပးေနတာၿဖစ္ပါတယ္။လက္သန္းထိပ္
ကလက္ခလည္ အေပၚလိုင္းကိုမွီေနရင္ၿဖစ္ေစ၊ေက်ာ္ေနရင္ၿဖစ္ေစ၊ဒီခေလးဟာေတာ္ေတာ္ေစ
တနာေကာင္းတတ္ပါတယ္။ လက္ေခ်ာင္းေတြအဖ်ားရႈးေနရင္ ေဒါသတအားၾကီးတတ္ပါတယ္
ပိန္ေပမဲ႔ လက္ခုံေလးေတြၿပည္႔ေနရင္ေကာင္းတယ္၊ ခ်မ္းသာတတ္တယ္။၀တဲ႔လူတိုင္းလက္ခုံ
မၿပည္႔တတ္ဘူး။လက္ခုံေလးေတြခ်ိဳင္႔ေနရင္ ဆင္းရဲတတ္တယ္။

အမိ၀မး္တြင္းသေႏၵၶၶတည္ေနခ်ိန္မွာခေလးႏွလုံးနဲ႔ မိခင္ခ်က္တိုင္ကဆက္ထားတာပါ။ခေလးစား
ခ်င္တာမိခင္ႏွလုံးမွာေပၚလာၿပီး မိခင္ေတြခ်ဥ္ခ်င္းတတ္ၾကတာပါ။ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္
ကိုယ္၀န္လြယ္ထားရခ်ိန္မွာ အိမ္ေဘးက ငန္းၾကီးကို လည္လိမ္ခ်ဳိးၿပီး ေသြးေသာက္ခ်င္ တဲ႔
ဆႏၵေပၚလာခဲ႔လို႔ လူအလစ္မွာ လုပ္လိုက္မိတယ္တဲ႔။ ေမြးလာတ႔ဲ ခေလးကေတာ္ေတာ္ဆိုး
ၿပီး ၾကီးလာေတာ႔ ေထာင္ေတြဘာေတြက် ကုန္တယ္။ ဒါဆရာေတာ္ ေဟာတဲ႔တရားထဲမွာပါ
တာ။တကယ္ေတာ႔ သစ္ေခါက္ေတြခြာစားခ်င္တာ၊ အမဲသားစားခ်င္တာ၊ အသီးအႏွံစားခ်င္
တာေတြဟာ ဗိုက္ထဲက ခေလးရဲ႔ ခ်ဥ္ခ်င္းပါ။
လူ႔အခ်ိဳးအစားအရပ္အေမာင္းဟာ အခ်ဳိးညီညီရွိရပါမယ္။မတ္တပ္ရပ္ရင္ဒူးေခါင္းကိုကိုင္ၾကည္႔
ႏိုင္ရပါမယ္။ လူေတြထဲမွာ တစြပ္ထိုးလုပ္တတ္တဲ႔သူဟာ အရပ္အေမာင္း အခ်ိဳးအစား မက်န
တတ္ပါဘူး။ လူအေရၿပားၾကမ္းတမ္းေနတဲ႔ သူဟာေရွေနာက္ မစဥ္းစားတတ္ပဲ ထင္ရာလုပ္
တတ္ၾကပါတယ္။ အေရၿပားႏႈးညံ့ေနရင္ ဆရာက္ုခ်ဥ္းကပ္္တတ္ၿပီး ေရွေနာက္ဆင္ခ်င္ကာ
ေအးေအးေဆးေဆး ေနတတ္ၾကပါတယ္။

ၿမတ္စြာဘုရားသခင္ရဲ့သြားေတာ္မ်ားဟာေပါက္တာညီညာၿပီးက်ဲၿခင္းထပ္ၿခင္းမရွိပဲ အေခ်ာင္း
၄၀ ရွိပါတယ္။ ၾကာနီကန္ဆရာေတာ္ရဲ့ အထုပၸတၱိကိုေလ႔လာၾကည့္တဲ႔အခါ ဆရာေတာ္မွာ
သြားအေခ်ာင္းေပါင္း ၄၀ ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔လည္းဆရာေတာ္ရဲ့ဂုဏ္သတင္း
ဟာေက်ာ္ေဇာခဲ့တာပါ။ သြားေတြထပ္္ေနရင္ အဲဒီလူဟာ ကူလီကူမာေၿပာတတ္ၿပီးအလွည့္
အပတ္မ်ားတတ္ပါတယ္။

ခေလးသေႏၵၶတည္တာနဲ႔ မိဖကိုအက်ိဳးေပးတတ္ပါတယ္။အခ်ဳိ့ ကခေလးသေႏၶရွိတာနဲ့ မိဖ
လုပ္သူေတြခ်မ္းသာလာၾကပါတယ္။ အခ်ဳိ႔မိဖေတြကေတာ႔ ကြဲကုန္တတ္ၾကပါတယ္။ဒါ
ေၾကာင္႔လူေတြအေၾကာင္းကိုသိတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြေရွ့သြားေတာင္မရပ္ရဲပါဘူး။ ကုိယ္႔အက်င္႔
စရုိက္ကို ဖတ္ယူ လိုက္မွာ စိုးလို႔ပါ။ တကယ္ေတာ႔ ၿမတ္စြာဘုရားသာလွ်င္ အားလုံး ၿပီးၿပည္႔စုံတဲ႔လကၡဏာေတာ္ ၃၂ ပါးရွိတာပါ။ဒါကလည္းေလးသေခ်ၤနဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္း
ပါရမီၿဖည္႔ ခဲ႔တဲ႔ အရွိန္အဟုန္ေၾကာင္႔ပါ။ ရုိးရုိးလူေတြမွာ မၿပည့္မစုံံ ရွိေနတာကေတာ႔
ဘ၀ကံအက်ဳိးေပးတရားအေပၚမူတည္ေနပါတယ္။

(၀န္ခံခ်က္/ ပုိင္းေလာ႔ဆရာေတာ္ ရဲ့ ေဟာၾကားခ်က္ ကို ၿပန္လွန္ေလ႔က်င္႔ ရင္းေရးထားၿခင္းပါ။)

Tuesday, October 6, 2009

အစားေကာင္းေလး စားရရင္ မိတ္ေဆြေတြကို ေကြ်းခ်င္

မိတ္ေဆြေကာင္းဆိုတာစားစရာေကာင္းေလးတစ္ခုရရင္ေ၀မွ်စားခ်င္တယ္။လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၈ လေလာက္ထိစာေရးသူဟာ ၀ိပသာနာတရားေတာ္န႔ဲပတ္သက္လို႔နလပိန္း
တုံးပါ။ရြယ္တူသူငယ္ခ်င္းေတြတရားစခန္း၀င္ၾကတာေတြၾကားေတာ႔ကုိယ္လည္း၀င္
ခ်င္လာတယ္။
ငါမ်ားေနာက္က်ေနၿပီလားဟုပူပန္မိတယ္။ရုံးအလုပ္ေတြမ်ားေန
လို႔ဆိုၿပီးမဆီမဆိုင္ကိုယ္႔ထမင္းေကြ်းတဲ႔အလုပ္ကိုယိုးမယ္ဖြဲ႔ခဲ႔ေသးတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ေဂါက္သီးရုိက္တုံး ေဂါက္ရုိက္ေဖၚမိတ္ေဆြ ကိုတင္ဦးတုိ႔ နဲ႔တရားအ
ေၾကာင္းဘာဘာညာညာေၿပာရင္းအသက္ကေလးရလာေတာ႔ တရားထိုင္ၾကည္႔ခ်င္တယ္ကြာဆိုၿပီးထုတ္ေၿပာမိတယ္။
ကုိတင္ဦးကကုိယ္ထက္၀ါရင္႔ေတာ႔ ဆရာ တရားမထိုင္ခင္ တရားကိုအရင္နာအုံး၊
တရားစာအုပ္ေတြဖတ္အုံးဆိုၿပီးေၿပာတယ္။ ေအးေလ ငါ ဘယ္စာအုပ္ဖတ္ၿပီးဘာ
လုပ္ရမွာလည္းလုိ႔ေမးေတာ႔ ေမတၱာရွင္ (ရွင္ဇ၀န)ရဲ့ mp3 ေခြေတြနဲ႔မဂ္တားဖိုလ္
တားအႏၱရာယ္မ်ား စာအုပ္ပို႔ေပးလိုက္မယ္။အဲဒါေတြကိုအရင္နားေထာင္အုံး၊ဖတ္
အုံးလို႔ၿပန္ေၿပာတယ္။

ဒါန႔ဲသူပို႔ေပးတဲ႔ mp3ေခြထဲကေကာ႔ေသာင္း၊ဘိတ္၊ေရႊၿပည္သာမွာရွိတဲ႔ေက်ာင္းေတြ
မွာဆရာေတာ္ရွင္ဇ၀နေဟာၾကားေတာ္မူေသာေခါင္းစဥ္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ တရားေတြကုိ
နားေထာင္ၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ေဟာၾကားတဲ႔တရားေတြထဲမွာ သုတၱန္ေတြလည္းပါသ
လို၀ိပသာနာအလုပ္ေပးတရားေတြလည္းပါပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဟာ၀ိပသာနာ
တရားေဟာတဲ႔အခါ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းရွိၿပီးအေၿခခံေတြကိုပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏုိင္သရုပ္ခြဲ
ေၿပာၿပႏိုင္ပါတယ္။ပါဠိေတြသိပ္မပါပဲ ၿမန္မာစကားနဲ႔ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ေပၚ
ေအာင္ေဟာၾကားေပးႏိုင္ခဲ႔တာေၾကာင္႔တရားနားေထာင္တာအရသာခံတတ္
လာပါတယ္။တနည္းေၿပာရရင္တရားေခြနားေထာင္ရတာမပ်င္းေတာ႔ပဲနားေထာင္
ၿပီးရင္းနားေထာင္ခ်င္လာပါတယ္။

ကိုတင္ဦးကဆက္လက္ၿပီးသညာသိႏွင္႔ပညာသိစာအုပ္နဲ႔ မုိးညွင္းပိုင္းေလာ႔ဆ
ရာေတာ္ရဲ့ တရားေခြေတြနဲ႔ကိုိဆက္ပို႔ေပးပါတယ္။ေမတၱာရွင္(ရွင္ဇ၀န) ရဲ့စာအုပ္ပါ။
စာအုပ္ဖတ္လိုက္ တရားနားေထာင္လိုက္န႔ဲမိမိရဲ့ပုိေနတဲ႔ အခ်ိန္ေတြကိုအက်ဳိးရွိရွိအသုံးခ်ႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။

အခုဆိုရင္ ရွင္ဇ၀နရဲ့တရား အပုဒ္ ၂၀၀ ေက်ာ္ကိုနားေထာင္(တရားနာ)
ၿပီးၿဖစ္ပါတယ္။သုတၱန္ေကာ၀ိပသာနာအလုပ္ေပးတရားေတြၿဖစ္ပါတယ္။
၀ိပသာနာတရားေတြကိုေတာ႔အၾကိမ္ၾကိမ္ နားေထာင္ၿဖစ္ပါတယ္။ရွင္ဇ၀န
ကအေၿခခံက်က်ေဟာတာဆိုေတာ ႔ဆိုေတာ႔နားလည္လြယ္ပါတယ္။ေနာက္
တဆင္႔တက္ၿပီး အခုအခ်ိန္မွာ ပိုင္းေလာ႔ဆရာေတာ္တရားေတြဆက္နားေထာင္
ၿဖစ္ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ဒီကေန႔မနက္ ေဂါက္သီးရုိက္ေတ႔ာ ကိုတင္ဦးမလာဘူး၊ ရုံးခ်ိန္ေရာက္ေတာ႔႔ရုံးလိုက္
လာတယ္။ လာရၿခင္းအေၾကာင္းကေတာ႔ ေၿမာက္ဦးဆရာေတာ္ရဲ့ တရားေခြလာ
ေပးတာ။ သူနားေထာင္ရတာအလြန္ၾကိဳက္ေတာ႔ကိုယ္႔မိတ္ေဆြအစားေကာင္း
ေလးလာေကြ်းတဲ႔သေဘာပါပ ဲ။ အခုတေလာကိုတင္ဦးနဲ႔ စာေရးသူနဲ႔ ကေတြ႔လိုက္ရင္တရား
အေၾကာင္းေၿပာၿဖစ္တာမ်ားတယ္။ သူေၿပာတဲ႔ တရားေခြ နံပါတ္ ၈၈ ကေန ၉၄ ထိ
အလုပ္ေပးတရားကိုနားေထာင္ရအုံးမယ္။ သူ႔အေၿပာကေတာ႔ၾကက္သီးေတာင္တၿဖန္းၿဖန္းထတာဆိုလာပဲ။
မိတ္ေဆြေကာင္း ဆိုတာေကာင္းတာေလး စားရရင္ share လုပ္ခ်င္တဲ႔သေဘာပါ။

Monday, October 5, 2009

၂၅မွတ္ဆန္ပဲပို႔ေနအုံးမွာလား

ဘေလာ႔ဂ္မေရးတာၾကာလို႔မိတ္ေဆြေတြကေမးၾကတယ္။အလုပ္နည္းနည္းရႈပ္
တာကတေၾကာင္း၊ သိတဲ႔အတိုင္းပဲစိတ္မပါရင္မလုပ္ခ်င္တ႔ဲ စာေရးဆရာေတြရဲ႔ ဇီဇာေၾကာင္မႈေတြေၾကာင္႔တေၾကာင္းမေရးၿဖစ္တာပါ။
ဒါေပမဲ႔ အက်ဳိးရွိတ႔ဲ အလုပ္
ေတာ႔ေန႔တိုင္းလိုလိုလုပ္ၿဖစ္တာကေက်နပ္စရာပါ။ ဘာလဲဆိုေတာ႔ ရွင္ဇ၀န နဲ႔ပိုင္းေလာ႔ဆရာေတာ္ တို႔ရဲ႔၀ိပသာနာတရားေခြေတြကိုၾကည္႔ၿဖစ္နားေထာင္ၿဖစ္ပါ
တယ္။ ဆရာေတာ္ရွင္ဇ၀နကတရားနာတာဟာတရားက်င္႔တာနဲ႔တူတူ ပဲလို႔ေဟာ
ေၿပာတဲ႔အတြက္ေအာ္ငါတရားက်င္႔ၿဖစ္ပါလားဆိုၿပီးကိုယ္ကိုကိုယ္ေက်နပ္မိပါ
တယ္။၀ိပသာနာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္သိသလဲဆိုတာ ၿပန္လွန္စာေရးက်င္႔ရပါအံုးမယ္။

ေရးခ်င္တာကေတာ႔ဆန္စပါးအေၾကာင္းပါ။ဆန္ကိုပုဂၢလိကလုပ္ငန္းရွင္ေတြကို ၿပည္ပတင္ပို႔ခြင္႔ ၿပဳလိုက္ေတာ
႔ ဆန္စပါးလုပ္္ငန္းကုိုယခင္က မလုပ္ဘူးေသးတဲ႔ လုပ္ငန္းရွင္ေတြ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ဖို႔တာစူလာၾကပါတယ္။
ကုန္သြယ္လယ္ယာ
ပိုင္ဆန္စက္ေတြကို အၿပိဳင္ေလလံဆြဲၾကသလို ဆာတာေကး၊ ဘူလာ၊ ထိုင္း REC၊
တရုတ္ဆန္စက္ေတြကိုၿပည္တြင္းမွာတည္ၿပီး လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ဖို႔ အသီးသီးၿပင္ဆင္ေနၾကတာလည္းၾကားသိရပါတယ္။

ဒီလိုအခ်ိန္နဲ႔ ကိုက္ၿပီးစာေရးသူလည္း ၿမန္မာဆန္စပါး လုပ္ငန္းဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္ေရး စာအုပ္ကိုေကာမာစ္ဂ်ာနယ္တိုက္ကေနထုတ္ခဲ႔ပါတယ္။ ရည္
ရြယ္တာကေတာ႔ ဆန္စပါးအထူးၿပဳဦးေဆာင္ကုမၸဏီေတြအတြက္ပါ။ ကုန္
သြယ္လယ္ယာလက္ထက္တုံးကေတ႔ာ ဆန္စပါး supply chain ကို၀ယ္ယူ
ေရးကေနစၿပီးတည္ေဆာက္ခဲ႔တာပါ။ကုန္သြယ္လယ္ယာလက္ထက္တုံးကေတာ႔
တစ္ၿပည္လုံးေပါ႔။ အခုဆန္စပါးအထူးၿပဳကုမၸဏီေတြကေတာ႔ သူဦးေဆာင္ရမဲ႔
နယ္မွာ မ်ဳိးစပါး သြင္းအားစုပံ႔ပိုးတာကအစ စိုက္တာပ်ဳိးတာေတြအလယ္
သိုေလွာင္ၾကိတ္ခြဲ တင္ပို႔တာအဆုံး supply chain တစ္ခုလုံးကိုတည္ေဆာက္ ရမွာ ၿဖစ္ေတာ႔စိန္ေခၚမႈေတြပိုမ်ားလာတာေပါ႔။

ဆန္အထူးၿပဳကုမၸဏီေတြသက္ဆိုင္ရာ ေဒသေတြမွာ ဘာေတြလုပ္သင္႔တယ္ဆို
တာအၾကံၿပဳခ်င္ပါတယ္။ ၿပည္ပတင္ပို႔ တဲ႔ၿမန္မာဆန္အရည္အေသြးဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၿမန္မာ၂၅မွတ္အဆင္႔မွာပဲ ရွိေန ခဲ႔တာဟာစာေရးသူတို႔ညံ႔လို႔
ပဲလို႔ေၿပာရမလိုၿဖစ္ေနပါတယ္။တစ္ေလာကပဲခူးတိုင္း(ေနာက္) ၿပည္ခရုိင္အင္းမ
တစ္၀ုိက္ကစိုက္ပ်ဳိးထြက္ရွိတဲ႔ဆန္နမူနာေတြကိုစစ္ေဆးသုံးသပ္ေပး
ဖို႔သူငယ္ခ်င္းလုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးကလာၿပပါတယ္။

ၿပည္ၿမိဳ႔နယ္က စိုက္ပ်ဳိးထြက္ရွိတဲ႔ ေရႊၿပည္တန္ နဲ႔ ဆင္းသြယ္လတ္စပါးကၾကိတ္
ထားတဲ႔ဆန္ေတြကိုေတြ႔လိုက္ရေတာ႔ ဆန္ရည္ဆန္သားသာမက လုံးရွည္ လုံး
သြယ္အဆင္႔ကိုမီွတဲ႔တြက္ အလားအလာအလြန္ေကာင္းတဲ႔ဆန္ၿဖစ္ေနတာကို
ေတြ႔လိုက္ရေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေက်နပ္မိပါတယ္။ ဗိုက္ၿဖဴ ၀မ္းၿဖဴဆိုတာလုံး၀မ
ေတြ႔ရသလိုဆန္ဟာလည္း extra long grain ( 7mm above) whole kernel မ်ားေတာ္ေတာ္ ပါ၀င္ေနတာကိုေတြ႔ ရပါတယ္။ဒီလိုအရည္အေသြးမ်ဳိးသာတၿပည္
လုံးစိုက္ႏိုင္လို႔ကေတာ႔ ထုိင္းေတြလန္႔မယ္ဆိုရင္လန္႔ေလာက္ပါတယ္။ cooking quality eating quality ေတာ႔ထမင္းခ်က္မစားရလို႔ မသိႏုိင္ေပမဲ႔ အေရာင္အေသြးက translucent ၿဖစ္ေတ႔ာစားေကာင္းလိမ္႔မယ္လိုတထစ္ခ်
ယုံၾကည္မိပါေတာ႔တယ္။

Thursday, August 27, 2009

စိတ္ၿဖစ္တဲ႔ဌာန (၆) ခု

မ်က္ေစ႔ထဲမွာ စကၡဳပသာဒ လို႔ေခၚတဲ႔ အၾကည္ရုပ္ရွိတယ္။ၿမင္တတ္ေသာသတၱိရွိတယ္။မွန္ခ်ပ္ေလးနဲ႔တူတယ္။၀ဏၰ အဆင္းရုပ္ဟုေခၚေသာရူပါရုံ က စကၡဳပသာဒကုိ
လာတိုက္လွ်င္စကၡဳ၀ိဥာဏ္စိတ္ ၿဖစ္ေပၚလာမည္။ စကၡဳပသာဒသည္ အခံဓါတ္၊ ၀ဏၰ အဆင္းရုပ္က အတိုက္ဓါတ္၊ စကၡဳ၀ိဥာဏ္စိတ္က အေပၚဓါတ္ ဟုမွတ္ရပါမည္။

စကၡဳဓါတ္ ----------------------ရူပါဓါတ္----------------------စကၡဳ၀ိဥာဏ္ဓါတ္
အခံဓါတ္------------------------အတိုက္ဓါတ္----------------------အေပၚဓါတ္
မ်က္ေစ႔-------------------------အဆင္း---------------------------ၿမင္သိစိတ္

အဲေတာ႔ ငါ၊လူ၊ေယာကၤ်ားး၊ မိန္းမ က ၿမင္တာလား? ဓါ တ္ ၃ ပါးတိုက္ ဆိုင္ၿပီးေတာ႔ ၿမင္တာလား၊

နားအတြင္းမွာ လက္စြပ္ကြင္းသဏၭာန္ ေသာတအၾကည္ရုပ္ရွိတယ္။ မွန္ခ်ပ္ကေလးကဲ႔ သို႔သူလာတိုက္လွ်င္ ၾကားတတ္ေသာ သတၱိရွိသည္။ ၾကား သိစိတ္ေလး ေသာတ၀ိဥာဏ္ ဓါတ္
ၿဖစ္ေပၚလာတတ္တယ္။

ေသာတဓါတ္-----------------သတၱရုပ္------------------ေသာတ၀ိဥာဏ္ရုပ္
အခံဓါ္တ္----------------------အတုိက္ဓါတ္-------------------------အေပၚဓါတ္
နား---------------------------- အသံ-------------------------------ၾကားသိစိတ္

ႏွာေခါငး္အတြင္းမွာ ဆိတ္ခြံသဏၭာန္ဃာနပသာဒအၾကည္ရုပ္ေလးရွိတယ္။ အနံ႔မ်ဳိးစုံလာတိုက္ရင္ နံသိစိတ္ေလးၿဖစ္ေပၚတယ္။

ဃာနဓါတ္--------------------ဂႏၶါဓါတ္-----------------------ဃာန၀ိဥာဏ္ဓါတ္
အခံဓါတ္---------------------အတုိက္ဓါတ္-------------------------အေပၚဓါတ္
ႏွာေခါင္း---------------------အနံ႔ ---------------------------------နံသိဏိတ္

ပါးစပ္ထဲက လွ်ာေပၚမွာ ၾကာရြက္ဖ်ားသ႑ာန္ ဇိ၀ွာပသာဒအၾကည္ရုပ္ရွိတယ္။ လွ်ာ ----အရသာ-------စားသိစိတ္ ၿဖစ္ေပၚတတ္တယ္။

ဇိ၀ွာဓါတ္----------------ရသဓါတ္--------------------ဇိ၀ွာ၀ိဥာဏ္ဓါတ္
အခံဓါတ္----------------အတို္က္ဓါတ္------------------------အေပၚဓါတ္
လွ်ာ---------------------အရသာ----------------------------စားသိစိတ္

လူခႏၶာကိုယ္မွာတုိ႔ ထိၾကည္႔ မိရင္ နာတတ္တဲ႔ေနရာ ကာယပသာဒရုပ္ရွိတယ္။ တိုတို ေၿပာရရင္ ဆိတ္ၾကည္႔ လို႔ နာတတ္တဲ႔ေနရာတိုင္းမွာ ကာယဓါတ္ဆိုတာရွိတယ္။
အေတ႔ြအထိ ေၾကာင္႔ထိသိစိတ္ၿဖစ္ေပၚရတာပါ။

ကာယဓါတ္-------------ေဖါဠဗၺာဓါတ္------------------------ကာယ၀ီဥာဏ္ဓါတ္
အခံဓါတ္----------------အတိုက္ဓါတ္------------------------အေပၚဓါတ္
ကိုယ္-------------------အေတြ႔အထိ-------------------------ထိသိစိတ္

မေနာအၾကည္ဓါတ္ကေလးကို ဓမၼာရုံ ကလာတိုက္တဲ႔အခါ ေတြးၾကံသိစိတ္ၿဖစ္တယ္။မေနာဓါတ္ဟာႏွလုံးထဲမွာ ရွိတယ္။ ဟာဒယ၀တၱဳ လုိ႔ေခၚတဲ႔ ႏွလုံးခြက္ထဲမွာ ႏွလုံးေသြး တစ္လက္စြမ္းခန္႔ ႏွလုံးခြက္ထဲမွာ ရွိတယ္။ မေနာဓါတ္ဟာ ႏွလုံးထဲမွာရွိတယ္။ ေရွ႔ ၿဖစ္ကိုေတြးတာ အတိတ္အေၾကာင္းကိုေတြးတာေတြအားလုံး မေနာဓါတ္ကေနၿဖစ္တာပါ။ မေနာ၀ိဥာဏ္စိတ္ဆိုတာၿဖစ္ေပၚလာရတယ္။

မေနာအၾကည္ဓါတ္-------------ဓမၼာရုံ--------------------မေနာ၀ိဥာဏ္စိတ္
အခံဓါတ္-----------------------အတိုက္ဓါတ္--------------အေပၚဓါတ္

စိတ္ကူးၾကံစည္လို႔ ရတဲ႔ အာရုံေတြဟာဓမၼာရုံေတြပဲၿဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ စိတ္ကူးၾကည္႔လိုက္လို႔ေပၚလာတဲ႔ အဆင္း၊အသံ၊အနံ႔၊ အရသာ၊အေတြအထိ၊ေတြအားလုံး
ဓမၼာရုံထဲမွာ ၿပန္ပါလာတတ္ပါတယ္။

သိပၸံမွာ သိစိတ္ကဥေနွာက္ က ေနလာတယ္။ ဗုဒၶါ၀ါဒမွာ သိစိတ္က ႏွလုံးအိမ္ မွာၿဖစ္တယ္။ ေရာဂါနဲ႔ေသသြားတဲ႔ လုနာက္ု အသက္ရွိ မရွိ ႏလုံးမွာပဲစမ္းသပ္ပါတယ္။ႏွလုံး၏သားမွာ
၀ိညာဥ္သိစိတ္ ရွိေနေသးရင္ မေသေသးဘူးေပါ႔။

္

Sunday, August 23, 2009

ခႏၵာ ငါးပါးကို ပရမတ္အၿမင္ၿဖင္႔ ၾကည္ရႈၿခင္း

ပရမတ္ အၿမင္နဲ႔ ၾကည္႔ ရင္ လူ ဆိုတာမရွိပါ။ေယာက္်ား၊ မိန္းမ ဆိုတာလည္းမရိွပါ။ ဒါေၾကာင္႔ ငါ ဆိုတာမရွိ
ပါ။ခႏၶာ ၅ ပါး ပရမတ္အၿမင္နဲ႔ ၾကည္႔ ရမွာၿဖစ္တယ္။ (မီးပ်က္သြားလို႔ တစ္၀က္တစ္ပ်က္နဲ႔ ရပ္သြားတာပါ)
ရူပကၡႏၶာ ဟာေဖါက္ၿပန္ေသာ သေဘာတရား သာၿဖစ္တယ္။ အတုံး အလုံး အခဲ ဘာမွ မဟုတ္ဘူး။ ဥပမာ
ၿပရရင္ ေရၿမဳပ္နဲ႔ တူတယ္။ အေ၀းကၾကည္ရင္အတုံး အလုံး အခဲ လိုလုိ နဲ ႔ ေတြ႔ ေပမဲ႔ လက္နဲ႔ ေခ် ၾကည္႔လိုက္
ရင္ အႏွစ္အသားေတြမေတြ႔ ရေတာ႔ဘူး။၀ိပသာနာဥာဏ္နဲ႔ ၾကည္႔ လိုက္ေတာ႔ သေဘာတရားပဲ ရွိတာကိုေတြ႔
ရမယ္။

ေ၀ဒနကၡႏၶာ ကိုေရပြက္နဲ႔ တူတယ္လို႔ ဥပမာေပးတယ္။ ေရကန္ထဲမွာ မိုးေပါက္ေတြက် ေန ရင္ ေရတစ္ပြက္
ၿဖစ္လိုက္ တစ္ပြက္ေပ်ာက္လိုက္ နဲ႔ တစ္ စကၠန္႔ အတြင္း ၿဖစ္တယ္ပ်က္တယ္ ဆိုတာ ကုေဍ ၁ သိန္းေက်ာ္
တယ္။ ငါ အၾကာခ်ည္း ခံစားေနရပါလားလို႔ ထင္ခ်င္ထင္မယ္။ခံစားေနရတာမဟုတ္ဘူး၊ ၿဖစ္လိုက္ပ်က္လုိက္ၿဖစ္ေနတာပါ။

သညကၡႏၵာ ကေတာ႔ တံလွ်ပ္နဲ႔ တူတယ္။ သညာေစတသိတ္ ဟာမွတ္ သားတတ္ေသာ သေဘာတရးရွိတယ္။
ေယကၤ်ား မိန္းမ ငါ ကမွတ္တာမဟုတ္ဘူး။ သညကၡႏၶာကမွတ္တာၿဖစ္တယ္။ စားစရာအမည္၊လူနံမည္၊ အိမ္အ
မွတ္ စတာေတြကို ငါ ကမွတ္ေနတာမဟုတ္။ သညာရဲ႔ အလိမ္ကိုခံေနရတာၿဖစ္။

သခၤါရကၡႏၶာ ဟာေစတနာ ဦးေဆာင္တတ္ၿပီး တိုက္တြန္းတဲ႔သေဘာတရား၊ ႏွဳိးေဆာ္တတ္ေသာသေဘတရား
ရွိတယ္။ေစတသိတ္ ၅၂ လုံးထဲ က ေ၀ဒနာေစတသိတ္ ၂ လုံးနွဳတ္ ရင္ေစတသိတ္ ၅၀ က်န္မယ္။ ေကာင္းတာ
ၿဖစ္ၿဖစ္ ဆိုးတာၿဖစ္ၿဖစ္ လုပေအာင္တိုက္တြန္း တာဟာသခၤါရကၡႏၶာ ၿဖစ္တယ္။ ဥပမာနဲ႔ ေၿပာရရင္သခၤါရကၡႏၶာ
ဟာ ငွက္ေပ်ာပင္နဲ႔ တူတယ္။ ငွက္ေပ်ာပင္စည္ကို အဖတ္ေတြခြာပစ္လိုက္တဲ႔အခါ ဘာအႏွစ္သာရ မွ မရွိတာ
ကိုတင္စားေၿပာလိုတာေၾကာင္႔ ငွက္ေပ်ာပင္နဲ႔တူတယ္လိုဆိုလိုုတာၿဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ဆုံးခႏၶာ တစ္ခုကေတာ႔အာရုံကိုသိတတ္ေသာ သေဘာရွိတဲ႔ ၀ိဥာဏကၡႏၶာ ၿဖစ္ပါတယ္။တကယ္ေတ႔ာ
ခႏၶာ ၿဖစ္ေအာင္လုပ္တာဟာ အေၾကာင္း ၃ ပါး ၿဖစ္တဲ႔ အ ၀ိဇၨာ၊ တဏွာ၊ ကံ တိုၿ႔ဖစ္ပါတယ္။ခႏၶာ ရဲ႔ ဒုကၡ
ကိုမသိတဲ႔ အ၀ိဇၹာ၊ ခႏၶာလိုခ်င္တဲ႔ တဏွာ၊ ၿပဳလုပ္ေသာ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ ေစတနာ ကံ တို႔ေၾကာင္႔ ခႏၶာ
ေတြ တစ္ဘ၀ ၿပီး တစ္ဘ၀ ၿဖစ္လာတာပါ။

Friday, August 21, 2009

၀ိပသာနာတရားအားထုတ္ၿခင္း

က်န္းမာေရးခ်ဳခ်ာေနတာေၾကာင္္႔ဘေလာဂ္မေရးႏိုင္ခဲ႔ဘူး၊ အခုတေလာ ၀ိပသာနာ တရားနားေထာင္တယ္။ တရားစာအုပ္ေတြဖတ္ၿဖစ္္တယ္။ ဖတ္ရင္း နားေထာင္ရင္း မွတ္စုမွတိတတ္တဲ႔ အေလ့အက်င့္ ကေတာ့ ဒီကေန့ ထိလုပ္တတ္ ေနဆဲပဲ။၀ိပသာနာဥာဏ္စဥ္ရဖို့ဆိုတာ
ေတာ္ေတာ္လုပ္ရလိမ့္မယ္ လို့ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၿပန္လွန္ေလ့က်င့္ခဏ္းဆိုတာလုပ္ဖို့ လိုလာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္စဥ္းစားမိတယ္၊
ၿပန္လွန္ေလ႔က်ငိ့ခန္းလုပ္တာကို ဘေလာဂ္ ထဲမွာ လုပ္လိုက္ရင္ ငါလည္းၿပန္ဖတ္လို့ရမယ္၊ ဘေလာဂ္ ကိုလာလည္သူေတြလည္း ဖတ္ လို့ရမယ္ လို့ ထင္တာေၾကာင့္ ဘေလာဂ္မွာေရးခဲ့တာပါ။ ကိုယ္နဲ့ မတန္မရာကိုေရးေနပါလားလို့ မထင္မိၾကပါနဲ့။

၀ိပသာနာ ကို စ ေလ့လာ ေတာ့ ပညတ္ နဲ့ ပရမတ္ ဆိုတာ ပထမဆုံးေတြ႔ပါတယ္။ လူ၊ ငါ၊ မိန္းမ၊ ေယာက္်ား၊ ၾကက္ငွက္၊ စတာေတြဟာ ပညတ္ေတြ ပါ။ ပရမတ္ ဆိုတာ တကယ္ရွိတာ စိတ္ ၊ေစတသိတ္၊ ရုပ္၊ နိဗၺန္ ဆိုတာတကယ္ရွိပါတယ္။ ေစတသိတ္ ဆိုတာ စိတ္ကိုမွီ ၿပီးၿဖစ္တာ လို့ဆိုပါတယ္။ စိတ္ဆိုတာမူရင္းသေဘာ ကေတာ့ အင္မတန္ၿဖဴစင္ပါတယ္။ စိတ္ဟာ အာရုံကိုသိတတ္ေပမဲ့ သူ့မွာ ခ်စ္ၿခင္းမုန္းၿခင္းမရွိပါ။

ဒါေပမဲ့ ဆိုးယုတ္တဲ့ေစတသိတ္ နဲ့ တြဲမိရင္ ဆိုးယုတ္တဲ့စိတ္ေတြၿဖစ္ေပၚတတ္ပါတယ္။ေကာင္းတဲ့ေစတသိတ္ေတြနဲ့ေပါင္းမိရင္ ေကာင္းတဲ့စိတ္ေတြၿဖစ္ေပၚတတ္ပါတယ္။ ဥပမာၿပရရင္ လူတစ္ေယာက္ မိန္းမေခ်ာေခ်ာေလးၿမင္လိုက္ရင္ စိ္တ္ က ေတာ့လူ လို့ပဲသိတာပါ။ တစ္ဖက္ကစြဲလမ္းစရာေတြကိုေတြ့ေအာင္ရွာတတ္တဲ့ ေလာဘေစတသိတ္ နဲ့ေပါင္းမိၿပီးႏွစ္သက္စြဲလမ္းတဲ့စိတ္ေတြေပၚလာတာပါ။

ေနာက္ဥပမာတစ္ခုက ၾကည္ညိဳစရာသံဃာတစ္ပါးကိုေတြ့ လိုက္ရၿပီဆိုရင္ စိတ္ ကေတာ့ သံဃာလို့ ပဲသိလိုက္တာပါ။ ၾကည္ ညိဳတတ္တဲ့ သဒၵါေစတသိတ္ နဲ့ေပါင္းမိကာၾကည္ညိဳ စိတ္ လွုဳဒါန္း လိုခ်င္စိတ္ေတြၿဖစ္လာတာပါ။

၀ိပသာနာကိုစေလ႔လာေတာ႔ ခႏၶာ ၅ ပါးကိုစေတြ႔တာပါပဲ။

ရူပကၡႏၶာ = ေဖါက္ၿပန္တတ္ေသာသေဘာတရား
ေ၀ဒနကၡႏၶာ = ခံစားတတ္ေသာသေဘာတရား
သညကၡႏၶာ = မွတ္သားတတ္ေသာသေဘာတရား
သခၤရကၡႏၶာ = တိုက္တြန္းႏိွုဳးေဆာ္တတ္ေသာသေဘာတရား
၀ိညာဏကၡႏၶာ = သိတတ္ေသာသေဘာတရား

ငါဆိုတာမရွိဘူး။ မိန္းမဆိုတာမရွိဘူး။ ေယာကၤ်ားဆိုတာမရွိဘူး။ ခႏၶာ ၅ ပါးဆိုတဲ႔သေဘာတရားပဲရွိတာ။ ပရမတ္ဥာဏ္နဲ႔ၾကည္႔ ရင္
သေဘာတရားပဲရွိတာ။ ရုပကၡႏၶာမွာ ၿဖစ္တာ ပ်က္တာေတြဟာ အလြန္ၿမန္လွပါတယ္။ တစ္စကၠန္႔အတြင္း ၿဖစ္တာပ်က္တာၿမန္လြန္း လို႔
လူေတြကၿဖစ္ေနတယ္ အသက္ရွင္ေနတယ္ ထင္ေနၾကတာပါ။ တစ္စကၠန္႔အတြင္း ၿဖစ္ပ်က္ဟာ ကုေ႗ေပါင္း ၁ သိန္းေက်ာ္ရွိ
တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ သိပၸံသေဘာအရေၿပာရ ရင္တစ္သွ်ဳးေတြဟာ စကၠန္႔ နဲ႔ အမွ်ၿဖစ္လိုက္ ပ်က္လိုက္ရွိေနတယ္ဆိုတာဖတ္ရဘူးပါ
တယ္။ထိခုိက္အနာတရၿဖစ္ရင္ dead tissues ေတြအေပၚမွာ တစ္သွ်ဳး အသစ္ေတြၿဖစ္လာတာ ဒါမ်ဳိးၿဖစ္လိမ္႔မယ္ထင္ပါတယ္။

၀ိပသာနာရႈတယ္ဆိုတာဥာဏ္ပညာပါမွ ၿဖစ္မယ္။ဥာဏ္ပညာၿဖင္႔ ထိုးထြင္း ၿပီးေပါက္ေရာက္ေအာင္ ထင္ႏိုင္ၿမင္ႏိုင္ရင္ ကိစၥ ၿပီးႏိုင္
မယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ တကယ္ေတာ႔ ခႏၶာဆိုတာ အေပါင္းအစု ပါ။ ရူပကၡႏၶာမွာ ေကာင္းတာ မေကာင္းတာ ေဖါက္ၿပန္တာဟာသူ႔
ဖါသာၿဖစ္တာ ငါ ဆိုတာနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္ဘူး။ မရွိတာကို အရွိ ထင္တာ (ပညတ္ကို ပရမတ္ ထင္တာ) အရွိကို မရွိ ထင္တာ (ပရမတ္ကို
ပညတ္ ထင္တာ) ဒါေတြအားလုံးဟာေမာဟေတြပံ။

ဒီၿပန္လွန္ေလ႔က်င္ခဲ႔တဲ႔ ၀ိပသာနာတရားေတြ အားလုံး ေမတၱာရွင္ (ေရွၿႊပည္သာ) ရွင္ ဇ၀န နဲ႔ မုိဃ္းညွင္းပိုင္းေလာ႔ ဆရာေတာ္ တို႔
ရဲ႔ တရားေခြေတြ စာ အုပ္ေတြနားေထာင္ၿပီး ၿပန္လွန္ေလ႔က်င္႔ ခဲ႔တာပါ။

Tuesday, July 28, 2009

တရားမထိုင္ခင္ တရားအရင္နာပါ

အသက္အရြယ္ကေလးကရလာ၊ ရြယ္တူသူငယ္ခ်င္းေတြတရားစခန္း၀င္ၾက ၊ နဲ႔ ဒီသတင္းေတြၾကားရေတာ ႔ ေအာ္ ငါ လည္းအသက္အရြယ္ရလာၿပီ။ တရားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ငါဘာမွ မလုပ္ႏုိင္ ေသးပါလားလို႔ မိတ္ေဆြတစ္ဦး ေရွ့မွာ ညည္းမိေတာ႔ မိတ္ေဆြက တရားထိုင္ဖို႔မက်ဳိးစားနဲ႔ အုံး၊ ရူးသြားလိမ္႔မယ၊္ အရင္တရားနာအုံးဆိုၿပီး mp3 အေခြ stick တစ္ခုနဲ႔စာအုပ္ ၂အုပ္လက္ေဆာင္လာေပးတယ္။

ကေလာင္အမည္ေမတာရွင္ (ေရႊၿပည္သာ) ၊ဆရာေတာ္ ရွင္ဇ၀န နဲ႔ မိုးညွင္းပိုင္းေလာ႔ဆရာေတာ္ တို႔ရဲ႔ mp3 အေခြ၊ ဆရာေတာ္ရွင္ဇ၀နရဲ႔ မဂ္တားဖိုလ္တားအႏရာယ္မ်ားစာအုပ္ တ႔ုိကိုလာေပးတယ္၊ အရင္ကတရားစာအုပ္ ဖတ္ရင္ စိတ္၀င္စားမႈနည္းတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ႔ စိတ္ပါ၀င္စားစြာတစ္ေခါက္ဖတ္ၾကည္႔တယ္။ ဖတ္ရင္းန႔ဲမွတ္ခ်င္ စိတ္ေပၚလာလို႔ စာအုပ္မွာမွတ္ခဲ႔တယ္။ စာအုပ္ကိုအၾကိမ္ၾကိမ္ဖတ္တာ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ရွိၿပီလည္း ဆိုတာမမွတ္မိ ေတာ႔ဘူး။

ဒါနဲ႔အေမအေႀကာင္းၿပန္စဥ္းစားၾကည္႔မိတယ္။ အေမကမိုးကုတ္၀ိပသာနာကိုလုပ္တယ္၊အားထုတ္တယ္။အေမနဲ႔
အေဖ တို႔မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔ ေရစက္မဆုံ မိခ႔ဲရတာကိုယခုတိုင္မွတ္မိေနေသးတယ္။ ခေလးတုံးက တစ္ရက္ အေမက ေတာင္ၿမဳိ႔ အမရပူရမွာရွိတဲ႔ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ေက်ာင္းဆီကိုလိုက္ပို႔ဖို႔ အေဖကိုေၿပာေတာ႔ အေဖကေက်ာင္းပိတ္ရက္လည္းၿဖစ္ေန ေမာရစ္မိုင္နားကားေလး ေမာင္းၿပီးအေမအလိုအတိုင္း အမရပူရကို ေမာင္းသြားၾကတာ တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကာေတာ႔အေမနဲ႔ အေဖ မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္ၿပီး ၿပန္ေရာက္ လာၾကတယ္။

အေမၿပန္ေၿပာတာက ငါတို႔လည္းေက်ာင္းထဲကားေရာက္ေရာ ကပိယလုပ္တဲ႔ မိန္းမၾကီးတစ္ေယာက္ ရႈိက္ၾကီး တငင္နဲ႔ေအာ္ငိုတာၾကားတာနဲ႔ ဘာၿဖစ္တာလဲ ဘာၿဖစ္တာလဲ လို႔ေမးေတာ႔ဆရာေတာ္ၾကီး အခုပဲပ်ံလြန္ေတာ္မူ သြားၿပီ ဆိုတာသိလိုက္ရတယ္။ အေမကငါတို႔ ကားေက်ာင္းထဲလည္းေရာက္ေရာ ငိုသံေတြၾကားၿပီး ဆရာေတာ္ ၾကီးပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားေတာ႔ ဆရာေတာ္ၾကီးကို ငါတို႔မဖူးထုိက္ ဘူးန႔ဲတူတယ္လို႔ စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔မွတ္ခ်က္ ခ်ခဲ႔တယ္။

ဒါနဲ႔ အေဖကအေမ ကိုမုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔တဲ႔ တိတ္ေခြေတြကို ငွားၿပီးကူးေပးခဲ႔ တယ္။ အေမလည္းမိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႔စာအုပ္ေတြ အတြဲလိုက္၀ယ္ဖတ္ၿပီး တရားအားထုတ္ခဲ႔ တယ္။ ေမာင္တိုင္ပင္တို႔ကငယ္ေသးေတာ႔ အေမတရား ေခြဖြင္႔နားေထာင္တာ၊ တရားထိုင္တာေလာက္ပဲ မွတ္မိ ေတာ႔တယ္။တရားစာအုပ္ေတြေတာ႔ အေမ အၿမဲဖတ္ေနတာေတြ႔ရတယ္။အဲဒီတုံးကတိတ္ရီေကာ္ဒါ ဆိုတာေတာ္ေတာ္ ရွားေသးေပမဲ႔ အေဖကစိတ္ရွည္စြာပဲအေမကိုတရားေခြေတြဖြင္႔ေပးခဲ႔တယ္။

ရွင္ဇ၀နနဲ႔ မိုးညွင္းပိုင္းေလာ႔ဆရာေတာ္တို႔ ရဲ႔တရားေတြကို mp3 နဲ႔သာမက ipodနဲ႔ေတာင္ကူးၿပီး လက္ေဆာင္ ေပးလ႔ိုေမာင္တိုင္ပင္မိတ္ေဆြ ကုိတင္ဦး ကို အရမ္းေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ ဆရာေတာ္ ၂ ပါးကိုဖူးခ်င္ေပမဲ႔ ယေန႔ထိေတာ႔အခြင္႔အေရးမရေသးဘူး။ တရားကိုနာရင္းနာရင္း ၾကိဳက္ႏွစ္သက္လာလိုက္ တာတစ္ေန႔မွာ တရားတစ္ပုဒ္မနာရေသးရင္တစ္ခုခုလိုေနသလိုပါပဲ။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ mp3နားၾကပ္နဲ႔ေလွ်ာက္ေတာ႔ ေတြ႔တဲ႔ သူေတြ ကဒီအဖိုးၾကီး ေခတ္ဆန္ေနလိုက္တာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း သီခ်င္းနားေထာင္ေနတယ္လို႔ ထင္ေနၾကမွာ ေသခ်ာတယ္။ ရုံးကိုအသြားကားေပၚမွာလည္း ဆရာေတာ္ ၂ ပါးရဲ႔ တရားေတြကိုအၾကိမ္ၾကိမ္ ဖြင္႔နားေထာင္ ေတာ႔ ယဥ္ေမာင္းသူေတာင္ နားညည္းမလားမသိ။ ခႏာငါးပါးအေၾကာင္း၊စိတ္အေၾကာင္း၊ ေစအသိတ္ အေၾကာင္း၊ပညတ္အေၾကာင္း၊ သညာအေၾကာင္း သိသလိုလို ခံစားလာရေပမဲ ႔ တကယ္ေတာ႔ ဘာမွမသိ ေသးပါ။ ပညာၿပည္႔စုံတဲ႔ ဆရာေတာ္ ၂ ပါးကိုေတာ႔အရမ္းေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ ဆရာေတာ္ ၂ ပါးရဲ႔ေဟာၾကား ခ်က္က အင္မတန္မွ ရွင္းလင္းၿပီးေတာ႔ ပညာဥာဏ္သာလိုက္ႏိုင္လို႔ကေတာ႔ ခ်က္ခ်င္း တစ္ခုခု ေတာ႔ရ ႏုိင္လိမ္႔မယ္လိုခံစားမိပါတယ္။ဆရာေတာ္ ၂ ပါး ရဲ႔၀ိပသာနာတရားေတြကုိနားေထာင္မိထား ေတာ႔ မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႔ တရားစာအုပ္ကိုဖတ္ၾကည္႔တာအရင္လိုနားမလည္တာမ်ဳိးမခံစားရေတာ႔ဘူး၊ ဒါေတာ႔လက္ ေတြ႔ပဲ။ တရားေတာ႔မထိုင္ေသးဘူး၊ ဆရာေတာ္ ၂ ပါးရဲ႔ တရားေတြကိုပဲ ဆက္နားေထာင္ဖို႔ လိုလိမ႔္အုံးမယ္ ထင္တယ္။ ဆရာေတာ္ေတြက ၿမတ္စြာဘုရား နဲ႔ ပေစကဗုဓာ ၂ပါးပဲ တရားမနာပဲ မဂ္ဖုိလ္ ရတယ္လို႔ေဟာထား တယ္၊ ေမာင္တိုင္ပင္ကေတာ႔ ၀ိပသာနာ မဟုတ္ပဲ သမထလမ္းေၾကာင္းေရာက္သြားမွာလည္းစိုးရိမ္တယ္ေလ။